Στον κορυφή της λίστας βρίσκεται η Αυστρία (7,9) και ακολουθούν η Φινλανδία, η Πολωνία και τη Ρουμανία (7,7 η καθεμία). Από κοντά ακολουθούν το Βέλγιο και οι Κάτω Χώρες (7,6 και οι δύο).

Σε όλες τις χώρες, εκτός από τη Βουλγαρία, ο μέσος όρος της ικανοποίησης από τη ζωή ήταν πάνω από 6, πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στην ΕΕ δήλωσαν μάλλον ικανοποιημένοι παρά δυσαρεστημένοι.

Ο δείκτης ικανοποίησης είναι πολυπαραγοντικός και μπορεί να επηρεαστεί από την ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης, την οικογενειακή και οικονομική κατάσταση, καθώς και από τις διαφορετικές εμπειρίες, επιλογές, προτεραιότητες και αξίες των ατόμων. 

Η έρευνα

Μια αναλυτικότερη ματιά των δεικτών της Eurostat δείχνουν πως οι βορειοευρωπαίοι εμφανίζονται σε γενικές γραμμές πιο ικανοποιημένοι από τη ζωή τους σε σχέση με τους κατοίκους της Μεσογείου, των χωρών της Βαλτικής και των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.

Το εισόδημα είναι προφανώς ένας παράγοντας που καθορίζει τον δείκτη ικανοποίηση, με τους πιο εύπορους να τείνουν να είναι περισσότερο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους σε σχέση με όσους έχουν χαμηλότερα εισοδήματα.

Οι νεότεροι τείνουν να είναι πιο ικανοποιημένοι σε σχέση με τους πιο ηλικιωμένους,

Επίσης, οι νεότεροι τείνουν να είναι πιο ικανοποιημένοι σε σχέση με τους πιο ηλικιωμένους. Ο δείκτης ικανοποίησης των νέων Ελλήνων, ηλικίας 16-29 ετών, ήταν 0,8 μονάδες υψηλότερος σε σχέση με αυτούς που είχαν ηλικία άνω των 65 ετών.

Τέλος, η ικανοποίηση είναι επίσης υψηλότερη κατά μέσο όρο και για όσους έχουν υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης, το οποίο βέβαια αντανακλάται σε κάποιο βαθμό και στο εισοδηματικό επίπεδό τους.

Ο ετήσιος πληθωρισμός της ζώνης του ευρώ μειώθηκε από 8,5% τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με την εκτίμηση της Eurostat. Τον Φεβρουάριο οι τιμές καταναλωτή είχαν αυξηθεί κατά 6,5% στη χώρα μας, σύμφωνα με τη Eurostat και κατά 6,1% σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ. Την ίδια στιγμή, τα σημερινά στοιχεία της Eurostat αποτυπώνουν άνοδο του πληθωρισμού σε μηνιαίο επίπεδο κατά 1,6%, όπως καταγράφει ο παρακάτω πίνακας, κάτι που δείχνει την παραμονή της ακρίβειας στα προϊόντα.

Η επιβράδυνση οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην πτώση των τιμών της ενέργειας σε σύγκριση με τον Μάρτιο του περασμένου έτους, όταν και είχε προηγηθεί η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Τα νοικοκυριά παρήγαγαν το 55% των απορριμμάτων τροφίμων, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 70 κιλά ανά κάτοικο. Το υπόλοιπο 45% ήταν απόβλητα που δημιουργήθηκαν προς τα πάνω στην αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων.

Η αντιμετώπιση της σπατάλης τροφίμων από τους καταναλωτές παραμένει πρόκληση τόσο στην ΕΕ όσο και παγκοσμίως.

Τα οικιακά απορρίμματα τροφίμων (55% του συνόλου) είναι σχεδόν διπλάσια από τα απορρίμματα τροφίμων που προέρχονται μαζί από τον τομέα της πρωτογενούς παραγωγής (11%, 14 κιλά ανά άτομο) και της παραγωγής τροφίμων και ποτών (18%, 23 κιλά ανά άτομο).

Τα εστιατόρια και οι υπηρεσίες τροφίμων αντιπροσώπευαν 12 κιλά απορριμμάτων τροφίμων ανά άτομο ή το 9% του συνόλου. Η λιανική και η λοιπή διανομή τροφίμων ήταν ο τομέας με τη μικρότερη ποσότητα απορριμμάτων τροφίμων, με 9 κιλά ανά άτομο, ή 7% των συνολικών απορριμάτων τροφίμων. Ωστόσο, ο αντίκτυπος των περιορισμών λόγω COVID-19 σε αυτούς τους δύο τομείς εξακολουθεί να αναλύεται.

Ένας απλός τρόπος για να ελαχιστοποιηθεί η σπατάλη των τροφίμων θα ήταν η ευαισθητοποίηση σχετικά με την ετήσια ποσότητα απορριμμάτων τροφίμων που παράγουμε, τονίζει η Eurostat, υπενθυμίζοντας ότι τα απόβλητα τροφίμων έχουν υψηλές περιβαλλοντικές και κλιματικές επιπτώσεις, καθώς αποτελούν πρόσθετη πηγή εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

Επαληθεύοντας το ηλικιακό χάσμα στην απασχόληση, τα στοιχεία αυτά δείχνουν πως το ποσοστό ανεργίας των νέων (άτομα ηλικίας 15–29 ετών) στο ευρωπαϊκό μπλοκ την περυσινή χρονιά ήταν σχεδόν διπλάσιο από το συνολικό ποσοστό ανεργίας (7%).

Ειδικότερα, βάσει των στοιχείων της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Αρχής, το ποσοστό ανεργίας των νέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαμορφώθηκε στο 13% το 2021, καταγράφοντας μικρή υποχώρηση σε σχέση με το 2020, οπότε και είχε ανέλθει στο 13,3%. Η κρίση της πανδημίας και τα συνεπακόλουθα περιοριστικά μέτρα έπληξαν δυσανάλογα τους νέους στο κομμάτι της απασχόλησης, ειδικά το 2020, οπότε και το ποσοστό ανεργίας των νέων αυξήθηκε κατά 1,4 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ το συνολικό ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε κατά 0,4 μονάδες. Πέρυσι, η ανεργία των νέων στην Ε.Ε. μειώθηκε ελαφρώς, καταγράφοντας οριακή πτώση της τάξης του 0,3% ενώ το συνολικό ποσοστό της ανεργίας υποχώρησε από 7,1% το 2020 σε 7,0% το 2021.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat, η νότια Ευρώπη καταγράφει υψηλά ποσοστά ανεργίας στους νέους. Συγκεκριμένα, σε 23 περιφέρειες το ποσοστό του εργατικού δυναμικού ηλικίας 15–29 ετών που ήταν άνεργο, άγγιζε ή ξεπερνούσε το 30% το 2021.

Σε έξι περιφέρειες, το ποσοστό της ανεργίας των νέων ξεπερνούσε το 40%. Συγκεκριμένα επρόκειτο για τις αυτόνομες περιοχές της Θέουτα (56%) και της Μελίγια (41,9%) στην Ισπανία, την Ανατολική Μακεδονία- Θράκη (45,1%) και τη Δυτική Μακεδονία (42,3%) στην Ελλάδα, τη Μαγιότ (43%) στη Γαλλία και τη Σικελία (40,1%) στην Ιταλία.

Η κατάσταση των αυτοαπασχολούμενων άνω των 18 ετών επιδεινώθηκε από το 2020 ως το 2021, καθώς το ποσοστό όσων εξ’ αυτών αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αυξήθηκε από 22,3% το 2020 σε 23,6% το 2021. Αντιθέτως, σύμφωνα με τη Eurostat, από το 2020 έως το 2021, τα ποσοστά κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού μειώθηκαν για τους ανέργους, τους συνταξιούχους και τους μισθωτούς κατά 1,6, 0,6 και 0,3 ποσοστιαίες μονάδες, αντίστοιχα.

Σε εθνικό επίπεδο, το 2021, τα υψηλότερα ποσοστά αυτοαπασχολούμενων που διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού κατέγραψαν η Ρουμανία (70,8%), η Πορτογαλία (32,4%), η Εσθονία (32,2%), η Ισπανία (30%), η Πολωνία (28%) και η Ελλάδα (27%).

Ειδικότερα, στην Ελλάδα η κατάσταση των αυτοαπασχολούμενων επιδεινώθηκε από το 2020 ως το 2021, καθώς το ποσοστό των αυτοαπασχολούμενων που διατρέχουν τον κίνδυνο της φτώχειας αυξήθηκε πάνω από 2 ποσοστιαίες μονάδες.

Την υψηλότερη αύξηση από το 2020 έως το 2021 κατέγραψε η Ρουμανία (5,1 ποσοστιαίες μονάδες).

Αντίθετα, η κατάσταση της φτώχειας για τους αυτοαπασχολούμενους βελτιώθηκε σε 11 χώρες, με την Ιρλανδία και την Ουγγαρία να αναφέρουν τη μεγαλύτερη μείωση σε τέτοια ποσοστά από το 2020 έως το 2021 (-3,2 και -3,7 ποσοστιαίες μονάδες, αντίστοιχα).

Ειδικότερα, το 2021, 95,4 εκατομμύρια άνθρωποι στην ΕΕ, που αντιπροσωπεύουν το 21,7% του πληθυσμού, διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, δηλαδή ζούσαν σε νοικοκυριά που αντιμετώπιζαν τουλάχιστον έναν από τους τρεις κινδύνους φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού (κίνδυνο φτώχειας, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση ή/και διαβίωση σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας). Πρόκειται για μια ελαφρά αύξηση σε σύγκριση με το 2020 (94,8 εκατομμύρια, 21,6% του πληθυσμού).

Μεταξύ των 95,4 εκατομμυρίων ανθρώπων στην ΕΕ που αντιμετώπισαν τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού, περίπου 5,9 εκατομμύρια (1,3% του συνολικού πληθυσμού) ζούσαν σε νοικοκυριά που αντιμετώπιζαν και τους τρεις κινδύνους φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ταυτόχρονα.

Το 2021, 73,7 εκατομμύρια άνθρωποι στην ΕΕ αντιμετώπιζαν κίνδυνο φτώχειας, ενώ 27,0 εκατομμύρια αντιμετώπιζαν σοβαρές υλικές και κοινωνικές στερήσεις και 29,3 εκατομμύρια ζούσαν σε νοικοκυριό με χαμηλή ένταση εργασίας.

Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού διαφέρει μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ. Τα υψηλότερα ποσοστά ανθρώπων που κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό καταγράφηκαν στη Ρουμανία (34%), τη Βουλγαρία (32%), την Ελλάδα και την Ισπανία (και οι δύο 28%).

Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά ανθρώπων που κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό καταγράφηκαν στην Τσεχία (11%), τη Σλοβενία (13%) και τη Φινλανδία (14%).

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει θέσει ως στόχο όλες οι κατοικημένες περιοχές των κρατών μελών να έχουν μέχρι το 2030 συνδέσεις VHCN. Το 2013 οι συνδέσεις υψηλής ταχύτητας στην ΕΕ βρισκόταν στο χαμηλό ποσοστό του 16% αλλά στις αρχές τους 2022 το ποσοστό αυτό είχε εκτοξευτεί πλέον στο 70%. Ακόμη και σε περιοχές των ευρωπαϊκών χωρών με πολύ μικρούς πληθυσμούς η αύξηση των συνδέσεων VHCN είναι εντυπωσιακή αφού από το 4% πριν από εννέα χρόνια βρισκόμαστε πλέον σε ένα ποσοστό 37%.

Θα περίμενε κανείς ότι η Ελλάδα θα φιγουράριζε ψηλά στην σχετική λίστα δεδομένης της υστέρησης προηγούμενων ετών στη διασύνδεση με το Internet. Δυστυχώς όμως συμβαίνει το εντελώς αντίθετο. Η χώρα μας βρίσκεται κυριολεκτικά στον πάτο της λίστας έχοντας το μικρότερο ποσοστό συνδέσεων VHCN στην ΕΕ. Επιπλέον σε περιοχές με λίγους κατοίκους (λιγότερους από 100 ανά τετ. χλμ.) η κάλυψη σε «γρήγορο» Internet στην Ελλάδα εμφανίζει μηδενικά ποσοστά.

Η Eurostat σε προηγούμενη έκθεση της είχε παρουσιάσει στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα οι Έλληνες χρήστες του Internet πληρώνουν πιο ακριβά από οποιονδήποτε άλλο ευρωπαίο τη σύνδεση στο Διαδίκτυο. Η Ελλάδα είχε διαφορά της τάξης του 63% από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο όσον αφορά τις τιμές χρήσης του Internet το 2019 και ήταν στη δεύτερη θέση με το ακριβότερο Internet πίσω από το Βέλγιο.

Όμως η πανδημία με τις αυξημένες απαιτήσεις για χρήση του Διαδικτύου προσέφερε σύμφωνα με τους αναλυτές ευκαιρία στους παρόχους τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών να αυξήσουν τις χρεώσεις τους με αποτέλεσμα η διαφορά της Ελλάδας να βρίσκεται πλέον κοντά στο 75% του ευρωπαϊκού μέσου όρου και να ανέβει στην κορυφή της σχετικής λίστας.

Οι διαχρονικές στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα σε συνδυασμό με την μεγάλη απροθυμία στα όρια της άρνησης τα τελευταία χρόνια των εταιρειών να επενδύουν στη δημιουργία νέων δικτύων ευρυζωνικών υπηρεσιών έχουν δημιουργήσει αυτό το από κάθε άποψη θλιβερό σκηνικό που έχει μετατρέψει την χώρα μας σε ένα πραγματικό ιντερνετικό παρία της Ευρώπης και του σύγχρονου κόσμου γενικότερα.

Αναλυτικότερα, το προσδόκιμο όριο ζωής ήταν 80,4 έτη (έχοντας μειωθεί κατά 0,9 έτη σε σχέση με το 2019). Για τις γυναίκες ήταν 83,2 έτη (έχοντας μειωθεί κατά 0,8 έτη σε σχέση με το 2019) και για τους άνδρες 77,5 έτη (έχοντας μειωθή κατά 1 έτος). Οι γυναίκες είχαν υψηλότερο προσδόκιμο ζωής σε κάθε μία από τις περιφέρειες της Ένωσης.

Πού συναντάμε όμως τους μακροβιότερους Ευρωπαίους; Τα ηνία κρατούν σταθερά οι χώρες του Νότου. Οι περιφέρειες που ξεχωρίζουν είναι στη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία.

Πρώτη φιγουράρει η Κορσική (84 έτη) και ακολουθούν οι Βαλεαρίδες Νήσοι (83,9). Σε απόσταση αναπνοής ακολουθεί και Ήπειρος με το προσδόκιμο όριο ζωής στα 83,8 έτη. Αν διακρίνουμε με βάση το φύλο, τα πρωτεία έχουν οι γυναίκες της Κορσικής (87 έτη) και οι άνδρες της Ηπείρου, της Ούμπρια στην Ιταλία και των Βαλεαρίδων Νήσων (και στις τρεις είναι 81,4 έτη).

Στον αντίποδα οι περιφέρειες με το χαμηλότερο προσδόκιμο όριο ζωής βρίσκονται όλες στη Βουλγαρία: Βορειο-Δυτική (72,1 έτη), Βόρεια – Κεντρική (72,8) και Νοτιοανατολική (72,9 έτη).

naftemporiki.gr