Αδέσποτα Κορμιά

Μετά τον βραβευμένο Γιο της Σοφίας, η Ελίνα Ψύκου περνάει στο σινεμά τεκμηρίωσης με τα Αδέσποτα Κορμιά, και ακολουθεί τρεις γυναίκες με διαφορετικές εμπειρίες σχετικά με την εγκυμοσύνη και τη ζωή τους, την αυτοδιάθεσή τους και τη σωματική τους αυτονομία. Η Ρόμπιν είναι έγκυος, αλλά δε θέλει να γίνει μητέρα. Η Κατερίνα θέλει αλλά δεν μπορεί. H Κική θέλει απλώς να πεθάνει με αξιοπρέπεια. Η άμβλωση όμως, η εξωσωματική γονιμοποίηση και η ευθανασία αντίστοιχα, δεν είναι νόμιμες στις χώρες τους.

Το φιλμ που εξερευνά μία Ευρώπη όπου επιτρέπεται να ταξιδέψεις, να εργαστείς, να καταναλώσεις ελεύθερα αλλά όχι απαραίτητα να ζήσεις ή να πεθάνεις όπως επιθυμείς, στοχοποιήθηκε από τη Μητρόπολη και από ακροδεξιές ομάδες στη Θεσσαλονίκη, ενώ χθες, λίγο πριν τις 19:00, μία ώρα δηλαδή πριν την επίσημη προβολή του έργου στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, αστυνομικές δυνάμεις ξεκίνησαν να αποκλείουν τον χώρο, καθώς από νωρίς το πρωί έχει εκδοθεί απόφαση της ΕΛ.ΑΣ για απαγόρευση κάθε συγκέντρωσης σε συγκεκριμένες οδούς γύρω από χώρους ενδιαφέροντος του Φεστιβάλ.

Συγκρατώντας την Παλίρροια

Ιμπρεσιονιστικό υβριδικό ντοκιμαντέρ που παρακολουθεί το στρείδι μέσα από τους πολλούς κύκλους της ζωής του στη Νέα Υόρκη, τη μητρόπολη που ήταν άλλοτε η παγκόσμια πρωτεύουσα των στρειδιών.

Τώρα το φάντασμά τους στοιχειώνει την πόλη μέσα από queer χαρακτήρες που ενσαρκώνουν αρχαίους μύθους, ανακαλύπτοντας την παραγνωρισμένη ιστορία και τη βιολογία ενός πλάσματος που έχτισε την πόλη. Καθώς οι περιβαλλοντολόγοι τα αποκαθιστούν στο λιμάνι, το Συγκρατώντας την Παλίρροια εξετάζει το στρείδι ως ένα queer είδωλο, κάνοντας νεύματα για τη ρευστή φύση των στρειδιών ως προς το φύλο, που έχει πολλά να διδάξει για τη συνέχεια της επιβίωσής μας.

Η ταινία έχει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Λεσβία

Η σκηνοθέτρια Τζέλη Χατζηδημητρίου, ντόπια του χωριού Ερεσός στη Λέσβο και λεσβία η ίδια, αφηγείται εδώ μία ιστορία για το πώς ένα μικρό χωριό του νησιού έγινε σημείο συνάντησης, έρωτα, αλληλεγγύης και κοινότητας λεσβιών από όλο τον κόσμο, ξεκινώντας από τις δεκαετία του ‘70 έως και σήμερα που πολλές εξ αυτών μένουν πια μόνιμα στο νησί. Η διαδρομή που ακολουθεί η Χατζηδημητρίου περνάει από όλες τις συγκρούσεις αλλά και τις ζυμώσεις που πέρασαν οι λεσβίες με τους ντόπιους, με την καρδιά του φιλμ να χτυπάει την αγάπη και το τι σημαίνει να νιώθει κανείς αποδεκτός.

Αποκαλυπτικό και εγκάρδιο ακόμα και στις αιχμές του, το Λεσβία είναι αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του υψηλού επιπέδου του ελληνικού σινεμά τεκμηρίωσης.

Δάσος

Η ταινία της Lidia Duda επικεντρώνεται σε μία πολωνική οικογένεια που ζει ακριβώς δίπλα στο αρχαιότερο ευρωπαϊκό δάσος, και προσπαθεί να δημιουργήσει ένα ασφαλές καταφύγιο για τα παιδιά της. Σύντομα, όμως, αρχίζουν να παρατηρούν πρόσφυγες αποκλεισμένους στην ερημιά, ανεπιθύμητους τόσο στην Πολωνία όσο και στη Λευκορωσία.

Το Δάσος είναι μία ταινία που αντιμετωπίζει μία από τις αντιφάσεις του σύγχρονου κόσμου, όταν οι προσδοκίες για έναν επίγειο παράδεισο έρχονται αντιμέτωπες με τη σκληρή πραγματικότητα της σημερινής Ευρώπης.

Δράκοι Εναντίον Δαιμόνων

Ντοκιμαντέρ ενηλικίωσης για το πώς είναι να είσαι παρείσακτος, πώς βρίσκεις τον εαυτό σου και πώς μπορείς να αποκτήσεις την αίσθηση του ανήκειν – όλα αυτά μέσα από τη φαντασία και το παιχνίδι. Ενώ το αρχικό σχέδιο της ταινίας ήταν να κινηματογραφηθεί ένας μόνο μαθητής επί ένα χρόνο, το Fighting Demons With Dragons κατέληξε να καταγράψει δύο χρόνια (συμπεριλαμβανομένου του lockdown) στη ζωή τριών εφήβων – των Josefine, Ask και Luca – ώστε να αποφευχθεί η πίεση ενός και μόνο ατόμου.

Ως αποτέλεσμα, τρία μεμονωμένα ταξίδια του οικοτροφείου Østerskov επεκτείνονται σε μεγαλύτερη κλίμακα, με τη σκηνοθέτρια Camilla Magid να ενθαρρύνει την ενεργό φροντίδα, ρωτώντας τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε.

Η Heidi Elise Christensen, μία εκ των παραγωγών της ταινίας, συμμετείχει πέρσι και στη νικήτρια ταινία του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης A House Made of Splinters.

Sorry/Not Sorry

Μετά την πρεμιέρα του στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, το Sorry/Not Sorry καταφθάνει στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης για να εξετάσει τις χρόνιες σεξουαλικές παραβιάσεις του διάσημου κωμικού, και αναρωτιέται γιατί επέστρεψε τόσο σύντομα μετά την υποτιθέμενη ακύρωσή του. Χωρίς να έχει απαραίτητα τις απαντήσεις, πρόκειται για μία τεχνικά άρτια παραγωγή που ξεχωρίζει για το timing της, αλλά και για τη δύναμη των γυναικών κωμικών από τις οποίες παίρνουν συνέντευξη οι σκηνοθέτριες του ντοκιμαντέρ, Cara Mones και Caroline Suh.

Φωτιά: Η ιστορία της Ανίτα Πάλενμπεργκ

Το ντοκιμαντέρ των Svetlana Zill και Alexis Bloom αναφέρεται στην Anita Pallenberg – It Girl των δεκαετιών του ’60 και του ’70, ηθοποιός του Χόλιγουντ και είδωλο της chic rock royalty, σύντροφος του Keith Richards, και μούσα αρκετών εκ των υπολοίπων Rolling Stones.

Το φιλμ σίγουρα αφορά το “sex, drugs, and rock ‘n’ roll”, όμως όχι με τον αναμενόμενο τρόπο. Μαζί οι λέξεις αυτές έχουν φτάσει να συμβολίζουν τον νεανικό ηδονισμό μίας συγκεκριμένης εποχής και – περισσότερο από αυτόν – τον επιπόλαιο τρόπο με τον οποίο τείνουμε να τον σκεφτόμαστε.

Εκείνη η κουλτούρα άνοιξε την πόρτα σε διάφορα είδη πνευματικής και σωματικής καταστροφής για τα οποία δεν μιλάμε όσο θα έπρεπε μάλλον, και το Anita ως ντοκιμαντέρ αφορά και αυτά, τιμώντας ταυτόχρονα όλα όσα έκαναν την Pallenberg μία γυναικεία ισχύ μπροστά από την εποχή της.

Αζήτητοι

Η Μαριάννα Οικονόμου, δημιουργός του βραβευμένου Όταν ο Βάγκνερ Συνάντησε τις Ντομάτες, ενός αγαπημένου ντοκιμαντέρ που είχε φτάσει να διαγωνιστεί στο Φεστιβάλ του Palm Springs, μας μαθαίνει κάτι ακόμα που δεν γνωρίζαμε: Μεταξύ 1945 και 1975 εκατοντάδες φυματικοί πέθαναν στο νοσοκομείο Σωτηρία. Δεν τους αναζήτησε κανείς και θάφτηκαν ανώνυμα σε ομαδικούς τάφους στον χώρο του νοσοκομείου. Μετά από 80 χρόνια η σκοτεινή τους ιστορία έρχεται στο φως μέσα από τα υπάρχοντά τους και την αναζήτηση συγγενών.

Avant-Drag!

Μετά την queer όπερα επιστημονικής φαντασίας ORFEAS2021, μία ακόμη παραγωγή των ΦΥΤΑ φτάνει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, σε σκηνοθεσία του Φιλ Ιερόπουλου.

Όπως και στην εναλλακτική όπερα της ομάδας που είδαμε πρόπερσι, το ντοκιμαντέρ Avant-Drag! πραγματεύεται τον αντίκτυπο της δολοφονίας της drag queen Zackie Oh στην τοπική queer σκηνή, μέσα από μία συζήτηση κατά τη διάρκεια ενός δείπνου σχετικά με την τέχνη του drag και την queer εκπροσώπηση στο mainstream. Γύρω από το τραπέζι κάθονται δέκα drag περφόρμερ, των οποίων τη ζωή παρακολουθούμε ως τότε μέσα από σπονδυλωτή αφήγηση.

Πανελλήνιον

Ένα ντοκιμαντέρ για το Πανελλήνιον, το θρυλικό πια σκακιστικό καφενείο στο Μεταξουργείο όπου ο Ανατόλι Κάρποφ, ο πιο επιτυχημένος σκακιστής όλων των εποχών, είχε βρεθεί στα ‘90s και είχε παίξει ταυτόχρονα με τριάντα θαμώνες. Ο Σπύρος Μαντζαβίνος και Κώστας Αντάραχας λένε την ιστορία του ως ένα καταφύγιο για ανθρώπους που απεχθάνονται τις συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας.

Tack

Η Βάλια Τέρνερ, μετά τη μικρού μήκους της Girlhood, καταπιάνεται με το ελληνικό #MeToo μέσα από τη Σοφία Μπεκατώρου που πυροδότησε το κίνημα στη χώρα μας, καθώς δίνει δύναμη σε μία νεότερη αθλήτρια, στη Αμαλία Προβελλεγγίου, να σπάσει τη δική της σιωπή. Σε μια δίκη-ορόσημο, η Σοφία στέκεται στο πλευρό της Αμαλίας, η οποία αποφασίζει να καταγγείλει τον πρώην προπονητή της για τη συστηματική κακοποίηση που υπέστη από εκείνον όταν ήταν παιδί.

Ντάριο Αρτζέντο: Πανικός

Όπως πολλά πρόσφατα παρακινηματογραφικά έργα που σχετίζονται με το σινεμά είδους, το Dario Argento Panico απευθύνεται στους μυημένους σινεφίλ. Αν συγκαταλέγεσαι σε αυτούς, το φιλμ αποτελεί ένα μεγάλου μήκους αφιέρωμα στα επίτευγματα του δημιουργού, γεμάτο με υπερθετικούς χαρακτηρισμούς και λιγότερο γνωστές ιστορίες σχετικά με την καλή διάθεση του Argento στα γυρίσματα, και την έντονη εστίασή του στις λεπτομέρειες. Θα δεις πολλές υπονοούμενες συνδέσεις που ενώνουν τις στιγμές στη δημιουργική ζωή του δημιουργού, όμως αυτό είναι μάλλον δίκαιο βάσει της φιλμογραφίας του. Όπως μερικά από τα καλύτερα -και τα χειρότερα – φιλμ του Argento, ο Πανικός ζει σε ένα ιστό υπαινιγμών.

Πηγή: www.oneman.gr

Στο 26o ΦΝΘ θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ της Εύας Στεφανή  σε παραγωγή OnassisCulture, σε ειδική προβολή ως work in progress. Στο ντοκιμαντέρ η σκηνοθέτις ακολουθεί την περιοδεία της παράστασης Εγκάρσιος Προσανατολισμός στις ευρωπαϊκές σκηνές, ένα έργο του Δημήτρη Παπαϊωάννου σε παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, που έκανε ελληνική πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 2021 και ταξίδεψε σε 3 ηπείρους, 20 χώρες, 31 πόλεις και το είδαν περισσότεροι από 80.000 θεατές.

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου παραχωρεί για την αφίσα της φετινής διοργάνωσης, ένα ασπρόμαυρο σχέδιο ενός φιλιού.

Στη Θεσσαλονίκη θα παρουσιαστεί η βίντεο –  εγκατάσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου με τίτλο Inside και η παράλληλη κινηματογραφική απεικόνιση των παρασκηνίων του Inside, με τίτλο Backside, στο MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών.

Επιπλέον, το Φεστιβάλ εξερευνά το κινηματογραφικό έργο του σπουδαίου δημιουργού, προβάλλοντας τις μικρού μήκους ταινίες του, Nowhere και Primal Matter,όπου ξαναχορογραφεί το θεατρικό του έργο μέσα από τις ιδιότητες του κινηματογραφιστή και του μοντέρ, επαναδιατυπώνοντάς το με κινηματογραφικούς όρους.

Το περιοδικό Πρώτο Πλάνο, που θα κυκλοφορήσει στο πλαίσιο του 26ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, θα είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στο έργο του Δημήτρη Παπαϊωάννου μέσα από τη ματιά της σκηνοθέτιδας Εύας Στεφανή.

Ο αγαπημένος δημιουργός θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη τόσο για τις προβολές των ταινιών όσο και την εγκατάσταση Inside.

Το ντοκιμαντέρ της Εύας Στεφανή σε ειδική προβολή ως work in progress

Σε ειδική προβολή ως work in progress θα παρουσιαστεί το ντοκιμαντέρ της Εύας Στεφανή, Η καρδιά του ταύρου (workingtitle) για την παράστασηΕγκάρσιος Προσανατολισμός του Δημήτρη Παπαϊωάννου, μια παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Στο έργο Εγκάρσιος Προσανατολισμός, το οποίο ξεκίνησε το παγκόσμιο ταξίδι του το 2021, ο Παπαϊωάννου μάς προσανατολίζει προς την πηγή του φωτός. Εγκάρσιος Προσανατολισμός ονομάζεται η μέθοδος που χρησιμοποιούν τα έντομα για να διατηρούν μια σταθερή γωνία προς μια μακρινή πηγή φωτός για προσανατολισμό, ο λόγος για τον οποίο πετούν προς ό,τι λάμπει.

Αντλώντας έμπνευση από τον μύθο του Μινώταυρου και τον συμβολικό του πυρήνα, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου υπερβαίνει τη γραμμικότητα, τις υφιστάμενες σχέσεις εξουσίας και ιεραρχίας και τις παγιωμένες βεβαιότητες για τις έννοιες της καταγωγής και της ταυτότητας, προτείνοντας μια προσέγγιση ρευστή και δυναμική, η οποία επανεφευρίσκει τη γλώσσα, την επικοινωνία και τα σύνορα που μας χωρίζουν από το Άλλο και το διαφορετικό.

Η πολυβραβευμένη σκηνοθέτρια Εύα Στεφανή ακολουθεί την περιοδεία του έργου στις ευρωπαϊκές σκηνές και παρατηρεί από απόσταση αναπνοής με την τολμηρή ματιά της τον Δημήτρη Παπαϊωάννου και τους συνεργάτες του, στην προσπάθειά τους να δώσουν σχήμα και πνοή στο έργο. Η κάμερα κατέγραφε επί δύο χρόνια σκηνές από τις πρόβες και τις παραστάσεις στη Λυών, το Παρίσι, το Λονδίνο, τη Ρώμη, το Τελ Αβίβ, έως και την τελευταία παράσταση στο Σαν Φρανσίσκο.

Η αφίσα του 26ου ΦΝΘ

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου υπογράφει το σχέδιο στην αφίσα του 26ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Το ασπρόμαυρο σχέδιο του διεθνούς καλλιτέχνη, ζωγραφισμένο με μελάνι, αναπαριστά τη δύναμη ενός φιλιού και την ομορφιά του έρωτα. Δύο φιγούρες που εξαφανίζουν τις διαχωριστικές γραμμές και τους περιορισμούς, σμιλεύονται σε ένα ενιαίο σώμα, που υμνεί την ανίκητη δύναμη του «μαζί».

Η βίντεο-εγκατάσταση Inside στη Θεσσαλονίκη

Ένας δωδεκάωρος εικαστικός διαλογισμόςστο πλαίσιο του 26ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, θα παρουσιαστεί στο MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης από τις 8 έως τις 17 Μαρτίου 2024.

Σταθερός στόχος του Φεστιβάλ είναι η στήριξη της ελληνικής παραγωγής -ταινίες μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης- μέσα από συγκεκριμένα μέτρα, δράσεις και πρωτοβουλίες, στο πρόγραμμα και στην Αγορά του Φεστιβάλ.

Τα ελληνικά ντοκιμαντέρ έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Κάθε χρόνο, δεκάδες ελληνικές παραγωγές φιλοξενούνται στη διοργάνωση, αναδεικνύοντας τις τάσεις της εγχώριας παραγωγής και παρουσιάζοντας το έργο τόσο καθιερωμένων όσο και πολλά υποσχόμενων σκηνοθετών.

Στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν έως 3 ελληνικά ντοκιμαντέρ, διάρκειας άνω των 70 λεπτών. Επίσης, έως 3 ντοκιμαντέρ άνω των 50 λεπτών έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στο Διαγωνιστικό Τμήμα Newcomers για πρώτες ή δεύτερες ταινίες δημιουργών. Παράλληλα, έως 3 ελληνικά ντοκιμαντέρ άνω των 45 λεπτών μπορούν να συμμετάσχουν στο Διαγωνιστικό Τμήμα Film Forward, το οποίο δοκιμάζει τα όρια της φόρμας του είδους, βλέποντας το ντοκιμαντέρ μέσα από ένα ριζοσπαστικό πρίσμα. Τα ελληνικά ντοκιμαντέρ διεκδικούν τα επίσημα βραβεία που απονέμονται από τις κριτικές επιτροπές του Φεστιβάλ, αλλά και μια σειρά από ανεξάρτητα βραβεία.

Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης αποτελεί «εισιτήριο» για τα Όσκαρ®, αφού βρίσκεται ανάμεσα στα κορυφαία φεστιβάλ του κόσμου που επέλεξε η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για τη διαμόρφωση της λίστας των ντοκιμαντέρ που θα διεκδικήσουν το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Πιο συγκεκριμένα, οι ταινίες που κερδίζουν το πρώτο βραβείο στα συγκεκριμένα φεστιβάλ μπαίνουν αυτόματα στη λίστα προ-επιλογής, από την οποία θα προκύψει η τελική πεντάδα των υπoψήφιων ταινιών που θα διεκδικήσουν το Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέσουν τις ταινίες τους στο 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης έως τις 10 Ιανουαρίου 2024.

Η αίτηση για την υποβολή ελληνικών ντοκιμαντέρ είναι διαθέσιμη στο παρακάτω link: https://vp.eventival.com/thessaloniki/tidf26/film-form/tidf26-gr-film