Άννα Βέττα
ετών 12
Να αγαπάς, να τρέχεις, να γελάς, να παίζεις, να χαίρεσαι, να νιώθεις, να μαθαίνεις, να διαβάζεις, να χοροπηδάς, να αισθάνεσαι, να γνωρίζεις, να προβληματίζεσαι, να νιώθεις τον αέρα, τη βροχή, τον ήλιο, ο,τι σε κάνει χαρούμενο, να αγναντεύεις, να υπολογίζεις, να προσθέτεις χαρές και να αφαιρείς από τις σκέψεις σου τις ασχήμιες της ζωής, να κλαίς, να φωνάζεις, να ουρλιάζεις, να εκτονώνεσαι, να ξεφεύγεις από την καθημερινότητα, και από οτιδήποτε θυμίζει ρουτίνα, να έχεις αυθορμητισμό, να μην σκέφτεσαι, να βυθίζεσαι στους ήχους της αγαπημένης σου μουσικής, να σε νοιάζει και ταυτόχρονα να μη σε νοιάζει, να γελάς γιατί το χαμόγελό σου είναι ανεκτίμητο, να είσαι ανώριμος μέσα στην σοβαρή ωριμότητα σου, να ονειρεύεσαι σα μικρό παιδί, να μη χάνεις την ευκαιρία να πετάς με τον δικό σου τρόπο, τον άτσαλο, να βαδίζεις σε καινούργια μονοπάτια, να ταξιδεύεις, να αγαπάς το κρύο και τη ζέστη, γιατί και τα δυο σε κρατούν ζωντανό, να ζεις τις στιγμές, να προσπαθείς έστω και αν στο τέλος δεν τα καταφέρεις, να χαίρεσαι γι’αυτά που έχεις, να είσαι αισιόδοξος, γιατί, έτσι η ζωή περνάει πιο ανώδυνα, να βοηθάς, να είσαι αυτό που θες να είσαι, να μην αλλάξεις για κανέναν…να…..να….να να μια ολόκληρη σελίδα χωρίς τελεία…μόνο με «να» και ρήματα που πρέπει να κουβαλά κανείς μαζί του στην πορεία της ζωής……Μα ξέχασα το πιο σημαντικό ρήμα από όλα που μέσα του παίρνουν νόημα όλα τα παραπάνω “Να Ζεις” , μα εγώ είμαι μικρή και δεν μπορώ να καταλάβω έννοιες όπως η “ζωή”.
