Ο αριθμός όσων καπνίζουν μειώνεται, δείχνει παγκόσμια έρευνα, αλλά αυξάνεται ο αριθμός όσων χρησιμοποιούν άλλα καπνικά προϊόντα – Σε ποιές περιοχές του κόσμου αυξάνεται η χρήση από παιδιά

Τα ποσοστά καπνίσματος έχουν μειωθεί παγκοσμίως για πρώτη φορά στην ιστορία από τότε που ξεκίνησε να γίνεται η καταγραφή τους, όπως προκύπτει από νέα έκθεση για τη χρήση προϊόντων καπνού την οποία εκπόνησαν οργάνωση για την προώθηση της δημόσιας υγείας και αμερικανοί καθηγητές πανεπιστημίου.

Ωστόσο, τα στοιχεία της έκθεσης «Ατλας του Καπνού», την οποία οι συγγραφείς της περιγράφουν ως πιθανό σημείο καμπής, δεν εμπεριέχουν τον αυξανόμενο αριθμό καπνιστών σε κάποια μέρη του κόσμου, καθώς και την αυξημένη χρήση καπνού μεταξύ εφήβων σχεδόν στις μισές από τις χώρες που συμμετείχαν.

Σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν 1,1 δισεκατομμύρια καπνιστές και 200 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι που χρησιμοποιούν άλλα προϊόντα καπνού, διαπιστώνει η έκθεση της ομάδας Vital Strategies and the Tobacconomics στο πανεπιστήμιο του Ιλινόι στο Σικάγο.

Αυτό ισοδυναμεί με μείωση στα ποσοστά του καπνίσματος από 22,6% που ήταν το ποσοστό των καπνιστών το 2007 σε 19,6% το 2019, είπαν οι ερευνητές, η πρώτη μείωση από τότε που ξεκίνησε η έρευνα αυτή το 2002.

Ωστόσο, η αύξηση του πληθυσμού στην Αφρική, στις περιοχές της ανατολικής Μεσογείου και στην περιοχή του δυτικού Ειρηνικού, σημαίνει ότι παραμένει ακόμη αυξανόμενος αριθμός καπνιστών σε διάφορες περιοχές, σημειώνει η έκθεση.

Επιπλέον, το ποσοστό καπνιστών αυξάνεται μεταξύ των ενηλίκων σε τουλάχιστον δέκα χώρες στην Αφρική, καθώς και μεταξύ των νεαρών.

Σε κάποιες χώρες στόχος των καπνοβιομηχανιών είναι και τα παιδιά, με αποτέλεσμα να παρατηρείται αύξηση του καπνίσματος ανάμεσα σε εφήβους ηλικίας 13-15 ετών σε 63 από τις 135 χώρες που συμμετείχαν.

Περίπου 50 εκατομμύρια άτομα σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, τόσο αγόρια όσο και κορίτσια, κάνουν σήμερα χρήση προϊόντων καπνού. Ο αντίκτυπος των νέων προϊόντων, όπως τα ηλεκτρονικά τσιγάρα και τα προϊόντα με γεύση, δεν είναι ακόμη απολύτως κατανοητός.

Η μείωση της παρουσίας τους παγκοσμίως αποτελεί ένδειξη της αποτελεσματικότητας των αυστηρών μέτρων ελέγχου χρήσης καπνού, όπως η αυξημένη φορολογία, λέει ο Τζέφρι Ντρόουπ, καθηγητής Δημόσιας Υγείας στο πανεπιστήμιο του Ιλινόι και ένας από τους συγγραφείς της έρευνας.

Ωστόσο, όπως ο ίδιος εξηγεί, πολλές από τις χώρες χαμηλού εισοδήματος δεν διαθέτουν αρκετά αυστηρούς περιορισμούς του καπνίσματος.

Οπως δείχνουν τα στοιχεία, η χρήση προϊόντων καπνού προκάλεσε 8,7 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως το 2019 και σχεδόν δύο τρισεκατομμύρια δολάρια σε οικονομική ζημία.

Παρότι πάνω από τους μισούς θανάτους καταγράφονται σήμερα σε χώρες υψηλού εισοδήματος, αυτό αναμένεται να αλλάξει αν συνεχιστεί ή αύξηση του καπνίσματος σε χώρες χαμηλού εισοδήματος.

Η έκθεση αναφέρει ακόμη ότι οι καπνοβιομηχανίες στοχεύουν στους μαύρους καπνιστές στις ΗΠΑ με προώθηση τσιγάρων μέντας.

Οι συγγραφείς της έκθεσης συμφωνούν με το σχέδιο της Αμερικανικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων να απαγορεύσει την πώλησή τους.

Ωστόσο, εκτεταμένη έρευνα έχει δείξει ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά στο να έχουμε σα στόχο να αλλάξουμε κάποιες κακές συνήθειες και στο να γίνει αυτό πράξη. Αυτό ισχύει και για τις κακές συνήθειες που σχετίζονται με όλους τους τομείς της ζωής μας, όπως είναι η υγεία, η εργασία καθώς και η κοινωνική ζωή μας. Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε για να μειώσουμε αυτά τα κενά;

Συνήθως οι άνθρωποι πρέπει να σχεδιάσουν την υλοποίηση των στόχων τους. Τα πιο αποτελεσματικά σχέδια είναι εκείνα που καθορίζουν πότε, πού και πως θα θέλαμε να ενεργούμε χρησιμοποιώντας το φορμάτ «αν γινόταν αυτό τότε…».  Ας πάρουμε για παράδειγμα ότι πίνουμε πολύ με τους φίλους μας. Στο τμήμα του «αν» εντοπίζεται μια κρίσιμη κατάσταση που ενεργοποιεί την κακή συνήθεια. Ίσως αυτή η αφορμή να είναι ότι μας προσφέρεται ένα ποτό από τους φίλους μας. Στο τμήμα τότε, βρίσκεται μια ενέργεια που μπορεί να σταματήσει την αποδοχή της προσφοράς αυτής, όπως το να πείτε ότι προτιμάτε ένα χυμό ή ένα ποτήρι νερό. Στη συνέχεια συνδέοντας τα δυο μέρη «αν» και «τότε» μαζί καταλήγουμε σε ένα σχέδιο του τύπου «Αν το βράδυ του Σαββάτου οι φίλοι μου προσφέρουν ένα ποτό, τότε θα απαντήσω ότι προτιμώ ένα ποτήρι νερό!»

Φαίνεται απλό, καθώς δεν χρειάζεται πλέον να θέλουμε να αλλάξουμε μια κακή συνήθεια και στη συνέχεια να προσπαθούμε σκληρά να το πράξουμε. Αντίθετα η αντιμετώπιση μια κρίσιμης κατάστασης ενεργοποιεί την προγραμματισμένη ανταπόκριση με γρήγορο, αβίαστο και περιστασιακό τρόπο. Δεδομένου ότι το μυαλό έχει προγραμματιστεί να ανταποκρίνεται αυτόματα στην κακή συνήθεια, δεν έχει το περιθώριο του να σκεφτεί ότι έχει και άλλες επιλογές. Αντ’ αυτού δίνει μια προγραμματισμένη, σχεδόν αυτόματη απάντηση.

Είναι τρελοί τελικά αυτοί οι Κοζανίτες, πιο τρελοί και από τους Γαλάτες. Κάθομαι που λέτε σε ένα παγκάκι…  και ακούω τους διπλανούς μου οι οποίοι κάθονται άνετα και χαλαρά με τα ολόμαλλα και ολοαδιάβροχα  μπουφανάκια τους και φυσικά καπνίζουν!!!!! Ναι γιατί η Κοζάνη είναι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και κάπου πρωτοπόρος… Εφαρμόζει τον αντικαπνιστικό νόμο!!!! Ναι αυτόν τον νόμο που όλη η Ελλάδα προσπαθεί να εφαρμόσει χρόνια τώρα!!!!! Η Κοζάνη λοιπόν τον εφαρμόζει.

Εντάξει η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό δεν γίνεται και πολύ εύκολα αλλά πάντως γίνεται….

-Ο Δήμαρχος φταίει,  λέει ο ένας εκ των διπλανών μου.

-Ε ναι ρε είναι δυνατόν; Λέει ο άλλος.

-Ε ναι ρε μας αναγκάζει εμάς τώρα να πλευριτωθούμε;

-Ε ναι ρε… γουστάρω να πεθάνω ρε φίλε σε νοιάζει εσένα;

-Ε ναι ρε.

-Που θα πάει όμως θα περάσει ο καιρός και θα το ξαναρχίσουμε μέσα το κάπνισμα.

-Ε ναι ρε σιγά να μην το κρατήσει αυτό.. έρχονται και εκλογές…

-Καλά αυτός λέει θα το κρατήσει και δεν τον  νοιάζει το πολιτικό κόστος , όπως τον Τσίπρα με το ποδόσφαιρο.

-Κατάλαβες δηλαδή; Μας έκοψαν το τσιγάρο, μας έκοψαν και τη μπάλα… Τώρα;

-Τώρα αντί να λέμε βγαίνω να δώ έναν αγώνα, θα λέμε βγαίνω να κάνω ένα πακέτο.

-Ε ναι ρε.. γιατί μέχρι να αναπληρώσουμε όσα τσιγάρα δεν έχουμε κάνει όλη μέρα μέσα στη δουλειά ή στα καφέ, θα πρέπει να τα αναπληρώσουμε στο δρόμο..

-Άσε ρε κατάντια, τα καφέ δεν δουλεύουν, τα τσιπουράδικα το ίδιο, τι θα γίνει δηλαδή. Δεν είδες; Μέχρι και το επιμελητήριο ξεσηκώθηκε..

-Το Επιμελητήριο; Σώπα ρε, χρόνια είχα να το ακούσω…

-Ε ναι ρε.. Δηλαδή καταλαβαίνεις τι θα γίνει:  Σε λίγο θα γίνει και κανένα συλλαλητήριο για να ξαναρχίσουμε το κάπνισμα μέσα στις καφετέριες, όπως τότε που κάναμε τα συλλαλητήρια για τα νοσοκομεία και την έλλειψη γιατρών…

-Ε ναι ρε… Εντάξει όμως τα παραλές, ίδιο είναι το νοσοκομείο με το τσιγάρο;

-Ε ναι ρε, Μη σου πω και πιο σημαντικό το τσιγάρο.. Γιατί αρχίζω να πιστεύω ότι ο Δήμαρχος τα έκανε πλακάκια με τους γιατρούς και μας βγάζει έξω να καπνίσουμε για να πλευριτωθούμε και να μας πάνε στα νοσοκομεία… Να γεμίσει το νοσοκομείο, να μην έχει γιατρούς, να φανούν οι ελλείψεις, και ύστερα να ζητήσει γιατρούς για να στελεχώσουν τα νοσοκομεία και να αναγκαστούν από το Υπουργείο να τους στείλουν.

-Σώπα ρε δεν το είχα σκεφτεί έτσι…

-Ε ναι ρε… τι σε λέω..

-Άσε που χαθήκαμε με τους κολλητούς, όλοι σταμάτησαν να βγαίνουν για καφέ γιατί δεν μπορούν να καπνίσουν… Εδώ άλλοι άρχισαν να βγαίνουν για καφέ σε άλλες πόλεις… που επιτρέπεται…

-Ντροπή του ρε.. Εμάς βρήκε να κάνει Ευρώπη;

-Ναι ρε ντροπή… Από το τσιγάρο θα το αρχίσει;

-Άντε ρε… κάνε ένα ακόμα γιατί νευρίασα τώρα…

-Συγνώμη ρωτάω, επειδή άκουσα την κουβέντα σας, μήπως σκέφτηκε κανείς από τους κολλητούς, να κόψει το τσιγάρο; Επειδή δεν μπορεί να καπνίσει μέσα στα καφέ λέω… Έτσι να το δει  ως κίνητρο…

-Πας καλά κοπελιά;  μου λέει ο διπλανός… Γίνονται αυτά; Άντε κάνε κανένα τσιγαράκι να έρθει το μυαλό σου στα ίσα του…

-Και τώρα το σκέφτομαι. Τι να κάνω;  Να αρχίσω το κάπνισμα για να έρθω στα ίσα μου; Αλλά που να καπνίσω δεν ξέρω…