Υπερέχουν με διαφορά, είναι μοσχοβολιστά, γεμάτα ήλιο, ζωή, ζεστές κουβέντες, στολισμένα με τα πιο χρωματιστά λουλούδια της εποχής. Φαντάζουν όμορφα ακόμα και αυτά τα άσχημα της τσιμεντένιας πολυκατοικίας με τα τεράστια διαχωριστικά στη μέση, για να σου υπενθυμίζουν τα όρια σου. Μέχρι εκεί μπορείς να προχωρήσεις, τα υπόλοιπα τα ακούς, τα αισθάνεσαι,τα μυρίζεις…
Στα αυγουστιάτικα μπαλκόνια κάνεις τα πιο ωραία ταξίδια, ακόμα και αν κάθεσαι στις πιο άβολες πλαστικές ή ξύλινες καρέκλες. Πρωινά λουσμένα με φως και βράδια γεμάτα φεγγάρι και αστέρια. Αδειάζει ο νους και δεν σκέφτεται, τον έχει ξεγελάσει το καλά στημένο σκηνικό.
Χρωματιστά τραπεζομάντιλα, φαναράκια, γλάστρες, κοχύλια, είναι αρκετά για να σε κάνουν να ξεχάσεις. Αυτός ο μήνας έχει ένα μαγικό ραβδάκι που ρίχνει χρυσόσκονη σε καθετί άψυχο και αδιάφορο. Ρίχνει την χρυσόσκονη του σε αντικείμενα και ανθρώπους.
Άλλοτε έχουν φωνές και φασαρία και άλλοτε μια υπέροχη ησυχία που την απολαμβάνεις, γιατί σου μαρτυράει τα μυστικά που είχαν κρυφτεί καλά το χειμώνα. Έχουν μπόλικη αγάπη και λιγότερο μίσος. Έχουν εσένα, έχουν κανέναν που να μπορεί να ξεκρεμάσει τα δυο ψάθινα καπέλα απο τον τοίχο τους.
Στα αυγουστιάτικά μπαλκόνια γίνονται τα πιο όμορφα ταξίδια με καράβια αταξίδευτα, γίνονται οι πιο ουσιαστικές κουβέντες χωρίς να χρειαστεί να πεις ούτε λέξη, γίνονται οι μεγάλες λύπες, μικρές χαρές. Στα αυγουστιάτικά μπαλκόνια μαζεύεις στιγμές, τέτοιες που κανένας Σεπτέμβρης δεν μπορεί να σβήσει.
