Η διαχείριση ενός αυτοάνοσου νοσήματος δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Από τη στιγμή που θα εισέλθει κανείς σε αυτό τονκόσμο έχει να αντιμετωπίσει ένα πλήθος καταστάσεων και να πάρει αποφάσεις, για τις οποίες δεν θα είναι πάντα σίγουρος. Ακόμη, θα πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει απογοητεύσεις και συνήθως ορισμένες λανθασμένες διαγνώσεις, μέχρι να μάθει τη σωστή.
Η διαχείριση ενός αυτοάνοσου έχει ψυχικό, σωματικό και οικονομικό κόστος. Είναι μια διαδικασία που χρειάζεται αναζήτηση, επαγρύπνιση και διαρκή αναθεώρηση. Όπως όμως κάθε δύσκολη πορεία στη ζωή, σου διδάσκει πράγματα ή καμιά φορά επιταχύνει τη διαδικασία της μάθησης. Από τις πιο εύκολες έως τις πιο δύσκολες περιπτώσεις θα σου υπενθυμίζει ότι η φροντίδα του εαυτού σου οφείλει να είναι η προτεραιότητά σου.
5 μαθήματα που μπορεί να σου διδάξει ένα αυτοάνοσο νόσημα
1. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να είναι ίαση
Τα αυτοάνοσα νοσήματα σχετίζονται άμεσα με τον ψυχικό μας κόσμο. Ιδιαίτερα το στρες έχει ενοχοποιηθεί για την ανάπτυξη αυτοάνοσων νοσημάτων. Πολυάριθμες μελέτες σε ζώα και ανθρώπους έχουν καταδείξει την επίδραση διαφόρων στρεσογόνων παραγόντων στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Όπως έχει διαπιστώσει προηγούμενη έρευνα, η εμφάνιση τουλάχιστον του 50% των αυτοάνοσων διαταραχών έχει αποδοθεί σε «άγνωστους εκλυτικούς παράγοντες». Επίσης, πολλές μελέτες διαπίστωσαν ότι ένα υψηλό ποσοστό (έως και 80%) των ασθενών ανέφεραν ασυνήθιστο συναισθηματικό στρες πριν από την έναρξη μιας αυτοάνοσης νόσου.
Ακριβώς επειδή η ψυχολογία μπορεί να πυροδοτήσει, να διευκολύνει την ενεργοποίηση ή να επιδεινώσει ένα αυτοάνοσο, η επίσκεψη σε έναν ψυχοθεραπευτή μπορεί να βοηθήσει σημαντικά.
2. Η κίνηση είναι σημαντική
Παρά την κούραση που μπορεί να προκαλούν ορισμένα αυτοάνοσα, είναι σημαντικό να παραμένει κανείς σε κίνηση. Ακόμη κι αν αυτό σημαίνει περπάτημα μέσα στο σπίτι ή εύκολες ασκήσεις όποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες, είναι σημαντικό να μην αφήνουμε τον εαυτό μας να αδρανοποείται.
Ειδικοί αναφέρουν ότι η κίνηση μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και ως φάρμακο ως έναn βαθμό. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, σε ορισμένες περιπτώσεις η δραστηριότητα μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στην αντιμετώπιση της κόπωσης που μπορεί να νιώθει κανείς.
3. Ο κατάλληλος γιατρός παίζει μεγάλο ρόλο
Ένα ακόμη σημαντικό μέρος της αυτοφροντίδας είναι η εύρεση του σωστού γιατρού. Οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτοάνοσα επισκέπτονται αρκετούς ειδικούς μέχρι να βρουν τον κατάλληλο, έχουν ακούσει διαφορετικές γνώμες και συμβουλές, ακόμη και διαφορετικές διαγνώσεις της κατάστασής τους.
Η αναζήτηση και η εύρεση του κατάλληλου γιατρού είναι μεγάλης σημασία. Ο ειδικός θα πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη στον ασθενή και να ενδιαφέρεται πραγματικά για την εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του.
4. Η επαφή με τους φίλους και την οικογένεια είναι στήριγμα
Η επαφή και η επικοινωνία με τους αγαπημένους μας είναι ούτως ή άλλως αναγκαία στη ζωή μας. Όταν κάποιος διαγνωσθεί με ένα αυτοάνοσο και καθόλη την διάρκεια αντιμετώπισης αυτού (καμιά φορά αυτό μπορεί να διαρκέσει μια ζωή) είναι σημαντικό να έχει ανθρώπους οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να τον ακούσουν και στους οποίους θα μπορεί να βασιστεί.
5. Η φροντίδα του εαυτού πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα
Να είστε ευγενικοί με τον εαυτό σας. Αφήστε τον να κάνει λάθη, να μάθει και να απογοητευτεί για όσα δεν μπορεί να κάνει. Επικεντρωθείτε στο σήμερα χωρίς δεύτερες σκέψεις για το τι επιφυλάσσει η επόμενη μέρα. Μην ξεχνάτε να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας ότι η ζωή με μια χρόνια ασθένεια είναι εφικτή, αρκεί να το θελήσετε.
