…με πιάνει κάτι σαν ένα σφίξιμο, λες και κολλάει η ανάσα μου να βγει!
Γράφει η Δήμητρα Γαλάνη
Άραγε να είναι το άγχος της χρονιάς που έφυγε ή το άγχος που ξεκινάει από την πρώτη μέρα αυτό που μου χτυπάει την πόρτα; Δεν ξέρω! Κάθε χρονιά είναι διαφορετική λένε, περνάς άλλες καταστάσεις, ζεις μια διαφορετική εμπειρία.
Το άγχος όμως άγχος ρε φίλε.
Υπάρχει τρόπος να το αφήσουμε να το πάρει ο γέρος χρόνος;
Μάλλον όχι!
Aπό την πρώτη μέρα έχεις άγχος, π.χ. εγώ το έχω άγχος άμα πάω πρωτοχρονιά κάπου, να μπω με το δεξί.
Το σκέφτομαι από την διαδρομή, νομίζω θα μπερδέψω τα πόδια μου. Άγχος έχω άμα μαλώσω με τον αδερφό μου, ξέρετε αυτά τα οικογενειακά τραπέζια που πάντα παρεξηγείται κάποιος με κάποιον. Λες και είναι έθιμο να συμβεί αυτό.
Ρε λες να είναι για να πάει καλά η χρονιά;
Μου αρέσουν τα οικογενειακά τραπέζια που τρως μέχρι να σκάσεις χωρίς τύψεις ότι υπάρχει.. αλμυρά-γλυκά ,γλυκά-αλμυρά και ξανά από τη αρχή. Μετά όμως το βράδυ που πας σπίτι τι σκέφτεσαι πω πόσο έφαγα ρε φίλε πρέπει να κάνω δίαιτα. Να το πάλι το άγχος. Οπότε απ’ όλες τις ευχές που μας δίνουν και δίνουμε, μια είναι η πολυτιμότερη ΥΓΕΙΑ!
Και έπειτα λιγότερο άγχος.
Ή μάλλον κάθε χρονιά με λιγότερο άγχος.
Οπότε πάρε μια βαθιά ανάσα βάλε μικρούς στόχους για να μπορείς να τους επιτύχεις και πάμε για μια χρονιά όλο τρέλα.
2024 είμαστε έτοιμοιιιιιι!
Illustration_THE NEW YORK TIMES
