Άνδεις

Αποφασίσαμε να εξερευνήσουμε τη χώρα ξεκινώντας από την πρωτεύουσα, το Κίτο. Στα 2850 μέτρα είναι η δεύτερη πιο ορεινή πρωτεύουσα στον κόσμο μετά τη Λα Παζ της Βολιβίας. Η καλύτερη φυσική λύση για γρήγορη ανακούφιση από τη νόσο του υψομέτρου είναι τα φύλλα κόκας που τα πίνουμε σε τσάι. Εναλλακτικά βρίσκουμε κόκα στις υπαίθριες αγορές σε μορφή καραμέλας ή ακόμη και σε υγρό για μασάζ.

Στο Κίτο επισκεπτόμαστε το Mitad del mundo, το μέρος όπου νοητά περνάει ο Ισημερινός της Γης, το σημείο μηδέν . Μια κίτρινη γραμμή δηλώνει πως στο σημείο αυτό ο πλανήτης μας χωρίζεται σε δυο ημισφαίρια. Εκεί υπάρχουν ξεναγοί οι οποίοι μιλούν γα την ιστορία των Ίνκας και εξηγούν κάποια φυσικά φαινόμενα που συμβαίνουν πάνω στη γραμμή του Ισημερινού, όπως για παράδειγμα ότι μόνο στο σημείο αυτό μπορείς να στερεώσεις ένα αβγό πάνω σε ένα καρφί.

Λίγα χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα αντικρίζουμε το Κοτοπάξι ,ένα από τα υψηλότερα ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο. Εκεί γνωρίζουμε τον Ολμέδο, έναν μικροσκοπικό μεσήλικα Ινδιάνο, ζωγράφο στο επάγγελμα. Μας μιλάει για την τέχνη του, την οικογένειά του και το χωριό του. Μας προσκαλεί για μια σούπα από καλαμπόκι και περπατάμε κάμποσα χιλιόμετρα για να φτάσουμε στο πλίθινο σπίτι του. Η γυναίκα του και ο μικρός γιος του μας υποδέχονται με χαρά. Δεν υπάρχουν πολλά έπιπλα στο σπίτι. Για την ακρίβεια δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά που θεωρούμε δεδομένα, όπως το φως και το νερό… «Μας αρέσει εδώ κι ας είμαστε φτωχικά. Εγώ μπορώ να ζωγραφίζω για την ζωή των ινδιάνων, να ακούω τη γυναίκα μου να τραγουδάει και να βλέπω τον γιο μου να μεγαλώνει κοντά στο μεγάλο ηφαίστειο»

Οταβάλο

Στο Οταβάλο, μία πανέμορφη μικρή πόλη χτισμένη στα 2500 μέτρα δίπλα στο ηφαίστειο Imbabura, υπάρχει η πιο διάσημη αγορά στο Εκουαδόρ και οι κάτοικοι φτιάχνουν και πουλούν υπέροχα υφαντά, ρούχα και γλυπτά από ξύλο.

Οι άνθρωποι φορούν τις παραδοσιακές τους φορεσιές και πραγματικά είναι σαν να βρισκόμαστε σε μια άλλη εποχή. Στα βουνά η διατροφή βασίζεται κυρίως στο καλαμπόκι, στα αβγά και στα ξερά φασόλια. Ακόμη και το παραδοσιακό τους ποτό είναι και αυτό φτιαγμένο από καλαμπόκι.

 Η Αμαζονία 

Μετά από μία δίωρη πεζοπορία μέσα στο πυκνό δάσος της Αμαζονίας και σε υψόμετρο που κάνει την διαδρομή δυσκολότερη φτάνουμε στον μεγαλύτερο καταρράκτη της χώρας τον Pailon del Diablo. Η ομορφιά της φύσης σε όλο το μεγαλείο της. Εκεί έχουμε οδηγό τον Μάρκο, έναν Ινδιάνο και οδηγό των Άνδεων. Όταν πάω να τον φωτογραφίσω με παρακαλεί να μην το κάνω. «Οι φωτογραφίες φυλακίζουν την ψυχή, λέει, να με θυμάσαι με την καρδιά σου». Τον παρατηρούμε πώς περπατά μέσα στη ζούγκλα με τόση ευκολία δείχνοντάς μας τον δρόμο μέσα στην πυκνή βλάστηση. Μας λέει πως δεν έχει πάει ποτέ σχολείο,  γνωρίζει όμως κάθε βοτάνι και μπορεί να μας μιλήσει για τα ηφαίστεια, τα ζώα και τη θέση των άστρων. «Δεν είμαι ο κυρίαρχος στη φύση, σέβομαι όλη την πλάση, θα φάω μόνο όταν πεινάω όπως κάνει και ο ιαγουάρος. Το δάσος έχει όλα όσα χρειαζόμαστε »  Εκεί, μέσα στην αποπνικτική από την υγρασία ζούγκλα του Ισημερινού, γνωρίσαμε στο πρόσωπο του Μάρκο την μεγαλοσύνη της αυτάρκειας.

Ο Ειρηνικός

Όσο εντυπωσιακά κι αν είναι τα βουνά και τα ηφαίστεια των Άνδεων, έχει έρθει η ώρα να τα αποχαιρετήσουμε για  να συνεχίσουμε το ταξίδι μας στις ακτές της χώρας. Πρώτος σταθμός το χωριό Αyanque από όπου νοικιάζουμε ένα μικρό ταχύπλοο με προορισμό το νησί του Ειρηνικού Isla de la Plata. Πρόκειται για ένα εθνικό πάρκο στο οποίο ζουν προστατευόμενα είδη όπως χελώνες, θαλάσσιοι ελέφαντες και εξωτικά πουλιά. Εκείνο όμως που μας συγκλονίζει είναι οι φάλαινες. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας προς το νησί, βρισκόμαστε στην κυριολεξία περικυκλωμένοι από επτά φάλαινες, οι οποίες παίζουν στα ανοιχτά χωρίς να τις ενοχλεί καθόλου η παρουσία μας. Σβήνουμε τη μηχανή και τις παρατηρούμε. Έρχονται ολοένα και πιο κοντά στο ταχύπλοό μας παίζοντας με τα κύματα και κάνοντας υπέροχες φιγούρες. Αφού μας χάρισαν μια μοναδική εμπειρία συνέχισαν το δικό τους ταξίδι στον ωκεανό.

Ο επόμενος σταθμός μας είναι η περιβόητη για τους κατοίκους του Εκουαδόρ Ruta del sol , πρόκειται για μικρά παραθαλάσσια χωριουδάκια στις όχθες του Ειρηνικού. Επισκεπτόμαστε πολλά χωριά αλλά προτιμούμε  να μείνουμε στο λιγότερο τουριστικό χωριό, ένα μαγικό μέρος, το Ολόν. Σε μία παραλία χιλιομέτρων υπάρχει μονάχα μία καντίνα που σερβίρει υπέροχους αστακούς, γαρίδες, τηγανητό ρύζι, μπανάνες και καρύδες… Οι νύχτες στα παραθαλάσσια χωριά του Ειρηνικού είναι ζεστές και γεμάτες από κόσμο. Τα μπαράκια ανοίγουν από νωρίς και σερβίρουν κοκτείλς από εξωτικά φρούτα. Οι παρέες ανάβουν φωτιές στις παραλίες και χορεύουν σάλσα κάτω από έναν εντυπωσιακό έναστρο ουρανό.

Σταματήστε τυχαία σε κάποιο χωριό των Άνδεων. Μην συμβουλευτείτε τον χάρτη ή το gps σας, δεν χρειάζεστε τίποτα από αυτά. Κοιτάξτε τους ανθρώπους στα μάτια και χαμογελάστε. Προσκαλέστε τους να φάνε μαζί σας ξερά φασόλια και βραστό καλαμπόκι. Δεν μιλάτε τη γλώσσα τους ούτε εκείνοι τη δική σας. Συζητήστε όμως μαζί τους. Πώς; Μην ανησυχείτε. Οι άνθρωποι του Ισημερινού διαθέτουν τον καλύτερο μεταφραστή. Την καλοσύνη.

Ήταν στις αρχές του 16ου αιώνα όταν οι Ισπανοί κονκισταδόροι έφταναν στην
πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Αζτέκων, Τενοτστιτλάν, δηλαδή την σημερινή Πόλη του Μεξικού από όπου και ξεκίνησαν τον αποικισμό της Κεντρικής Αμερικής.
Από τότε χρειάστηκαν περίπου 300 χρόνια ταραγμένης ιστορίας ως την ανεξαρτησία της χώρας από την Ισπανία.

Το σημερινό Μεξικό είναι η ένωση της ισπανικής αποικιοκρατίας και του πολιτισμού των Ινδιάνων. Πάνω από 120 εκατομμύρια κάτοικοι μοιράζονται στη χώρα αυτή μια εκπληκτική ιστορία χαραγμένη πάνω σε πυραμίδες, καθεδρικούς ναούς, σύγχρονα θέρετρα στην Καραϊβική, αχανείς εκτάσεις με κάκτους και ερήμους, ζούγκλες και ηφαίστεια.

ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ

Αναρίθμητες θεωρίες έχουν ειπωθεί για τους ιερούς χώρους των Ινδιάνων και τις αινιγματικές πυραμίδες τους. Γι’ αυτό και ένα ταξίδι στο Μεξικό επιβάλλεται να έχει στη λίστα του μερικούς από τους πιο διάσημους και σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους στον κόσμο.

Λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Πόλης του Μεξικού, βρίσκεται η αρχαία πόλη Τεοτιουακάν. Διάσπαρτες πυραμίδες των Τεοτιουακάνων και αργότερα των Τολτέκων, δεσπόζουν στον αρχαιολογικό χώρο, με εντυπωσιακότερες αυτές του Ήλιου και της Σελήνης. Περπατώντας στην «Λεωφόρο των νεκρών» αισθανόμαστε την ενέργεια του ιερού αυτού τόπου και προσπαθούμε να φανταστούμε τις αναρίθμητες θρησκευτικές τελετές που έλαβαν χώρα ανά τους αιώνες. Ο ζεστός ήλιος του Δεκεμβρίου κάνει δύσκολη την ανάβασή μας στις πυραμίδες αλλά η θέα από ψηλά μας αποζημιώνει καθώς αντικρίζουμε μία απέραντη κοιλάδα γεμάτη από αρχαίους ναούς. Στα νότια της χώρας αναζητούμε την διασημότερη πυραμίδα των Μάγιας. Είναι το θρυλικό Κουκουλκάν στο Τσιτσέν Ιτζά.

Ο εμβληματικότερος αρχαιολογικός χώρος του Μεξικού βρίσκεται στην χερσόνησο Γιουκατάν και περιβάλλεται από πυκνή βλάστηση. Περπατάμε μέσα σε ένα τροπικό δάσος για να αντικρύσουμε μπροστά μας ένα από τα πιο όμορφα μνημεία της Γης.
Μια στιγμή που θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη μας.

ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ και ΟΑΧΑΚΑ

Το Μεξικό δεν είναι μόνο ένας τόπος που βρίθει αρχαιολογικών μνημείων αλλά και μια χώρα με πανέμορφες ακτογραμμές όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τον ήλιο και τη θάλασσα της Καραϊβικής συντροφιά με κοκτείλς φτιαγμένα φυσικά από τί άλλο; Από τεκίλα!

Το Κανκούν είναι ο επόμενος προορισμός μας, μια πόλη γεμάτη από φοίνικες και απέραντες παραλίες από λευκή άμμο και καταγάλανα νερά. Εκεί θα ξεκουραστούμε για μερικές ημέρες πριν διασχίσουμε ένα μέρος της Νότιας Σιέρρα Μάδρε, μία διαδρομή μέσα από ατελείωτα στρέμματα γεμάτα από κάκτους, για να βρεθούμε στην Οαχάκα, πόλη γνωστή για τους αυτόχθονες λαούς της, όπως οι Ζαποτέκοι.

Στην Οαχάκα θα δοκιμάσουμε υπέροχες τοπικές σπεσιαλιτέ, σούπες από καλαμπόκι και κάκτο και θα πιούμε την διάσημη Μεζκάλ, αγαπημένο ποτό των Μεξικάνων του νότου.
Αφού απολαύσουμε τις βόλτες μας στις πολύχρωμες υπαίθριες αγορές της πόλης, θα επισκεφτούμε χωριά Ινδιάνων και θα ζήσουμε λίγο από την καθημερινότητά τους. Η φιλοξενία των ανθρώπων εκεί μας συγκινεί. Μας καλωσορίζουν στα ξύλινα σπίτια τους και μας προσφέρουν χειροποίητες πίτες και ηλιόσπορους. Αφού προσευχηθούν στους θεούς τους για να έχουμε ένα καλό ταξίδι μας ξεπροβοδούν και συνεχίζουμε τον προορισμό μας για την Πόλη του Μεξικού.

ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ

Εβδομήντα χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα, δεσπόζει το ηφαίστειο Ποποκατεπέτλ, ο «Πόπο» όπως συνηθίζουν να το αποκαλούν οι Μεξικάνοι. Οι κάτοικοι μας πληροφορούν πως είναι πολύ σπάνιο να δει κάποιος το ηφαίστειο διότι είναι συνέχεια καλυμμένο από πυκνά σύννεφα. Αυτό είναι σίγουρα μια μεγάλη απογοήτευση να μην έχουμε δηλαδή την ευκαιρία να θαυμάσουμε από κοντά ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια του κόσμου…

Στο Μέξικο Σίτι, το οποίο είναι χτισμένο 2240μ πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δεν αφήνουμε την κούραση που μας προκαλεί το υψόμετρο να μας πτοήσει. Έχουμε άλλωστε πολλά να δούμε σε αυτή την πανέμορφη πόλη.
Δεκάδες κτήρια αποικιοκρατικού ρυθμού κοσμούν το ιστορικό κέντρο με λαμπρότερο δείγμα τον Καθεδρικό ναό της Πόλης του Μεξικού, τον μεγαλύτερο καθεδρικό ναό όλης της Λατινικής Αμερικής.

Η θρησκευτικού χαρακτήρα επίσκεψή μας ολοκληρώνεται με την εκκλησία της Παναγίας της Γουαδελούπης. Χιλιάδες πιστοί συρρέουν από όλο το Μεξικό και την υπόλοιπη Λατινική Αμερική για να προσκυνήσουν την θαυματουργή τους εικόνα και να φέρουν στην Παναγία πολύχρωμα λουλούδια και τάματα.

Στην κεντρική πλατεία Σόκαλο, που συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες πλατείες του κόσμου, απολαμβάνουμε υπαίθριες παραστάσεις, χορούς Ινδιάνων και παραδοσιακά συγκροτήματα Μαριάτσι. Η μουσική, τα χρώματα και η φιλοξενία των Μεξικάνων μας χαρίζουν ένα ανεξίτηλο χαμόγελο…

Στην Calle Londres, στον αριθμό 247 επισκεπτόμαστε την Casa Azul, το περίφημο «Γαλάζιο σπίτι» της ζωγράφου Φρίντα Κάλο και του συντρόφου της Ντιέγκο Ριβέρα. Δύο καλλιτεχνών που σημάδεψαν το Μεξικό αλλά και όλο τον κόσμο με τα έργα τους και την έντονη ζωή τους.

Τελευταία στάση του ταξιδιού μας είναι η πόλη της Πουέμπλα όπου έχουμε έρθει για να πλησιάσουμε όσο πιο κοντά γίνεται στο ηφαίστειο Ποποκατεπέτλ. Δεν θα μπορούσαμε άλλωστε να φύγουμε από το Μεξικό δίχως μια τελευταία απόπειρα να δούμε το βουνό.
Καθώς κοιτάμε προς τον Πόπο, τα σύννεφα έχουν επιτέλους διαλυθεί και διακρίνεται όλη η μεγαλοπρέπειά του.

Εκείνη τη στιγμή ξέρουμε πως είναι ο τρόπος του να μας αποχαιρετήσει. Υποκλινόμαστε στην ομορφιά της φύσης και παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής για την Ελλάδα γεμάτοι όμορφες αναμνήσεις.

Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψεις μέσα σε λίγες γραμμές αυτή την εκπληκτική χώρα καθώς και την συνύπαρξη πολλών διαφορετικών πολιτισμών, από την οποία γεννήθηκε το σύγχρονο Μεξικό. Θα το λατρέψετε.

Το πρώτο πράγμα που αισθάνεσαι όταν προσγειώνεσαι στο διεθνές αεροδρόμιο Σουβαρναμπούμι της Μπανγκόκ είναι η υγρή ζεστασιά του αέρα της. Δεκέμβρης και 37 βαθμοί. Αφού ξεφορτωθείς άμεσα από πάνω σου τα χειμωνιάτικα ρούχα σου ξεκινάς με ανυπομονησία για την εξερεύνηση της πόλης και την γνωριμία με τις πολυάριθμες συγκινήσεις που έχει να σου προσφέρει η πρωτεύουσα της Ταϋλάνδης.

Περίπου 8 εκατομμύρια κάτοικοι ζουν στην Μπανγκόκ την καθημερινότητά τους. Παραπόταμοι χωρίζουν την πόλη σε μικρά νησάκια και για τον λόγο αυτό την έχουν ονομάσει Βενετία της Ανατολής. Ίσως θα έχεις προγραμματίσει να αρχίσεις την γνωριμία της πόλης ξεκινώντας από τα μνημεία και τα μουσεία της όμως ο παλμός της πόλης θα σε μαγέψει και σίγουρα θα αφήσεις για τις επόμενες ημέρες την επαφή με την ιστορία της. Διότι η Μπανγκόκ είναι μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ. Εσύ γιατί να κοιμηθείς;

Δεν υπάρχει συνοικία στην Μπανγκόκ όπως η Chinatown,που να μην είναι γεμάτη από κόσμο,υπαίθριες αγορές και τα περίφημα street food ,καντίνες με πλαστικά τραπεζάκια και καρέκλες όπου ντόπιοι και τουρίστες γεύονται την παραδοσιακή Tαϋλανδέζικη κουζίνα κατά κανόνα με ελάχιστα χρήματα. Θα δοκιμάσεις από όλες τις σπεσιαλιτέ τους και αν είσαι από τους τολμηρούς ακόμη και τα  ιδιαίτερα πιάτα τους,όπως έντομα ή σκορπιούς. Θα απολαύσεις εξωτικά φρούτα όπως το φρούτο του δράκου αλλά και μανγκο και καρύδες τα οποία θα τα βρεις άφθονα σε αγορές, σουπερ μάρκετ αλλά και σε πλανόδιους μικροπωλητές.

Οι νύχτες στην Μπανγκόκ είναι πολύβουες και παρά το ότι η κίνηση στους δρόμους είναι μεγάλη η οδηγική συμπεριφορά των Ταϊλανδών θα σε εκπλήξει ευχάριστα. Είναι πολύ προσεκτικοί οδηγοί για αυτό και θα επιλέξεις ένα τουκτουκ (τρίκυκλα μηχανοκίνητα ταξί) για την μεταφορά σου ή ακόμη και μηχανάκια-ταξί που τα βρίσκεις παντού και πολύ εύκολα. Πολύ μεγάλο ενδιαφέρον έχουν και τα θαλάσσια ταξί που θα τα προτιμήσεις βέβαια από τα τουριστικά πλοία, όχι μόνο επειδή είναι πιο οικονομικά, αλλά κυρίως γιατί θα έχεις την ευκαιρία να βρεθείς με ντόπιους, να πάρεις μια γεύση από την καθημερινότητά τους και να δεις γειτονιές όπου δεν κυκλοφορεί κανένας τουρίστας. Θα σταματήσεις σε μία από αυτές, θα περπατήσεις στους ήσυχους δρόμους της θα δεις στις σχολικές αυλές τα παιδιά να παίζουν κρυφτό, γιατί τα παιδιά είναι παντού ίδια θα σε χαιρετήσουν με χαμόγελο, θα ανταποδώσεις. Ίσως και να απαθανατίσεις ένα χαμόγελό τους  με τη φωτογραφική μηχανή σου.

Τέλος, θα περιπλανηθείς σε ένα προάστιο της Μπανγκόκ για να δεις από κοντά ένα από τα πιο ασυνήθιστα αξιοθέατα της πρωτεύουσας της Ταϋλάνδης. Πρόκειται για ένα εγκαταλελειμμένο boeing 747. Με τα χρόνια ο χώρος απέκτησε φήμη και κινεί το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών. Στον χώρο ζει μια οικογένεια Ταϊλανδών η οποία επιτρέπει στον επισκέπτη με ένα μικρό αντίτιμο, να εισέλθει στον χώρο και να μπει στο αεροσκάφος. Στο instagram θα βρείτε φωτογραφίες χρηστών στο hashtag #airplanegraveyard. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό.

Ναοί και παλάτια

Ένας από τους πιο εντυπωσιακούς  ναούς της Μπανγκόκ είναι το WatPhraKaeo ή Ναός του Σμαραγδένιου Βούδα και αποτελεί μαζί με το Μεγάλο Παλάτι ένα κόσμημα της αρχιτεκτονικής της Ταϋλάνδης. Στις τοιχογραφίες μπορείς να δεις θρύλους αιώνων που εξιστορούν τη ζωή του Βούδα και κυρίως ένα συγκεκριμένο  περιστατικό, αυτό του πειρασμού του Βούδα από τον Μάρα, άρχοντα των επιθυμιών και του θανάτου, και τη νίκη του Βούδα απέναντι στο κακό.

Στη νότια πλευρά του Μεγάλου Παλατιού υπάρχει το WatPho ή αλλιώς ο Ναός του ξαπλωμένου Βούδα. Πρόκειται για τον παλαιότερο ναό της Μπανγκόκ. Εκεί μπορείς να θαυμάσεις το άγαλμα του Βούδα φτιαγμένο τον 16 αιώνα το οποίο φτάνει τα 46 μέτρα.

Σαν έρθει το απόγευμα και πλησιάζει το ηλιοβασίλεμα θα επισκεφθείς το WatArun έναν εντυπωσιακό ναό χτισμένο στις όχθες του ποταμού ChaoPhraya. Έχει ύψος 86 μέτρα και χτίστηκε κατά την περίοδο της Αγιουτάγια αρχαίας πόλης της Ταϋλάνδης. Αφού ανέβεις στον ναό και απολαύσεις μια μαγική θέα δεν θα αντισταθείς  στον πειρασμό να μπεις μετά σε κάποια βάρκα για να απολαύσεις τη δύση του ηλίου πίσω από το WatArun όπου τα χρώματα είναι υπέροχα.

Floating markets

Ένα ταξίδι στην Ταϋλάνδη επιβάλλει να έχει στο πρόγραμμά του και μία επίσκεψη σε κάποια από τις πολλές πλωτές αγορές. Μία από τις πιο γνωστές είναι η DamnoenSaduak. Λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Μπανγκόκ η πλωτή αυτή αγορά προσφέρει στον επισκέπτη μία ξεχωριστή εμπειρία. Με ξύλινες βάρκες μπορείς να περιηγηθείς στην αγορά ,να αγοράσεις φαγητό, φρέσκα φρούτα και αναμνηστικά. Κυρίως όμως μπορείς να απολαύσεις μία διαφορετική βόλτα στο ποτάμι μέσα από φοίνικες και υπέροχα χρώματα.

Ayutthaya

Ρομαντική πόλη και με ιστορία αιώνων, η Αγιουτάγια αποτελεί έναν από τους θησαυρούς της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ταϋλάνδης. Επί τέσσερις αιώνες το βασίλειο της Αγιουτάγια επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την αρχιτεκτονική και τις τέχνες ολόκληρης της χώρας. Δεν αρκεί λοιπόν μια μέρα για να εξερευνήσεις τους ναούς της αλλά και την πλωτή αγορά.

Phuket

Αφού περιηγηθείς ανάμεσα σε σύγχρονα κτήρια, ουρανοξύστες και αρχαίους ναούς, θα επιλέξεις ένα από τα πολλά νησιά της χώρας για να τελειώσεις το ταξίδι σου. Αν είναι το Πουκέτ ένα από αυτά, θα έχεις την ευκαιρία να χαλαρώσεις κολυμπώντας στα ζεστά νερά της θάλασσας Ανταμάν στον Ινδικό Ωκεανό, και να ξεκουραστείς στις χρυσαφένιες αμμουδιές κάτω από φοίνικες.

Είναι Δεκέμβρης. Οι θερμοκρασίες στην Ελλάδα είναι κάτω από το μηδέν. Οι φίλοι σου στέλνουν ευχές και φωτογραφίες από πανέμορφα χιονισμένα τοπία. Ανταποδίδεις με φωτογραφίες από ηλιόλουστα μέρη. Χαμογελάς. Γιατί όχι άλλωστε; Είναι ένας υπέροχος κόσμος.

Καλά ταξίδια

Κάθε πρωί στις γειτονιές μυρίζει φρεσκοψημένη μπαγκέτα, τάρτες και καφέ.

Το καλοκαίρι είναι ίσως η πιο ωραία εποχή να επισκεφτείς την πόλη. Μπορείς να κάνεις βόλτες με ποδήλατο στις όχθες του Γαρούνα, πικ νικ στους πανέμορφους κήπους και να δοκιμάσεις υπέροχα απεριτίφ στα αμέτρητα μπιστρό.

60 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά στον κόλπο της Αρκασόν μπορείς να θαυμάσεις τα Dune du Pyla, ένα από τα φυσικά μνημεία της Γαλλίας, τους μεγαλύτερους αμμόλοφους της Ευρώπης. Χιλιάδες κόσμου επισκέπτονται τους αμμόλοφους όλες τις εποχές του χρόνου. Εκεί μπορείς να απολαύσεις θαλάσσια σπορ ή απλά την μαγική θέα που σου προσφέρει το τοπίο απολαμβάνοντας ένα παγωμένο Lilet, απεριτίφ της περιοχής.

Στο διάσημο Cap Ferret μπορείς να γευτείς στρείδια με μια ακαταμάχητη θέα στον Ατλαντικό…

Το Μπορντώ φημίζεται για τα κρασιά του και φυσικά δεν θα αντισταθείς στον πειρασμό να δοκιμάσεις. Η καλύτερη επιλογή είναι να επισκεφτείς κάποιο Château. Στο χωριό Saint Emilion, ένα πραγματικό κόσμημα μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής, μπορείς να απολαύσεις τοπικούς οίνους υψηλής ποιότητας,για τους οποίους οι Γάλλοι είναι ιδαιτέρως υπερήφανοι.