<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Εκδόσεις άγρα &#8211; Together</title>
	<atom:link href="https://dev.togethermag.gr/tag/ekdoseis-agra/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link></link>
	<description>Free Press</description>
	<lastBuildDate>Sun, 09 Jan 2022 17:37:24 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.4.8</generator>

<image>
	<url>https://dev.togethermag.gr/wp-content/uploads/2018/11/ico.png</url>
	<title>Εκδόσεις άγρα &#8211; Together</title>
	<link></link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Latin Noir: Η Λατινική Αμερική μέσα από το ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Αποστολίδη</title>
		<link>https://dev.togethermag.gr/life-culture/sinema/latin-noir-i-latiniki-ameriki-mesa-apo-to-ntokimanter-tou-andrea-apostolidi/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[togetherteam]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 10 Jan 2022 08:30:37 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Σινεμά]]></category>
		<category><![CDATA[LATIN NOIR]]></category>
		<category><![CDATA[Latin Noir ταινίαΑποστολίδη]]></category>
		<category><![CDATA[Latin Noir: Η Λατινική Αμερική μέσα από το ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Αποστολίδη]]></category>
		<category><![CDATA[slider]]></category>
		<category><![CDATA[together]]></category>
		<category><![CDATA[together free press]]></category>
		<category><![CDATA[together magazine]]></category>
		<category><![CDATA[togethermag]]></category>
		<category><![CDATA[Ανδρέας Αποστολίδης]]></category>
		<category><![CDATA[βιβλίο]]></category>
		<category><![CDATA[Εκδόσεις άγρα]]></category>
		<category><![CDATA[Ελλάδα]]></category>
		<category><![CDATA[Λάτιν Νουάρ: Η Λατινική Αμερική μέσα από τους συγγραφείς και τις αστυνομικές ιστορίες τους”]]></category>
		<category><![CDATA[ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Αποστολίδη]]></category>
		<category><![CDATA[πολιτισμος]]></category>
		<category><![CDATA[σινεμά]]></category>
		<category><![CDATA[Ταινθα]]></category>
		<category><![CDATA[ταινία]]></category>
		<category><![CDATA[τέχνη]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://togethermag.gr/?p=29015</guid>

					<description><![CDATA[Μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μαϊάμι και την ελληνική του πρώτη προβολή στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το νέο ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Αποστολίδη, LATIN NOIR, καταφθάνει στις κινηματογραφικές αίθουσες. “Για να περιγράψεις μια κοινωνία, αρκεί να δεις τα εγκλήματα που διαπράττονται μέσα σε αυτή” – Claudia Pineiro, Αργεντινή συγγραφέας Το ντοκιμαντέρ ταξιδεύει στο Μεξικό, [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div id="layout" class="layout">
<aside class="sidebar content">Μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μαϊάμι και την ελληνική του πρώτη προβολή στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το νέο ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Αποστολίδη, LATIN NOIR, καταφθάνει στις κινηματογραφικές αίθουσες.</p>
</aside>
<p><main class="main"></p>
<div class="container">
<div class="content-section">
<div class="content-columns row">
<div class="content-col">
<div class="post-page post-233244">
<div class="post-content">
<p><em>“Για να περιγράψεις μια κοινωνία, αρκεί να δεις τα εγκλήματα που διαπράττονται μέσα σε αυτή” – </em><em>Claudia Pineiro, Αργεντινή συγγραφέας</em></p>
<p>Το ντοκιμαντέρ ταξιδεύει στο Μεξικό, την Κούβα, το Περού, την Χιλή και την Αργεντινή, αποκαλύπτοντας τα πολλά πρόσωπα του αστυνομικού μυθιστορήματος της Λατινικής Αμερικής, και τους λόγους για τους οποίους το <strong>Latin Noir</strong> εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο δυναμικά λογοτεχνικά είδη παγκοσμίως. Παράλληλα προτείνει μια πρωτότυπη, εναλλακτική αφήγηση της σύγχρονης ιστορίας της Λατινικής Αμερικής μέσα από την αστυνομική της λογοτεχνία.</p>
<div class="promo-box">
<div id="sas_80268"></div>
</div>
<p>Την αθηναϊκή πρεμιέρα, στις 19 Ιανουαρίου στο Γαλλικό Ινστιτούτο, θα τιμήσει ο περουβιανός συγγραφέας Santiago Roncagliolo, ένας από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, μαζί με τους Leonardo Padura, Luis Sepulveda, Paco Ignacio Taibo II και Claudia Pineiro. Μαζί με τον σκηνοθέτη <strong>Ανδρέα Αποστολίδη</strong> και τον γνωστό συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Πέτρο Μάρκαρη, μετά το τέλος της προβολής θα συνομιλήσουν με το κοινό, σε μια ανοιχτή συζήτηση με συντονίστρια την Μικέλα Χαρτουλάρη.</p>
</div>
</div>
<p>Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί στην Αθήνα 19 Ιανουαρίου, 20:00 στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (Σίνα 31) και στις 20 ως 26 Ιανουαρίου στον Κινηματογράφο Δαναό (Λεωφ. Κηφισίας 109), στη Θεσσαλονίκη 26 έως 27 Ιανουαρίου, 19:00 (Αίθουσα Τζον Κασσαβέτης, Αποθήκη 1, Λιμάνι), το Βόλο (Αχίλλειον Δημοτικό Κινηματοθέατρο Βόλου), την Αμαλιάδα (Cine Cinema Amaliada) και τα νησιά των Κυκλάδων (Αλόννησο, Αμοργό, Άνδρο, Δονούσα, Ιθάκη, Κέα, Κεφαλονιά, Κίμωλο, Κύθηρα, Μήλο, Ρόδο, Σίφνο, Σύρο και Τήνο).</p>
<p>Η διανομή της ταινίας γίνεται από το CineDoc, σε συνδιοργάνωση με το Ινστιτούτο Cervantes, το Φεστιβάλ Λογοτεχνία Εν Αθήναις – ΛΕΑ, τo Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Καστανιώτη, Άγρα, Όπερα &amp; Carnivora και το βιβλιοπωλείο Πολιτεία με χορηγό επικοινωνίας το Culture Now.</p>
<blockquote><p><strong>H TAINIA</strong></p></blockquote>
<p>Ο βραβευμένος σκηνοθέτης και συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Ανδρέας Αποστολίδης ταξιδεύει στη Λατινική Αμερική για να ανακαλύψει τη ζωή και το έργο των διάσημων συγγραφέων Paco Ignacio Taibo II (Μεξικό), Leonardo Padura (Κούβα), Luis Sepulveda (Χιλή), Santiago Roncagliolo (Περού) και Claudia Pineiro (Αργεντινή).</p>
<p>Το ντοκιμαντέρ διερευνά πώς αυτή η γενιά συγγραφέων οδηγήθηκε στη συγγραφή νουάρ ιστοριών μυστηρίου, σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσει την ωμή κρατική βία, την αυξημένη εγκληματικότητα και τις συνεχείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που βιώνει η Λατινική Αμερική από τη δεκαετία του 1970 μέχρι τις μέρες μας.</p>
<p>Από το Μπουένος Άιρες, στο Σαντιάγο, την Πόλη του Μεξικού, την Αβάνα και την Λίμα, οι ήρωες των αστυνομικών μυθιστορημάτων -ανεξάρτητοι ντετέκτιβ, δημοσιογράφοι, εισαγγελείς- γίνονται μάρτυρες και ξεναγοί ενός κόσμου που μεταμορφώνεται ριζικά μέσα από επαναστάσεις, πραξικοπήματα, εμφύλιους πολέμους, οικονομικές κρίσεις και κοινωνικές ανατροπές.</p>
<p>Η ταινία καταγράφει μια συγκλονιστική και ακόμα εν εξελίξει ιστορία μνήμης, επιβίωσης και μεταμόρφωσης, φωτίζοντας παράλληλα τη διαδικασία της λογοτεχνικής γραφής, σαν καθρέφτη και αντίδοτο στην πραγματικότητα. Μας θυμίζει πως η λογοτεχνία έχει τη δύναμη, να αντισταθεί στα απολυταρχικά καθεστώτα, και να αντιμετωπίσει με θάρρος, φαντασία, ακόμα και με χιούμορ τις πιο τραυματικές στιγμές της ιστορίας μας.</p>
<p>Η ταινία είναι μια ελληνο-γαλλο-μεξικανική συμπαραγωγή σε παραγωγή Anemon Productions, με την συμμετοχή των τηλεοπτικών σταθμών ARTE, ΕΡΤ, TV UNAM Μεξικό, HISTOIRE και TVO Καναδά, σε συμπαραγωγή με το Ελληνικό και Γαλλικό Κέντρο Κινηματογράφου, του προγράμματος Creative Europe της ΕΕ, των Γαλλικών φορέων PROCIREP, ANGOA, REGION PAYS DE LA LOIRE καθώς και της Ταινιοθήκης του Μεξικό FILMOTECA UNAM.</p>
<p>Η πολύχρονη μελέτη και έρευνα του Αποστολίδη για το νουάρ της Λατινικής Αμερικής συνοδεύεται και από την έκδοση ενός βιβλίου, με τίτλο ‘Λάτιν Νουάρ: Η Λατινική Αμερική μέσα από τους συγγραφείς και τις αστυνομικές ιστορίες τους”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα.</p>
</div>
<blockquote><p><strong>ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ</strong></p></blockquote>
<p>Η σχέση μου με το αστυνομικό μυθιστόρημα της Λατινικής Αμερικής έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του ’70. Με παρόμοιο ιδεολογικό υπόβαθρο με τους Λατινοαμερικάνους αστυνομικούς συγγραφείς και προσωπικές τραυματικές εμπειρίες από τα αυταρχικά καθεστώτα στις χώρες μας.</p>
<p>Ακόμη και τώρα, 40 χρόνια μετά, η δουλειά μου, τόσο ως συγγραφέα όσο και ως κινηματογραφιστή, εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από ιστορίες μνήμης, επιβίωσης και μεταμόρφωσης, θεματικές που αποτελούν τον πυρήνα της Λατινοαμερικάνικης αστυνομικής λογοτεχνίας. Αυτή είναι η ιστορία που έχω διηγηθεί με το Latin Noir: μια ιστορία επίκαιρη, η οποία συνδέεται με κρίσιμες εξελίξεις της εποχής μας, την παγκόσμια οικονομική κρίση και την προάσπιση της δημοκρατίας.</p>
<p>Η ταινία ταξίδεψε στο Μπουένος Άιρες, το Σαντιάγο, την Πόλη του Μεξικού, την Λίμα και την Αβάνα, αναζητώντας συγγραφείς και μάρτυρες των πραγματικών γεγονότων που ενέπνευσαν τα μυθιστορήματά τους. Αυτές οι προσωπικές αφηγήσεις συνδέονται πάντα με τις τοποθεσίες όπου έλαβαν χώρα τα ιστορικά και φανταστικά γεγονότα των πιο εμβληματικών βιβλίων, αρχειακό υλικό που τα κατέγραψε καθώς επίσης και φιλμ μυθοπλασίας και τηλεοπτικές σειρές που τα απέδωσαν.</p>
<p>Στην ανάπτυξη του σεναρίου του φιλμ πολύτιμο ρόλο έχει παίξει η συνεργασία μου με τον Κρίτωνα Ηλιόπουλο, Έλληνα μεταφραστή Λατινοαμερικάνικης Νουάρ λογοτεχνίας, που μοιράζει το χρόνο του μεταξύ Λατινικής Αμερικής και Αθήνας και έχει στενή σχέση με τους περισσότερους συγγραφείς.</p>
<blockquote><p><strong>ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ – ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ – ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ</strong></p></blockquote>
<p>ΜΕΞΙΚΟ – Paco Ignacio Taibo II</p>
<p>Ο διάσημος συγγραφέας και ιδρυτής του μυθιστορήματος neopoliciaco, τοποθετεί τον μονόφθαλμο ντετέκτιβ Έκτορ Μπελασκοαράν Σέιν στην καρδιά της διαφθοράς και τους εγκλήματος στην πόλη του Μεξικού. Από κυνικός και αυτόκλητος τιμωρός, ο ήρωας του Τάιμπο αναπτύσσει ένα οξύ αίσθημα δικαιοσύνης και μας προσφέρει μια σκοτεινή, κριτική ματιά της μεξικανικής κοινωνίας.</p>
<p>“Δεν υπήρχε ειρηνική συνύπαρξη με αυτό το κομμάτι της κοινωνίας που κατέρρεε, μ’ εκείνη την άλλη πλευρά σου που γκρεμίζονταν. «Για έναν μονόφθαλμο, θα έπρεπε να είναι πιο εύκολο… Αρκεί να κλείσει το ένα μάτι», σκέφθηκε αλλά δεν τόλμησε ούτε καν να χαμογελάσει με το αστείο.”<br />
Στην ίδια πόλη υπό βροχή, 1989</p>
<p>ΚΟΥΒΑ – Leonardo Padura</p>
<p>Ο πιο πολυδιαβασμένος Κουβανός συγγραφέας, είναι ο δημιουργός του σκληροτράχηλου αστυνομικού Μάριο Κόντε, που έγινε γνωστός από τη σειρά ‘Four Seasons in Havana’ στο NETFLIX. Κλασικός αντισυμβατικός αντιήρωας, ο Κόντε δεν έχει ψευδαισθήσεις για την κατάληξη της επανάστασης και εκφράζει την απογοήτευση μιας ολόκληρης γενιάς Κουβανών που ονειρεύτηκαν ένα διαφορετικό μέλλον.</p>
<p>“Εκείνα τα χρόνια περάσαμε από τον ενθουσιασμό για όσα μπορούμε να βελτιώσουμε στην απογοήτευση, διαπιστώνοντας ότι το μεγάλο όνειρο ήταν θανάσιμα άρρωστο.”<br />
Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά, 2009</p>
<p>ΧΙΛΗ – Luis Sepulveda (1949 – 2020)</p>
<p>Ο Χιλιανός αγωνιστής που έγινε ένα από τους πιο διάσημους λατινοαμερικάνους λογοτέχνες, εμπνέεται από την ίδια του τη ζωή για να δώσει πνοή στον Χουάν Μπελμόντε, έναν πρώην μαρξιστή αντάρτη που βρίσκεται εξόριστος και περιθωριοποιημένος στο Βερολίνο.</p>
<p>“Τα βράδια ήμουν ένας διακριτικός μπράβος στο καμπαρέ Ρεγκίνα. Τι δουλειά μπορεί να κάνει ένας τύπος σαν εμένα; Τι στο διάολο μπορεί να αξίζει ένας πρώην αντάρτης σαράντα τεσσάρων ετών; Ειδικός σε σαμποτάζ, πλαστογραφία πιστοποιητικών, κατασκευή αυτοσχέδιων εκρηκτικών… διπλωματούχος στις ήττες.”<br />
Όνομα ταυρομάχου, 1994</p>
<p>ΠΕΡΟΥ – Santiago Roncagliolo</p>
<p>Ο Περουβιανός συγγραφέας καταγράφει την εμφύλια βία που βιώνει η χώρα την δεκαετία του ‘80, μέσα από τον εισαγγελέα Φέλιξ Τσακαλτάνα που έχει αναλάβει να εξιχνιάσει μια σειρά από φριχτούς φόνους που διαπράττουν το κράτος, αλλά και η μαοϊκή οργάνωση “Φωτεινό Μονοπάτι”. Χάνοντας τα όρια μεταξύ καλού και κακού, ο ήρωας -όπως και όλη η χώρα- χάνει κάθε επαφή με τον ορθολογικό κόσμο, την τάξη και την δικαιοσύνη.</p>
<p>Ο εισαγγελέας Τσακαλτάνα έβαλε τελεία με μια έκφραση αμφιβολίας στα χείλη του. «Διεξάγουμε ένα δίκαιο πόλεμο κύριε διοικητά», είπε. «Μόνο που μερικές φορές δυσκολεύομαι να διακρίνω ανάμεσα σ’ εμάς και τον εχθρό».<br />
Κόκκινος Απρίλης, 2006</p>
<p>ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ – Claudia Pineiro</p>
<p>Τα θρίλερ της Πινέιρο αποτυπώνουν μια χώρα υπό κατάρρευση, καθώς η Αργεντινή οδηγείται σε χρεοκοπία το 2001. Σε μια περιφραγμένη κοινότητα έξω από το Μπουένος Άιρες, οι εύποροι ένοικοι νιώθουν ακόμα ασφαλείς. Ώσπου ένα πρωί, τρεις από αυτούς βρίσκονται νεκροί στο βάθος μιας πισίνας…</p>
<p>“Πολλοί από τους γείτονές μας έκαναν το λάθος να νομίζουν ότι μπορούσαν να ξοδεύουν όσα έβγαζαν, για πάντα. Και όσα έβγαζαν ήταν πολλά και έμοιαζαν αιώνια.</p>
<p>Έρχεται όμως μια μέρα που οι βρύσες κλείνουν αν και κανείς δεν το περιμένει μέχρι να βρεθεί κάτω από το ντους και να διαπιστώσει πως δεν στάζει πια ούτε μία σταγόνα νερό.”<br />
Οι χήρες της Πέμπτης, 2005</p>
<blockquote><p><strong>ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ</strong></p></blockquote>
<p>Σενάριο/ Σκηνοθεσία: <strong>Ανδρέας Αποστολίδης</strong><br />
Σύμβουλος και ερευνητής: <strong>Κρίτων Ηλιόπουλος</strong><br />
Μοντάζ: <strong>Γιούρι Αβέρωφ</strong><br />
Φωτογραφία: <strong>Jordi Esgleas Marroi, Constanza Sandoval, Γιάννης Κανάκης</strong><br />
Ήχος: <strong>Άρης Καφεντζής, Γιάννης Αντύπας, Deniro Guido</strong><br />
Μουσική: <strong>Mathieu Coupat, Julien Baril</strong><br />
Παραγωγοί: <strong>Ρέα Αποστολίδη, Γιούρι Αβέρωφ, Estelle Robin You, Doris Weitzel, Sergio Muñoz</strong><br />
Εταιρεία Παραγωγής: <strong>Anemon Productions</strong><br />
Συμπαραγωγή:<strong> Arte, ΕΡΤ, TV UNAM, Histoire, TVO / Με την Υποστήριξη: ΕΚΚ, Creative Europe, CNC, Procirep-angoa, Region Pays De La Loire, Filmoteca UNAM</strong></p>
<blockquote><p><strong>ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ</strong></p></blockquote>
<p>Ο <strong>Ανδρέας Αποστολίδης</strong> είναι σκηνοθέτης, συγγραφέας και μεταφραστής.</p>
<p>Μεταξύ των ντοκιμαντέρ του: η σειρά “Δύο φορές ξένος” (οι υποχρεωτικές ανταλλαγές πληθυσμών τον 20ο αιώνα), “Πόλεμος και ειρήνη στα Βαλκάνια” (στα 100 χρόνια από τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο -ΕΡΤ, Al Jazeera, YLE Φινλανδία), “Ένας τόπος χωρίς ανθρώπους” (η εκδίωξη των Μασσάι από τα εθνικά πάρκα της Τανζανίας), “Citizen Europe” (το πρόγραμμα Erasmus στην Ευρώπη της κρίσης -ΑRTE, EΡΤ, RTE, SCREEN IRELAND, CNC).</p>
<p>Έχει γράψει αστυνομικά μυθιστορήματα, διηγήματα, καθώς και μελέτες όπως ‘Αρχαιοκαπηλία και εμπόριο αρχαιοτήτων (Άγρα, 2006), Τα πολλά πρόσωπα του αστυνομικού μυθιστορήματος (Άγρα, 2009), Ο κόσμος του Γιάννη Μαρή (Άγρα, 2012), Το μαύρο καρέ (Άγρα, 2015). Έχει πάνω από ενενήντα μεταφράσεις στο ενεργητικό του (Τσάντλερ, Χάμμετ, Ελλρόυ, Χάισμιθ κ.λπ.). Τελευταία του έργα το μυθιστόρημα “Μονομαχία στην Ιερά Οδό” (Άγρα, 2019) και το ντοκιμαντέρ Latin Noir που συνοδεύεται και από την έκδοση ενός ομότιτλου βιβλίου, με τίτλο “Λάτιν Νουάρ: Η Λατινική Αμερική μέσα από τους συγγραφείς και τις αστυνομικές ιστορίες τους”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα.</p>
<p>&nbsp;</p>
</div>
</div>
</div>
<p></main></div>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>Αλληλογραφία 1927-1938: Τα γράμματα των Στέφαν Τσβάιχ και Γιόζεφ Ροτ</title>
		<link>https://dev.togethermag.gr/life-culture/vivlio/allilografia-1927-1938-ta-grammata-ton-stefan-tsvaich-kai-giozef-rot/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[togetherteam]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 27 Dec 2021 19:30:01 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Βιβλίο]]></category>
		<category><![CDATA[Αλληλογραφία 1927-1938: Τα γράμματα των Στέφαν Τσβάιχ και Γιόζεφ Ροτ]]></category>
		<category><![CDATA[βιβλίο]]></category>
		<category><![CDATA[εκδόσεις]]></category>
		<category><![CDATA[Εκδόσεις άγρα]]></category>
		<category><![CDATA[νέες κυκλοφορίες]]></category>
		<category><![CDATA[Στέφαν Τσβάιχ και Γιόζεφ Ροτ]]></category>
		<category><![CDATA[ΤΣΒΑΪΧ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://togethermag.gr/?p=28884</guid>

					<description><![CDATA[&#160; Ναι, η φιλία είναι πραγματική πατρίδα. Μπορείτε να είστε βέβαιος ότι μένω πιστός σ’ εσάς, πιο πιστός απ’ οποιονδήποτε άλλο. –Γ. ΡΟΤ Βλέπετε ήδη πόσο μ’ ευχαριστεί η συντροφιά σας : Παρά την απόσταση που μας χωρίζει, κάθομαι και συζητώ και φλυαρώ, λες και καθόμαστε μαζί, στο ίδιο δωμάτιο. Είθε να το μπορέσουμε στ’ αλήθεια. –ΣΤ. ΤΣΒΑΪΧ [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div id="layout" class="layout">
<aside class="sidebar content">&nbsp;</p>
<div class="menu-container bottom">
<div class="menu-section"></div>
</div>
</aside>
<p><main class="main"></p>
<div class="container">
<div class="content-section">
<div class="content-columns row">
<div class="content-col">
<div class="post-page post-232819">
<div class="post-content">
<p><em>Ναι, η φιλία είναι πραγματική πατρίδα. Μπορείτε να είστε βέβαιος ότι μένω πιστός σ’ εσάς, πιο πιστός απ’ οποιονδήποτε άλλο.</em> –Γ. ΡΟΤ</p>
<p><em>Βλέπετε ήδη πόσο μ’ ευχαριστεί η συντροφιά σας : Παρά την απόσταση που μας χωρίζει, </em><em>κάθομαι και συζητώ και φλυαρώ, λες και καθόμαστε μαζί, στο ίδιο δωμάτιο.</em><br />
<em>Είθε να το μπορέσουμε στ’ αλήθεια.</em> –ΣΤ. ΤΣΒΑΪΧ</p>
<div class="promo-box">
<div id="sas_80268"></div>
</div>
<p><em>Να προσέχετε. Είστε έξυπνος, αλλά η ανθρωπιά σας σάς εμποδίζει να «δείτε» το κακό, ζείτε από την πίστη και την καλοσύνη. Εγώ, όμως, βλέπω και συχνά μαντεύω πράγματα με τρομακτική οξυδέρκεια και εκπληκτική ευστοχία, όταν πρόκειται για το Κακό.</em> –Γ. ΡΟΤ</p>
<p>Ποτέ δεν μίλησαν στον ενικό μεταξύ τους και τα πάντα τους χώριζαν : η καταγωγή, ο χαρακτήρας, ο τρόπος ζωής, ο πολιτικός προσανατολισμός. Ο ένας ήταν πλούσιος, ο άλλος φτωχός· ο ένας μειλίχιος και επιεικής, ο άλλος φλογερός και ριζοσπάστης· ο ένας φιλελεύθερος κι ο άλλος τα τελευταία χρόνια μοναρχικός· ο ένας είχε ένα μεγαλοπρεπές σπίτι και ο άλλος έμενε σε ξενοδοχεία· ο ένας ήταν νηφάλιος και ο άλλος πέθανε από το αλκοόλ. Τους ένωσε όμως το πάθος για τη συγγραφή και την ελευθερία. Ήταν και οι δύο Εβραίοι. Τα βιβλία τους κάηκαν από τους Ναζί στο Αουτονταφέ το 1933. Οι δύο συγγραφείς, ο<strong> Στέφαν Τσβάιχ</strong> και ο<strong> Γιόζεφ Ροτ</strong>, διατήρησαν αλληλογραφία σπάνιας δύναμης από το 1927 ώς το 1938, σε μια Ευρώπη στη δίνη των ταραχών, στα πρόθυρα του πολέμου, με την άνοδο του ναζισμού και τη συνακόλουθη εξορία. Τα γράμματά τους άλλοτε αφορούν την προσωπική τους ζωή και άλλοτε τη δημόσια, άλλοτε είναι γεμάτα επιπλήξεις και άλλοτε είναι γράμματα συμφιλίωσης. Συχνά είναι γράμματα αγωνίας και για την οικονομική και λογοτεχνική επιβίωση των συγγραφέων τους, αφού τα έργα τους δεν μπορούσαν πλέον να κυκλοφορήσουν στη γλώσσα τους. Δεν παύουν όμως να αντανακλούν την πραγματικότητα της εποχής τους όσο και την ισχυρή φιλία τους, που τίποτε δεν την πτόησε.</p>
</div>
</div>
<p>Η αλληλογραφία τους είναι ένα θαυμάσιο ντοκουμέντο αυτής της κομβικής εποχής στην παγκόσμια ιστορία και διαβάζεται σαν μυθιστόρημα, με τις εντάσεις της, τα απρόοπτά της, τη δική τους κάθε φορά αλήθεια, σύνθετη και συνάμα τραγική.</p>
<p><em>Σκοπεύω σ’ έναν χρόνο από σήμερα να είμαι ελεύθερος, για να μην έχει η ζωή μου σκληρό και πρόωρο τέλος. Για να το πετύχω αυτό πρέπει να δουλεύω κάθε μέρα. […] Δεν έχω σταθερό λογοτεχνικό «χαρακτήρα». Γενικά δεν έχω σταθερότητα στη ζωή μου. Από τα δεκαοχτώ μου χρόνια δεν έχω ζήσει σε σπίτι. Το πολύ πολύ καμιά βδομάδα σε σπίτια φίλων. Δικές μου έχω όλες κι όλες τρεις βαλίτσες. Κι αυτό δεν μου φαίνεται καθόλου περίεργο. Περίεργο, «ρομαντικό» σχεδόν, μού φαίνεται αντίθετα ένα σπίτι, με τα κάδρα του και με όλα αυτά. Κι όμως: Σε μια κρίση επιπολαιότητας ανέλαβα την ευθύνη μιας νεαρής γυναίκας. Κάπου πρέπει να την τακτοποιήσω, είναι φιλάσθενη και σωματικά δεν μπορεί ν’ αντέξει τη ζωή στο πλάι μου.</em><br />
– Γ. ΡΟΤ</p>
<p><em>Σας εξορκίζω, μην κάνετε τίποτε όσο είστε σ’ αυτή την κατάσταση, μη στέλνετε γράμματα πριν τα δείξετε προηγουμένως σ’ έναν φίλο. Είστε σε τρομερή ταραχή. Μην τηλεγραφείτε, θεωρήστε πως ο τηλέγραφος δεν έχει εφευρεθεί ακόμη. Τα τηλεγραφήματα αυτά σας εκθέτουν, διότι αποκαλύπτουν τη βιασύνη σας, πόσο δεν θέλετε, πόσο δεν μπορείτε να περιμένετε. Σας εξορκίζω: ηρεμήστε! Μην πίνετε. Πίνοντας καταντάτε το θολό είδωλο του εαυτού σας – σας παρακαλώ, φίλε μου, δεχθείτε επιτέλους την πρότασή μου, να κάνετε μια θεραπεία τεσσάρων εβδομάδων υπό αυστηρή επιτήρηση.</em><br />
– ΣΤ. ΤΣΒΑΪΧ</p>
<p><em>Δώστε μερικές εβδομάδες πίστωση σε κάποιον που ξέρετε χρόνια. Μη βιάζεστε να φωνάξετε «Προδοσία», όπου δεν καταλαβαίνετε ( το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του Τόμας Μανν, αυτού του ακέραιου κι έντιμου ανθρώπου, ο οποίος ως άριος δεν ήταν καθόλου υποχρεωμένος να μοιραστεί την τύχη των Εβραίων ). Με τις διαμαρτυρίες και τις φωνές δεν μπορείτε να εξαφανίσετε από προσώπου γης τα εβδομήντα εκατομμύρια των Γερμανών. Και φοβάμαι πως αρκετές απογοητεύσεις περιμένουν τους Εβραίους και στο εξωτερικό, συμφωνίες θα κλειστούν ίσως πίσω από την πλάτη τους, θεωρώ τη διπλωματία ικανή για κάθε βρομιά και την πολιτική ικανή για κάθε τούμπα, πρέπει να είμαστε έτοιμοι και γι’ άλλες απογοητεύσεις, και είναι τρέλα τέτοιες ώρες να τσακωνόμαστε μεταξύ μας! Ενώ σήμερα αρπαζόμαστε όλοι με όλους, προς μεγάλη χαρά των Ναζί.</em><br />
–ΣΤ. ΤΣΒΑΪΧ</p>
</div>
<p><em>Αγαπητέ φίλε,</em><br />
<em>Η παλιά φιλία κρατάει, υπάρχει. Είμαι πολύ άσχημα. Δεν μπορώ να γράψω.</em><br />
<em>Με εγκάρδιους πάντα χαιρετισμούς</em><br />
<em>Ο πιστός σας φίλος</em> –Γ. ΡΟΤ</p>
<p><em>Ξέρω πως δεν συμπαθείτε τα Τείχη των Δακρύων. Φέρνουν άλλωστε κακοτυχία. Κάθε φιλία μαζί μου καταλήγει μοιραία. Εγώ ο ίδιος είμαι ένα Τείχος Δακρύων, ένας σωρός ερειπίων. Δεν ξέρετε πόσο σκοτάδι έχω μέσα μου. Αγαπητέ, σεβαστέ μου φίλε, έχετε την ευλογία της τύχης και της χρυσής, της αληθινής χαράς. Έχετε αίσθηση του μέτρου, του «σωστού», υπάρχει εντός σας κάτι από την τέχνη της ζωής του Γκαίτε. [ … ] Όσο πιστεύω ότι η φτώχεια είναι η μούσα μου, άλλο τόσο είμαι σίγουρος ότι αυτή με σπρώχνει και στην αυτοκτονία. Δεν αντέχω να ζω με πέντε φράγκα στην τσέπη μου. Δεν μπορώ να επιβιώσω. Σκεφθείτε πως έχω πίσω μου είκοσι χρόνια πείνας, τέσσερα χρόνια πολέμου, κι από πάνω έξι χρόνια « μαύρης φτώχειας». Μόνο τα τελευταία τρία χρόνια άρχισα να ζω κουτσά-στραβά. Και τώρα αυτά τα «κοσμοϊστορικά συμβάντα ». Και πιο πριν η ιστορία με τη γυναίκα μου. Το ξέρω, το καταλαβαίνω ότι όλα αυτά είναι κομμάτι της ζωής μου, ναι, χάρη και σ’ αυτά είμαι αυτός που είμαι. Αλλά δεν παύω να είμαι άνθρωπος, που έχει ανάγκη να φάει, να κοιμηθεί, να κάνει έρωτα κι όλα αυτά. Δεν μπορώ να βλέπω τον εαυτό μου «ιστορικά». Ούτε είμαι σε θέση να «μεταφέρω» όλην αυτή την προσωπική μου κακουχία σε « λογοτεχνική ζωή», να «μετατρέπω», αν θέλετε, την «πραγματική» μου ζωή σε «λογοτεχνική». Δεν είναι ζωή αυτό, είναι θάνατος. Και πιστέψτε με, κανένας άλλος αλκοολικός δεν σιχαίνεται την κατανάλωση, την «ευχαρίστηση» του αλκοόλ σαν εμένα. Αρέσουν στον επιληπτικό οι κρίσεις του; Αρέσουν στον τρελό τα ξεσπάσματα της μανίας του;</em> – Γ. ΡΟΤ</p>
<p><em>Το Εμβατήριο του Ραντέτσκυ είχε μεγάλη επιτυχία εδώ, κι αυτό φυσικά θα μας διευκολύνει πολύ. Ελπίζω να δω γρήγορα τη δουλειά σας (και στο άλλο βιβλίο). Το σπουδαιότερο, όμως, είναι τώρα να ξεκουραστείτε. Μην αρχίσετε αμέσως να σκέφτεστε κάτι καινούργιο. Πρέπει να αναπαυθείτε, να φύγετε για ένα διάστημα από το Παρίσι, όπου σας κλέβουν το χρόνο σας ένα σωρό αργόσχολοι. [ … ] Ροτ, είμαστε τόσο λίγοι, και ξέρετε (όσο κι αν τα βάζετε μαζί μου) πως άλλος κανείς δεν σας αγαπά όπως εγώ, πως συναισθάνομαι όλες τις πικρίες σας, χωρίς να νιώθω την παραμικρή πικρία για σας: ό,τι και να κάνετε εναντίον μου, δεν θα αλλάξει τίποτα. [ … ] Όταν τα αισθήματά σας στρέφονται εναντίον μου, εγώ καταλαβαίνω ότι η ζωή σας χτυπάει κι ότι εσείς από αλάθευτο ένστικτο γυρίζετε και χτυπάτε τον μόνο ίσως που δεν θα σας κρατήσει κακία, αυτόν που κόντρα σε όλους και σε όλα θα σας μείνει πιστός. Μην ελπίζετε, λοιπόν, Ροτ. Δεν θα μπορέσετε ποτέ να με απομακρύνετε από τον Γιόζεφ Ροτ. Δεν υπάρχει περίπτωση! Δικός σας</em> – ΣΤ. ΤΣΒΑΪΧ</p>
</div>
</div>
</div>
<p></main></div>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
