Της Μίλα Κύρου
Ναι, ναι μετά τα λαχανικά, το γιαούρτι, το φαγητό που έμεινε από χθες μπήκε κ η σχέση στη «συντήρηση» .
Οι άνθρωποι που ακολουθούν αυτού του τύπου τις σχέσεις, κάνουν τόσα, όσα χρειάζεται για να την κρατήσουν, δηλαδή να κρατήσουν τον άνθρωπο που έχουν απέναντι τους, δεν τον αφήνουν να φύγει, θες από εγωισμό, θες από “αγάπη” ( ποια αγάπη; όταν αγαπάμε, αφήνουμε τον άλλον ελεύθερο), θες από βόλεμα, θες από φόβο μοναξιάς.
Δεν κάνουν κάτι περισσότερο, δε θέλουν ή δεν μπορούν να κάνουν την προσωπική τους υπέρβαση, κάνουν κύκλο γύρω από το κέντρο του εγώ τους, μένουν στάσιμοι, στάσιμη και η σχέση.
Εξακολουθούν να την κρατούν έτσι… δε δοκιμάζουν να τη βγάλουν από το ψυγείο, φοβούνται, φοβούνται τάχα μήπως χαλάσει. Aς χαλάσει, τουλάχιστον το δοκίμασες… Mα, αν τη βγάλεις και τη “μαγειρέψεις” με μεράκι, βάζοντας τον καλύτερο σου εαυτό, θα την απολαύσεις και μέσα απ΄αυτήν, απολαμβάνεις τον εαυτό σου και τον άλλον, άλλωστε, αυτός δεν είναι ο στόχος;
