Θα λειτουργήσουν τρία τμήματα

Υποκριτική – Αυτοσχεδιασμός – Τεχνική

Κάθε Τετάρτη 18:00 – 21:00 με τον Ευδόκιμο Τσολακίδη / Στον κύκλο αυτό των δώδεκα συναντήσεων θα μελετήσουμε όλες τις διάσημες μεθόδους υποκριτικής μέσα από ένα πρακτικό διαδικτυακό μάθημα με αυτοσχεδιασμούς και ασκήσεις τεχνικής.

Θέατρο είναι ιστορίες…

Κάθε Πέμπτη 18:00 – 21:00 με τον Μιχάλη Συριόπουλο / Θέατρο είναι ιστορίες… κι εμείς θα μάθουμε να τις αφηγούμαστε, ορίζοντας από την αρχή τον λόγο και το σώμα,χρησιμοποιώντας τις μεθόδους των:Στανισλάφσκι,Lecoq,MichaelChekhovκα.

Θέατρο είναι μαγεία, κι εμείς, με  φάρο το ρήμα “παίζω” και “δεκανίκια” την έμπνευση που μπορούμε  να αντλήσουμε από τη μουσική,την ποίηση,τη ζωγραφική, τη γλυπτική, θα ξανασυστηθούμε στους εαυτούς μας, θα «σκαλίσουμε» τη φαντασία μας,θα μάθουμε “πώς δημιουργώ από το χαρτί στο σώμα”.

Θέατρο είναι το “μαζί”, για αυτό σας περιμένουμε! Έστω και μέσα από μια κάμερα, μπορούμε να δημιουργήσουμε.

Μονόλογοι

Κάθε Σάββατο 18:00 – 21:00 με τη Βίλια Χατζοπούλου / Το μάθημα των μονολόγων θα βασίζεται στην αφήγηση, την απεύθυνση και την εξομολόγηση κειμένων, που θα ειπωθούν από εξαιρετική ανάγκη ή δυνατή επιθυμία.

* Τα σεμινάρια: 24, 31 Δεκεμβρίου και 6 Ιανουαρίου θα μετατεθούν σε μέρα που θα συμφωνήσουν τα μέλη των τμημάτων.

Το κάθε τμήμα διαρκεί 3 ώρες κάθε εβδομάδα (12 ώρες κάθε μήνα και 36ώρες για όλοτον κύκλο).

Το κόστος συμμετοχής είναι:

30 € το μήνα για ένα τμήμα (σύνολο 12 ώρες)

50 € το μήνα για δύο τμήματα (σύνολο 24 ώρες)

65 € το μήνα και για τα τρία τμήματα (σύνολο 36 ώρες)

ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ ΤΣΟΛΑΚΙΔΗΣ

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ, του τμήματος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού της σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του ΕΑΠ και του μεταπτυχιακού προγράμματος των θεατρικών σπουδών της σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του ΑΠΚ. Σπούδασε υποκριτική και σκηνοθεσία στο HBStudio στη Νέα Υόρκη, παρακολούθησε μαθήματα στοActorsStudio.

Το 1998 ίδρυσε το ”Θέατρο των Αλλαγών” (http://www.toc.gr). Έχει διδάξει στη Ρώμη,  στο Λονδίνο, στη Στοκχόλμη, στην Κωνσταντινούπολη, στην Τιφλίδα, στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, στο Άμστερνταμ, στο Κατμαντού, στη Σμύρνη, στη Βηθλεέμ, στη Ζυρίχη, στο Μιλάνο, στις Βρυξέλλες, στην Κοπεγχάγη, στο Βλαδιβοστόκ και σε διάφορες σχολές και θεατρικές ομάδες της Ελλάδας. Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε Διεθνή Φεστιβάλ Θεάτρου. Έχει διδάξει στα τμήματα Θεάτρου των Πανεπιστημίων: Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο, Τεχεράνης στο Ιράν, CiudaddelCarmen στο Μεξικό. Το καλοκαίρι του 2016 προσκλήθηκε στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια όπου δίδαξε υποκριτική, σκηνοθεσία και αυτοσχεδιασμό στο τοπικό πανεπιστήμιο (UCSB) και ανέβασε την “Ελένη” του Ευριπίδη μαζί με τις άλλες δύο παραστάσεις του «Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε» και «WalkingandFalling». Από το 2005 διοργανώνει κάθε χρόνο το ”In.F.o.Ma.T.” (InternationalFestivalofMakingTheater) μια διεθνή συνάντηση δημιουργών του θεάτρου που πραγματοποιούν θεατρικά εργαστήρια με συμμετοχές από διάφορα μέρη του κόσμου.

Έχουν εκδοθεί τέσσερα βιβλία του: ”Η Υποκριτική άνευ Διδασκάλου” εκδόσεις ΚΟΑΝ, τα θεατρικά έργα ”Αθήνα – Μόσχα” και ”Τίποτα” εκδόσεις ΔΩΔΩΝΗ, το «Ο Αυτοσχεδιασμός στο Θέατρο» εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ και το «Υποκριτική: Από την θεωρία στην πράξη» εκδόσεις ΙΩΝ.

BΙΛΙΑ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Σπούδασε στο τμήμα Νηπιαγωγών στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, δραματική σχολή «Βεάκη». Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην αισθητική αγωγή της προσχολικής ηλικίας, Basel, Ελβετία. Σαν ηθοποιός έπαιξε από το 1992 ως το 1998. Είναι ιδρυτικό μέλος του θεάτρου των Αλλαγών www.toc.gr  και έχει διδάσκει τα μαθήματα: Μονόλογοι, Θεατρική γραφή, Θεατρική διασκευή, Παραμύθι – Αφήγηση, tangoproject. Έγραψε το έργο «Πίστη», μαζί με τον Α. Φλουράκη και το Γ. Δούμο, για το θέατρο «Αμόρε». Πήρε Α’ Κρατικό Βραβείο, Υπουργείου Πολιτισμού, για το έργο της «Η Γαλάζια Νο»

Έγραψε και σκηνοθέτησε τα έργα για παιδιά, «Βορά και Νότε, τρέξ’ τε!»  στο θέατρο Πορεία, «Νερό, νεράκι και γρήγορο αλογάκι», για το Εθνικό θέατρο www.n-t.grκαι το μονόλογο «Με το ένα χέρι κρατούσε τον Καραγάτση και με το άλλο το τσιγάρο», στο Skrow, www.Skrow Το έργο της «Βρέχει», παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών, σκην. Ακύλλας Καραζήσης www.greekfestival.gr

Σκηνοθέτησε τον  «Υπερσιβηρικό», διασκευή από το μυθιστόρημα «Η Κυρά της Αρκούδας», του Λ. Λάμι, στο Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και «Σήκωσέ με ψηλά», της Β. Πολυχνιάτου, διασκευή Μ. Σταυροπούλου, στο Θέατρο Μπιπ

Διασκεύασε το «Δρ. Τζέκυλλ και Κος Χάυντ», για το θέατρο Τέχνης, σκην. Βασίλης Μαυρογεωργίου, www.theatro-technis.gr

Το βιβλίο της «Ακούω την καρδιά του παίχτη», εκδόθηκε από τις εκδόσεις Θράκα και Ενύπνιο. Πήρε μέρος στη διεθνή μπιενάλε παιδικού βιβλίου, μέσω του Βελγικού εκδοτικού οργανισμού Motamo, με κοινό θέμα ανάμεσα στους συγγραφείς που συμμετείχαν «Τα καράβια»

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Απόφοιτος των: Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Σύγχρονο θέατρο Βασίλης Διαμαντόπουλος» και Θεατρικό Εργαστήριο «Σοφούλη». Έχει σκηνοθετήσει – διασκευάσει τις παραστάσεις «Dybbuk», «Tα Χριστούγεννα Του Μπάρμπα Ιωσήφ», «Στον Καθρέφτη Του Χρόνου Ρέουν Οι Λέξεις Διαυγής».

Έχει παίξει στις παραστάσεις “Ποντικοπαγίδα”, «Χοιρινό Νεφρό Για Την Κατάθλιψη», «Η Αρχή Του Αρχιμήδη», “Γιανούλα Η Κουλουρού”, «Η Πόλη», «Καντίντ ή η αισιοδοξία», «Η Δίκη Του Κ», «Αγγέλα», «ο γλάρος», «Η Ιφιγένεια στη Χώρα των Ταύρων», «Η Αρρώστια Της Νιότης», «Παραμύθια Στο Ασανσέρ», «Βυσσινόκηπος», «Ειρήνη», «Το Όνειρο Του Σκιάχτρου», «Η Όπερα Του Ζητιάνου», «Ορφέας vision», «Αθώοι ψεύτες», «Τρεις Αδελφές», «Το Σκλαβί», «Σ’ Εσάς Που Με Ακούτε», «Αντιγόνη», «Ματωμένος Γάμος», «Λεωφορείο Ο Πόθος».

Πήρε μέρος στις τηλεοπτικές σειρές «Επιστροφή», «Εκδρομή», «Μ+Μ» και «Η Αδερφή Της Αδερφής Της Αδερφής Μου». Στον κινηματογράφο πρωταγωνίστησε στην ταινία “HollyEmy”.

Έχει διδάξει υποκριτική και αυτοσχεδιασμό στο θεατρικό εργαστήρι “ΛΟΓΕΙΟΝ”, στο «KyklosArtStudio», στις δραματικές σχολές “Ίασμος”, “Σύγχρονο Θέατρο Βασίλης Διαμαντόπουλος”, “Ανδρέας Βουτσινάς” και στο “Θέατρο Των Αλλαγών”. Τιμήθηκε με το βραβείο Δημήτρης Χορν, για τις παραστάσεις “Καντίντ ή Η Αισιοδοξία” σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και “Η Πόλη” σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.

Για πληροφορίες και δήλωση συμμετοχών:

Τασούλα Σιμάρα

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996109797

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και στο Ωδείο Βορείου Ελλάδος.

Το 1987 συνέχισε με υποτροφία τις σπουδές του στη Βοστόνη, στο Berklee College of Music.

Το διάστημα 1988-1990 υπήρξε μέλος της Brandeis University Jazz Band υπό τη διεύθυνση του Ricky Ford.

Έχει εμφανιστεί με γνωστά ονόματα της τζαζ, όπως οι Milt Hinton, Ran Blake, Kenny Burrell, Houston Person, Charles Davis και με δικά του γκρουπ σε jazz clubs της Βοστόνης.

Το 1991 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ηχογράφησε πολλές φορές δικές του συνθέσεις για το Γ’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ, εμφανίστηκε σε jazz festivals, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο “Σταυροδρόμι της Μεσόγειου”, σε συναυλίες στο πλαίσιο του Οργανισμού “Θεσσαλονίκη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης” κ.α.

Συνεργάστηκε και έπαιξε ζωντανά μουσική για χορευτικές ομάδες και συνέθεσε μουσική για το θέατρο και για ντοκιμαντέρ της Ελληνικής Τηλεόρασης.

Έχει περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό με δικά του σχήματα και με ορισμένες από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της διεθνούς τζαζ μουσικής σκηνής.

Έχει ηχογραφήσει τρία προσωπικά CD, τα Dialogues , Seven for a και The Call.

Πότε κατάλαβες οτι η θέλεις να αχοληθείς με την μουσική; Ήταν τότε που γράφτηκες στο Ωδείο ή όταν ολοκλήρωσες την πρώτη σου μουσική σύνθεση;

Δεν ξέρω έγινε σιγά, σιγά από μόνο του, δεν ήταν κάποια συνειδητή απόφαση, η μουσική σε διαλέγει από μόνη της , σαν να μην έχεις άλλη επιλογή. Πάντως το πρώτο μου όργανο στο δημοτικό ήταν μια μελόντικα και παράλληλα με την προσπάθεια μου να παίξω την Άγια Νύχτα άρχισα να σκαρώνω απλές μελωδίες.

Τι σε τράβηξε στην τζαζ μουσική;

Ο αυτοσχεδιασμός σε πραγματικό χρόνο, η ελευθερία που σου δίνει μέσα από τους περιορισμούς που σου θέτει, η στιγμιαία δημιουργία, κάτι σαν αναπαράσταση της ίδιας της ζωής.

Έχεις σπουδάσει σ’ ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά εκπαιδευτικά κέντρα παγκοσμίως, το Berklee College of Music στη Βοστόνη. Πώς ήρθε αυτό ως ευκαιρία και τί έμαθες σ’ έναν τέτοιο χώρο; Τι θα πρόσφεραν σ’ ένα νέο μουσικό, που θέλει να γίνει επαγγελματίας, οι σπουδές στο εξωτερικό;

Το αναζήτησα πολύ για  να πάω φυσικά ήμουν τυχερός γιατί πήρα μια πολύ καλή υποτροφία και αυτό βοήθησε αρκετά. Πέρα από τις γνώσεις, η επαφή και η ευκαιρία να παίξεις με πολλούς  και καλούς μουσικούς (ιδίως αν αυτοί είναι καλύτεροι από σένα) σε βοηθάει να αντιληφθείς σε βάθος τη φύση αυτής της μουσικής και να αποκτήσεις την σωστή νοοτροπία. Η μουσική είναι μέσα μας, το μόνο που χρειάζεται είναι να πάψουμε να αναζητάμε την αυτοεπιβεβαίωση και να την αφήσουμε απλά να βγει.

Ποιες είναι οι πρώτες σου μουσικές αναμνήσεις;

Μια φυσαρμόνικα η οποία εξαφανίστηκε μυστηριωδώς (εδώ ειμαι σίγουρος ότι έπαιξε ρόλο ο θόρυβος και η αναστάτωση που προκαλούσα στους γονείς μου με το να παίζω όλη μέρα στο σπίτι…) και η μελόντικα που ανέφερα στην αρχή.

Έχεις συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού. Παρόμοια φεστιβάλ που διοργανώνονται στην Ελλάδα, έχουν κάνει βήματα πιστεύεις;

Το πρόβλημα με τα φεστιβάλ στην Ελλάδα (όπως και με τους χώρους και γενικότερα με την όλη σκηνή της jazz) είναι η έλλειψη συνέχειας και διάρκειας. Αυτό δεν αφήνει τα πράγματα να προχωρήσουν και να εξελιχθούν. Όπως και η εξάρτηση τους από τους Δήμους, αλλά τουλάχιστον έχουν αυξηθεί αριθμητικά.. Προσπαθώ ακόμα και τώρα να παίξω το λιγότερο 3-4 ώρες την ημέρα, η μουσική είναι η καθημερινότητά μου, το κάνω άλλωστε τόσα πολλά χρόνια αυτό και πάντα προσπαθούσα να το περιφρουρήσω. Πάντως με τα απλά καθημερινά πράγματα συνήθως το πρόβλημα δεν είναι ο χρόνος που σπαταλάς σ’αυτά αλλά η σκέψη ότι έχεις να τα κάνεις.

Είχες πρότυπα; Συνεχίζεις να έχεις πάνω στον μουσικό τομέα και γενικότερα στη ζωή σου;

Υπάρχουν ένα σωρό άνθρωποι από όλους τους χώρους (μουσικοί, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς…) που με συντρόφευσαν, με δίδαξαν και με σημάδεψαν. Συνεχίζω να γυρίζω σ’ αυτούς μαζί με ότι καινούργιο με παθιάζει. Η λίστα είναι τεράστια.

Ο αυτοσχεδιασμός είναι σημαντικό κομμάτι των ζωντανών εμφανίσεών σας. Μπορεί αυτό να συμβεί κάθε βραδιά με την ίδια ένταση και να δημιουργήσει το ιδιο αποτέλεσμα;Mπορεί να γίνει ‘επικίνδυνος’ κάποιες φορές onstage;

Δεν μπορείς να αναγκάσεις τον εαυτό σου να παράγει μουσική, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ελέγξεις τα εκφραστικά σου μέσα και να ακολουθήσεις την ροή. Βοηθάει πάντα η σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύσσεις με τα χρόνια με κάποιους μουσικούς και βέβαια το κοινό. Είναι πάντα μια αμφίδρομη ανταλλαγή ενέργειας, κάτι σαν ιεροτελεστία. Πάντως το να παίρνεις ρίσκα και όπου αυτό σε βγάλει είναι το ζητούμενο γιατί είναι η αλήθεια της στιγμής.

Πως βλέπεις την ελληνική jazz σκηνή;

Σε επίπεδο μουσικών βελτιώνεται, η νοοτροπία είναι όμως ακόμη ένα πρόβλημα, που εμποδίζει την διάρκεια και την άνδρωση της σε όλα τα επίπεδα (δημιουργία, χώρους κλπ..)

Αισθάνεσαι ότι μπορεί να ‘χάνεις πράγματα’ ως μουσικός στην Ελλάδα; Θα ήταν διαφορετική η καριέρα σου αν είχες μείνει στο εξωτερικό

Σίγουρα, αλλά δεν μετανιώνω για αυτό, άλλωστε μπορείς να δημιουργήσεις και να εκφραστείς όπου και να είσαι, μου λείπει πάντως μερικές φορές η πρόκληση του να παίζω πιο συχνά με πραγματικά καλούς μουσικούς.

Πριν κάποια χρόνια συνεργάστηκες με τον Στάθη Λιβαθηνό  στην όπερα Κάρμεν. Πως έδεσε η τζαζ με το θέατρο;

Ήταν μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα δημιουργική αλλά και πολύ κουραστική εμπειρία , όσο πιο πολύ εξοικειωνόμουν με την μουσική του Bizet τόσο πιο εύκολα και αβίαστα μου έβγαινε να την μεταμορφώσω σε κάτι άλλο. Η  μουσική έχει τόσα κοινά με το θέατρο, και τα δυο παράγονται μέσα στον πραγματικό χρόνο, άλλωστε οι μουσικοί και οι ηθοποιοί είναι αυτοί που χρησιμοποιούν την έκφραση «παίζω» σε μια παράσταση. Το θέμα είναι να υπηρετεί το ένα, σωστά το άλλο.

Τελικά γιατί ακούμε μουσική, ποια η ενέργεια που εισχωρεί  στον άνθρωπο μέσω της μουσικής;

Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για αυτό. Υπάρχει μνήμη και συναίσθημα μέσα στην μουσική και ανήκει απόλυτα στον ακροατή είναι γοητευτικό το πόσο διαστέλλει και τροποποιεί τον χώρο και τον χρόνο την στιγμή που την ακούμε. Υπέρβαση.

Μας έχεις χαρίσει μέχρι στιγμής τρεις δισκογραφικές αποτυπώσεις. Τι θα ακολουθήσει στο μέλλον;

Υπήρξαν κάποια project όπως ένα αφιέρωμα στον Leonard Cohen, μουσική από θεατρικές παραστάσεις και άλλα που για κάποιο λόγο δεν τα ηχογράφησα. Υπάρχει μια καινούργια δουλειά πολύ ροκ και πειραματική που σκοπεύω να την ηχογραφήσω μέσα στο καλοκαίρι (πάντα ήθελα να στήσω μια ροκ μπάντα.. Μου πήρε κάποια χρόνια βέβαια! )

Αν η τζαζ ήταν συναίσθημα ποιο θα ήταν αυτό;

Ελευθερία..