εθελοντισμός – Together

Υπεύθυνος τουρισμός | Οι ξενώνες της δικαιοσύνης

togetherteam — Wed, 30 Aug 2023 10:08:47 +0000

του Σπύρου Ζωνάκη

Κατασκευή οικογενειακών ορνιθώνων στην Καμπότζη, καταγραφή απειλούμενων ζώων στη Ναμίμπια, ανακαίνιση των σπιτιών φτωχών ψαράδων στο Πράσινο Ακρωτήρι. Δημιουργημένο, το 2006, από τους 24χρονους τότε Ορελί Σε και ΑντουάνΡισάρ, το γραφείου βιώσιμου τουρισμού DoubleSens έχει κερδίσει το στοίχημα «παντρέματος» της αλληλεγγύης με την περιπλάνηση. «Η ιδέα πίσω από τα ταξίδια μας είναι να υποστηρίζουμε ένα τοπικό έργο που ήδη έχει ξεκινήσει, ανακαλύπτοντας συνάμα τη χώρα. Η διαμονή δε των επισκεπτών στα σπίτια των ντόπιων επιτρέπει τη χρηματοδότηση των έργων. Ενδεικτικά, στο Μπενίν, αφιερώνουμε τα Σαββατοκύριακα στην απόδραση στις λιμνοθάλασσες και τα ποτάμια και στις επισκέψεις σε παραδοσιακά χωριά. Από τη Δευτέρα ώς την Παρασκευή, όμως, οι ταξιδιώτες μας εργάζονται σε ένα πολιτιστικό κέντρο, όπου κάνουν μαθήματα. Άλλος διδάσκει γιόγκα, άλλος οργανώνει εργαστήρι ζωγραφικής, με τη συμμετοχή ντόπιων καλλιτεχνών. Υπάρχει μια ανταλλαγή γνώσεων και δεξιοτήτων. Δεν αποβιβαζόμαστε στα χωριά τους ως λευκοί αποικιοκράτες», σημειώνει στη «σχεδία» η Ορελί Σε. Στη Σρι Λάνκα, επιπλέον, η DoubleSens, σε συνεργασία με μια τοπική οργάνωση, έχει δημιουργήσει βιολογικές καλλιέργειες σε μια κοινότητα στο κέντρο της χώρας, σε έναν τόπο, όπου οι συνέπειες τις υπερεντατικής γεωργίας ήταν ολέθριες. «Πλέον, οι άνθρωποι της οργάνωσης πωλούν την παραγωγή δυο φορές την εβδομάδα στην πρωτεύουσα και καταβάλλουν τα χρήματα στην κοινότητα. Οι ταξιδιώτες μας (τα γκρουπ είναι μεταξύ έξι και οκτώ ατόμων) διατηρούν επαφή με τις οικογένειες που τους φιλοξένησαν και μετά το πέρας των ταξιδιών και παρακολουθούν την πρόοδο κάθε εγχειρήματος στο οποίο συμμετείχαν. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι αυτοί που συνεχίζουν να στηρίζουν αυτά τα έργα και τις τοπικές κοινότητες, μέσω της οργάνωσης Frères de Sens, η οποία ιδρύθηκε το 2008 από ταξιδιώτες μας και της οποίας ο προϋπολογισμός κυμαίνεται μεταξύ 40.000 και 50.000 ευρώ το χρόνο», προσθέτει η ίδια.

«Οι ταξιδιώτες μας διατηρούν επαφή με τις οικογένειες που τους φιλοξένησαν και παρακολουθούν την πρόοδο κάθε εγχειρήματος στο οποίο συμμετείχαν».

ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ

Το «RoutesforGood» αποτελείμία πρωτοποριακή πλατφόρμα, που εγκαινιάστηκε πέρυσι καιδιασυνδέει ντόπιους ταξιδιωτικούς συνοδούς και τις κοινότητές τους, με τουρίστες επιθυμούν να ζήσουν μια αυθεντική εμπειρία με θετικό αντίκτυπο.

«Εδώ και μία δεκαετία ταξιδεύω στην υποσαχάρια Αφρική, είδα με τα μάτια μου ότι ούτε τα χρήματα φτάνουν εκεί που πρέπει ούτε το περιβαλλοντικό και κοινωνικό αποτύπωμα της τουριστικής βιομηχανίας ήταν θετικό. Γνώρισα ανθρώπους που ήθελαν να εμπλακούν στον τουρισμό, τον Τζόζεφ στη βόρεια Κένυα και τον Φαμπρίς στη Μαγαδασκάρη, να είναι οδηγοί ταξιδιωτών. Προσδοκούμε μελλοντικά αυτοί να είναι περισσότεροι. Ο Φαμπρίς ήταν ήδη ξεναγός, αλλά δούλευε για εταιρείες ξένων συμφερόντων και το ποσό που έβγαζε δεν ήταν διόλου αξιοπρεπές. Στην παρούσα φάση, δραστηριοποιούμαστε στην Κένυα και στη Μαδαγασκάρη και, ουσιαστικά, προσφέρουμε εξατομικευμένα ταξίδια, βασισμένα στην φιλοσοφία του υπεύθυνου τουρισμού με βάση την κοινότητα. Στόχος μας είναι το 100% των χρημάτων που θα δαπανήσει ο άνθρωπος που θα ταξιδέψει μαζί μας να παραμείνει στην τοπική οικονομία, υποστηρίζοντας τους κατοίκους της περιοχής. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, για κάθε 100 δολάρια που δαπανά κάποιος ταξιδεύοντας στις αναπτυσσόμενες χώρες μόνο τα πέντε παραμένουν στην τοπική οικονομία. Ενισχύουμε άμεσα τους συνεργάτες μας, οι οποίοι αμείβονται δίκαια και με διαφάνεια, λαμβάνοντας το 100% των χρημάτων που ζητάνε για τις υπηρεσίες τους», μας λέει η Ελένη Χατζηιωάννου, εμπνεύστρια της πλατφόρμας. «Επισκεπτόμαστε τη βόρεια Κένυα, η οποία είναι πολύ λιγότερο αναπτυγμένη από τον Νότο (με τα πολυτελή ξενοδοχεία ξένων αλυσίδων) και μένουμε, για παράδειγμα, σε έναν οικολογικό ξενώνα που τον διαχειρίζεται η ίδια η κοινότητα σε ένα μικρό χωριό της φυλής Τουρκάνα. Με τα χρήματα που κερδίζουν χρηματοδοτείται το τοπικό σχολείο και η πρόσληψη δασκάλων. Εφόσον οι άνθρωποι το δεχθούν, θα μείνουμε στα σπίτια τους, θα ξυπνήσουμε έξι ή ώρα το πρωί μαζί τους άνδρες για να αρμέξουμε τις καμήλες, θα βοηθήσουμε τις γυναίκες να κουβαλήσουν νερό ή στη Μαγαδασκάρη θα ακολουθήσουμε τους ντόπιους αλιείς στο ψάρεμα, και στη, συνέχεια, στην αγορά, ρωτώντας τους με σεβασμό μέχρι πού μπορούμε να εμπλακούμε. Δεν κρύβουμε τα προβλήματα της φτώχειας κάτω από το χαλί. Θα τα συζητήσουμε ανοιχτά με τους ντόπιους, γύρω από τη φωτιά. Δεν πρόκειται για έναν τουρισμό φτώχειας. Δεν αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους ως “καημένους φτωχούς”. Μπορούμε να τους ρωτήσουμε τι θα επιθυμούσαν να είναι διαφορετικό στη ζωή τους. Εγώ είχα στο μυαλό μου ότι όλοι θέλουν να φύγουν από τα χωριά τους. Δεν είναι, ωστόσο, αυτό που προσδοκούν.Μπορεί να σου πει μια γυναίκα: “Απλά, θα ήθελα να μην περπατάω δέκα χιλιόμετρα την ημέρα να συλλέξω νερό”. Άρα, θα σκεφτούμε με τον Τζόζεφ να μαζέψουμε χίλια ευρώ για να φτιάξουμε ένα πηγάδι στο χωριό», προσθέτει.

Η ΠΕΡΜΑΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

Μάλιστα, ένας «κοινοτικός οργανισμός» είναι αυτή τη στιγμή υπό σύσταση από την κ. Χατζηιωάννου και τον Τζόζεφ.

«Μέσω αυτού, θα μπορούν δώσουν οι ταξιδιώτες να κάνουν και δωρεές. Θέλουμε στο χωριό του Τζόζεφ να δημιουργήσουμε τον δικό μας οικολογικό ξενώνα, που θα λειτουργεί και ως κέντρο κοινότητας, όπου θα λαμβάνουν χώρα διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα, όπως η κατάρτιση νέων ταξιδιωτικών συνοδών, σεμινάρια περμακουλτούρας, όπου οι ντόπιοι θα εκπαιδευτούν να φτιάχνουν μικρούς κήπους στα σπίτια τους και να παράγουν με αυτόν τον τρόπο την τροφή τους, η έλλειψη της οποίας συνιστά τεράστιο πρόβλημα στη βόρεια Κένυα. Παράλληλα, θέλουμε να στεγάζει και έναν συνεταιρισμό, όπου οι γυναίκες της περιοχής θα προωθούν τα κοσμήματα και παραδοσιακά προϊόντα που φτιάχνουν με φυτά», συνεχίζει η κ. Χατζηιωάννου

Πέρα από το οικονομικό όφελος, καθώς έρχονται επισκέπτες στον τόπο, «φίλοι που έχουν να μάθουν πράγματα από τους ίδιους», «οι άνθρωποι νιώθουν μια ανάταση, πως είναι σημαντικοί, τους γεννιέται μια υπερηφάνεια, ότι η περιοχή τους αξίζει και οφείλουν να την προστατεύσουν. Χαρακτηριστικά, στη Μαγαδασκάρη, λόγω φτώχειας, οι ντόπιοι καίνε τα ίδια τους τα δάση για να παραγάγουν κάρβουνο και να μπορέσουν να ζήσουν από αυτό», μας ενημερώνει η ίδια.

Σύμφωνα με την δρ. Άννα Κυριακάκη, διδάσκουσα στη Σχολή Επιστημών της Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου,«συνήθως, όταν μιλάμε για υπεύθυνο τουρισμό, περιοριζόμαστε στην περιβαλλοντική διάσταση. Ο χαρακτηρισμός ενός τουρίστα ως “υπεύθυνου” περιλαμβάνει τρεις συνιστώσες: οικονομικά υπεύθυνος, κοινωνικά υπεύθυνος, περιβαλλοντικά υπεύθυνος. Από τα αποτελέσματα ερευνών διαφαίνεται ότι οι πρακτικές υπεύθυνου τουρισμού τις οποίες εφαρμόζουν με μεγαλύτερη συχνότητα οι τουρίστες είναι η αποφυγή δημιουργίας σκουπιδιών, η εξοικονόμηση ενέργειας, η επιλογή τους να μετακινούνται πεζοί στον προορισμό, αντί να χρησιμοποιούν επιβαρυντικά για το φυσικό περιβάλλον μεταφορικά μέσα. Λιγότεροι είναι οι τουρίστες οι οποίοι αναπτύσσουν περισσότερο ενεργητικές δράσεις προκειμένου να δηλώσουν την υπεύθυνη στάση τους, όπως: η αποφυγή επιλογής συγκεκριμένων τουριστικών προορισμών, ο εθελοντισμός ή οι δωρεές στον τόπο προορισμού».

artem-kniaz-unsplash

ΠΑΙΔΙΑ-ΕΚΘΕΜΑΤΑ

Οι τουρίστες που πραγματοποιούν ταξίδια εθελοντισμού έχουν κυρίως αλτρουιστικά κίνητρα, ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις που αυτά δεν είναι διόλου ξεκάθαρα, με αρνητικές επιπτώσεις στις τοπικές κοινωνίες. «Η ανάπτυξη του εθελοντικού τουρισμού έχει μεταμορφώσει πολυάριθμες οργανώσεις από μη κερδοσκοπικές σε εμπορικές, μέσα από μία διαδικασία τουριστικής εμπορευματοποίησης. Ένας τύπος ταξιδιών που σχετίζεται με τους παραπάνω προβληματισμούς είναι τα ταξίδια με στόχο την επίσκεψη σε ορφανοτροφεία, που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια στην Ουγκάντα, τη Μιανμάρ, την Καμπότζη και αλλού. Η συστηματική αύξηση των εθελοντών τουριστών που επισκέπτονται τα ορφανοτροφεία στην Καμπότζη οδήγησε σε έξαρση του αριθμού των ιδρυμάτων αυτών, καθώς και στη δημιουργία ενός ισχυρού τουριστικού δικτύου για την προώθηση αυτής της τουριστικής δραστηριότητας. Η αύξηση της επισκεψιμότητας των ιδρυμάτων αυτών, κυρίως από τουρίστες που προέρχονται από αναπτυγμένες χώρες και οι οποίοι, κατ’επίφαση ή και ειλικρινά, επιθυμούν να προσφέρουν εθελοντικό έργο, οδηγεί στην αντιμετώπιση των παιδιών αυτών ως τουριστικών αξιοθέατων ή ως εκθεμάτων σε θεματικά πάρκα, καθώς οι τουρίστες-εθελοντές τα αγκαλιάζουν και φωτογραφίζονται μαζί τους, ανεβάζοντας συχνά τις φωτογραφίες στα κοινωνικά δίκτυα. Το προφανές δίλημμα έγκειται στο κατά πόσον είναι ηθικό να χρησιμοποιείται ως τουριστικό θέλγητρο ένα κοινωνικό φαινόμενο (ορφάνια) με έντονες ανθρωπιστικές διαστάσεις», υπογραμμίζει η κ. Κυριακάκη.

Οι άνθρωποι των «Αthens Insiders» προσφέρουν εξατομικευμένες διακοπές και τη δυνατότητα, σε όσους έρχονται στον τόπο μας, και να έχουν μία διεισδυτική ματιά στην πραγματικότητα και όχι στην τουριστική βιτρίνα.

«Η πραγματικότητα δεν είναι γυαλιστερή, η Ελλάδα δεν είναι μόνο η Ακρόπολη ή η θέα από την Καλντέρα. Η χώρα μας έχει περάσει μια πολύ βαθιά οικονομική κρίση και για την οποία έχουν ακούσει οι επισκέπτες. Έχουν και οι ίδιοι το ενδιαφέρον να μάθουν πώς είναι η ζωή στη χώρα μας, ποια είναι η κοινωνική ή οικονομική κατάσταση. Προσπαθούμε να τους ωθήσουμε, εφόσον έχουν τη διάθεση, σε δραστηριότητες που θα τους το δείξουν αυτό έντονα. Παρουσιάζουμε σχεδόν σε όλους τις “Aόρατες Διαδρομές” της “σχεδίας” ή τα εργαστήρια “σχεδία αρτ”. Εμείς, που η δουλειά μας είναι να περπατάμε στην πόλη, δεν μπορούμε να μη λέμε ότι έχει και ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη, να μην τους γνωρίσουμε, να μην καταλάβουμε λίγο περισσότερα πράγματα για τη δική τους δυσκολία». Κάθε άνθρωπος που ταξιδεύει μαζί μας, θέλουμε να κάνει έστω μια μικρή δράση με θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία. Τακτοποιώντας ρούχα ή προϊόντα σε ένα κοινωνικό παντοπωλείο ή μαγειρεύοντας σε μια κοινωνική κουζίνα. Αν αποφασίσουν να το κάνουν, μετά, αισθάνονται πολύ χαρούμενοι και γεμάτοι, ότι κάπως βοήθησαν και εκείνοι. Μπαίνοντας σε έναν τέτοιο χώρο και γνωρίζοντας τους ανθρώπους που τον τρέχουν, κάνεις το πρόβλημα δικό σου, δεν είναι απλά μια είδηση που διάβασες”, μας πληροφορεί η ΑνθίαΒλασσοπούλου, συνιδρύτρια των «ΑthensInsiders», οι υπεύθυνοι των οποίων, σε συνεργασία με ΜΚΟ, φέρνουν σε επαφή μαθητικά γκρουπ από το εξωτερικό, κυρίως λυκειόπαιδων, με προσφυγόπουλα που είναι σε δομές.

«Θα περάσουν τη μέρα τους μαζί, θα μιλήσουν για μουσική, θα μαγειρέψουν, θα φάνε παρέα, θα παίξουν μπάσκετ. Τα παιδιά συνδέονται μεταξύ τους, των προσφυγόπουλων ανοίγει λίγο η καρδιά τους. Όταν ένας μαθητής γνωρίσει τον Χασάν που έχει μπει στη βάρκα και έχει κινδυνεύσει η ζωή του και δημιουργήσει σχέση μαζί του, το ζήτημα γίνεται πια προσωπικό του. Προβληματίζεται για το τι θα μπορούσε να κάνει ο ίδιος, ώστε να λυθεί. Κάποια από αυτά τα παιδιά έχουν μεταβάλει ολοκληρωτικά την κοσμοθεωρία τους», τονίζει η κ. Βλασσοπούλου.

«Μπορεί ένας εθελοντής να κάνει μαθήματα γλώσσας σε πρόσφυγες ή ένας τουρίστας που ζωγραφίζει να διδάξει για μερικές ημέρες ζωγραφική σε όποιον ενδιαφέρεται».

Community-Based-Tourism-at-Pfunda

ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

Μπορούμε να φανταστούμε έναν ξενώνα στο κέντρο της Αθήνας ανοιχτό στους κάθε λογής ταξιδιώτες, ψηφιακούς νομάδες, τουρίστες, φοιτητές, εθελοντές, πρόσφυγες, μετανάστες, όπου θα συναντηθούν και θα κοινωνικοποιηθούν, θα παίξουν μαζί μουσική, θα πάνε μαζί στην παραλία ή σε ένα μουσείο; Και όμως, αυτό λαμβάνει χώρα στο «WelcommonHostel», που λειτουργεί από το 2019, υπό την αιγίδα της ΚΟΙΝΣΕΠ «Άνεμος Ανανέωσης». «Φιλοξενήσαμε, χαρακτηριστικά, μια ομάδα μουσικών από την Ολλανδία, τoυςSounds of Change, που εκπαίδευσαν εθελοντές που δουλεύουν σε καμπ προσφύγων, ώστε να χρησιμοποιήσουν τη μουσική ως εργαλείο ενδυνάμωσής τους. Μπορεί, πάλι, ένας εθελοντής να κάνει μαθήματα γλώσσας σε πρόσφυγες και εκείνοι να του δείχνουν την κουζίνα του τόπου τους. Ή ένας τουρίστας που ζωγραφίζει να διδάξει για μερικές ημέρες ζωγραφική σε όποιον ενδιαφέρεται, εθελοντή ή πρόσφυγα. Φιλοξενούσαμε δυο κοπέλες από την Αυστραλία που προθυμοποιήθηκαν να μας μιλήσουν για τις πυρκαγιές που έπλητταν την πατρίδα τους ή κάποιοι νέοι από τις ΗΠΑ μας μίλησαν για την εμπειρία τους σε σχέση με τους πρόσφυγες που κατέφευγαν στη χώρα από το Μεξικό. Είμαστε μια ζωντανή κοινότητα συνεργασίας. Μας ενδιαφέρει πολύ να εναλλάσσονται οι ρόλοι, δηλαδή κάποιος να είναι εκπαιδευτής και την ίδια στιγμή μαθητής», σημειώνει ο πρόεδρος της ΚΟΙΝΣΕΠ Νίκος Χρυσόγελος.

Παράλληλα, στον ξενώνα, υπάρχει ελαχιστοποίηση των απορριμμάτων. «Στο πρωινό, ό,τι προσφέρουμε δεν είναι συσκευασμένο, άρα γλιτώνουμε τεράστιες ποσότητες πλαστικών. Αναφορικά με την ενέργεια, έχουμε αλλάξει όλο το φωτισμό του κτιρίου, και βάλαμε λάμπες LED υψηλής απόδοσης, ενώ τοποθετήσαμε 20 ηλιακά πάνελ για να παράγεται ζεστό νερό με τη χρήση ηλιακής ενέργειας και όχι πετρελαίου», μας λέει ο ίδιος.

«Συνήθως, όταν μιλάμε για υπεύθυνο τουρισμό, περιοριζόμαστε στην περιβαλλοντική διάσταση. Ο χαρακτηρισμός ενός τουρίστα ως “υπεύθυνου” περιλαμβάνει τρεις συνιστώσες: οικονομικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά».

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΣΩΤΗΡΑ

Η συγγραφέας παραμυθιών Λίλα Κύρου εδώ και σχεδόν 20 χρόνια περνάει τα καλοκαίρια της σε κατασκηνώσεις ως συνοδός παιδιών με ειδικές ανάγκες.Eίναι τούτη της την εμπειρία που περιγράφει στη «σχεδία».

«Το πρωτοέκανα ως φοιτήτρια, στα 19 μου χρόνια, Ο αδερφός μου έχει ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον φρόντιζα, το θεωρούσα, λοιπόν, μια συνέχεια. Ήμουν συνοδός σε μια κατασκήνωση παιδιών με νοητική υστέρηση από το ΚΔΑΠ-ΑΜΕΑ της Κοζάνης στη Μεταμόρφωση Χαλκιδικής. Το να κάνω μπάνιο ένα τέτοιο παιδί, να του βάλω αντηλιακό, να μάθει πώς να πληρώνει τους χυμό του στο μπιτς μπαρ, το θεωρούσα διακοπές, το απολάμβανα – όχι εις βάρος των παιδιών, εις βάρος της ομάδας. Ανεβάσαμε θεατρικό, οργανώσαμε βραδιές σινεμά, ακόμη και καλλιστεία. Πηγαίναμε βόλτες στο χωριό, σε ταβέρνες. Ήταν μοναδικές ευκαιρίες για αυτά τα παιδιά να κοινωνικοποιηθούν, καθώς οι τους γονείς, από ντροπή, τα έχουν κλειδαμπαρωμένα. Πάνω από τριάντα φορές έχω συνοδεύσει παιδιά σε κατασκηνώσεις. Ένα καλοκαίρι, μάλιστα, το έκανα σε τρεις περιόδους στην Κρήτη», τονίζει. «Θυμάμαι ένα παιδί με αυτισμό και σχιζοφρένεια που είχε τρομερή ενέργεια. Προκειμένου να την εκτονώσει, τρέχαμε στο γήπεδο με μια μπάλα. Με ξυπνούσε, λοιπόν, ολόχαρο στις επτά το πρωί και μου έλεγε: “Μπάλα”. Ενώ κουράζεσαι πολύ σωματικά και ψυχικά και λες αυτό το καλοκαίρι δεν θα πάω άλλο κατασκήνωση, αυτήν την ενέργεια που χάνεις, με έναν μαγικό τρόπο, την παίρνεις πίσω από τα παιδιά. Όταν θες στις διακοπές σου να ασχοληθείς με παιδιά με αναπηρίες, πρωτίστως, δεν πρέπει να τα λυπάσαι, λέγοντας “αχ, αυτά τα καημένα”. Τα παιδιά δεν είναι καημένα, είναι ευτυχισμένα. Επιπλέον, δεν πρέπει να σου βγαίνει το σύνδρομο του σωτήρα, ότι αυτή τη στιγμή σώζω έναν άνθρωπο», καταλήγει.

50 ΚΑΙ ΕΛΛΑΣ: ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Sat, 03 Jun 2023 07:59:43 +0000

Υπάρχει ενεργή ζωή μετά τα 50 ή τα δικαιώματα των 50+ είναι είδος εν ανεπαρκεία; Ο Δημήτρης Κακουλίδης, εθελοντικό μέλος της 50+ στην Κοζάνη, μας μιλά για μεγαλύτερη αναπτυσσόμενη ηλικιακή ομάδα, τις ξεχασμένες ανάγκες τους, τα βαθιά δομημένα στερεότυπα χρόνων στην κοινωνία αλλά και τις παρεμβάσεις για μια κοινωνία δίκαιη για όλους σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Τι σας παρακίνησε στην 50+;

Βασικά θα έλεγα η παραμέληση των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας. Αυτό σημαίνει ανάγκες ξεχασμένες, διακρίσεις, μοναξιά, έλλειψη υγείας, φτώχεια. Λέγεται πως την τελευταία 50ετία το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε κατά περίπου 10 χρόνια στην Ευρώπη αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο, με σημαντικό αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Όμως από την άλλη, υπάρχουν νέες προσεγγίσεις για να υποστηριχθεί αυτός ο αντίκτυπος της γήρανσης του πληθυσμού; Αναπροσαρμόζονται οι πολιτικές των κρατών που αφορούν την υγεία, την εκπαίδευση, την κοινωνική πολιτική και πρόνοια πληθυσμών που όλο και γερνούν περισσότερο; Συνοδεύεται, το σημαντικό επίτευγμα της μακροζωίας, από πολιτικές για υγιή και αξιοπρεπή γήρανση;

Φοβάμαι πως οι απαντήσεις δεν είναι καταφατικές στη σημαντική τους πλειοψηφία. Αυτό ίσως είναι μια απάντηση στην «παρακίνηση» για την οποία ρωτήσατε. Αναρωτιέμαι, το να ζεις περισσότερο, τελικά, είναι καλύτερο; (μιλάω γενικά κι όχι μόνο για κοινωνίες που «ευημερούν»). Είναι η ηλικία στοιχείο ευαλωτότητας; Αν προσπαθείς να απαντήσεις σε τέτοιες ερωτήσεις, και σε πολλές άλλες, νομίζω «παρακινείσαι» σχεδόν αυτόματα. Και συμμετέχεις.

Πού πιστεύετε πως οφείλεται αυτή η αρνητική κατάσταση;

Για να μην είμαστε όμως ισοπεδωτικοί, πρέπει να πούμε ότι στην Ευρώπη γίνεται κάποια δουλειά. Η φωνή των ηλικιωμένων βρίσκει διόδους μέσα από ΜΚΟ, οργανώσεις πολιτών, ενώσεις κρατών, διαδικτυακές ισχυρές πλατφόρμες, ισχυρές φωνές φωτισμένων ανθρώπων. Οι προσπάθειες για την προστασία των δικαιωμάτων των ηλικιωμένων και τη βελτίωση της ζωής τους φτάνουν και στο συμβούλιο της Ευρώπης. Εξαγγέλλονται οδηγίες και προτάσεις προς τα κράτη-μέλη.

Τι γίνεται στη γειτονιά μας;

Αν γειτονιά μας εννοείτε την Ελλάδα, νομίζω πως δε γίνονται σπουδαία πράγματα και σίγουρα λιγότερα από «άλλες γειτονιές», ευρωπαϊκές και μη. Στοιχεία από ανεξάρτητες διεθνείς οργανώσεις μας κατατάσσουν πολύ χαμηλά ως προς το πώς ζουν στην Ελλάδα οι ηλικιωμένοι (πχ. έκθεση της ΜΚΟ Help Age International για το 2015 όπου η Ελλάδα βρίσκεται στην 79 θέση μεταξύ 96 χωρών. Συγκριτικά, η Τουρκία βρίσκεται στη θέση 75, η Αλβανία στη θέση 53, η Ρουμανία στη θέση 45, και η Κύπρος στη θέση 30).

Μπορείτε να μας μιλήσετε για κάποιες δραστηριότητες της 50plus;

Υπάρχει στο διαδίκτυο μια προσεγμένη και πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα της «50και» που μπορεί κανείς να επισκεφθεί και να πληροφορηθεί για πολλά σε σχέση με την Οργάνωση, τις δραστηριότητες, τα προγράμματα στα οποία συμμετέχει ή υλοποιεί. (50plus.gr) Προσωπικά, θεωρώ σημαντικά τα προγράμματα ενδυνάμωσης (που αφορούν διαπολιτισμικές ανταλλαγές ή αξιολόγηση ψευδών ειδήσεων από το διαδίκτυο), τα προγράμματα υπεράσπισης δικαιωμάτων των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας (η 50+ συμμετέχει στην AGE PLATFORM EUROPE*, δίκτυο ΜΚΟ για την προώθηση των συμφερόντων των 200 εκατομμυρίων Ευρωπαίων άνω των 50 ετών και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας σχετικά με θέματα που τους απασχολούν).

Επίσης, πολύ σημαντικά προγράμματα εκπαίδευσης, όπου ενισχύεται η γνώση, η ικανότητα και η αυτοπεποίθηση των ενηλίκων ηλικίας άνω των 55 ετών, μαθαίνοντας τη χρήση του διαδικτύου αλλά και πώς να κάνει ασφαλείς ηλεκτρονικές συναλλαγές.

Τι νομίζετε πως χρειάζεται για να ενισχυθούν περαιτέρω οργανώσεις σαν την 50 plus; Για να αποκτήσουν πιο ισχυρή φωνή και παρέμβαση;

Νομίζω πως οι εκάστοτε κυβερνήσεις , μετά από πιέσεις και παρεμβάσεις, θα σκύβουν ολοένα και περισσότερο σε θέματα όπως η γήρανση, τα δικαιώματα των ηλικιωμένων, ο κοινωνικός χώρος που δικαιούνται Οι δήμοι και οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να συνεισφέρουν πολύ και πολλά με την αποδοχή και υποστήριξη προσπαθειών που απευθύνονται σε μέλη της κοινότητας τους, με σκοπό να προάγουν την καθημερινότητα των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας. Οι οργανώσεις σαν την 50+ (πρέπει να) απλώνουν το χέρι προς αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται μια αλληλοδέσμευση, αν θα μπορούσα να το πω έτσι, με στόχο την αξιοπρέπεια και την ευημερία των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας. Η γνώμη μας μετράει και πρώτοι πρέπει να το καταλάβουμε εμείς.

Πως μπορεί να βρει κάποιος περισσότερες πληροφορίες για την 50+;

Η Οργάνωσή 50+ είναι εθνική. Με έδρα την Αθήνα κάνει τα βήματά της και στην περιφέρεια. Με εθελοντές, φίλους , συνεργάτες και μέλη. Ιδιαίτερα στους δήμους απευθύνεται σε δημοτικές δομές (ΚΑΠΗ), συλλόγους πολιτισμού, σωματεία συνταξιούχων κλπ. Αναζητά τη συμμετοχή μέσα από τον εθελοντισμό και τις συνεργασίες. Συμμετέχει σε δράσεις, οργανώνει και υλοποιεί -διαδικτυακά και δια ζώσης- προγράμματα ψηφιακής εκπαίδευσης και πολυθεματικής ενημέρωσης (θέματα δικαιωμάτων και συνηγορίας, υγείας, νέων τεχνολογιών, εκπαίδευσης, κοινωνικοποίησης κλπ) για ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.

*Το άρθρο είναι βασισμένο σε συνομιλία με τον Δημήτρη Κακουλίδη, εθελοντικό μέλος της 50+, για τη μεγαλύτερη αναπτυσσόμενη ηλικιακή ομάδα, τις ξεχασμένες ανάγκες τους, τα βαθιά δομημένα στερεότυπα χρόνων στην κοινωνία αλλά και για τις παρεμβάσεις της 50και Ελλάς, για μια κοινωνία δίκαιη για όλους σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

**Δημοσιεύθηκε στο Free Press περιοδικό TOGETHER της Δυτικής Μακεδονίας στην Κοζάνη, στις 25 Οκτωβρίου 2022 με επιμέλεια της Κέλλυς Γρηγοριάδου.

Στηρίξτε μας

Γίνε υποστηρικτής

Κάνε Δωρεά

Γίνε Εθελοντής

Είναι η κοινωνία μας φιλική και δίκαιη για όλες τις ηλικίες;

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Tue, 25 Oct 2022 08:15:44 +0000

Μεταξύ 2019 και 2030, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 60 ετών και άνω προβλέπεται να αυξηθεί κατά 38%, από 1 δισεκατομμύριο σε 1,4 δισεκατομμύρια, ξεπερνώντας παγκοσμίως τους νέους, και αυτή η αύξηση θα είναι η μεγαλύτερη και η πιο γρήγορη στον αναπτυσσόμενο κόσμο.*

*Από την ιστοσελίδα των Ηνωμένων Εθνών

Η 50και Ελλάς είναι μια μη-κερδοσκοπική οργάνωση που ιδρύθηκε το 2005 στην Αθήνα. Είναι η πρώτη εθνική οργάνωση που ασχολείται με τα δικαιώματα των ατόμων ηλικίας άνω των 50. Στοχεύει στην βελτίωση της ποιότητας ζωής τους μέσα από δράσεις ενδυνάμωσης και ενσωμάτωσης ατόμων 50+, υπεράσπισης δικαιωμάτων των ηλικιωμένων, προγράμματα Εκπαίδευσης, προγράμματα Συμβουλευτικών Υπηρεσιών, προγράμματα ‘Έρευνας. Το βασικό κριτήριο των δράσεων της είναι η διευκόλυνση της καθημερινότητας των ατόμων άνω των 50 ετών που προωθούν την ενεργή ζωή μετά τα 50 παρεμβαίνοντας σε διάφορα επίπεδα για μια κοινωνία δίκαιη για όλους. Παράλληλα, επεμβαίνει σε πολιτικό, κοινωνικό, τοπικό επίπεδο για μια δίκαιη κοινωνία για όλους.

Γιατί «50 και»

Το όνομα προέκυψε από την ανάγκη ύπαρξης ενός φορέα που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ηλικιακών ομάδων που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τις διαδικασίες της γήρανσης. Τα άτομα άνω των 50 (όχι μόνο άνω των 65 που ορίζονται ως «τρίτη ηλικία») έρχονται συχνά αντιμέτωπα με καταστάσεις όπως η φροντίδα τρίτων, η μακροχρόνια ανεργία λόγω ηλικιακής διάκρισης, ο ψηφιακός αναλφαβητισμός, η μοναξιά κ.α. Όλα αυτά σχετίζονται με τη γήρανση αλλά δεν υπάρχουν σχετικοί φορείς για να ανταποκριθούν στο κάλεσμα για αντίστοιχες δράσεις, είτε ως πρόληψη είτε ως αντιμετώπιση του προβλήματος.

Η 50και Ελλάς δημιουργήθηκε το 2005 για να καλύψει αυτό το κενό αναδεικνύοντας τη θετική εικόνα των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας μέσα από την ενεργό ζωή καταπολεμώντας τα στερεότυπα που επικρατούν από εσφαλμένη πληροφόρηση ή πεπαλαιωμένες απόψεις.

Η ομάδα

Η ομάδα της 50και Ελλάς αποτελείται από επιστήμονες και ειδικούς, με αντικείμενο σχετικό με τη γεροντολογία, ιατρική και υγεία, ψυχολογία, κοινωνιολογία, εκπαίδευση ενηλίκων, εναλλακτικές θεραπείες, οικονομολόγους, επιχειρηματικούς συμβούλους κ.α.

Το εξίσου σημαντικό κομμάτι είναι οι ενεργοί εθελοντές που στηρίζουν με συνέπεια και χαμόγελό τους το έργο και τις ανάγκες της οργάνωσης.

Το όραμα

Η νέα οπτική και στάση όλων των γενεών απέναντι στο «μεγαλώνω και γερνώ» αποτελεί όραμά τους, επιδιώκοντας την αναπροσαρμογή της κοινωνικής πολιτικής, ώστε να γίνει η ελληνική κοινωνία πραγματικά φιλική για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Τα στερεότυπα που επικρατούν απέναντι στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας δημιουργούν διακρίσεις, ανισότητες και τροφοδοτούν το χάσμα των γενεών. Στην πραγματικότητα τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας σήμερα είναι πιο υγιή και ενεργά από ποτέ, με διάθεση να προσφέρουν στην κοινωνία είτε μέσα από την απασχόληση, είτε με την εθελοντική τους εργασία.

Με τα μάτια ενός εθελοντή

Υπάρχει ενεργή ζωή μετά τα 50 ή τα δικαιώματα των 50+ είναι είδος εν ανεπαρκεία;

Ο Δημήτρης Κακουλίδης, εθελοντικό μέλος της 50+ στην Κοζάνη μας μιλά για μεγαλύτερη αναπτυσσόμενη ηλικιακή ομάδα, τις ξεχασμένες ανάγκες τους, τα βαθιά δομημένα στερεότυπα χρόνων στην κοινωνία αλλά και τις παρεμβάσεις για μια κοινωνία δίκαιη για όλους σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Τι σας παρακίνησε στην 50+;

Πού πιστεύετε πως οφείλεται αυτή η αρνητική κατάσταση;

Οι ανισότητες είναι δυστυχώς μέρος του τρόπου που ζούμε κι αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα. Στερεότυπα χρόνων και κοινωνίες δομημένες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (οικονομία, αγορά, κέρδος, ανταγωνισμοί κλπ.) παίζουν καθοριστικό ρόλο στο πώς διαμορφώνονται τα δικαιώματα των ηλικιωμένων αλλά και άλλων κοινωνικών ομάδων. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, για να το πούμε επιεικώς, είναι είδος εν ανεπαρκεία. Και όχι μόνο στη χώρα μας. Η ηλικία συσχετίζεται με την παρακμή και τη μη παραγωγικότητα. Οι κοινωνικές δαπάνες περικόπτονται, θεωρούνται ελαστικές. Σ’ αυτές λοιπόν τις κοινωνίες που η ευημερία αποτυπώνεται μέσα από δείκτες χρηματιστηρίων, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι κοινωνίες των πολιτών συχνά παραμερίζονται. Για να μην είμαστε όμως ισοπεδωτικοί, πρέπει να πούμε ότι στην Ευρώπη γίνεται κάποια δουλειά. Η φωνή των ηλικιωμένων βρίσκει διόδους μέσα από ΜΚΟ, οργανώσεις πολιτών, ενώσεις κρατών, διαδικτυακές ισχυρές πλατφόρμες, ισχυρές φωνές φωτισμένων ανθρώπων. Οι προσπάθειες για την προστασία των δικαιωμάτων των ηλικιωμένων και τη βελτίωση της ζωής τους φτάνουν και στο συμβούλιο της Ευρώπης. Εξαγγέλλονται οδηγίες και προτάσεις προς τα κράτη-μέλη.

Τι γίνεται στη γειτονιά μας;

Αν γειτονιά μας εννοείτε την Ελλάδα, νομίζω πως δε γίνονται σπουδαία πράγματα και σίγουρα λιγότερα από «άλλες γειτονιές», ευρωπαϊκές και μη. Στοιχεία από ανεξάρτητες διεθνείς οργανώσεις μας κατατάσσουν πολύ χαμηλά ως προς το πώς ζουν στην Ελλάδα οι ηλικιωμένοι (πχ. έκθεση της ΜΚΟ Help Age International για το 2015 όπου η Ελλάδα βρίσκεται στην 79^η θέση μεταξύ 96 χωρών. Συγκριτικά, η Τουρκία βρίσκεται στη θέση 75, η Αλβανία στη θέση 53, η Ρουμανία στη θέση 45, και η Κύπρος στη θέση 30).

Μπορείτε να μας μιλήσετε για κάποιες δραστηριότητες της 50plus;

Προσωπικά, θεωρώ σημαντικά τα προγράμματα ενδυνάμωσης (που αφορούν διαπολιτισμικές ανταλλαγές ή αξιολόγηση ψευδών ειδήσεων από το διαδίκτυο), τα προγράμματα υπεράσπισης δικαιωμάτων των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας (η 50+ συμμετέχει στην AGE PLATFORM EUROPE*, δίκτυο ΜΚΟ για την προώθηση των συμφερόντων των 200 εκατομμυρίων Ευρωπαίων άνω των 50 ετών και την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας σχετικά με θέματα που τους απασχολούν). Επίσης, πολύ σημαντικά προγράμματα εκπαίδευσης, όπου ενισχύεται η γνώση, η ικανότητα και η αυτοπεποίθηση των ενηλίκων ηλικίας άνω των 55 ετών, μαθαίνοντας τη χρήση του διαδικτύου αλλά και πώς να κάνει ασφαλείς ηλεκτρονικές συναλλαγές.

Τι νομίζετε πως χρειάζεται για να ενισχυθούν περαιτέρω οργανώσεις σαν την 50 plus; Για να αποκτήσουν πιο ισχυρή φωνή και παρέμβαση;

Πολλά. Αλλά ας μείνουμε στα εφικτά, στα «εύκολα». Η συμμετοχή θα ‘λεγα ότι είναι το πρώτο. Η ενδυνάμωση φωνών, όχι μόνο της 50+, αλλά και άλλων ανάλογων οργανώσεων. Δεν περισσεύει κανείς στην προσπάθεια να αναδειχθεί στα μέτρα που του αξίζει το κοινωνικό αυτό πρόβλημα, το να ενηλικιώνεσαι δηλαδή με αξιοπρέπεια. Νομίζω πως οι εκάστοτε κυβερνήσεις , μετά από πιέσεις και παρεμβάσεις, θα σκύβουν ολοένα και περισσότερο σε θέματα όπως η γήρανση, τα δικαιώματα των ηλικιωμένων, ο κοινωνικός χώρος που δικαιούνται Οι δήμοι και οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να συνεισφέρουν πολύ και πολλά με την αποδοχή και υποστήριξη προσπαθειών που απευθύνονται σε μέλη της κοινότητας τους, με σκοπό να προάγουν την καθημερινότητα των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας. Οι οργανώσεις σαν την 50+ (πρέπει να) απλώνουν το χέρι προς αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται μια αλληλοδέσμευση, αν θα μπορούσα να το πω έτσι, με στόχο την αξιοπρέπεια και την ευημερία των ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας. Η γνώμη μας μετράει και πρώτοι πρέπει να το καταλάβουμε εμείς.

Πως μπορεί να βρει κάποιος περισσότερες πληροφορίες για την 50+;

50 + Ελλάς

Διεύθυνση: Αμμοχώστου 6 Χαλάνδρι, Αττική

Τηλ.: +30 2117100203

Κιν: 6979 009087 (για την περιοχή μας)

Ηλ.διευθ: https://www.50plus.gr

Εmail: info@50plus.gr

facebook: Fifty Plus Hellas

Η Άρσις Κοζάνης χαρίζει και ανταλλάσει αποκριάτικες στολές!

togetherteam — Wed, 26 Feb 2020 11:50:18 +0000

Κάλεσμα σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες με την αγορά αποκριάτικων στολών για τα παιδιά τους, κάνει η Άρσις Κοζάνης για τις ημέρες της Αποκριάς.

Συγκεκριμένα, όποιες και όποιοι δυσκολεύεστε αυτές τις ημέρες του χαμού στην Κοζάνη, με την αγορά μπορείτε την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου, από τις 11:00 έως τις 14:00 να προσέλθετε στον Κοινωνικό Χώρο Ανταλλαγής και Επανάχρησης της Άρσις ώστε , να πάρετε η να ανταλλάξετε μια στολή.

Εναλλακτικά επικοινωνήστε με το m.me/Arsis.Kozanis & infokoz@arsis.gr.
για λίγο περισσότερο χαμόγελο σε παιδικά χείλη!

#ΚοινωνικόςΧώροςΑνταλλαγήςΕπανάχρησης

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Tue, 19 Mar 2019 10:13:05 +0000

Αν και ο εθελοντισμός έχει μόνο θετική έννοια, στη σημερινή κοινωνία παρερμηνεύεται από μια μεγάλη μερίδα των συνανθρώπων μας. Αρκετοί πιστεύουν ότι δεν γίνεται από ανιδιοτέλεια αλλά από προσωπικό όφελος, παρακάμπτοντας το είναι και εστιάζοντας στο φαίνεσθαι.

Προσωπικά είχα αντίθετη άποψη και έτσι έβαλα σκοπό να αποδείξω ότι όλα αυτά τα οποία άκουγα δεν ίσχυαν.

Τι ισχύει πραγματικά για τον εθελοντισμό μέσα από τα μάτια μιας εθελόντριας;

Βρισκόμουν ήδη στον τρίτο χρόνο της σχολής μου, όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με τον εθελοντισμό, για τον λόγο ότι μου άρεσε να προσφέρω και να βοηθώ τον συνάνθρωπό μου. Έτσι άρχισα να ερευνώ εάν υπάρχουν εθελοντικές ομάδες στην πόλη της Καστοριάς για να ενταχθώ.

Η ομάδα αυτή ήταν το Εθελοντικό Τμήμα Αντιμετώπισης Καταστροφών (Ε.Τ.Α.Κ) Καστοριάς.

Ποιος είναι ο ρόλος αλλά και ο σκοπός της ομάδας;

Το Εθελοντικό Τμήμα Αντιμετώπισης Καταστροφών (Ε.Τ.Α.Κ) Καστοριάς εντάσσεται στα μητρώα της Πολιτικής Προστασίας (20η μονάδα Πολιτικής Προστασίας), με σκοπό την εθελοντική προσφορά των υπηρεσιών του σε περιπτώσεις εκτάκτων αναγκών και μαζικών καταστροφών. Η ομάδα μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά στις αρμόδιες υπηρεσίες (Πυροσβεστική, Αστυνομία, Πολιτική Προστασία), εάν οι παραπάνω υπηρεσίες έχουν ανάγκη από βοήθεια για την αντιμετώπιση προβλημάτων και εκτάκτων αναγκών.

Η άρτια εκπαίδευση σώζει ζωές!

Oλα τα μέλη της ομάδας (παλιά και νέα) κάθε χρόνο εκπαιδεύονται σε διάφορους τομείς. Μερικοί από αυτούς τους τομείς είναι: οι πρώτες βοήθειες, τα φορεία, η έρευνα και η διάσωση, το ορεινό πεδίο, οι επικοινωνίες μέσω ασυρμάτου, τα σχοινιά, ο προσανατολισμός μέσω χάρτη, η δημιουργία καταυλισμού σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και άλλα πολλά. Ορισμένοι από τα παλαιότερα μέλη της ομάδας είναι πιστοποιημένοι σε θέματα ναυαγοσωστικής, για την περίπτωση εκείνη την οποία πιθανώς η ομάδα να κληθεί να επέμβει σε κάποιο περιστατικό στη λίμνη.

Κατά την διάρκεια της εκπαιδευτικής χρονιάς γίνονται ασκήσεις σε εξωτερικό χώρο οι οποίες λειτουργούν ως προσομοιώσεις εκτάκτων αναγκών ή μαζικών καταστροφών. Σ’ αυτές τις ασκήσεις είναι πάντα παρόντες οι εκπαιδευτές της ομάδας, ώστε να τηρούνται οι κανονισμοί ασφαλείας και πραγματοποιούνται είτε μεμονωμένα από το Ε.Τ.Α.Κ Καστοριάς είτε σε συνεργασία με άλλες εθελοντικές ομάδες.

Η συνεισφορά μας στο Run Greece – και όχι μόνο.

Το Εθελοντικό Τμήμα Αντιμετώπισης Καταστροφών (Ε.Τ.Α.Κ.) Καστοριάς κάθε χρόνο δίνει το παρόν με έναν σημαντικό αριθμό από τα μέλη του, στους αγώνες Run Greece που γίνονται στην πόλη της Καστοριάς κάθε Μάιο. Τα μέλη της ομάδας βρίσκονται σε αρκετά σημεία της διαδρομής, έτσι ώστε εάν υπάρξει ανάγκη να παρέχουν πρώτες βοήθειες σε δρομείς. Επιπλέον, η ομάδα καλύπτει υγειονομικά διάφορες εκδηλώσεις όποτε αυτό της ζητηθεί.

Τι είναι αυτό που νιώθει ένας εθελοντής όταν προσφέρει;

Με την πάροδο του χρόνου συνειδητοποίησα την εσωτερική πληρότητα που προσφέρει ο εθελοντισμός. Κάποια στιγμή κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών μου διακοπών σε μία εκδήλωση στην οποία έτυχε να παρευρεθώ, ένας από τους καλεσμένους αισθάνθηκε μια απρόσμενη δυσφορία. Βρισκόμουν κοντά στο συμβάν και κατάφερα να του παρέχω τις πρώτες βοήθειες μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο του Ε.Κ.Α.Β.

Mέσω αυτού του περιστατικού τα συναισθήματα μου ήταν θετικά γιατί μπόρεσα να εφαρμόσω σωστά αυτά τα οποία έμαθα κατά την εκπαίδευση μου ως εθελόντρια στην ομάδα.

Τότε λοιπόν αντιλήφθηκα ότι η μόνη “ πληρωμή” του εθελοντή είναι μια και μοναδική λέξη: το “ευχαριστώ” που ακούει ο εθελοντής από τον άνθρωπο που έχει βοηθήσει. Αυτό λοιπόν το ευχαριστώ το οποίο ακούει ο εθελοντής τον γεμίζει χαρά, επιβεβαιώνοντας του ότι έχει κάνει καλά αυτό που πρέπει βοηθώντας έναν συνάνθρωπό του.

Ένα χρόνο ως εθελόντρια

Αυτόν τον χρόνο που μας πέρασε ως εθελόντρια και μέλος του Εθελοντικού Τμήματος Αντιμετώπισης Καταστροφών (Ε.Τ.Α.Κ) Καστοριάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τον πρόεδρο του Ε.Τ.Α.Κ Καστοριάς κύριο Χαράλαμπο Σαββίδη καθώς και τους εκπαιδευτές της ομάδας για αυτόν τον ένα χρόνο γεμάτο εμπειρίες και μοναδικές στιγμές.

Όλα αυτά τα συναισθήματα και τις εμπειρίες που έχω αποκομίσει από την μέχρι τώρα μικρή πορεία μου στον εθελοντισμό μπορείτε να τα ζήσετε και εσείς αν ενταχθείτε σε μια εθελοντική ομάδα του ενδιαφέροντός σας για να διαπιστώσετε και εσείς ότι αν κολλήσετε το μικρόβιο του εθελοντισμού, δύσκολα θα σας φύγει!

Μαρία Δεληγεωργίου

Επιμέλεια: Ομάδα Επικοινωνίας Τμήματος Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας