Δυο χρόνια πριν ήρθε πίσω στην πατρίδα για Χριστούγεννα ο αδερφός μου από τα ξένα. Λίγο μετά ο κόβιντ μπήκε στο λεξιλόγιο μας, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
Το κρύο ήταν τσουχτερό ενώ αν δεν ήσουν ντυμένος κρεμμύδι ή δεν φορούσες γάντια αισθανόσουν το δέρμα σου να καίγεται. Ξαφνικά ξεκίνησε να χιονίζει, πυκνά και ασταμάτητα. Με δυσκολία καταφέρναμε να βγούμε από το σπίτι ενώ το κάναμε αν ήταν απόλυτη ανάγκη. Στην Δυτική Μακεδονία την πρώτη μέρα του χιονιά όλα είναι όμορφα, άσπρα και αγνά. Το τοπίο δε μαγευτικό. Όλα αυτά αν δεν σκέφτεσαι ότι κάποιος/κάτι εκεί έξω δεν βιώνει το χιόνι σαν ευκαιρία για cocooning, με ζεστή σοκολάτα και την τηλεθέρμανση στους 25.
Τις επόμενες μέρες αρχίζει το καλό αφού από τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες όλα παγώνουν και η πόλη μετατρέπεται σε παγοδρόμιο, αλλά και αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
Τότε ο αδερφός μου μιλούσε με έναν Άγγλο συνεργάτη του, στον οποίο έστειλε φωτογραφία όπου σχεδόν κολυμπούσε στο χιόνι. Ο ας τον πούμε Στούαρτ είχε σοκαριστεί με την αλπική εικόνα, βλέπετε ο Άγγλος είχε στο μυαλό του το summer in Greece. Πίστευε πως σε όλη την Ελλάδα έχουμε θάλασσα, ήλιο, ολόλευκα σπιτάκια και χορεύουμε Ζορμπά τρώγοντας χωριάτικη.
Κάτι τέτοιο λέτε να είχαν στο μυαλό τους οι άνθρωποι του κρατικού μηχανισμού που βρισκόταν σε ετοιμότητα και προετοιμάστηκαν τόσο καλά για την επερχόμενη κακοκαιρία; Ε, μωρέ δεν βαριέσαι, μια συνηθισμένη κακοκαιρία θα είναι; Το πλεόν κωμικοτραγικό είναι ότι περίμεναν το χτύπημα του χιονιά «αργότερα απ’ ο,τι ήρθε».
Στρατός, ερυθρός σταυρός, επιχειρήσεις απεγκλωβισμού, διακοπές ρεύματος, συγνώμες από την πολιτική προστασία, πολίτες ανίκανοι να αντιδράσουν μέσα στα αυτοκίνητα τους για ατελείωτες ώρες, στην παγωνιά. Το ξημέρωμα βρήκε 1200 οχήματα εγκλωβισμένα στην Αττική Οδό ενώ 1800 απεγκλωβίστηκαν όπως δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Παρενέβη εισαγγελέας για τα όσα συνέβησαν στην “Αλπική Οδό”, με την έρευνα να αφορά “παρακώλυση συγκοινωνίας” και όχι έκθεση της δημόσιας ασφάλειας σε κίνδυνο.
Φταίει η Αττική οδός; Φταίνε οι οδηγοί; Φταίει η κυβέρνηση; Ποιος φταίει και απο ποιον να ζητήσεις ευθύνη όταν βρίσκεσαι χωρίς ελπίς μέσα στην καρδιά της “Ελπίδας”; Ο ένας ρίχνει την ευθύνη στον άλλο και σε πολλές των περιπτώσεων φταίει ο πολίτης που δεν είχε ατομική ευθύνη. Ναι, κατηγόρησαν τους οδηγούς. Φταίνε που δεν έβαλαν αλυσίδες και θάφτηκε η Αττική οδός, η Μαραθώνος, η Κατεχάκη.
Και ψάχνει ο Στούαρτ λέξη για να περιγράψει πως η Ελλάδα είναι ικανή να πληρώσει 3 δις για Ραφάλ αλλά δεν μπορεί να κρατήσει τον δρόμο ανοιχτό σε μια προαναγγελθείσα χιονόπτωση.
Είχαμε και 111 θανάτους χθες, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
Όποιος επιβιώσει, επιβίωσε!
