Από το βιβλίο “Σκέψεις για την αναγκαιότητα της αγάπης”, από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ
~Πώς θα κατορθώσουμε την αγάπη;
Άσκηση
Είναι περίεργο πως ενώ ο Βουδισμός έχει δημιουργήσει ένα ολόκληρο σύστημα “πρακτικών” ασκήσεων για το ξεπέρασμα της επιθυμίας, ο Χριστιανισμός περιορίστηκε στο απλό κήρυγμα της αγάπης – μέχρι που κι αυτό χάθηκε σ’ έναν κόσμο δογματικών και εκκλησιαστικών συζητήσεων.
Αλλά η αγάπη δε διδάσκεται με λόγια. Κερδίζεται με συνεχή άσκηση (και μίμηση). Δεν μπορείς να αλλάξεις τη φύση των ανθρώπων με κηρύγματα.
Σήμερα, η μόνη άσκηση που ξέρουμε είναι η γυμναστική και (για μερικούς) η εργασία.
~Αν αντί για γυμναστικές ασκήσεις είχαμε κάποτε και άσκηση αγάπης…
Αν αντί να ασκούμε μόνο το σώμα -ή τη μνήμη- ασκούσαμε την προσωπικότητα, τον χαρακτήρα και το συναίσθημα…
Άλλοι θα γινόντουσαν πρωταθλητές. Άλλοι θα μέναν πίσω. Αλλά όλοι θα κέρδιζαν.
~Φαίνεται, όμως, πώς όλοι μιλούν για την αγάπη, αλλά κανείς δεν τη πολυθέλει… Κάνεις μέχρι σήμερα δεν προσπάθησε να την καλλιεργήσει συστηματικά. Κανένα κράτος δε δοκίμασε να τη διαδώσει – έστω και με θεσμούς και νόμους. Ζούμε στον κόσμο της δύναμης. Για τους πιο πολλούς, η αγάπη είναι αδυναμία.
~Η αγάπη δημιουργεί την ανθρωπιά του ανθρώπου. Στην αγάπη εκδηλώνεται η ανθρωπιά του ανθρώπου. Από την αγάπη αρχίζει και σ’ αυτήν τελειώνει ο κόσμος μας.
~Ας ασκηθούμε στην κατανόηση. Ας ασκηθούμε στην αγάπη. Ας λυτρωθουμε στην αγάπη. Η θρησκεία του Ανθρώπου; Σίγουρα ο δίκαιος θεός της νοσταλγίας μας θα χαμογελάει στον ουρανό του…
Νίκος Δήμου: έχει σπουδάσει φιλοσοφία, αγγλική και γαλλική φιλολογία, έχει γράψει 63 βιβλία, ποίηση, πεζά,δοκίμια,σάτιρα.
