Aλέξανδρος Βρεττάκος – Together Free Press Fri, 13 Jan 2023 12:24:55 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.4.8 https://dev.togethermag.gr/wp-content/uploads/2018/11/ico.png Aλέξανδρος Βρεττάκος – Together 32 32 Παραμύθια και εφιάλτες από το Vevčani του Αλέξανδρου Βρεττάκου https://dev.togethermag.gr/life-culture/fotografia/paramythia-kai-efialtes-apo-to-vevcani-tou-aleksandrou-vrettakou/ Fri, 13 Jan 2023 12:24:19 +0000 https://togethermag.gr/?p=40615
Αναζητώντας στο διαδίκτυο πριν από οκτώ χρόνια ενδιαφέροντες φωτογραφικούς προορισμούς με θέμα τα καρναβάλια στα Βαλκάνια, γνώρισα το χωριό Vevčani, στην Βόρεια Μακεδονία. Από τότε το φωτογραφίζω ανελλιπώς κάθε χρόνο. Από την πρώτη κιόλας χρονιά γνωρίστηκα με τους κατοίκους του και με κάποιους γίναμε εξαιρετικοί φίλοι. Μεγάλη εντύπωση μου έκανε η φιλοξενία των κατοίκων. Παντού κεράσματα και ανοιχτές πόρτες.
Το καρναβάλι, που διεξάγεται κάθε χρόνο στα μέσα Ιανουαρίου, είναι παραδοσιακά συνδεδεμένο με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς και τον εορτασμό των Βασίληδων. Μέσα από αυτό το τοπικό έθιμο διακρίνει κανείς τη μεγάλη αγάπη των κατοίκων για το χωριό τους. Όπως και μια δικαιολογημένη περηφάνια που «τα μοντέρνα χρόνια» δεν κατάφεραν να τους αλλάξουν και να τους απομακρύνουν από τις ρίζες τους. Είναι ένας τόπος που αντιστέκεται στις αλλαγές γιατί έχει αυτάρκεια. Μεγάλα προτερήματα για τις εποχές που διανύουμε.
Από την πρώτη ημέρα μου έκανε μεγάλη εντύπωση η μαζική συμμετοχή των κατοίκων στο παραδοσιακό τους καρναβάλι. Η παράδοση λέει ότι πρέπει να κατασκευάσουν μόνοι τις μάσκες τους τις οποίες με τη λήξη του καρναβαλιού θα τις κάψουν και θα απελευθερωθούν από τους ρόλους τους. Ο παραδοσιακός του χαρακτήρας και η αυθεντικότητα του δρώμενου με συνεπήραν. Προσπάθησα να διεισδύσω φωτογραφικά και να απομακρύνω τα κάδρα μου από την καθιερωμένη παρέλαση των καρναβαλιστών στον κεντρικό δρόμο. Επέμενα να απομονώνω στις φωτογραφίες μου τους μεταμφιεσμένους, προσπαθώντας να αναπαράγω την ατμόσφαιρα μυστηρίου και αινιγματικότητας που συναντούσα γύρω μου. Πολλοί επισκέπτες νομίζουν ότι όλα αρχίζουν και τελειώνουν με την παρέλαση. Αντιθέτως, όλα αρχίζουν πολύ νωρίτερα και τελειώνουν το απόγευμα της επόμενης μέρας. Κάποιες νυχτερινές φωτογραφίες μου δεν περιέχουν καρναβάλια πάρα μόνο σπίτια του χωριού. Τις εντάσσω στο ίδιο σώμα δουλειάς γιατί πιστεύω ότι έχουν αυτήν την απειλητική ατμόσφαιρα του καρναβαλιού. Τέλος, πιστεύω ότι για να απολαύσει κανείς το καρναβάλι του Vevčani πρέπει να δεχτεί την υπερβολή του και να σεβαστεί την ιστορία του.
]]> Η Κοζανίτικη Αποκριά μέσα από τον φακό των φωτογράφων της πόλης https://dev.togethermag.gr/life-culture/fotografia/i-kozanitiki-apokria-mesa-apo-ton-fako-ton-fotografon-tis-polis/ Wed, 10 Mar 2021 10:39:35 +0000 https://togethermag.gr/?p=25343 Το φωτογραφικό Εργαστήρι ΟΑΠΝ Δήμου Κοζάνης «ΦΩΤΟΔΙΟΔΟΣ» παρουσιάζει φωτογραφίες με θέμα την Κοζανίτικη Αποκριά από φωτογράφους της πόλης.
Δαζάνης Σάκης, Παλέντζα Σούλα, Τσατσιάδης Ευριπίδης, Καραμούζας Αργύρης, Δουβαρτζίδης Σάββας, Ραντσίδης Γιάννης, Αναστασόπουλος Σάκης, Μιχαηλίδου Ηλιάνα, Μήτρακας Νίκος, Τριανταφύλλου Μιλτιάδης, Ξάρρας Κώστας, Βρεττάκος Αλέξαδρος
Η παρακολούθηση θα γίνει διαδικτυακά, δωρεάν, με είσοδο ελεύθερη στον σύνδεσμο
εναλλακτικός σύνδεσμος σε περίπτωση τεχνικών προβλημάτων θα είναι ο
Φωτογραφία εξωφύλλου Αλέξανδρος Βρεττάκος
]]> Η Μαύρη Πηγή της Αλεξίας https://dev.togethermag.gr/life-culture/fotografia/i-mavri-pigi-tis-aleksias/ Fri, 26 Feb 2021 12:08:06 +0000 https://togethermag.gr/?p=25190 Τα ορυχεία του λιγνίτη σιγά – σιγά κατάπιαν το χωριό που τελικά μεταφέρθηκε και τα σκυλιά εγκαταλείφθηκαν να φυλάνε τα άδεια σπίτια. Ο τόπος κατέληξε μια χωματερή αδέσποτων ψυχών. Όταν πήγα να φωτογραφίσω στην Μαυροπηγή, συνάντησα μια κοπέλα που τάιζε σκυλιά, πολλά σκυλιά. Μου έκανε εντύπωση η στοργή και η τρυφερότητα με την οποία τα φερόταν. Μοιραζόταν το ίδιο σε όλα. Είχε μια μόνιμη ανησυχία για τα μικρά και τα άρρωστα. Τότε γνωρίστηκα με την Αλεξία και την ανοιχτή πληγή της Μαυροπηγής.

Η Αλεξία καθημερινά επισκέπτεται το χωριό για να ταΐσει, να μεταφέρει τα άρρωστα σκυλιά στον γιατρό, να φροντίσει για τα καταλύματά τους, να τους δώσει τα φάρμακά τους και να τα χωρίσει με τα χάδια της, όταν μαλώνουν. Η Μαυροπηγή δεν έχει απλά κάποια σκυλιά. Έχει επτά πολυπληθείς αγέλες σε επτά διαφορετικές γειτονιές. Για να επιβιώσουν απαιτείται 20 κιλά τροφή και 50 λίτρα νερό καθημερινά. Τους τελευταίους τρεις μήνες η ΔΕΗ γκρέμισε το ένα μετά το άλλο σχεδόν όλα τα σπίτια του χωριού. Η Αλεξία έπρεπε να μεταφέρει τα σκυλιά κάθε τόσο σε άλλα σπίτια δημιουργώντας καινούργιες φωλιές. Τελικά, επέζησαν επτά από αυτά όσα και οι αγέλες των σκυλιών. Δεν υπάρχει πλέον χωριό, δεν υπάρχουν δρόμοι και όταν βρέχει τα πάντα βουλιάζουν στη λάσπη. Η ίδια λέει ότι δεν μπορεί να εγκαταλείψει τα σκυλιά στην τύχη τους. Δεν ξέρω πόσο θα αντέξει ακόμη. Η ιστορία της Αλεξίας δεν τελειώνει για μένα εδώ. Θα συνεχίσω να παρακολουθώ, να στηρίζω, να διδάσκομαι.

 

vrettakosalexandros.com

 

]]> O Aλέξανδρος Βρεττάκος φωτογραφίζει το μέσα και το έξω της καραντίνας https://dev.togethermag.gr/life-culture/fotografia/o-aleksandros-vrettakos-fotografizei-to-mesa-kai-to-ekso-tis-karantinas/ Mon, 14 Dec 2020 10:47:46 +0000 https://togethermag.gr/?p=23978 Ο Henri Cartier-Bresson, στο κείμενό του «Αποφασιστική στιγμή», αναφέρει ότι «απ’ όλα τα εκφραστικά μέσα, η φωτογραφία είναι το μόνο που παγιώνει μια συγκεκριμένη στιγμή. Παίζουμε με πράγματα που εξαφανίζονται και που, μετά την εξαφάνισή τους, είναι αδύνατο να τα επαναφέρουμε στη ζωή. Μια φωτογραφία είναι η ταυτόχρονη, εντός κλάσματος του δευτερολέπτου, αναγνώριση της σημασίας ενός γεγονότος και της αυστηρής οργάνωσης των οπτικά αντιληπτών μορφών που το εκφράζουν».

 

Ο Αλέξανδρος Βρεττάκος με τον φακό του αποτύπωσε εικόνες από τον εγκλεισμό και συνέθεσε πολλές μικρές ασπρόμαυρες διηγήσεις”

Στο προσωπικό του προφίλ ο ίδιος σημειώνει “Παραμένω κολλημένος την περίοδο του Covid-19 με το να φωτογραφίζω ανθρώπους με μάσκες. Φορώντας την τους μετατρέπει σε εξωγήινα πλάσματα χωρίς ταυτότητα. Η απουσία της έκφρασης του προσώπου προσδίδει ψυχρότητα και εκφοβιστικό μυστήριο. Πολλές φορές μου θυμίζουν το φίμωτρο των σκύλων. Άλλες πάλι τον ζουρλομανδύα των ψυχιατρείων και ενίοτε ταινία σαδομαζοχιστικού περιεχομένου. Αυτή η αποκρουστική εικόνα σήμερα με κάνει να συνειδητοποιώ πόσο το κεφάλι του ανθρώπου είναι συνδεδεμένο με την όλη εικόνα του. Πόσο σημαντικές είναι οι μικροεκφράσεις του προσώπου και το διάβασμα των χειλιών στην κατανόηση του λόγου. Κοιτούσες το πρόσωπο του απέναντί σου και καταλάβαινες πώς αισθανόταν. Οι αντιδράσεις του ήταν ένας καθρέπτης επικοινωνίας, που σε καθοδηγούσε στην εξέλιξη της. Όχι, δεν νομίζω ότι μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμη αυτό. Ασχημαίνει τον άνθρωπο, την καθημερινότητα και, το χειρότερο, αποκλείει τον έρωτα.”

 

 

 

 

]]>