Οι μέρες περνούν, το καλοκαιράκι φεύγει και μας αφήνει τις αναμνήσεις του. Ετοιμαζόμαστε να μπούμε σε μία καθημερινότητα με τις υποχρεώσεις να κάνουν την εμφάνισή τους σαν θύελλα. Η σκέψη είναι πως τουλάχιστον υπάρχει ένα πρόγραμμα στην καθημερινότητά μας βέβαια είναι δυσβάσταχτο να φεύγεις από την ανεμελιά, την ξεκούραση και τις σχεδόν καθημερινές εξόδους για να μπεις σε μία καθημερινότητα κούρασης, υποχρεώσεων και ευθυνών. Αλλά τι να κάνεις; Έτσι είναι η ζωή, άμα δεν κοπιάσεις δεν κάνεις και τίποτα. Αφού γεμίσουμε τις μπαταρίες μέσα από το ευχάριστο διάλειμμα του καλοκαιριού μπορούμε με νέο αέρα, νέες ιδέες και πολύ καλύτερη διάθεση να μπούμε στην καθημερινότητά μας και να εμπλουτίσουμε έξυπνα και καινοτόμα τον χρόνο μας στον εργασιακό μας χώρο.
Πώς σου φαίνεται τελικά η δουλειά σου; Με το που γύρισες πιστεύεις πως γύρισες σε ένα καλό κομμάτι σου; Στην κοινωνικοποίηση, τις πολλές διαπροσωπικές σχέσεις, τις καινοτόμες ιδέες; Σου δημιουργεί τη θέληση για δουλειά; Να νιώθεις ότι είναι κάτι το αναγκαίο για τη δική σου καλή ψυχολογική κατάσταση επειδή δεν μπορείς χωρίς αυτό και νιώθεις ότι κάτι σου λείπει. Αν σου αρέσει αυτό που κάνεις, σε γεμίζει τόσο πολύ που δεν έχεις χρόνο για αμφιβολίες σχετικά με αυτό. Ακόμη και να σε απασχολούν άλλα πράγματα πηγαίνοντας στον χώρο εργασίας σου και κάνοντας την δουλειά η οποία τόσο πολύ σου αρέσει όλα θα γίνουν λίγο πιο απόμακρα και κάποιες ώρες τις ημέρας σου θα περνούν ευχάριστα και απασχολώντας το μυαλό σου. Φεύγοντας από εκεί θα γνωρίζεις πως έχεις κάνει κάτι πολύ καλό που μετέπειτα θα σε ωφελήσει κάπου. Γίνεσαι είδωλο για τον ίδιο σου τον εαυτό κι όσο σου αρέσει και μένεις ευχαριστημένος από αυτό που κάνεις, τόσο περισσότερο δίνεις όλο σου το είναι και την καλύτερη πτυχή σου.
Γίνε τόσο καλός που θα βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη και θα είσαι το πιο ευχαριστημένο άτομο ακόμη και τις πιο δύσκολες μέρες.
