“Χωρίς αμφιβολία”, είπα, “ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι η κατάσταση της υγείας είναι προτιμότερη από αυτή της ασθένειας. Αλλά πότε έχουμε ανάγκη περισσότερων και διαφορετικών αγαθών, όταν είμαστε υγιείς ή όταν είμαστε άρρωστοι;”
“Όταν είμαστε άρρωστοι”.
” Επομένως όταν βρισκόμαστε σε μάλλον δυσάρεστη κατάσταση, τότε οι επιθυμίες του σώματος γεννούν τις πιο ζωηρές και τις πιο συχνές απαιτήσεις”.
” Έτσι είναι”.
” Άρα ένας άνθρωπος βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση, όταν έχει λιγότερες ανάγκες αυτού του είδους. Το ίδιο συμβαίνει και όταν πρόκειται για δύο άτομα, από τα οποία το ένα τυχαίνει να έχει ζωηρές και πολλές επιθυμίες, ενώ το άλλο λίγες και χωρίς ένταση. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει σε ανθρώπους που παίζουν κύβους, στους μέθυσους και στους λαίμαργους, γιατί όλα αυτά τα ελαττώματα δεν είναι τίποτα άλλο από επιθυμίες”.
“Ασφαλώς “.
” Και όλες οι επιθυμίες δεν είναι τίποτα άλλο παρά ανάγκες για κάποια πράγματα. Οι άνθρωποι, λοιπόν, που γεύονται περισσότερα αγαθά, βρίσκονται σε πιο άσχημη κατάσταση από αυτούς που δοκιμάζουν τα λιγότερα”.
“Σίγουρα. Κι εγώ θα τους θεωρούσα πάρα πολύ δυστυχισμένους. Γιατί όσο περισσότερες επιθυμίες έχουν τόσο πιο δυστυχισμένοι είναι.”…” Όποιος,λοιπόν, τυχαίνει να έχει περισσότερα αγαθά χρήσιμα για τις ανάγκες του σώματος, φαίνεται ότι έχει εξίσου και τις περισσότερες ανάγκες για την ικανοποίηση τους, αφού χρειάζεται όλα τα χρήσιμα πράγματα “.
“Νομίζω ότι κάπως έτσι πρέπει να είναι”.
“Σύμφωνα με αυτή τη συλλογιστική σειρά φαίνεται ότι είναι απαραίτητο, όσοι τυχαίνει να έχουν πολλά χρήματα να αισθάνονται και την ανάγκη περισσότερων μέσων για την ικανοποίηση τους. Γιατί τα χρήσιμα για τον σκοπό αυτό αγαθά τα θεωρήσαμε χρήματα. Επομένως αυτοί που είναι πολύ πλούσιοι κατά την άποψή μας είναι αξιολύπητοι αφού αισθάνονται την έλλειψη τοσο πολλών πραγμάτων”.
Πλάτων, Ερυξίας ή Περί Πλούτου
Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ, μετάφραση Μαρία Κεκροπούλου
