Το Athens Photo World επιστρέφει δυναμικά από τις 21 Μαΐου με μια σειρά εκθέσεων και εκδηλώσεων που ακολουθούν την εναρκτήρια διοργάνωση του 2019.

Το φωτορεπορτάζ στο επίκεντρο
Με το φωτορεπορτάζ στο επίκεντρό του, το APW στοχεύει στην ανάδειξη του έργου των σύγχρονων φωτορεπόρτερ, της Ελληνικής και διεθνούς ειδησεογραφίας. Σε μια εποχή περιορισμών και επαναπροσδιορισμών της παγκόσμιας καθημερινότητας, η εικόνα υπήρξε – περισσότερο εμφατικά από ποτέ στη σύγχρονη ιστορία – η μόνη πραγματική δίοδος ενημέρωσης και επικοινωνίας. Οι φωτορεπόρτερ ανά τον κόσμο ανήκουν στους ελάχιστους επαγγελματίες που αδιάκοπα και με απροσδιόριστους κινδύνους, εξακολούθησαν να εργάζονται αποκαλύπτοντας τις πτυχές μιας νέας και απροσδόκητης πραγματικότητας.

Με Μέγα Δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), το φετινό Athens Photo World παρουσιάζει στο κοινό δουλειές παλαιότερες και σύγχρονες μέσα από τη διεθνή επικαιρότητα, επικεντρώνοντας ένα τμήμα των εκδηλώσεών του στον αθλητισμό καθώς η χρονιά είναι πλούσια σε αθλητικές διοργανώσεις.

Μέσα από τις εκθέσεις, τις συζητήσεις με τους επαγγελματίες του χώρου και τα δύο βραβεία για Έλληνες και ξένους φωτορεπόρτερ θα αναβιώσει ο διάλογος μεταξύ θεατών και δημιουργών.

Η δουλειά του σπουδαίου Ιταλού φωτογράφου Paolo Pellegrin
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα θα παρουσιαστεί η δουλειά του Ιταλού φωτογράφου Paolo Pellegrin, μέλους του διεθνούς πρακτορείου Magnum. Η έκθεση “As I was Dying” είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του. Μέσα από την υποβλητική ματιά του φωτογράφου ο θεατής μεταφέρεται στο προσκήνιο του ανθρώπινου δράματος της σύγχρονης ιστορίας.

Ο Pellegrin αιχμαλωτίζει στιγμές πόνου, αγώνα και δύναμης από τόπους μακρινούς και διαφορετικούς με κοινό παρονομαστή τον άνθρωπο. Ιαπωνία, Ινδονησία, Αφγανιστάν, Αλβανία, Αίγυπτος, Τυνησία, Λιβύη, Αιθιοπία, Λιβερία, Σουδάν, Ανγκόλα, Αϊτή, Κόσοβο, Κούβα, Παλαιστίνη, Λίβανος, Ιράκ, Βατικανό και Γαλλία, τόποι και άνθρωποι διαφορετικοί παρελαύνουν μπροστά μας μέσα από το ασπρόμαυρο κάδρο του.

Φως, σκοτάδι, σώματα και βλέμματα είναι οι πρωταγωνιστές των εικόνων του φωτογράφου, ενίοτε σε ασυνήθιστες συνθέσεις, και με ένταση που ξεχειλίζει από τις δισδιάστατες εικόνες ζητώντας επίμονα την προσοχή και τη σκέψη του θεατή.

Η έκθεση θα παρουσιαστεί από την 1η μέχρι την 31η Αυγούστου στο αίθριο του 4ου ορόφου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) και με χορηγία του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Οι κορυφαίες φωτογραφίες του 2021
Και αυτή τη χρονιά, το Athens Photo World παρουσιάζει στο ΚΠΙΣΝ την έκθεση World Press Photo 2021 με τις φωτογραφίες που διακρίθηκαν στον ετήσιο διεθνή διαγωνισμό φωτορεπορτάζ και ντοκουμέντου για την ανάδειξη των πιο σημαντικών στιγμιότυπων και ιστοριών της χρονιάς που πέρασε. Φέτος, συμμετείχαν 4.315 φωτογράφοι από 130 χώρες με 74.470 φωτογραφίες.

Η τελική επιλογή ανέδειξε 45 φωτογράφους από 28 χώρες, η δουλειά των οποίων παρουσιάζεται στην έκθεση.

Νικητής του World Press Photo of The Year 2021 ο Δανός φωτογράφος Mads Nissen του πρακτορείου Panos Pictures με τη φωτογραφία της 85χρονης Rosa Luzia Runaldi καθώς την αγκαλιάζει η νοσηλεύτρια Adriana Silva de Costa Souza στο γηροκομείο Viva Bem στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Οι συνυποψήφιοι του Nissen ήταν οι Evelyn Hockstein (Η.Π.Α), Oleg Ponomarev (Ρωσία), Luis Tato (Ισπανία), Lorenzo Tugnoli (Ιταλία) και Valery Melnikov (Ρωσία).

Νικητής του World Press Photo Story of the Year (Φωτογραφικό Θέμα της Χρονιάς) ο Ιταλός Antonio Faccilongo του πρακτορείου Getty με το φωτογραφικό του θέμα «Habibi». Οι συνυποψήφιοί του ήταν ο Καναδός Chris Donovan και η Ρωσίδα Valery Melnikov (Ρωσία).

Διάκριση και για το Ελληνικό Φωτορεπορτάζ με το 3ο Βραβείο για τον Άγγελο Τζωρτζίνη και τη δουλειά του «Trapped in Greece» (Παγιδευμένοι στην Ελλάδα) στην κατηγορία μακροχρόνιων project. Η έκθεση θα παρουσιαστεί τον Αύγουστο στο ισόγειο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ). Η ημερομηνία έναρξης και η διάρκεια της έκθεσης θα ανακοινωθούν σύντομα.

Τρεις υπαίθριες εκθέσεις φωτογραφίας
Μέσα στον ερχόμενο μήνα και συγκεκριμένα από τις 21 Μαΐου, θα παρουσιαστούν στο Αθηναϊκό κοινό τρεις υπαίθριες εκθέσεις που εστιάζουν στην καθημερινότητα, τον αθλητισμό και σημεία-ορόσημα της χώρας με ιδιαίτερο αισθητικό αλλά και ταξιδιωτικό ενδιαφέρον.

Η έκθεση «Sports ‘n’ the City» θα φιλοξενηθεί στην περίφραξη του Εθνικού Κήπου από τις 21 μέχρι τις 30 Μαΐου. Ο Εθνικός Κήπος στηρίζει για δεύτερη χρονιά το Athens Photo World, μετά την εναρκτήρια διοργάνωση του 2019, αυτή τη φορά φιλοξενώντας στην περίφραξή του 46 εντυπωσιακές φωτογραφίες αθλητικής θεματολογίας από Ελληνικές και διεθνείς διοργανώσεις μέσα από τον φακό των φωτογράφων Γιώργου Ματθαίου και Vladimir Rys.

Η έκθεση «Ελλάδα» θα φιλοξενηθεί στην περίφραξη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με έργα των Αλέξανδρου Αβραμίδη, Πέτρου Γιαννακούρη, Σταύρου Κεσεδάκη, Κώστα Κουτσαυτίκη, Βασίλη Κωστερέ, Μενέλαου Συκοβέλη, Γιάννη Φαρμακίδη και Λουκά Χαψή. Η έκθεση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού και ταυτόχρονα εγκαινιάζει μια σημαντική συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών που την φιλοξενεί στην περίφραξή του. Δίνεται έτσι στη διοργάνωση η ευκαιρία να ξανασυστηθεί στο κοινό μέσα από τις φωτογραφίες των δημιουργών σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία πολιτισμού της πρωτεύουσας.

Η έκθεση των Εφήβων φωτογράφων με τίτλο «Μετακίνηση 6» με την επιμέλεια της Δώρας Λαβαζού (iFocus) θα φιλοξενηθεί στην Κεντρική Πλατεία του Δήμου Χαλανδρίου από τις 21 Μαΐου και μέχρι το τέλος του καλοκαιριού και θα μας δείξει την παρούσα και τόσο πρωτόγνωρη συγκυρία μέσα από το βλέμμα των νέων παιδιών.

Στο πλαίσιο του Athens Photo World 2021 και με την υποστήριξη του ΟΠΑΝΔΑ θα παρουσιαστούν στο κοινό και από τις 21 μέχρι τις 30 Μαΐου οι δουλειές των δύο βραβευμένων φωτογράφων του 2020 με μια θεματολογία επίκαιρη και αποκαλυπτική για την πρωτοφανή παγκόσμια συγκυρία της χρονιάς. Η έκθεση «Όταν όλα άλλαξαν: Covid19, το Ευρωπαϊκό Επίκεντρο» του Fabio Bucciarelli, περσινού νικητή του Διεθνούς Βραβείου Φωτοδημοσιογραφίας Yannis Behrakis και η έκθεση «42 ημέρες» του Δημήτρη Μιχαλάκη, νικητή του περσινού βραβείου Athens Photo World, θα φιλοξενηθούν μαζί στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» στο Θησείο.

Συνεχίζοντας την πρωτοβουλία της παρουσίασης επιλεγμένων φωτογραφιών σε σειρά ψηφιακών προβολών σε κεντρικά μέρη της πόλης, το Athens Photo World φέρνει φέτος τις Ψηφιακές Προβολές του στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων και στο ΚΠΙΣΝ.

Η Τεχνόπολη υποστηρίζει για δεύτερη φορά το Athens Photo World φιλοξενώντας το πρόγραμμα των προβολών που θα ξεκινήσει στις 21 Μαΐου και θα διαρκέσει μέχρι και τις 30 του μήνα «αγκαλιάζοντας» το 20ο Athens Technopolis Jazz Festival. Οι προβολές θα περιλαμβάνουν φωτογραφίες αθλητικής θεματολογίας από το αρχείο του Γιάννη Μπεχράκη, τα διεθνή πρακτορεία Reuters, Associated Press, European Pressphoto Agency, τα ελληνικά πρακτορεία InTime Sports&News και Eurokinissi, τους φωτογράφους Άγγελο Ζυμάρα, Νίκο Μενουδαράκο, Σπύρο Μπακάλη και Δημήτρη Σιδερίδη και ελεύθερης θεματολογίας από τους φωτογράφους Νίκο I. Καλλιανιώτη, Ηλία Μάρκου, Λευτέρη Παρτσάλη, και Byron Smith.

Το πρόγραμμα των ψηφιακών προβολών θα παρουσιαστεί και στο ΚΠΙΣΝ, από τις 21.00 ως τα μεσάνυχτα, στο τέλος της Εσπλανάδας σε ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν σύντομα.

Τιμή στον Γιάννη Μπεχράκη
Παράλληλα, τιμώντας την παρακαταθήκη του Γιάννη Μπεχράκη το APW διοργάνωσε και φέτος τους διαγωνισμούς για τα δύο χρηματικά βραβεία που καθιέρωσε το 2019, το διεθνές Βραβείο Yannis Behrakis (#YBIPA) και το Βραβείο Athens Photo World (#APWA). Οι έξι επικρατέστεροι φωτογράφοι θα ανακοινωθούν στις 20 Μαΐου και η βράβευση των νικητών θα γίνει την Τετάρτη 26 Μαΐου σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Φάρο του ΚΠΙΣΝ. Στην εκδήλωση θα γίνει η απονομή του περσινού βραβείου Yannis Behrakis από την Ελισάβετ Σαρίδου Μπεχράκη στον νικητή Fabio Bucciarelli, ο οποίος θα ανακοινώσει τον νικητή του φετινού διαγωνισμού. Παράλληλα, θα απονεμηθεί το Βραβείο Athens Photo World στον φετινό νικητή από τον Θανάση Σταυράκη, Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Athens Photo World και τον Δημήτρη Μιχαλάκη νικητή του APWA2020.

Σημαντική για το 2021 είναι η συμβολή όλων των φορέων, δημόσιων και ιδιωτικών, που αγκαλιάζουν και υποστηρίζουν το Athens Photo World ενισχύοντας την εμβέλεια των εκθέσεων και των εκδηλώσεών του. Η υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων, του Εθνικού Κήπου, του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής αλλά και νέες συνεργασίες όπως με το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο, την ΑΟΝ, τη Samsung, την Aegean και το Athens Plaza βοηθούν το Athens Photo World να συνεχίσει την πορεία που ξεκίνησε το 2019.

Το Athens Photo World είναι πάντα αφιερωμένο στη 30ετή δουλειά και τη μνήμη του Γιάννη Μπεχράκη και παραμένει αφοσιωμένο στην προβολή και την υποστήριξη των φωτορεπόρτερ παγκοσμίως, ιδίως σε καιρούς που δοκιμάζουν την ανθρωπότητα στο σύνολό της. Φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, αξίζει να στραφούν οι προβολείς σε αυτούς και στο έργο τους. Οι φωτορεπόρτερ είναι πάντα εκεί έξω και εργάζονται με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για την ενημέρωσή μας.

Πηγή: iefimerida.gr 

Η Άννα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα , σπούδασε στο τμήμα φωτογραφίας και οπτικοακουστικών τεχνών στο ΤΕΙ Αθήνας και  Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο City του Λονδίνου.

Με ένα πολυσέλιδο φωτορεπορτάζ στην καρδιά των ορυχείων της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα και με μία σημαντική συνεργασία με το CERN, η Άννα ξεχωρίζει για το ιδιαίτερο ταπεραμέντο της και τη δυναμική της .

Εργάστηκε  στο προσφυγικό από το 2015 στην Ελλάδα, την Σερβία και την Βοσνία αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως τη Μοζαμβίκη, το Νότιο Σουδάν και την  Υεμένη.

Δηλώνει τυχερή που έχει τη δυνατότητα να κάνει αυτό που αγαπάει και να ζει από αυτό.

Συνέντευξη: Τάνια Ώττα

«Μέσα από την δουλειά μου έχω αναθεωρήσει πολλά πράγματα, έχω μάθει να εκτιμώ και να είμαι ευγνώμων για αυτά που έχω».

Άννα ποια θεωρείς κορυφαία εμπειρία στη ζωή σου;

Η δεκαετία (και κάτι) που πέρασε από τότε που τελείωσα το σχολείο ήταν τόσο γεμάτη που πραγματικά έχω πολλές εμπειρίες που θεωρώ σημαντικές, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια. Αν με ρωτούσες 10 χρόνια πριν δεν θα περίμενα ότι θα συμβούν τόσα πολλά τα επόμενα χρόνια. Αλλά πάντα έβαζα τον πήχη πολύ ψηλά, πολλές φορές πιο ψηλά από ότι μπορούσα να φτάσω. Πολλοί από τους στόχους που θεωρούσα άπιαστους εκπληρώθηκαν, αλλά έχω ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μου. Μερικές πολύ δυνατές εμπειρίες που μπορώ να σκεφτώ είναι αυτή στο CERN,  όταν έγινε η ανακοίνωση του Νόμπελ φυσικής στον Peter Higgs και τον François Englert και οι εργαζόμενοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και φωνές. Μια άλλη ήταν πάλι στο CERN όταν γνώρισα τον Steven Hawking, τον Nick Cave και τον Morgan Freeman. Ήταν επίσης και όταν είχα λάβει το email που μου ανακοινώθηκε η πρώτη μου αποστολή με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.

Είναι βέβαια και οι άνθρωποι που γνωρίζω στις αποστολές. Όπως η Suzan , μια γυναίκα από το Νότιο Σουδάν που γνώρισα σε ένα κέντρο αποκατάστασης για ανθρώπους που έχουν ακρωτηριαστεί. Παρά τις κινητικές δυσκολίες που είχε καθώς  έπασχε από πολιομυελίτιδα, παρά το γεγονός ότι η οικογένειά της και ο άντρας της την είχαν παραμερίσει λόγω της ασθένειας της, είχε αρχίσει να δουλεύει στο συγκεκριμένο κέντρο σαν καθαρίστρια. Με τον καιρό άρχισε να προσελκύει και άλλες γυναίκες που βρισκόταν σε δύσκολη θέση για να δουλέψουν μαζί της και έτσι έστησε την δικιά της κολεκτίβα, πρόσφερε ευκαιρίες σε γυναίκες και πολλές φορές συνείσφερε και στα έξοδα σπουδών των παιδιών αυτών των γυναικών. Νιώθω πολύ τυχερή που έχω την τιμή να γνωρίζω ανθρώπους σαν την Suzan.

Τι σημαίνει για σένα το απρόσμενο; Σου αρέσει να το ανακαλύπτεις;

Νομίζω ότι αν δεν μπορούσα να διαχειριστώ το κάθε τι απρόσμενο, δεν θα έκανα την δουλειά που κάνω. Πάντα ήμουν ένας άνθρωπος που ήθελα να ανακαλύπτω τι συμβαίνει στον κόσμο. Ακόμα και στην ίδια γειτονιά που μένουμε υπάρχουν «κόσμοι» πολύ διαφορετικοί από τον δικό μας και θέλω να τους ανακαλύψω.

Από την άλλη πλευρά, δεν θα είχα το θάρρος να προσεγγίσω άγνωστους, δεν θα έπιανα κουβέντα σε έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζω εύκολα. Η φωτογραφία μου έδωσε αυτό το θάρρος που μου έλλειπε. Ήταν, ας το πω, η δικαιολογία μου για να προσεγγίσω τους ανθρώπους που αλλιώς δεν θα προσέγγιζα.

«Μια φωτογραφία μπορεί να σημαίνει χίλιες λέξεις αλλά χίλιες λέξεις δεν φτιάχνουν την πραγματικότητα».

Μία εικόνα χίλιες λέξεις ή υπάρχει κίνδυνος παρερμηνείας;  

Μια φωτογραφία μπορεί να σημαίνει χίλιες λέξεις αλλά χίλιες λέξεις δεν φτιάχνουν την πραγματικότητα. Η φωτογραφία δίνει την ψευδαίσθηση της αλήθειας αλλά πάντα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο φωτογράφος επιλέγει μερικά κάδρα αυτής της πραγματικότητας. Κάτι που έχει φωτογραφηθεί έχει σίγουρα υπάρξει στην πραγματικότητα, ήταν μέρος αυτής σε έναν δεδομένο χρόνο , αλλά είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι χρόνου και χώρου. Γι’ αυτό άλλωστε η φωτογραφία έχει χαρακτηριστεί η τέχνη της επιλογής και πάντα πρέπει να το έχουμε αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού μας.

Ποιο είναι το δίλημμα του φωτογράφου; Υπάρχει δεοντολογία στην εικόνα;

Φυσικά υπάρχει δεοντολογία της εικόνας, πολλές φορές όμως είναι πολύ ρευστή και σ’ αυτό έχουν παίξει μεγάλο ρόλο τα social media. Για μένα ως φωτορεπόρτερ πολλές φορές το δίλημμα είναι κυρίως στο πως αποτυπώνω τους ανθρώπους που φωτογραφίζω με αξιοπρέπεια και συνάμα πως περνάω το μήνυμα που θέλω. Για παράδειγμα, με αυτόν τον κατακλυσμό εικόνων που δεχόμαστε πως θα κάνω τον θεατή να νοιαστεί για το παιδί στην Υεμένη που η ζωή του κρέμεται από μια λεπτή λόγω του υποσιτισμού χωρίς να δείξω αυτό το παιδί σε μια τόσο δύσκολη στιγμή του; Είναι προφανές ότι κανείς δε θέλει να δει την φωτογραφία του δημοσιευμένη στις εφημερίδες ενώ πεθαίνει. Δεν νομίζω ότι υπάρχει εύκολη απάντηση σε τέτοιου είδους διλήμματα, αλλά η σωστή επικοινωνία και ο σεβασμός με τους ανθρώπους που φωτογραφίζουμε είναι η προτεραιότητα για μένα.

Κάθε εικόνα κρύβει μία ιστορία. Πως επιλέγεις αυτό που θα αποτυπώσεις στον φακό σου ώστε να προσελκύσεις το κοινό να ανακαλύψει αυτήν την ιστορία;

Πολλές φορές η φωτογραφία δεν είναι τόσο δυνατή για να αποτυπώσει την ιστορία που κρύβεται πίσω από τον άνθρωπο.

Σε αυτές τις περιπτώσεις χρησιμοποιώ την φωτογραφία για να δώσω ένα πρόσωπο σε μια φαινομενικά απρόσωπη ιστορία. Οι θεατές ταυτίζονται πολύ πιο εύκολα με την ιστορία κάποιου όταν μπορούν να τον δουν.

Αυτό το κατάλαβα πολύ έντονα στην προσφυγική κρίση, όπου συναντούσα ανθρώπους όλων των ηλικιών και από διάφορες χώρες και οι ιστορίες που κρύβονταν πίσω από αυτούς τους ανθρώπους πολλές φορές ξεπερνούσαν κάθε φαντασία. Οι ιστορίες βασανισμού που έχω ακούσει από ανθρώπους από την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ή το Καμερούν για παράδειγμα, πραγματικά με σόκαραν. Μιλάμε για ανθρώπους που υποφέρουν από τρομερά ψυχιατρικά προβλήματα μετά από όλες αυτές τις εμπειρίες κι όμως πολύς κόσμος στην Ελλάδα δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι γίνεται σε αυτές τις χώρες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απλά ένα όνομα σε μια λίστα ή αριθμοί σε στατιστικά.

Το φωτορεπορτάζ έχει γίνει μέρος της ταυτότητας  σου;

Νομίζω η φωτογραφία είναι το δικό μου μέσο επικοινωνίας με τον υπόλοιπο κόσμο. Θεωρώ ότι αυτό που μου προσέφερε η φωτογραφία είναι ευκαιρίες να ανακαλύπτω ανθρώπους και καταστάσεις που σε άλλη περίπτωση δεν θα έχω την δυνατότητα.

Έχεις νιώσει ποτέ φόβο την ώρα που φωτογραφίζεις;

Η αλήθεια είναι ότι έχουν υπάρξει κάποιες ελάχιστες στιγμές που έχω νιώσει φόβο. Αλλά σε κάθε τέτοια στιγμή υπάρχει πάντα κάποιος που θα είναι εκεί για να με προστατεύσει. Δεν φωτογραφίζω ποτέ χωρίς να έχω κερδίσει την εμπιστοσύνη αυτών που φωτογραφίζω ή τουλάχιστον την συγκατάθεση όποτε συνήθως όλα πάνε καλά. Ειδικά στο προσφυγικό, οι φορές που με έχουν καλέσει να κάτσω για τσάι μετά την φωτογράφιση/ συνέντευξη είναι  περισσότερες από τα άσχημα σκηνικά.

Η συνεργασία σου με το CERN ήταν για σένα μία δύσκολη αποστολή; Τι αποκόμισες;

Η αλήθεια είναι ότι ήταν από τις πιο εύκολες και χαρούμενες «αποστολές»! Το μόνο δύσκολο ήταν οι φορές που καθόμουν να εξηγήσω στους φυσικούς, προγραμματιστές κλπ ποια είναι η δουλειά του γραφείου τύπου (που ανήκα κ εγώ) του CERN. Δεν φαντάζεστε πόσες φορές άκουσα «Τι κάνει ένας φωτογράφος στο CERN?». Η απάντηση μου είναι ότι χωρίς το γραφείο τύπου τίποτα από αυτά που συμβαίνουν στο CERN δεν θα έφτανε στα μάτια και τα αφτιά του κόσμου! Από το CERN αποκόμισα πολλά. Ήταν η πρώτη φορά που εργαζόμουν σε ένα τόσο διεθνές περιβάλλον, με ανθρώπους τόσο παθιασμένους με το έργο τους.

TogetherFreePress Τεύχος 48.