Ξεκίνησα τις βουτιές και την ηλιοθεραπεία μου με ένα κλασικό μαύρο ολόσωμο μαγιό. Μέχρι εδώ όλα καλά. Μαυρισμένα χέρια, μαυρισμένα πόδια. Μαυρισμένη πλάτη.
Και νά σου εκπτώσεις! Ένα ακόμη μαγιό να μην το πάρω; Ένα λίγο μικρότερο με πιο φωτεινό χρώμα και με περισσότερα ακάλυπτα μέρη. Ένα πράσινο μπικίνι! Να μην το πάρω;
Το πήρα! Και το φόρεσα αμέσως. Μου πήγαινε τρέλα! Αλά υπήρχε ένα πρόβλημα. Είχα πολλά άσπρα μέρη, που έπρεπε επειγόντως να μαυρίσω. Ντάλα μεσημέρι σκάω στην παραλία με το καινούριο μου μπικίνι και αντηλιακό με χαμηλό δείκτη προστασίας. Κολυμπάω, κολυμπάω, κολυμπάω, βγαίνω έξω εξαντλημένη και ρίχνω έναν ύπνο στην ξαπλώστρα άλλο πράμα! Ο πιο τέλειος ύπνος που έχω ρίξει καλοκαιριάτικα, ώσπου ακούω αυτό από μια κυρία:
-Ξυπνήστε, ξυπνήστε καήκατε! Έχετε γίνει κατακόκκινη!
Κοιτάζομαι. Η κοιλιά μου κόκκινη. Το στέρνο μου κόκκινο. Ωχ, λέω και φεύγω.
Κι όχι μόνο κάηκα, αλλά τώρα ξεφλουδίζομαι. Όλη η κοιλιά μου ξε-πε-τσιά-ζε-ται. Ξεπετσιάζεται.
Κι αν δω κανέναν τουρίστα, ξέρετε τι θα του πω:
-Στάσου, πετσούλα!
