Μια οικογενειακή συγκέντρωση για την Οικολογία, τη Μουσική και τον Πολιτισμό! 3 μουσικές σκηνές, πολιτιστικοί χώρoι, αποκλειστικές διακοσμήσεις, εκρηκτικά ηχητικά συστήματα , εκπληκτικές oοπτικοακουστικές εκπομπές, εικαστικά, καλλιτέχνες παγκόσμιας κλάσης … και ένα παγκόσμιο μήνυμα!

Το Free Earth Festival φιλοξένησε 100 καλλιτέχνες  και χάρισε μια μοναδική εμπειρία σε  τουλάχιστον 3000 επισκέπτες!

Εμείς μπορεί να μην πήγαμε αλλά ήταν εκεί για εμάς η Αναστασία η οποία θα μας κάνει ένα…trip!

Οι Psychedeλάδες ;

Από την στιγμή που ξεκίνησα να ακούω Τrance, βρήκα τον εαυτό μου!

Η μουσική σε κάνει να μην σκέφτεσαι,  διεγείρει τον εγκέφαλο σου με αποτέλεσμα να ξυπνάς από τον λήθαργο της καθημερινότητας. Μπορώ να πω,  πως βρίσκεις τον εαυτό που ίσως έχεις χάσει.  Δεν είναι όμως μόνο η μουσική είναι  η γενικότερη ελευθερία, η αγάπη, η δοτικότητα,  το χαμόγελο! Στα Psycedelic Festival όλοι και όλα γίνονται ένα!
Άτομα από όλον τον κόσμο  χωρίς εθνικότητες, χρώματα, φυλές δημιουργούν για λίγες μέρες μια οικογένεια η οποία σίγουρα θα ξανάνταμωθεί και θα ανταλλάξει τα ίδια συναισθήματα την επόμενη χρονιά.
Μια παρέα και μια αγκαλιά, ένας χορός που δένει , με τα vibe να  διαχέονται στον χώρο! Κανένας δεν κρίνει, δεν κοροϊδεύει, δεν κουτσομπολεύει, δεν παρεξηγεί.
Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει να αφεθείς ελεύθερος και να απελευθερωθείς από ότι έχεις στο μυαλό σου. Να μοιραστείς χωρίς να θέλεις να πάρεις! Να προγραμματίσεις τον εγκέφαλο σου να ταξιδέψει μέσω της μουσικής!
Η μουσική και ο κόσμος στο  FREE EARTH-FESTIVAL  ήταν  πραγματικά τρομερά!

Η μουσική

Γενικότερα  να σας αναφέρω πως στην Ελλάδα έχουμε  τους καλυτέρους Psycedelic dark Djs σκεφτείτε τώρα την μίξη 100 καλλιτεχνών και το αποτέλεσμα!
Τα τρία stages που υπήρχαν παίζαν ασταμάτητα με ήχο συγκλονιστικό!
Τα stages τα χωρίζω σε τρεις κατηγορίες

Dark:   σκοτεινή με γρήγορους ήχους, πολλές εναλλαγές και λιγάκι άγρια !

Full on: πιο χαλαρή στο tempo και πιο ταξιδιάρικη! Τσιριμπιμ τσιριμπομ!

Chill out : “ομαλή electronica”, ήρεμη ηλεκτρονική μουσική με αργό ρυθμό και ίσως κάποια ethnic στοιχεία!

O Χώρος

Ο χώρος ήταν γεμάτος κιλίμια, καρεκλάκια και αράγματα! Μικροπωλητές που πωλούσαν τα δημιουργήματά  τους , ζογκλέρ,παιχνίδια και χρώματα. Από την άλλη  αυτό που λείπει από την Ελλάδα είναι η οργάνωση αφού αντίστοιχα φεστιβάλ στο εξωτερικό  είναι απόλυταεναρμονισμένα και προγραμματισμένα με τον χώρο, τις ανάγκες και τον κόσμο.

O Κόσμος

Μεγάλο μέρος απο τους ανθρώπους που  συμμετείχαν,  έχει υιοθετήσει έναν νομαδικό τρόπο ζωής. Γνώρισα ανθρώπους που μετακινούνται συνέχεια στον κόσμο ενώ κάποιοι  από αυτούς δεν είχαν καν σπίτι παρά μόνο ένα βαν.  Το καλύτερο κομμάτι είναι πως  όλοι είναι πολύ ανοιχτοί! Δεν γίνεται λοιπόν να μην κάνεις φίλους  από το Μεξικό μέχρι την Ινδία! Μπες στον κύκλο  και δεν υπάρχει περίπτωση να μην βγάλεις τον αληθινό σου εαυτό,  δεν γίνεται να μην ξεδιπλωθείς, δεν γίνεται να μην γνωριστείς τον διπλανό σου!

Tα Visuals

Είμαστε χρώματα, η αύρα μας έχει χρώμα. Όπου υπάρχει χρώμα υπάρχει ομορφιά!  Από το ουράνιο τάξο μέχρι τον καφέ σου, γι’  αυτό βλέπεται τόσο χρώμα σε psy festival!

Το σημαντικό

Στην Ελλάδα έχουμε συνδυάσει το γεγονός πως όποιος πάει σε φεστιβάλ Psy trance  παίρνει νακρωτικά. Δεν είναι έτσι, μπορείς να πιεις απλά το ποτάκι σου!

Το “εν τέλει”

Φόρα κάτι ανάλαφρο, αφέσου και κολύμπα!

Φωτογραφίες

Αναστασία 

και

FreeEarthFestival

Κ.Γ

Θα συναντήσεις την ομάδα σε πολλά προσφυγικά καμπ και γήπεδα μπάσκετ σε όλη την πόλη.

«Όταν κάνω skate, νιώθω σαν να είμαι πουλί». Αυτή η φράση ενός μικρού πρόσφυγα, κάνει τον Will να βλέπει τη δουλειά τους ως προνόμιο και να ονειρεύεται έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά. Οι ιδρυτές και η ομάδα του Free Movement Skateboarding διδάσκουν στα παιδιά προσφύγων skateboard, ενώ με τη βοήθεια δεκάδων εθελοντών, αλλά και φιλανθρωπικών οργανώσεων έχουν καταφέρει να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής αμέτρητων παιδιών που ήρθαν ως πρόσφυγες στη χώρα μας.

Ο Will είναι 25 ετών και ασχολείται με το skate τα τελευταία 15 τελευταία χρόνια της ζωής του. Έχει καταναλώσει ατελείωτη φυσική και πνευματική ενέργεια στην ξύλινη σανίδα με τα ροδάκια και γνωρίζει από πρώτο χέρι τα πλεονεκτήματά της: «Η επαφή με ανθρώπους που μοιράζεστε το ίδιο πάθος, είναι ένα από τα στοιχεία που με έκαναν να το αγαπήσω. Άνθρωποι με διαφορετικό υπόβαθρο, αλλά μια κοινή αγάπη για τη σανίδα, μετατρέπονται σε μια ομάδα που στηρίζεται στην ενθάρρυνση, την εκτίμηση και την εξέλιξη. Αυτοί οι άνθρωποι με βοήθησαν να βγω από τη φούσκα στην οποία μεγάλωσα. Έτσι, θέλω να βοηθήσω κι εγώ τους νέους αθλητές να γνωρίσουν τη μαγεία του skate. Όμως, είναι και μια διαδικασία που σε κάνει να συγκεντρώνεσαι στον στόχο σου. Με έμαθε να χρησιμοποιώ την αποτυχία μου ως μέσο εξέλιξης των δυνατοτήτων μου. Με το skate έχω ταξιδέψει σε υπέροχα μέρη, έχω ανακαλύψει φοβερές τοποθεσίες, βλέπω με δημιουργικό μάτι τους αστικούς χώρους που απλώνονται μπροστά μου – και αυτό το ταξίδι δεν σταματά ποτέ».

«Τα παιδιά μπορούν να συγκεντρωθούν για μια ολόκληρη ώρα στο skate, ενώ αδυνατούν να συγκεντρωθούν σε άλλες δραστηριότητες ακόμη και για πέντε λεπτά» – Oisin

Το skateboarding έχει πολλά πλεονεκτήματα ως άθλημα, πόσο μάλλον για ένα παιδί που ζει μακριά από την πατρίδα του, κάτω από δύσκολες -αν όχι άθλιες- συνθήκες. Ο σκοπός του εδώ είναι, αρχικά, η ένταξη του παιδιού στην κοινωνία. Μέσα από το skateboarding το προσφυγόπουλο θα δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς που ξεπερνούν την εθνικότητα. Η γλώσσα εδώ δεν αποτελεί εμπόδιο, αλλά ούτε και το φύλο. Ενώ το skateboarding στη Δύση απευθύνεται κυρίως στον ανδρικό πληθυσμό, στο Free Movement θα δεις πολλά κορίτσια να συμμετάσχουν ενεργά και δυναμικά σε αυτό – η Ruby, η συνιδρύτρια του project, λειτουργεί ως πρότυπο για τα κορίτσια της ομάδας. Είναι επίσης ένα άθλημα που απαιτεί ψυχική ηρεμία. «Τα παιδιά μπορούν να συγκεντρωθούν για μια ολόκληρη ώρα στο skate, ενώ αδυνατούν να συγκεντρωθούν σε άλλες δραστηριότητες ακόμη και για πέντε λεπτά», λέει ο Will: Βάζουν ως στόχο να μάθουν το νέο κόλπο και δεν θα σταματήσουν, ώσπου να το καταφέρουν.

Οι μαθητές του Free Movement φαίνεται να αγαπούν πραγματικά το skateboarding. Είναι μια εναλλακτική δραστηριότητα και ένας μοναδικός τρόπος να εκτονώσουν την ενέργειά τους. «Έχουμε λάβει κατά καιρούς γράμματα, ζωγραφιές και θετικά σχόλια για το project. Φυσικά, έχουμε ζήσει και στιγμές έντασης, όπως είναι αναμενόμενο. Τα παιδιά έχουν φοβερά τραύματα, έχουν ζήσει πράγματα που δεν μπορεί κανείς να φανταστεί και πρέπει να συμπεριφερόμαστε με σεβασμό. Διαθέτουμε ένα πολύ καλό κέντρο υποστήριξης, αλλά και εμπειρία, καθώς έχουμε δουλέψει στο παρελθόν με ανθρώπους με μαθησιακά προβλήματα. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς μας, που μας κάνει ωστόσο ακόμη πιο συγκεντρωμένους στον στόχο μας», αναφέρει ο Will.

Παρά τις δυσκολίες του project, θεωρεί την ενασχόλησή του με τα προσφυγόπουλα προνόμιο: «Το να παρατηρώ παιδιά να μαθαίνουν συνεχώς νέα κόλπα με τη σανίδα με αναζωογονεί. Το να τα βλέπω να εξελίσσονται συνεχώς, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά, με γεμίζει όσο τίποτα άλλο».

Κείμενο Όλγα Νικολαΐδου φωτογραφίες Πάνος Κέφαλος

Περισσότερα :vice.com/gr