Χορευτές διεθνούς φήμης θα είναι βασική καλεσμένοι του Φεστιβάλ ως κριτές οι οποίοι θα παραδώσουν και σεμινάρια χορού σε όλους τους ενδιαφερομένους. Συγκεκριμένα η Αμερικανίδα Angyil από την χορευτική ομάδα της Red Bull η οποία θα επισκεφτεί για πρώτη φορά την Ελλάδα.

Από το Βέλγιο ο Alex The Cage θεωρείται ένας από του καλύτερους Freestyle χορευτές στην Ευρώπη και από την Τσεχία ο ταλαντούχος Mr.Kriss ο οποίος με την ιδιαίτερή του χορευτική ταυτότητα break/experimental έχει κερδίσει τις εντυπώσεις σε όποιο battle έχει εμφανιστεί.

Στους νικητές των διαγωνισμών θα δοθούν χρηματικά έπαθλα και δωροεπιταγές συνολικής αξίας 2000€!

@INFO:
https://www.instagram.com/battleofthebestgr/
https://battleofthebest.gr/battle-of-the-best-athens-2020/

Όσοι επιθυμούν μπορούν να την παρακολουθήσουν διαδικτυακά από την σελίδα του ιδρύματος Ωνάση. (https://www.onassis.org/el/whats-on/)
Από την ΠΕ Κοζάνης συμμετέχουν πέντε σχολεία με είκοσι μαθητές –δέκα αγόρια και αντίστοιχα κορίτσιατο κάθε ένα. Είναι το Γυμνάσιο Λευκοπηγής. το Γυμνάσιο Κρόκου, το 4ο Γυμνάσιο Πτολεμαΐδας, το 2ο ΕΠΑΛ Κοζάνης, και το 2ο ΓΕΛ Κοζάνης. Οι μαθητές των παραπάνω σχολείων παρουσίασαν την δουλειά τους σε μια μεγάλη εκδήλωση που έγινε στην κατάμεστη αίθουσα του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης στις 16 Μαρτίου και όπως δηλώνουν οι δάσκαλοι χορευτές τους, «τα παιδιά είναι έτοιμα να παρουσιάσουν το έργο τους στην Αθήνα».
Το πρόγραμμα Dancing to Connect είναι μια ιδέα της φημισμένης «Battery Dance Company» από τη Νέα Υόρκη, που πιστεύει ότι κάποιες φορές για την αληθινή επικοινωνία με τους άλλους, την εξάλειψη των προκαταλήψεων και του bullying και την απελευθέρωση των δυνατοτήτων των εφήβων ίσως τελικά χρειάζεται μόνο μία χορογραφία. Γιατί χορός σημαίνει να ανακαλύπτεις πώς μπορείς να επικοινωνείς με τους ανθρώπους χωρίς λόγια, πώς να εκφράζεσαι και να συνεργάζεσαι, αλλά και να ανακαλύπτεις νέα όρια του εαυτού σου.
Το πρόγραμμα πραγματοποιείται για έβδομη συνεχόμενη χρονιά και εκτός από τα σχολεία της Αττικής για φέτος επιλέχθηκε ως περιοχή της ελληνικής Περιφέρειας η Κοζάνη και πέντε σχολεία της.
Για 12 ημέρες δύο επαγγελματίες χορευτές βρέθηκαν στα επιλεγόμενα σχολεία και δούλεψαν για έξι ώρες κάθε ημέρα με τους μαθητές στην κατεύθυνση πως θα μπορούσαν να εκφραστούν μέσα από την κίνηση, ώστε να χτίσουν βήμα- βήμα τη δική τους χορογραφία. Το αποτέλεσμα της δουλειάς παρουσιάστηκε σε μια όμορφη τελετή στην Κοζάνη και το σύνολο του πρότζεκτ θα παρουσιαστεί σήμερα στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης..
Τα μέλη της ομάδας επαγγελματιών χορευτών που συμμετείχαν τα έξι προηγούμενα χρόνια αλλά και στην φετινη διοργανωση και εργαστηκαν με τους μαθητές των σχολείων της Κοζάνης είναι οι : Ιωάννα Αποστόλου, Νώντας Δαμόπουλος, Νικολέτα Καρμίρη, Κάντυ Καρρά, Αλέξανδρος Λασκαράτος, Ανδρονίκη Μαραθάκη, Γιάννης Νικλαΐδης, Άρης Παπαδόπουλος, Μάρθα Πασακοπούλου, Δημόκριτος Σηφάκης, Έλενα Σταυροπούλου, Αντώνης Στρούζας, Μαρία Φουντούλη, Ηλίας Χατζηγεωργίου
Η εκδήλωση γίνεται με την υποστήριξη της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, και συνεργάστηκαν στενά για την ολοκληρωσή της, ο Δήμος Κοζάνης, η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κοζάνης, και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης.

Μια οικογενειακή συγκέντρωση για την Οικολογία, τη Μουσική και τον Πολιτισμό! 3 μουσικές σκηνές, πολιτιστικοί χώρoι, αποκλειστικές διακοσμήσεις, εκρηκτικά ηχητικά συστήματα , εκπληκτικές oοπτικοακουστικές εκπομπές, εικαστικά, καλλιτέχνες παγκόσμιας κλάσης … και ένα παγκόσμιο μήνυμα!

Το Free Earth Festival φιλοξένησε 100 καλλιτέχνες  και χάρισε μια μοναδική εμπειρία σε  τουλάχιστον 3000 επισκέπτες!

Εμείς μπορεί να μην πήγαμε αλλά ήταν εκεί για εμάς η Αναστασία η οποία θα μας κάνει ένα…trip!

Οι Psychedeλάδες ;

Από την στιγμή που ξεκίνησα να ακούω Τrance, βρήκα τον εαυτό μου!

Η μουσική σε κάνει να μην σκέφτεσαι,  διεγείρει τον εγκέφαλο σου με αποτέλεσμα να ξυπνάς από τον λήθαργο της καθημερινότητας. Μπορώ να πω,  πως βρίσκεις τον εαυτό που ίσως έχεις χάσει.  Δεν είναι όμως μόνο η μουσική είναι  η γενικότερη ελευθερία, η αγάπη, η δοτικότητα,  το χαμόγελο! Στα Psycedelic Festival όλοι και όλα γίνονται ένα!
Άτομα από όλον τον κόσμο  χωρίς εθνικότητες, χρώματα, φυλές δημιουργούν για λίγες μέρες μια οικογένεια η οποία σίγουρα θα ξανάνταμωθεί και θα ανταλλάξει τα ίδια συναισθήματα την επόμενη χρονιά.
Μια παρέα και μια αγκαλιά, ένας χορός που δένει , με τα vibe να  διαχέονται στον χώρο! Κανένας δεν κρίνει, δεν κοροϊδεύει, δεν κουτσομπολεύει, δεν παρεξηγεί.
Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει να αφεθείς ελεύθερος και να απελευθερωθείς από ότι έχεις στο μυαλό σου. Να μοιραστείς χωρίς να θέλεις να πάρεις! Να προγραμματίσεις τον εγκέφαλο σου να ταξιδέψει μέσω της μουσικής!
Η μουσική και ο κόσμος στο  FREE EARTH-FESTIVAL  ήταν  πραγματικά τρομερά!

Η μουσική

Γενικότερα  να σας αναφέρω πως στην Ελλάδα έχουμε  τους καλυτέρους Psycedelic dark Djs σκεφτείτε τώρα την μίξη 100 καλλιτεχνών και το αποτέλεσμα!
Τα τρία stages που υπήρχαν παίζαν ασταμάτητα με ήχο συγκλονιστικό!
Τα stages τα χωρίζω σε τρεις κατηγορίες

Dark:   σκοτεινή με γρήγορους ήχους, πολλές εναλλαγές και λιγάκι άγρια !

Full on: πιο χαλαρή στο tempo και πιο ταξιδιάρικη! Τσιριμπιμ τσιριμπομ!

Chill out : “ομαλή electronica”, ήρεμη ηλεκτρονική μουσική με αργό ρυθμό και ίσως κάποια ethnic στοιχεία!

O Χώρος

Ο χώρος ήταν γεμάτος κιλίμια, καρεκλάκια και αράγματα! Μικροπωλητές που πωλούσαν τα δημιουργήματά  τους , ζογκλέρ,παιχνίδια και χρώματα. Από την άλλη  αυτό που λείπει από την Ελλάδα είναι η οργάνωση αφού αντίστοιχα φεστιβάλ στο εξωτερικό  είναι απόλυταεναρμονισμένα και προγραμματισμένα με τον χώρο, τις ανάγκες και τον κόσμο.

O Κόσμος

Μεγάλο μέρος απο τους ανθρώπους που  συμμετείχαν,  έχει υιοθετήσει έναν νομαδικό τρόπο ζωής. Γνώρισα ανθρώπους που μετακινούνται συνέχεια στον κόσμο ενώ κάποιοι  από αυτούς δεν είχαν καν σπίτι παρά μόνο ένα βαν.  Το καλύτερο κομμάτι είναι πως  όλοι είναι πολύ ανοιχτοί! Δεν γίνεται λοιπόν να μην κάνεις φίλους  από το Μεξικό μέχρι την Ινδία! Μπες στον κύκλο  και δεν υπάρχει περίπτωση να μην βγάλεις τον αληθινό σου εαυτό,  δεν γίνεται να μην ξεδιπλωθείς, δεν γίνεται να μην γνωριστείς τον διπλανό σου!

Tα Visuals

Είμαστε χρώματα, η αύρα μας έχει χρώμα. Όπου υπάρχει χρώμα υπάρχει ομορφιά!  Από το ουράνιο τάξο μέχρι τον καφέ σου, γι’  αυτό βλέπεται τόσο χρώμα σε psy festival!

Το σημαντικό

Στην Ελλάδα έχουμε συνδυάσει το γεγονός πως όποιος πάει σε φεστιβάλ Psy trance  παίρνει νακρωτικά. Δεν είναι έτσι, μπορείς να πιεις απλά το ποτάκι σου!

Το “εν τέλει”

Φόρα κάτι ανάλαφρο, αφέσου και κολύμπα!

Φωτογραφίες

Αναστασία 

και

FreeEarthFestival

Κ.Γ

Οι βάτες ήταν μυθικά πλάσματα; Είναι φάση το αγόρι ; Ο λαός θέλει, το ΠΑΣΟΚ μπορεί; Η Ελλάδα του ’80 ήταν μια όαση; Πόσα κλισέ μπορείς να χωρέσεις σε δέκα χρόνια;

Στην προσπάθειά μας να χαρτογραφήσουμε την πιο θρυλική δεκαετία της καρδιάς και της ντουλάπας μας συνομιλήσαμε με τον Βασίλη Βαμβακά, επίκουρο καθηγητή του τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και βασικό συντελεστή της έκθεσης «GR80s» .

Πως θα χαρακτηρίζατε τη μαζική κουλτούρα της δεκαετίας του ’80; Ποιο ήταν το σήμα κατατεθέν της;

Αυτό που είναι κρίσιμο και το μελετήσαμε και εμείς στην έκθεση (GR80S), είναι ότι στην Ελλάδα αναπτύσσεται πράγματι αυτό που ονομάζουμε μαζική κουλτούρα από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό κορυφώνεται και παγιώνεται στη δεκαετία του ’80. Η ανάπτυξη των μέσων επικοινωνίας, που λαμβάνει χώρα την ίδια χρονική στιγμή συμβάλλει σε πολύ μεγάλο βαθμό στην εξέλιξη της μαζικής κουλτούρας. Από τον τύπο που αλλάζει μέχρι και το επίπεδο της τηλεόρασης φαίνεται να αναδεικνύεται ένας μαζικός πλουραλιστικός πολιτισμός, που δεν υπήρχε στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες. Προσωπικά, δεν βάζω στον πολιτισμό ένα αξιολογικό πρόσημο, δεν μπορώ να πω ότι ήταν κακός ή καλός, είναι όμως μαζικός γιατί πολλοί άνθρωποι πλέον, καταναλώνουν πολλά και διάφορα πράγματα που αφορούν την επικοινωνία και τον πολιτισμό περίπου με τον ίδιο τρόπο. Το σήμα κατατεθέν στον μαζικό πολιτισμό της δεκαετίας του ’80 θα έλεγα ότι είναι το βίντεο, καθώς είναι η μεγαλύτερη τεχνολογική καινοτομία! Πρόκειται για ένα μαζικό τεχνολογικό προϊόν που αγοράζεται και αποκτάται από τα μέσα της δεκαετίας ,βρίσκεται σε όλα τα σπίτια μαζί με την τηλεόραση. Πλέον έχεις τη δυνατότητα να επιλέξεις εσύ τι θα παρακολουθήσεις. Αυτή ήταν, η αφορμή για να κυκλοφορήσει και να παραχθεί ένας απεριόριστος αριθμός ελληνικών ταινιών και βιντεοταινιών, που έχουν περίεργο ποιοτικό πρόσημο. Γίνεται μια τρομακτική παραγωγή που δεν έχει ξαναγίνει μέχρι σήμερα. Υπάρχει μια τεράστια αλλαγή μέσω του βίντεο και σε επίπεδο χρήσης της τεχνολογίας, γιατί ο καταναλωτής επιλέγει πια να δει αυτό που θέλει και όχι αυτό που βάζει ο εκάστοτε σταθμός. Θα λέγαμε πως η πληθώρα των ταινιών προανήγγειλε αυτό που έγινε στην ιδιωτική τηλεόραση με τις σειρές στη δεκαετία του ’90.

Τι δεν έλειπε από ένα τυπικό σπίτι-νοικοκυριό τη δεκαετία του ’80;

Από το ’87 και μετά μπαίνει στο ελληνικό σπίτι το air-condition. Ο τραγικός καύσωνας του ’87 με τους εκατοντάδες νεκρούς υπήρξε η αφορμή για να αποκτηθεί μαζικά το air-condition τόσο σε δημόσιους χώρους όσο και σε ιδιωτικούς.

Βάτες, glitter και περίεργα prints…Θα λέγατε πως η μόδα της εποχής αντανακλά το γενικότερο μαξιμαλισμό που επικρατούσε στα 80s;

Πράγματι, η πρώτη ανάγνωση της μόδας εκείνη της εποχής σχετίζεται με την αντανάκλαση του μαξιμαλισμού, όπως άλλωστε εξηγείται και από τους ανθρώπους της βιομηχανίας της μόδας. Αυτό όμως που φαίνεται να συμβαίνει για πρώτη φορά τότε αναφορικά με την ένδυση, είναι η ελευθερία που έχουν οι άνθρωποι να δημιουργήσουν τη δική τους μόδα. Από τη μια υπάρχουν κάποιες γενικές τάσεις που είναι χαρακτηριστικές της περιόδου, από την άλλη όμως, μελετώντας το ζήτημα από την ενδυματολογική σκοπιά και όχι την σκοπιά της επιμέλειας του σώματος, υπάρχει μια πολύ μεγάλη ελευθερία και λογική της ανάμειξης. Αναμιγνύονται στοιχεία από διαφορετικές κουλτούρες και μόδες, κάτι που δεν συνέβαινε στις προηγούμενες δεκαετίες, όπου οι περισσότεροι ντύνονταν με ένα συγκεκριμένο τρόπο δηλώνοντας κάτι πολύ συγκεκριμένο. Μεγάλη μερίδα του κόσμου αναπτύσσει ένα προσωπικό στυλ, συνδυάζοντας διαφορετικά πράγματα με διαφορετικές αναφορές. Κάποιος φοράει για παράδειγμα σκουλαρίκι στη μύτη χωρίς να σημαίνει ότι είναι πανκ. Δημιουργείται σε μεγαλύτερο βαθμό μια ατομική μόδα και αυτό το επιτρέπει και το καλλιεργεί προφανώς, η ίδια η βιομηχανία των ενδυμάτων.

Πως επαναπροσδιορίστηκε η γυναικεία υπόσταση στα ‘80s;

Τη δεκαετία του ’80 συνεχίζεται με πολύ έντονο τρόπο η αλλαγή του ρόλου της γυναίκας, από το γνωστό ρόλο της νοικοκυράς σε αυτό της εργαζόμενης. Αυτό αλλάζει τις ισορροπίες τόσο στο χώρο της οικογένειας όσο και στο χώρο της δημόσιας ζωής. Αυτό που έχουμε καταγράψει είναι πως το κράτος και η πολιτική τάξη αναγνωρίζει θεσμικά δικαιώματα στη γυναίκα που μέχρι τότε δεν είχαν αναγνωριστεί. Δημιουργείται ένα εντελώς καινούριο, σύγχρονο και φιλελεύθερο οικογενειακό δίκαιο, το οποίο σε μεγάλο βαθμό ενισχύει το νέο ρόλο της γυναίκας. Υπάρχει κοινωνική αλλά και πολιτική αλλαγή. Το ΠΑΣΟΚ εκείνη την εποχή κατάφερε να εκφράσει έναν ιδιόμορφο κρατικό φεμινισμό. Υπάρχουν πολύ μεγάλες αλλαγές σε επίπεδο οικογένειας εξαιτίας της αλλαγής στο ρόλο της γυναίκας.

Ποιες ήταν οι υποκουλτούρες που έκαναν την εμφάνισή τους κατά τη διάρκεια της δεκαετίας;

Οι υποκουλτούρες που εμφανίζονται έχουν να κάνουν με κουλτούρες που υπάρχουν στο εξωτερικό και έχουν σημείο αναφοράς τη μουσική. Σε πολύ μεγάλο βαθμό εμφανίστηκε η heavy metal υποκουλτούρα, που κρατάει την απήχησή της μέχρι και σήμερα, ενώ η πανκ αναπτύχθηκε σε πολύ μικρότερο βαθμό. Είναι τα δύο δυναμικά κομμάτια της νεανικής κουλτούρας του ’80. Η ροκ υποκουλτούρα, ενώ τη δεκαετία του ’60 και ’70 ενδιέφερε ένα ειδικό κοινό, γίνεται mainstream και μέρος της δημοφιλούς κουλτούρας. Υπάρχουνβέβαια και οι διάσημες διαμάχες της δεκαετίας του ’80 ανάμεσα στους ροκάδες και τους καρεκλάδες, ανάμεσα σε αυτούς που χορεύουν και δεν χορεύουν, ανάμεσα σε αυτούς που ακούν ποπ και σε αυτούς που ακούν σκληροπυρηνικό ροκ.

Ο λαός θέλει το ΠΑΣΟΚ μπορεί… Ποιοι ήταν οι μύθοι και ποια η πραγματικότητα του ΠΑΣΟΚ το ’80;

Πρόκειται για ένα από τα σλόγκαν που χρησιμοποίησε το ΠΑΣΟΚ στην προεκλογική καμπάνια των εκλογών του ’81 που κέρδισε. Η πολιτική επικοινωνία του ΠΑΣΟΚ ήταν πολύ χαρακτηριστική και πολύ σύγχρονη για την εποχή εκείνη, καθώς χρησιμοποιούσε πολλές αναφορές στις αφίσες της, ένα από τα πιο βασικά στοιχεία της πολιτικής του καμπάνιας. Μέσα από την αφισοκόλληση μεταφέρθηκαν τα μηνύματα και στρατεύθηκαν οι άνθρωποι. Ο αφισοκολλητής είναι πολύ σημαντική πολιτική ταυτότητα τη δεκαετία του ’80, όχι μόνο για το ΠΑΣΟΚ, αλλά και για τη Νέα Δημοκρατία και την Αριστερά. Οι αφισοκολλητές είναι άνθρωποι που κάνουν την επικοινωνία του κόμματος, αλλά ταυτόχρονα είναι και οι πρεσβευτές του, είναι αυτοί που περιμένουν από το κόμμα κάποια αποκατάσταση μόλις αυτό ανέβει στην εξουσία. Πρόκειται για έναν πολύ σύνθετο ρόλο. Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν, χτίζει μια πολύ σύγχρονη καμπάνια γύρω από το χαρισματικό πρόσωπο του Παπανδρέου, χωρίς να προβάλλει όμως αποκλειστικά αυτό το πρόσωπο. Σε πολύ μεγάλο βαθμό επικαλέστηκε το λαό και τους μη προνομιούχους για να κινητοποιήσει και να στρατεύσει με το μέρος του ένα εκλογικό σώμα, που μέχρι εκείνη την περίοδο δεν ήταν ενοποιημένο. Αυτό κατάφερε να το κάνει στην αρχή με μη ρεαλιστικές εξαγγελίες και υποσχέσεις, στη συνέχεια και πολύ γρήγορα γύρισε σε μια ρεαλιστικότερη βάση εξαιτίας του Παπανδρέου. Αυτό που έχει μείνει γνωστό σε πολύ μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα είναι ο λαϊκισμός του ΠΑΣΟΚ με πρόσωπα και φυσιογνωμίες που τον πρέσβευαν τη δεκαετία του ’80. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά άλλα πρόσωπα και καταστάσεις που δεν σχετίζονται με τον λαϊκισμό. Ο λαϊκισμός του ΠΑΣΟΚ είναι σύνθετος και αντιφατικός και σε επίπεδο προεκλογικής καμπάνιας πράγματι υφίσταται μέσω της επίκλησης του λαού. Η πολύ σημαντική αυτή επίκληση γίνεται με ευφάνταστο τρόπο, με αφίσες πολύ δημιουργικές.
Ο συντηρητικός λόγος υποχωρεί όλο και περισσότερο, μαζί με τις θεσμικές αλλαγές που πραγματοποιούνται. Σε αντίθεση, το πολιτικό σύστημα και οι αντιπαραθέσεις που λαμβάνουν χώρα τότε δεν ακολουθούν την κοινωνία. Αυτή η αναντιστοιχία εντοπίζεται σε μεγάλο βαθμό τη δεκαετία του ’80. Οι Έλληνες ακολουθούν άλλου είδους ταυτότητες, ενώ το πολιτικό σύστημα προσπαθεί να παγιώσει ένα παρελθόν παλαιο-εμφυλιακό, χωρίς επιτυχία. Η κοινωνία προχωράει μπροστά, αλλάζει, βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο. Εξαιτίας αυτής της κατάστασης, το αίτημα για κοινωνική αλλαγή δεν υπάρχει στην Ελλάδα, ο κόσμος αποστρατεύεται από τις παλιές του ταυτότητες.

Τα media άλλαξαν εποχή τη δεκαετία του ’80. Ποιες ήταν οι βασικότερες αλλαγές που έλαβαν χώρα;

Είναι πολλά τα επίπεδα στα οποία σημειώθηκαν αλλαγές στα μέσα ενημέρωσης το ’80. Σε τεχνολογικό επίπεδο, εισάγονται εργαλεία που σε πολύ μεγάλο βαθμό αρχίζουν και αυτονομούν τον καταναλωτή από τους παλιούς τρόπους με τους οποίους συμμετείχε κυρίως στην ψυχαγωγία και όχι τόσο στην ενημέρωση. Από το video μέχρι τα walkman, ο κόσμος της εξατομικευμένης κατανάλωσης είναι πλέον ορατός. Σε κοινωνικό επίπεδο, η πολλή μεγάλη αλλαγή που συμβαίνει είναι πως η κοινωνία σε πολύ μεγάλο βαθμό γίνεται εξωστρεφής και λιγότερο εθνοκεντρική. Αρχίζει και μετέχει, σε έναν κόσμο παγκοσμιοποιημένο. Πολιτισμικά, σε επίπεδο τηλεοπτικής, μουσικής, κινηματογραφικής κατανάλωσης οι Έλληνες αρχίζουν και γίνονται πολύ πιο εξωστρεφείς, χωρίς μάλιστα να έχουν ενοχές.

Ήταν το Eurobasket αφορμή για να εκσυγχρονιστεί ο αθλητισμός στην Ελλάδα;

Το μπάσκετ και το Eurobasket αποτελούν τομή για τη δεκαετία του ’80. Το μπάσκετ ήταν ένα σπορ που απασχολούσε λίγους και έφτασε να απασχολεί τους πάντες. Οι Έλληνες με το Eurobasket, παρά τις ιδεολογικές διαφορές τους,ενώνονται σαν έθνος και γιορτάζουν στους δρόμους, γεγονός που δεν είχε ξανασυμβεί από τη μεταπολίτευση και έπειτα. Πράγματι, ο αθλητισμός επαγγελματικοποιείται πιο έντονα εξαιτίας της επιτυχίας του μπάσκετ, αλλά κυρίως εξαιτίας των πρωταγωνιστών του, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν πολύ καλοί επαγγελματίες αθλητές.

Δικέ μου, είναι φάση το αγόρι, μου τη σπάει… Θα λέγατε πως κατά τη δεκαετία του ’80 έκανε την εμφάνισή της μια «πρωτόγνωρη γλώσσα»; Ποιο ήταν οι παράγοντες που οδήγησαν στην ανάδειξη αυτής της αργκό;

Αυτό που συμβαίνει στη δεκαετία του ’80 είναι η ανάδειξη της γλώσσας των νέων, η οποία διαφοροποιείται πλέον αισθητά από τη γλώσσα των υπολοίπων. Αυτή η ανάδειξη έχει να κάνει με αναφορές στον έξω «παγκοσμιοποιημένο» κόσμο, στη διεθνή πραγματικότητα. Οι νεότεροι χρησιμοποιούν ξένες λέξεις και τις μετατρέπουν σε ελληνικές. Κάποιοι από αυτούς τους όρους «ελληνοποιούνται» και κάποιοι όχι, έτσι η γλώσσα των νέων εμπλουτίζεται με μια εντελώς δική της συμβολική αναφορά. Η γλώσσα των νέων διαφοροποιείται υφολογικά από τη γλώσσα των μεγαλύτερων. Το σημαντικό όμως είναι πως δεν προέρχεται από μια υποκουλτούρα, είναι κάτι που συμβαίνει μαζικά. Οι πρωταγωνιστές των βιντεοταινιών που χρησιμοποιούν αυτή τη γλώσσα την αντιγράφουν, δεν την παράγουν. Η γλώσσα αυτή σοκάρει τις μεγαλύτερες ηλικίες και προκαλεί αντιδράσεις περί ξενομανίας.Η διαφήμιση και ο περιοδικός τύπος παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο σε αυτή την αλλαγή δημιουργώντας έναν κώδικα που τον αναπαράγουν και τον εξελίσσουν. Άλλη μια σημαντική αλλαγή που παρατηρείται είναι η εισαγωγή του πολυτονικού συστήματος που εγείρει πολλές αντιδράσεις. Η κοινωνική εξέλιξη βοηθά αυτή την αλλαγή.

Στη discoteque στην παλιά discoteque…Πως διασκέδαζε ο κόσμος στην Ελλάδα του ’80;

Η διασκέδαση του ’80 είναι η disco. Ένας χώρος διασκέδασης πλουραλιστικός, καθώς όλοι περνούσαν από εκεί. Είναι ο προάγγελος των clubs της δεκαετίας του ’90. Ελάχιστα ελληνικά τραγούδια ακούγονται στις discos η οποία αντιπροσωπεύει την πλουραλιστική συνεύρεση και την εξωστρέφεια, καθώς ο κόσμος ακούει πια ξένη μουσική. Οι Έλληνες σε πολιτισμικό επίπεδο ανοίχτηκαν απενοχοποιημένα στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα.

Τι μας αποξενώνει και τι μας φέρνει πιο κοντά στα ‘80s σήμερα;

Από τη δεκαετία του ’90 και μέχρι σήμερα υπάρχει μια τάση επιστροφής σε παλιές ταυτότητες και σε πιο συντηρητικά στοιχεία. Υπάρχει η αναζήτηση μιας πιο δεδομένης ταυτότητας και αυτή παρατηρείται σε ένα ευρύτερο και όχι μόνο ελληνικό πλαίσιο. Κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε τη δεκαετία του ’80, όπου η θρησκευτικότητα ή η καταγωγή δεν έπαιζε τόσο κρίσιμο ρόλο για τον προσδιορισμό της ταυτότητας. Αυτό θα έλεγα πως είναι το στοιχείο που μας αποξενώνει. Πιο κοντά νομίζω πως μας φέρνει η νοσταλγία για αυτή τη δεκαετία. Θέλουμε λίγο πολύ όλοι, έχοντας ακούσει γι’αυτή, να ζήσουμε αυτή την εποχή, να ζήσουμε σε μια κοινωνία που είναι ανοιχτή σε όλα τα ενδεχόμενα.

Τέλος, ποια φράση θα επιλέγατε για να περιγράψετε τη δεκαετία που όλοι αγαπούν να μισούν;

Ξέρετε ισχύει και το ανάποδο! Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια φράση που περιγράφει λεπτομερειακά τη δεκαετία του ’80. Το επιμύθιο όμως, νομίζω πως είναι ότι το ’80 η κοινωνία ήταν αντιφατική, υπάρχουν πολλά πράγματα που συμβαίνουν βρίσκοντας όμως μια ισορροπία, μια ομαλότητα παρόλο που η Ελλάδα βγαίνει τότε από δύσκολες περιόδους. Το ’80 η Ελλάδα γίνεται μια ΣΧΕΔΟΝ (το σχεδόν είναι διαπραγματεύσιμο) κανονική δυτική χώρα!

Έχει και η νύχτα καμώματα που φαίνονται ξημερώματα. Αλλά είναι λαμπερή, όμορφη, αφού φορά τα καλά της, τα αστραφτερά της, καλογυαλίζει τα παπούτσια της  και στέκεται περήφανα μπροστά σου. Της αρέσει να την ραίνουν με λουλούδια και μ’αυτό τον τρόπο να ανταμείβουν την σαγήνη και τη γοητεία της. Αμαρτωλή ή όχι σε ξελογιάζει εύκολα σαν τα άστρα που γεμίζουν τον ουρανό της. Τραγουδάει και γεμίζει μαγαζιά και για να την δεις από πολύ κοντά, την πληρώνεις αδρά. Κοιτάς μα δεν αγγίζεις. Μπουζούκια ένας χώρος, μια ιστορία. Ποιος μπορεί να τα κατακρίνει; Ποιος τολμά να πει κουβέντα για τον χώρο που ξεδίνει η ψυχή, που γιορτάζει η καψούρα, που ξεχνιέται η στεναχώρια, που ξεσαλώνει η χαρά;

Πρώτο τραπέζι πίστα λοιπόν, με πότο και γαρύφαλλο να νιώθεις όσα νιώθει ο τραγουδιστής, αφού αν νιώθει πραγματικά τα όσα τραγουδά σε συνεπαίρνει και σε κάνει να νιώθεις. Δίνει μια ελευθερία στην έκφραση,  ξεκλειδώνει συναισθήματα, χορεύει το σώμα, κινεί τα χέρια, σε φέρνει κοντά με τους άλλους, γίνεσαι ένα, σαν την φωνή του κοινού που τραγουδά τον κάθε στίχο εναρμονισμένα, χωρίς ένα φάλτσο, χωρίς ένα λάθος. Τι και αν τον σιγομουρμουράς γιατί δεν τον ξέρεις… Η μαγεία της μουσικής μπροστά σου, αυτή που ενώνει, αγαπάει, νιώθει, αισθάνεται, προκαλεί, θυμώνει, ηρεμεί.

Με βαριά λαϊκά, με βαριά καρδιά και ανάλαφρη διάθεση, με παγοθήκες και μπουκάλια, με δίσκους λουλουδιών που πετιούνται όλοι μαζί στο πικ της καψούρας. Στο πικ ενός συναισθήματος που δύσκολα περιγράφεις, ορμητικό, φλογερό, μοναδικό, το ίδιο έντονο με την επιθυμία της ζωής. Τα μπουζούκια έχουν τους δικούς τους κανόνες, έχουν όρια και κόκκινες γραμμές. Έχουν διάχυτη την παρουσία του έρωτα, τις τιμές τους, τις αξίες τους, τις φιλίες τους, τα κονέ τους.

Τι και να δεν είσαι του λαϊκού ρεπερτορίου όταν η ψυχή διψά, μπορεί να ξεδιψάσει και με αυτά, οτιδήποτε αληθινό είναι νερό για εκείνη, γάργαρο και καθαρό σαν τις ψυχές όλων αυτών που βρίσκονται μέσα σ’αυτά, πίσω απ’αυτά, αφού οι ίδιοι είναι αυτά. Κάπου εκεί φτάνει και η λυπητερή. Χαλάλι! Μετά από εκεί έχει και συνέχεια, ένα βρώμικο στο χέρι για να ικανοποιήσεις το πεινασμένο στομάχι, σαν ιεροτελεστία που φτάνει στο τέλος της. Το βρώμικο συστήνεται ανεπιφύλακτα! Τι και αν δεν συνάδει με τα κολλαρισμένα πουκάμισα. Καθώς, το  καταβροχθίζεις ταυτόχρονα ακούς τις συνομιλίες, τα γέλια, τους τσακωμούς, τα μεθυσμένα σ’αγαπώ, που τα βρήκε το ξημέρωμα.

Στο φως όλα διαφορετικά, όλα αλλιώτικα. Τινάζεις τα μαλλιά σου για να φύγουν τα υπολείμματα των λουλουδιών που έμειναν σ’αυτά, για να μην μαρτυρήσουν στους άλλους που βρισκόσουν…  Πρώτο τραπέζι πίστα!

Εάν θεωρήσουμε τον πολιτισμό μας σας την αρχή της οργάνωσης μιας κοινωνίας μπορούμε να καταλάβουμε πως η ενασχόληση μας και  η συμμετοχή μας σε ότι συνεχίζεται, προοδεύει και εξελίσσεται έχει να  αποφέρει μόνο πνευματικά, υλικά, διανοητικά και συναισθηματικά αποτελέσματα.

Μέσα σε ένα κλίμα δημιουργίας ετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε και τα φετινά 36α Λασσάνεια τα οποία παρουσιάστηκαν  στο δημαρχείο της Κοζάνης, από το Δήμαρχο Κοζάνης Λευτέρη Ιωαννίδη, τον Αντιδήμαρχο Πολιτισμού Παναγιώτη Δημόπουλο, τον Πρόεδρο του ΟΑΠΝ Γιάννη Ιωαννίδη και τον Πρόεδρο του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης Θέμη Λιάκο.

Ο δήμαρχος Λευτέρης Ιωαννίδης τόνισε  πως  η αυτοπεποίθηση και  η εξωστρέφεια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά μιας δυναμικής πόλης, μιας πόλης πολιτισμού που πατάει στο παρελθόν και το παρόν  ενώ ο στόχος όπως ανέφερε είναι τα Λασσάνεια να γίνονται κάθε φορά και καλύτερα.

Από την μεριά του ο κος Γιάννης Ιωαννίδης μίλησε για το ζήτημα της δυναμικής  ενώ κάλεσε τους ανθρώπους της περιοχής να συμμετέχουν στην  δημιουργία ενός πυρήνα πολιτισμού με νέα πράγματα, νέα φεστιβάλ και αναβαθμίσεις  σε προγενέστερα  δίνοντας παράλληλα βαρύτητα  στο κομμάτι του αθλητισμού. Παίρνοντας το λόγο ο κος Παναγιώτης Δημόπουλος  υπογράμμισε πως τα 36^α  Λασσάνεια συνθέτουν ένα πολυθεματικό φεστιβάλ όπου η παράδοση, τα χάλκινα, η γεωγραφία και η δημιουργική αποτύπωση αυτών είναι τα συστατικά του στοιχεία.  Άλλωστε, σύμφωνα με τον κο. Δημόπουλο οι  παραδόσεις στήνονται στο παρόν.

Τέλος, ο κος Θέμης Λιάκος έχοντας ανακαλύψει τις αδυναμίες της διοργάνωσης έκανε λόγο για τον επαναπροδιορισμό των στόχων ενώ παράλληλα ανέφερε πως φέτος θα είναι η πρώτη χρονιά που το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης θα συμμετέχει στο Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου σε μια συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας ενώ οι δράσεις του ΔΗΠΕΘΕ θα παρουσιαστούν σε ολόκληρο τον Δήμο.

Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει πλούσιες θεατρικές παραστάσεις , φεστιβάλ παραδοσιακού χορού που γίνεται για πρώτη φορά και θα φιλοξενήσει συλλόγους από διάφορα σημεία της Ελλάδας , συναυλίες με τοπικούς καλλιτέχνες , jazz festival, το οποίο θα είναι πιο «διευρυμένο» από ό, τι πέρυσι, με συμμετοχή διεθνώς αναγνωρισμένων καλλιτεχνών (π.χ. Κύπριος σαξοφωνίστας Χάρης Ιωάννου κ.α.) , διεθνή συνάντηση αγιογραφίας, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Κοζάνη, στο Βουκουρέστι και την Φλωρεντία, φεστιβάλ κλασικής μουσικής, κινηματογράφο, θεατρικές παραστάσεις για παιδιά, καλοκαιρινή εκστρατεία της βιβλιοθήκης, καλοκαιρινό σχολείο του ΔΗΠΕΘΕ, συνάντηση χάλκινων πνευστών της Κοζάνης, Ευξείνιος κύκλος, αθλητικά γεγονότα.

Αναλυτικά το Πρόγραμμα  και οι εκδηλώσεις των Λασσανείων 

Επίσημη έναρξη Λασσανείων στις 19 Ιουνίου  με συναυλία των Βασίλη Καζούλη & Πάνου Κατσιμίχα, Κεντρική Πλατεία Κοζάνης, είσοδος ελεύθερη

1-4/6 | 3η Διεθνής Συνάντηση για τη Βυζαντινή Τέχνη

«Εικόνες του Aκτίστου», μια πολυσχιδής εκπαιδευτική δραστηριότητα που προκύπτει από τη διαπολιτισμική σύμπραξη τριών χωρών: Ρουμανία (Βουκουρέστι), Ιταλία (Φλωρεντία) και Ελλάδα (Κοζάνη). Κοινός παρανομαστής η αγάπη για τις επηρεασμένες, από το ιδιαίτερο ιδίωμα της Βυζαντινής παράδοσης, τέχνες. Η συνάντηση περιλαμβάνει πρακτικά εργαστήρια, διαλέξεις, επισκέψεις σε σημεία ενδιαφέροντος ανοιχτά για το κοινό, με έμμεσο σκοπό την γνωριμία και την ανάδειξη της πολιτισμικής παρακαταθήκης του τόπου μας.

Φιλαρμονική & τοπικά γκρουπ στην κεντρική πλατεία Κοζάνης

21/6 Φιλαρμονική Δήμου Κοζάνης Πανδώρα

22/6 Χίλιες Φωνές

23/6 Ντοβόλης

24/6 Μαίρη Χανιώτη & Δραπέτες

25/6 Αποστόλης Σιαραμπής

Θεατρικές Παραστάσεις

Από τις καλύτερες και πιο δημοφιλείς παραστάσεις που θα ανεβούν το φετινό καλοκαίρι και θα παρουσιαστούν στα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χώρας όπως το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου:

ΒΑΤΡΑΧΟΙ με Λάκη Λαζόπουλο, Σοφία Φιλιππίδου, Δημήτρη Πιατά, Αντώνης Καφετζόπουλο.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ με τον Αιμίλιο Χειλάκη και την Αθηνά Μαξίμου

ΑΧΑΡΝΗΣ  με Πέτρο Φιλιππίδη και Παύλο  Χαϊκάλη

ΗΛΕΚΤΡΑ με την Λένα Παπαληγούρα και Νίκο Κουρή

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ με Μαρία Πρωτόππαπα &Γιάννη Στάνκογλου, συμπαραγωγή των ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας και ΚΟΖΑΝΗΣ

ΕΦΗΒΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΔΗΠΕΘΕ ΚΟΖΑΝΗΣ  NO FUTURE

ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ με Δημήτρη Σταρόβα

ΖΟΡΜΠΑΣ με Γρηγόρη Βαλτινό και  Ταμίλα Κουλίεβα

ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης ομάδα «Η πόλη στη σκηνή» παράσταση  “Sad”

Θίασος Κάρμεν Ρουγγέρη με την παράσταση «ΧΕΝΣΕΛ ΚΑΙ ΓΚΡΕΤΕΛ»

και θεατρική ομάδα ΜΑΓΙΚΕΣ ΣΒΟΥΡΕΣ με το «ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΑΣ»

ΧΟΡΟΣ

30/6 & 1/7  Φεστιβάλ παραδοσιακού χορού «Στις στράτες της παράδοσης με συμμετοχή χορευτικών τμημάτων πολιτιστικών συλλόγων από όλη την Ελλάδα

Αργεντίνικο Τάνκο 19/7/2018 με την παράσταση “Buenos Tango Romper El Piso”  της Αργεντίνας χορογράφου Natalia Hills

22 έως 26/8 Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής

Το φεστιβάλ θα περιλαμβάνει συναυλίες με θεματικό χαρακτήρα όπως:

Συμμετοχή ταλαντούχων παιδιών που ήδη σπουδάζουν στο εξωτερικό και είναι απόφοιτοι των Ωδείων της Πόλης.

Παρουσίαση έργων Κοζανιτών συνθετών εν ζωή, με σκοπό την  έκδοση και ηχογράφηση των έργων τους.

Αφιέρωμα στη μουσική του Claude Debussy (επετειακά για τα 100 χρόνια από το θάνατο του).

Αφιέρωμα στη Νεοελληνική εθνική σχολή συνθετών (1850-1950): Μ.Καλομοίρης, Μ. Βάρβογλης, Γ. Κωνσταντινίδης, Αιμ. Ριάδης, Γ. Λαμπελέ.

Αφιέρωμα στο Ιταλικό λυρικό τραγούδι.

9 & 10/8 Κινηματογραφικές Προβολές

 Ένα κινηματογραφικό διήμερο στην αυλή του Δημοτικού Ωδείου

29/8 Ευξείνειος Κύκλος

Η καθιερωμένη συναυλία παραδοσιακής ποντιακής μουσικής στο ΔΑΚ με τη συμμετοχή καταξιωμένων πόντιων καλλιτεχνών.

3/9 1η Συνάντηση μουσικών χάλκινων πνευστών Κοζάνης:

Θα συναντηθούν για πρώτη φορά όλοι οι μουσικοί χάλκινων πνευστών της Κοζάνης και θα παρουσιάσουν μοναδικές μουσικές στιγμές που θα προκύψουν από τη σύμπραξή τους.

7,8,9/9  Jazz Festival

Το θεσμοθετημένο φεστιβάλ που αναμένουν οι λάτρεις της τζαζ κάθε Σεπτέμβρη. Φέτος, θα πραγματοποιηθεί 7, 8 και 9 Σεπτεμβρίου σε συνεργασία με τον Σύλλογο Φίλων Jazz Μουσικής Κοζάνης. Στόχος μας είναι να αποκτήσει το φεστιβάλ εξωστρέφεια και να βγει από τα σύνορα της πόλης.

Παραστάσεις στις τοπικές κοινότητες

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κοζάνης – «Ο ΑΤΤΙΚ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ και άλλες ιστορίες…» του Γιώργη Χριστοδούλου

«Η καρδιά της βασιλοπούλας» της Πηνελόπης Δέλτα, διαδραστική αφήγηση παραμυθιού με ζωντανή μουσική και τραγούδια

Αθλητικές δράσεις: Πλούσιες αθλητικές διοργανώσεις που καλύπτουν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις όλων των ηλικιών:

17 -18 Μαΐου: Αθλοπαιδιές σχολείων στο Δ.Α.Κ.

19 Μαΐου: Τουρνουά ποδοσφαίρου- Νίκος Παπαδόπουλος- Δ.Α.Κ.

26-27 Μαΐου: 3×3 Μπάσκετ (ΕΟΚ) κεντρική πλατεία Κοζάνης

15,16,17/6/2018 Tουρνουά Μπάσκετ 3Χ3 «Νίκος Ακουμιανάκης» Λευκοπηγή

16 Ιουνίου : camp Μπάσκετ (Τ.Ε.Ι. Δυτ. Μακεδονίας )

8 Ιουλίου: Απολλόδωρος δρόμος – Αιανή

9-13 Ιουλίου:  Camp Volley

29 Σεπτεμβρίου: Street relays στην κεντρική πλατεία Κοζάνης

Καλοκαιρινή εκστρατεία Δημοτικής Βιβλιοθήκης

Το ολοκληρωμένο πρόγραμμα θα αναρτηθεί στο https://oapnkozanis.gr/lassaneia/