Από το βιβλίο Ηθική φιλοσοφία, Το βάρος της συνείδησης, εκδόσεις Ψυχογιός
Η Συγγνώμη αποτελεί μια κοινωνική μορφή της Λήθης, της λήθης των σφαλμάτων του άλλου, όπως αντιστρόφως η ηθική λήθη είναι η τέχνη του να συγχωρούμε τον εαυτό μας για κάτι: δύσκολη τέχνη ανάμεσα σε όλες! Υπάρχουν δύο είδη συγγνώμης: η αρνητική συγγνώμη ή συγγνώμη προσέγγισης, η οποία προέρχεται από τη διάνοια και η οποία συγχωρεί το κακό γιατί στο κάτω κάτω το κακό δεν είναι τίποτα ή γιατί οι άνθρωποι είναι άνθρωποι(intelligere-ignoscere{= γιγνώσκειν-συγγιγνώσκειν)} και η θετική συγγνώμη, η οποία είναι μία χάρη της καρδιάς. Αυτή η τελευταία δεν εξατμίζει το σφάλμα, αλλά, αντιθέτως, όπως και η μετάνοια, το αναλαμβάνει και το αποδέχεται ολοζώντανο πριν το ξεχάσει: το ξεχνά επίτηδες, γιατί είναι το σφάλμα, χωρίς να γυρεύει να το εξηγήσει με την αδυναμία των ανθρώπων ή με παρηγορητικές θεωρίες. Είναι φιλανθρωπία κι όχι παραίτηση ούτε ανοχή. Αυτή η συγγνώμη της καρδιάς μπορούμε να πούμε πως γεμίζει όλες τις στιγμές της κοινωνικής και ατομικής μας ζωής. Καταπραΰνει την αδιαλλαξία του νόμου, μας προστατεύει από την απάνθρωπη αιωνιότητα κι από μια απολυτότητα χωρίς αποχρώσεις.
Βλαντιμίρ Γιανκέλεβιτς: Γαλλορώσος φιλόσοφος, γεννήθηκε το 1903, πέθανε στο Παρίσι το 1985.
