«Το Χαμόγελο του Παιδιού» ζητά την υποστήριξη όλων για να συνεχίσει το απαραίτητο έργο του, μέσω της ενέργειας: «Αυτό το Πάσχα Χαμογελάω στη σκέψη ότι Αγκαλιάζω…».

Από 10/4 έως και 26/4 καλούμε όλους εσάς να στείλετε SMS στο 19810* συμπληρώνοντας τη φράση: «Αυτό το Πάσχα Χαμογελάω στη σκέψη ότι Αγκαλιάζω…». και να μοιραστείτε μαζί μας, ποιον θέλετε να αγκαλιάσετε το Πάσχα.

Τα μηνύματά σας θα αναρτώνται στο www.hamogelo.gr, ώστε να μοιραστούμε όλοι μία ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΚΑΛΙΑ, να γίνουμε άλλος ένας κρίκος σε αυτή την αλυσίδα και να στηρίξουμε «Το Χαμόγελο του Παιδιού», που σήμερα μας χρειάζεται όλους!

Στις δύσκολες εποχές που ζούμε και που οι άνθρωποι προσπαθούν να περιορίσουν τα έξοδά τους, θα πρέπει να γίνει απολύτως σαφές και κατανοητό ότι τα θέματα υγείας δεν περιορίζονται ούτε μεταχρονολογούνται.

Η λήψη φαρμάκων χωρίς διάγνωση, καλύπτει το σύμπτωμα αλλά δεν καταπολεμά την αιτία. Επιπλέον δημιουργείται θέμα ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά, με συνέπεια την αναποτελεσματικότητά τους, σε κοινές μολυσματικές ασθένειες.

Ειδικότερα, στα οδοντιατρικά προβλήματα, μια συντηρητική θεραπεία με μικρό κόστος (π.χ. ένα σφράγισμα), μεταχρονολογημένα μπορεί να καταλήξει σε απονεύρωση – άξονα-στεφάνη, με πολλαπλάσιο κόστος ή ακόμη και σε εξαγωγή του δοντιού.

Η στοματική υγεία είναι αποτέλεσμα:

• Της πρόληψης των δοντιών (από τον ασθενή) εξαμηνιαίο checkup, βούρτσισμα, νήμα
• Της σωστής διάγνωσης (από τον οδοντίατρο) γνώσεις, εμπειρία και ευσυνειδησία
• Της σωστής θεραπείας και αποκατάστασης (τεχνικές που χρησιμοποιούνται) άριστη τεχνική εργασία.

Τα μακροχρόνια αποτελέσματα είναι συνδυασμός όλων των παραπάνω παραγόντων, δηλαδή ενός σωστού οδοντιάτρου κι ενός καλά εκπαιδευμένου ασθενή που τηρεί καθημερινά τις οδηγίες στοματικής υγιεινής.

Τέλος, έχει βρεθεί άμεση συσχέτιση στοματικής και γενικής υγείας, μιας και πάνω από 1000 ασθένειες εκδηλώνονται από το στόμα. Έρευνες που έχουν γίνει ενοχοποιούν διάφορα μικρόβια του στόματος για νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως Αλτσχάιμερ, Πάρκισον καθώς και διασύνδεση με σακχαρώση διαβήτη, καρδιαγγειακές παθήσεις και πρόωρο τοκετό σε εγκύους κτλ.

Όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω καθιστούν τη στοματική φροντίδα άκρως αναγκαία, για μια γενικότερη καλή υγεία. Διότι «το προλαμβάνειν κάλλιον του θεραπεύειν», Ιπποκράτης .

Θεοδώρα Μπούρτζου                                                                                                                                                Χειρουργός Οδοντίατρος Α.Π.Θ.

Ερρίκου Σλήμαν 3                                                                                                                                                       2461303052                                                                                                                                                      theodora.bourtzou@gmail.com

Facebook:  

Οδοντιατρείο Μπούρτζου Θεοδώρα

Νόμος 2194/94, 2256/94 Κώδικα Οδοντιατρικής Δεοντολογίας        

«Καλημέρα» και «συγνώμη». Δύο λέξεις, των οποίων η χρήση, σύμφωνα με τον αμερικανό κοινωνιολόγο των πολιτιστικών θεωριών, Ε.Γκόφμαν, αντικατοπτρίζει την εικόνα  και την λειτουργία μιας κοινωνίας. Εμείς σήμερα, πόσο συχνά τις χρησιμοποιούμε; Πόσο ευγενικά συμπεριφερόμαστε στην καθημερινότητά μας, στις παρέες μας, στις απλές και στις σύνθετες συναναστροφές;

Η χρήση κάποιων λέξεων όπως «καλημέρα», «συγγνώμη», «ορίστε», «παρακαλώ», «ευχαριστώ», καθώς και η χρήση του πληθυντικού αριθμού δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους την ομαλή συμβίωση, ούτε επαρκούν για να εξαλείψουν τη βία ή τις βίαιες συμπεριφορές, οι οποίες εκδηλώνονται κάλλιστα και σε συνθήκες απόλυτης ευγένειας. Οι κάτοικοι των μεγάλων αστικών κέντρων συνηθίζουν όλο και περισσότερο να ζουν σε συνθήκες αγένειας.

Όσον αφορά την ελληνική κοινωνία, η έλλειψη ευγένειας πηγάζει από πολλές αιτίες. Βασικό ρόλο διαδραματίζουν οι κοινωνικές συνθήκες. Η ανασφάλεια λόγω ανεργίας, κοινωνικών αλλαγών, αύξηση φόρων, απολύσεων, αβεβαιότητας για το μέλλον κ.ά., επηρεάζουν την κοινωνική συμπεριφορά.

Οι πολίτες αντιμετωπίζουν προβλήματα  τα οποία είναι αποτέλεσμα των παραπάνω συνθηκών και υιοθετούν εύκολα συγκρουσιακές συμπεριφορές στην καθημερινότητάς τους. Για παράδειγμα, δημιουργούνται εντάσεις για μία θέση στο λεωφορείο, σε συνηθισμένες συναλλαγές στις τράπεζες κλπ.

Για την δυσάρεστη αυτή κατάσταση, μεγάλη είναι η ευθύνη των Μ.Μ.Ε. Καθημερινά στην πλειοψηφία των τηλεοπτικών εκπομπών κυριαρχούν συμπεριφορές υβριστικές με χυδαιότητα, και από άτομα που ασκούν εξουσία. Αντί να παρέχουν ουσιαστική ενημέρωση και ψυχαγωγία, γεννούν  φανατισμούς και ανταγωνισμούς. Παιχνίδια όπως το «Survivor» κ.ά. προάγουν έναν αθέμιτο πολλές φορές ανταγωνισμό αψηφώντας τον συνάνθρωπο. Από την άλλη πλευρά ο τηλεθεατής ως παθητικός δέκτης τα δέχεται όλα αυτά χωρίς κριτική σκέψη. Δημιουργείται ένα αποχαυνωμένο κοινό, το οποίο ενστερνίζεται τον παραπάνω τρόπο επικοινωνίας. Όλα αυτά συμβάλουν στην αναπαραγωγή τέτοιων συμπεριφορών στις κοινωνικές συναναστροφές.

Αντίθετα, οι λέξεις «ευγενικός» και «καλόβουλος» ταυτίζονται με τον αδύναμο, το κορόιδο, τον άνθρωπο που μπορεί κάποιος εύκολα να χειριστεί. Αρχικά, η ελληνική οικογένεια, όσον αφορά την ευγένεια, περνάει στα παιδιά της αντιφατικά μηνύματα. Οι διδαχές  των γονέων για καλή συμπεριφορά, αντικρούονται με την αγένεια στην οποία καθημερινά τα εκθέτουν. Συχνό παράδειγμα αποτελεί η αγενής οδηγική συμπεριφορά των ενηλίκων.

Ο άλλος βασικός φορέας κοινωνικοποίησης, το σχολείο, ενώ διατείνεται πως διδάσκει την συνύπαρξη και συνεργασία μεταξύ των μαθητών, ουσιαστικά προάγει τον ανταγωνισμό. Η κατηγοριοποίηση των μαθητών σε «καλούς» και «κακούς» επιφέρει εντάσεις και αντιζηλίες ανάμεσα στα παιδιά και αναπόφευκτα αγενή συμπεριφορά.

Συνέπεια αυτής της κατάστασης είναι η εμφάνιση των «νταήδων» δηλαδή παιδιών με αγενείς έως βίαιες συμπεριφορές, που επιβάλλονται σε ήσυχα και ευγενικά «θύματα».

Φαίνεται πως αυτό που λείπει από τις σχέσεις είναι η ενσυναίσθηση και η αποδοχή.  Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να μπαίνει κάποιος στην θέση του άλλου και να τον κατανοεί.  Αποδοχή σημαίνει να δέχεσαι τον συνάνθρωπο έτσι όπως είναι. Όταν θα επικρατήσουν οι δύο παραπάνω όροι,  οι συνθήκες συμβίωσης, θα είναι καλύτερες.

Αυτό που συμπεραίνεται είναι ότι οι παραπάνω σημαντικοί φορείς (οικογένεια, σχολείο, ΜΜΕ) θα πρέπει να ανταποκριθούν πλήρως στις απαιτήσεις του ρόλου τους σύμφωνα με τις παρούσες συνθήκες. Δηλαδή, η οικογένεια να διδάσκει την ευγένεια με το παράδειγμά της, το σχολείο να προάγει την συνεργασία και την ισότητα και τέλος τα ΜΜΕ, να ενημερώνουν προβάλλοντας ανθρώπους πρότυπα. Επιπλέον, ο καθένας έχει ατομική ευθύνη για τον τρόπο που συμπεριφέρεται στους άλλους. Αν δηλαδή προβάλλει τα καθημερινά προβλήματά του ως δικαιολογία για αγενή συμπεριφορά.

Τελικά, ας σκεφτούμε : πόσο διαφορετική θα είναι η ζωή μας, αν συμπεριφερθούμε με σεβασμό και ευγένεια σε όλους τους ανθρώπους, ξεκινώντας με μία χαμογελαστή καλημέρα την ημέρα μας; Είμαι σίγουρη πως θα την ανταποδώσουν!