"Two & Two" (2+2=5)

(Βρετανία, 2011)

Η ταινία πραγματεύεται με αλληγορικό τρόπο τη σχέση χειραγώγησης της σκέψης και αντίστασης στην εξουσία. “Ελευθερία είναι να σου επιτρέπεται να πεις ότι 2+2=4… Από εκεί και πέρα, όλα επιτρέπονται”, γράφει ο Όργουελ στο “1984”.

“2+2=5, δεν αρκεί μόνο να το λες, πρέπει και να το πιστεύεις.” Αυτό ενέπνευσε τον Ιρανικής καταγωγής Babak Anvari, να γυρίσει την ταινία “Two & Two”. Βασικό του κίνητρο ήταν, σύμφωνα με δηλώσεις του, να διερευνήσει την επιθυμία των ανθρώπων να αμφισβητήσουν την εξουσία. Σε ποιο βαθμό δέχονται να σκύψουν το κεφάλι και να υπακούσουν στις εντολές της εξουσίας και πότε αρχίζουν να αμφισβητούν και να αντιστέκονται; Μπορεί η ωμή βία να καθυποτάξει τους ανθρώπους και να χειραγωγήσει τη σκέψη τους ή προκαλεί την αντίστασή τους;

“Ένα φιλμ εντυπωσιακό για την απλότητά του και για τον πικρό ρεαλισμό του, είναι μια ταινία για το σχολείο. Στο ίδιο μέτρο, είναι μια ταινία για την κοινωνία. Θυμίζει την ουσία της δικτατορίας αλλά έχει την αρετή να μας θέτει μπροστά στο ερώτημα: 2 + 2 = ? Η απάντηση αλλάζει τα πάντα σε κάθε επίπεδο”