Αυτός ο χειμώνας φάνηκε αιώνας! Κουβαλούσε ένα γκρίζο, μια παγωνιά, μια κατήφεια, μια ρυτιδιασμένη ταλαιπωρία και μια εξαντλημένη υπομονή. Περάσανε χειμώνες και χειμώνες, αλλά σαν αυτόν κανένας. Ακόμη και ο ήλιος ήταν μουδιασμένος και δεν ήξερε αν θέλει να λάμψει περισσότερο. Τώρα όμως, είναι πιο σίγουρος, πιο λαμπερός, πιο καυτός και χαμογελαστός. Χαθήκαμε μέσα σε παγωμένα πρωινά και μουντά μεσημεριανά και κουκουλωμένες νύχτες.
Καλοκαίρι! Έφτασε και ας άργησε αλλά ήρθε για να μείνει μετά από τόσα παρακάλια και ικεσίες. Ήρθε για να πάρει ό,τι θλιβερό απέμεινε. Ο ήλιος του ζεσταίνει την ψυχή, δίνει χαμόγελο και ζωή και αν δεν τον αντέξεις για πολύ κράτα βεντάλια ανοιχτή. Είναι η εποχή που οι άνθρωποι συναντιούνται με άλλη διάθεση, με μια ηρεμία που μοιάζει με θάλασσα όταν είναι γαλήνια. Θα με βρεις μέσα στο καλοκαίρι, νωρίς το πρωί ανοίγοντας το παντζούρι σου για να κοιτάξεις με μισάνοιχτα μάτια ήλιο και ουρανό. Θα με βρεις στο μεσημεριανό τραπέζι με τραπεζομάντιλο χρωματιστό και καρπούζι κατακόκκινο και ζουμερό. Στις απογευματινές βόλτες κρατώντας παγωτό, στις υπέροχες ζεστές βραδιές γεμάτες παρέες, γέλια και χαρές. Στα αμέτρητα στην υγεία μας και στο τσούγκρισμα των παγωμένων ποτηριών.
Θα με βρεις μέσα στο καλοκαίρι ανάμεσα σε βιαστικές βαλίτσες που ψάχνουν καράβι να επιβιβαστούν, μέσα στο άσπρο και στο μπλε αυτού του ευλογημένου τόπου. Μέσα στις πιο φούξια βουκαμβίλιες που έχεις αντικρύσει ποτέ. Στις βουτιές, εκείνες τις βαθιές για να ξεπλυθεί ότι στενάχωρο και τοξικό απέμεινε απ’τον χειμώνα. Θα με βρεις μέσα στο καλοκαίρι κάτω από ολόγιομο φεγγάρι να κάνω όνειρα και διαδρομές. Θα με βρεις σε γλέντια και χορούς να κρατώ σφιχτά ένα χέρι. Έχει αυτή η εποχή όσα δεν έχουν οι άλλες, αυτή σου επιτρέπει όσα δεν πρόλαβες, σ’αφήνει όσα δεν απέκτησες, δεν μιλά πολύ με τόση ομορφιά γύρω της τα λόγια φτωχύνανε. Ξεγνοιασιά, συναισθήματα γυμνά και αληθινά και ένα αεράκι να σου φυσάει τα μαλλιά.
Θα με βρεις μέσα στο καλοκαίρι, μέσα στην καρδιά του να κρύβομαι από χειμώνες που με καρτερούν.
