Ο σαγηνευτικός ήλιος, η απολαυστική θάλασσα, οι νυχτερινές βόλτες, η ανεμελιά και οι καλοκαιρινοί έρωτες, μοιάζουν με όνειρα τα οποία εξελίσσονται ως ιστορίες που όλοι/όλες λίγο πολύ έχουμε ζήσει. Άλλωστε, το καλοκαίρι είναι η εποχή της ξεγνοιασιάς και της ελευθερίας. Ο χρόνος μετράει διαφορετικά, οι μέρες κυλούν χωρίς άγχος και πίεση, γινόμαστε πιο δεκτικοί και κοινωνικοί, με ευχάριστη διάθεση να δοκιμάσουμε νέες εμπειρίες.
Όλα τα παραπάνω συστατικά του καλοκαιριού αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τον κόσμο της τέχνης. Πρώτος, ο Οδυσσέας Ελύτης αποδεικνύει το παραπάνω μέσα από την συλλογή του «Τα Ρω Του Έρωτα» και μας ταξιδεύει με τους εξής στίχους:
«Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια
όλα τα πήρε τα πήγε πέρα
τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δύο χέρι με χέρι».
Την σύνδεση του καλοκαιριού με την αέρινη, νυχτερινή σκηνή από τη θάλασσα, η οποία υπερβαίνει την παρατηρούμενη πραγματικότητα μέσα από μια έντονη αίσθηση ποίησης και μυστηρίου, απεικονίζει ο Winslow Homer (1836-1910). Τα εφέ του φωτισμού και της σκιάς στο έργο του θολώνουν τα σχήματα, ενώ οι φανταστικές σιλουέτες εικονίζονται με αυθόρμητες ρυθμικές κινήσειςστην ακτή. Ο διάσημος πίνακας, φιλοξενείται στο Μουσείο d’ Orsayστο Παρίσι, με τίτλο «Summer Night», 1890.
Στην αμέτρητη λίστα των πολιτιστικών αγαθών για το καλοκαίρι, δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι μελωδίες. Κλείνοντας, το τραγούδι της Αλίκης Βουγιουκλάκη «Θάλασσα πλατιά», του Μ. Χατζιδάκι, μας υπενθυμίζει πως η θάλασσα θα μας λυτρώσει. Οι αναμνήσεις βοηθούν μονάχα στο να αποκτήσουμε νέες. Και σε αυτήν την όμορφη θύμηση κάθε ταξίδι κρύβει και έναν θησαυρό!
