Από την ίδρυση της Novaya Gazeta το 1993, τουλάχιστον πέντε δημοσιογράφοι της έχουν δολοφονηθεί.

Αντιδράσεις για την επίθεση

Η Μαρί Στράδερς, διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, δήλωσε σχετικά: «Ο άγριος ξυλοδαρμός της Έλενα Μιλασίνα και του Αλεξάντερ Νέμοφ από μασκοφόρους δράστες στην Τσετσενία σήμερα το πρωί ήταν μια αποτρόπαια πράξη βίας που δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητη. Η Διεθνής Αμνηστία καταδικάζει αυτή την άνανδρη επίθεση με τον πιο έντονο τρόπο και καλεί τις ρωσικές αρχές να προσαγάγουν γρήγορα τους δράστες στη δικαιοσύνη και να διασφαλίσουν την ασφάλεια όσων αναζητούν την αλήθεια και τη δικαιοσύνη».

Η Memorial, μια ομάδα δικαιωμάτων που είναι εκτός νόμου στη Ρωσία, ανέφερε ότι τα δύο θύματα είχαν «δεχθεί κλωτσιές, μεταξύ άλλων στο πρόσωπο, απειλήθηκαν με θάνατο, τους είχαν βάλει όπλο στο κεφάλι και τους είχαν καταστρέψει τον εξοπλισμό τους». «Ενώ τους χτυπούσαν, τους έλεγαν: “Σας προειδοποιήσαμε, φύγετε από εδώ και μην γράψετε τίποτα”», ανέφερε η Memorial σε ανακοίνωσή της στο Telegram.

Παρά το γεγονός ότι μαχαιρώθηκε στο πόδι, ο Νέμοφ εμφανίστηκε στην ακροαματική διαδικασία στο δικαστήριο την Τρίτη, όπου η πελάτισσά του καταδικάστηκε σε 5,5 χρόνια σε σωφρονιστική αποικία.

Ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, δήλωσε ότι ο πρόεδρος Πούτιν ενημερώθηκε για την επίθεση και την χαρακτήρισε «πολύ σοβαρή επίθεση που απαιτεί μάλλον ενεργητικά μέτρα». Ωστόσο, η Μιλασίνα απειλούνταν επί χρόνια από τον Kadyrov και άλλα μέλη της κυβέρνησης της Τσετσενίας που βρίσκονται κοντά του.

Του Κωνσταντίνου Τεληγιαννίδη

Μήνας Ιούνιος, μήνας Pride.  Πολλά θα γραφτούν, πολλά θα ειπωθούν και πολλές αντιπαραθέσεις θα δημιουργηθούν με αφορμή το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας ή αλλιώς Gay Pride.  Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς τους λόγους δημιουργίας έντονων διαφωνιών αν σκεφτεί τα δεδομένα της  κοινωνικής  πραγματικότητας στην χώρα μας. Δεν είμαστε και οι πιο πρωτοποριακοί- ανοιχτόμυαλοι, ως έθνος, αναφορικά με το ζήτημα της gay κουλτούρας. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι τα τελευταία χρόνια γίνονται σημαντικές προσπάθειες με απτά αποτελέσματα όσον αφορά τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.

Στην χώρα μας το πρώτο φεστιβάλ υπερηφάνειας διεξάχθηκε το 2005 στην Αθήνα και έκτοτε όλες οι  ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεις συμβάλλουν στην διοργάνωση του θεσμού που κάθε χρόνο δέχεται μαζικότερη συμμετοχή.

Κάθε χρονιά, τις ημέρες διεξαγωγής του pride, ξεσπά ένας διαδικτυακός, κυρίως, εμφύλιος πόλεμος μεταξύ αυτών που τάσσονται υπέρ και αυτών που τάσσονται κατά της συγκεκριμένης διοργάνωσης.  Μία είδους εικονομαχίας με τους  ‘εικονολάτρες’ να διαδηλώνουν υπέρ της πλήρους ισότητας και των ίσων δικαιωμάτων   και τους ‘εικονομάχους’ να αντιδρούν για να προστατέψουν τα χρηστά ήθη και έθιμα και την κανονικότητα όπως έχει ορισθεί βάσει προσωπικών κριτηρίων.

Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, το gay pride δεν είναι  μια γιορτή που οι ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα φοράει ότι πιο προκλητικό βρει μέσα στην ντουλάπα και βγαίνει στους δρόμους να προβάλει την σεξουαλικότητα της και να χορέψει ξέφρενα το Fuego.  Το αναφέρω διότι το πιο σύνηθες ερώτημα είναι ‘’γιατί δεν βγαίνουμε και εμείς οι straight ( ή φυσιολογικοί όπως θα πούνε πολλοί) να διαδηλώσουμε;’’.  Η απάντηση είναι απλή. Δεν βγαίνετε να διαδηλώσετε γιατί δεν έχετε στερηθεί βασικά ανθρώπινα δικαιώματα λόγω σεξουαλικότητας. Οι συμμετέχοντες του gay pride δεν βγαίνουν στους δρόμους για να πουν απλά ‘’είμαστε ομοφυλόφιλοι’’, αλλά βγαίνουν στους δρόμους για να πουν ‘’είμαστε ομοφυλόφιλοι και ζητάμε ίδια δικαιώματα από την πολιτεία, ίδια αντιμετώπιση από τους πολίτες χωρίς διακρίσεις λόγω σεξουαλικότητας’’.  Σε αυτό το σημείο πετάγεται και ο αρσενικός της παρέας με την ατάκα ‘’ο Θεός έπλασε τον Αδάμ και την Εύα, όχι τον Αδάμ και τον Μπάμπη’’ . Καλέ μου φίλε, σε παραπέμπω στην Αγία Γραφή (μην με ρωτάς κεφάλαιο και παραγράφους, δεν τα γνωρίζω) στο σημείο, που πιθανόν έκανες skip, αγαπάτε αλλήλους. Δεν νομίζω να αναφέρεται πουθενά το οτιδήποτε για σεξουαλικότητα, ίσως σε κάποια νέα version της Καινής Διαθήκης , που πολύ αμφιβάλλω.  Tα τελευταία χρόνια, παράλληλα με το pride πραγματοποιούνται παράλληλες εκδηλώσεις, σε εκκλησιαστικούς κυρίως χώρους, όπου οι ταγμένοι κατά του pride συμπολίτες μας συναθροίζονται για να προβάλλουν την πλήρη εναντίωση τους στην διοργάνωση και την πλήρη αποστροφή τους στην διαφορετικότητα. Κάτι σαν πολιτικές παρατάξεις, μαχόμενες για την εξουσία, με ποσοστά 55% για το gay pride, έναντι του 5% για τις ολονυχτίες, αν αναλογιστεί κανείς το πλήθος των συμμετεχόντων.

Κακά τα ψέματα, μεγάλο ρόλο για την συγκεκριμένη σύγκρουση ιδεών διαδραματίζουν τα ΜΜΕ, αν αναλογιστεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο προβάλουν ΛΟΑΤ φιγούρες και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζουν το pride. Ναι, είναι μία κοινωνική και πολιτική κίνηση που γίνεται μέσα σε ένα κλίμα γιορτινό και όχι με τον κλασσικό τρόπο που γίνονται οι διαμαρτυρίες, τύπου ασφαλιστικό. Ναι,  πολλά ΛΟΑΤ άτομα είναι φύσει πιο extravagant και με αφορμή το pride το υπερτονίζουν περισσότερο. Τα ΜΜΕ για δημιουργία μεγαλύτερου ντόρου θα τυπώσουν τίτλους παρόμοιους με έναν συγκεκριμένο που διάβασα σε γνωστό έντυπο ‘’ Με φτερά και string ένα ακόμη Gay Pride’’ και θα επικεντρωθούν μόνο σε αυτό το κομμάτι, με την κάλυψη του κατάλληλου πάντα φωτογραφικού υλικού. Δεν θα κάνουν τον κόπο να σπαταλήσουν λίγο περισσότερο μελάνι για να αναφερθούν στις υπόλοιπες εκδοχές της διοργάνωσης. Θα στοχοποιήσουν τις ήδη έτοιμες gay καρικατούρες, όπως τις προβάλλουν τόσα χρόνια, για να αποκτήσουν κάποια δεκάδες παραπάνω clicks τα άρθρα τους. Όπως είναι φυσικό , οι ήδη προκατειλημμένοι με την ιδέα της gay ύπαρξης δεν θέλουν πολλά περισσότερα κίνητρα για να ξεσπάσουν.  Ο σοφός λαός, μάλιστα, έχει πει ‘’μην ρίχνεις λάδι στην φωτιά’’.

Στο σημείο αυτό θα διαβάσετε ίσως μερικά από τα πιο κλισέ πράγματα που έχετε βαρεθεί να ακούτε και είναι τόσο αυτονόητα που πολλές φορές να ξεχνάμε. Κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και το ίδιος σημαντικός με όλους τους υπόλοιπους. Ύψος, κιλά, χρώμα, χρώμα ματιών, σεξουαλικός προσανατολισμός  είναι μερικά από τα συστατικά που με διαφορετικούς συνδυασμούς μας δίνουν διαφορετικά αποτελέσματα. Αποτελέσματα που δεν έχουμε επιλέξει αλλά που οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε γιατί είναι αυτό που είμαστε. Ας μην δημιουργούμε, λοιπόν, φυλακές ο ένας στον άλλον απλά και μόνο γιατί εμείς δεν συμφωνούμε με αυτό που πρεσβεύει ως ύπαρξη. Όσοι είναι υπέρ του pride να συνεχίσουν να είναι και να δίνουν το δυναμικό παρόν και όσοι δεν είναι να προσπαθήσουν να το αντιμετωπίσουν ως πανηγυρισμό ποδοσφαιρικού αγώνα, κάτι σαν το 2004 που όλη η χώρα βγήκε στους δρόμους να ζητωκραύγαζε υπέρ της Εθνικής ομάδας.

Η δράση του Eye‘s Walk Digital Festival, μια πορεία της τοπικής κοινωνίας, των επισκεπτών και του κοινού του φεστιβάλ προς τη συνάντηση με τα φύλα και τις έμφυλες ταυτότητεςστο δημόσιο χώρο, πραγματοποιήθηκε σε πολλαπλά σημεία της πόλης:

 Στην καρδιά της εμπορικής της ζωής, γύρω από το Θέατρο Απόλλων.

Εκεί όπου βιτρίνες καταστημάτων, γέμισαν Queer αισθητική, ερωτήματα, σκέψεις και συναισθήματα καθώς και αρχειακό υλικό για τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα στην σοσιαλιστική Ρουμανία. Ακτιβιστές και καλλιτέχνες από την Ιρλανδία, την Ελλάδα και τη Ρουμανία έδωσαν το παρών.Οι έμποροι της Ερμούπολης, έδωσαν τη θέση του Κερδώου Ερμή στον Λόγιο Ερμή και υποστήριξαν έμπρακτα τις δράσεις του Eye’s Walk Digital festival προςμια ανοιχτή κοινωνία.

Στην πορεία-ξενάγηση προς τα παλιά πορνεία της Ερμούπολης.

Η πορείαδιέσχισε όλη την ιστορική πόλη καιέφτασε ως τα απομεινάρια του αρχαίου τείχους. Κάτοικοι και επισκέπτες,περιπλανήθηκαν σε μια διαδρομή στο χώρο και τον χρόνο, που  ξετύλιξε  τα πάθη, τους έρωτες, και τη σεξουαλικότητα μιας πόλης, που πέρα από  αριστοκρατική,υπήρξε, και είναι, βαθιά λαϊκή, πολύμορφη και ζωηρή. Ο συγγραφέας Θωμάς Δρίκοςμας οδήγησε σε μια συνάντηση του παρόντος με το με το  παρελθόν χωρίς λογοκρισία.

 Στο προαύλιο της Εκκλησίας της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Μια μαγική στιγμή.Queer και μη queer καλλιτέχνες, μαζί με ακτιβιστές από το Ρουμανικό οργανισμό Acceptγια τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, ενώθηκαν σε μιακοινωνίαμετον κόσμο που παρακολουθούσε.Νεαρά ετεροφυλόφιλα και ομοφυλόφιλα ζευγάρια, κάτοικοι της Ερμούπολης όλων των ηλικιών και κοινωνικών στρωμάτων, καλλιτέχνες,διανοητές, ακτιβιστές, τουρίστες, όλοι μαζί στον ίδιο χώρο βίωσαν την Queer αισθητική και την ΛΟΑΤΚΙ ιστορίαως μία ανοιχτή εμπειρία για όλους.

Όπως πάντα, με αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης αλλά και με αισιοδοξία,το Eye’s Walk Digital festival προγραμματίζει ήδη τις επόμενες παραγωγές του, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.Γιατί η πανδημία δεν μπορεί να νικήσει την Τέχνη και γιατί θέλουμε η κοινωνία μας να μένει ενωμένη, ξύπνια και ενεργή.

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες:

Ερμίνα Αποστολάκη, Αγγελίνα Βοσκοπούλου, θωμάςΔιάφας, Αθηνά Κανελλοπούλου, Κατερίνα Γώτη- Viscosity, AndrewDuggan [Ιρλανδία], FlorinBuhuceanu [Ρουμανία].

Curator:ΦιλίαΜηλιδάκη

CommunicationDesigner: Ελισάβετ Παπαγεωργίου

Social Media: ΑλέξανδροςΤσώνης

Media Manager: ΕλένηΑράπογλου

Η παραγωγή “HermAphrodite” συμμετέχει και υποστηρίζει το έργο “We Are Here and Everywhere in the Balkans”, μια αναζήτηση της ιστορία και της κουλτούρας των ΛΟΑΤΚΙ+ κοινοτήτων στα Βαλκάνια. Ένα έργο βραβευμένο από το Cultural Management Academy Project Fund 2019 &το Goethe Institut.

Συν-Διοργάνωση: Δήμος Σύρου-Ερμούπολης

Το Eye’s Walk Digital Festival, είναι ένα καινοτόμο φεστιβάλ που συνδυάζει ψηφιακέςτεχνολογίες, video installations και performing arts με το πολιτισμικό και αρχιτεκτονικό υπόβαθρο της πόλης.

Το Eye’s Walk Digital Festival 2020 επανέρχεται στη Σύρο για 7η χρονιά, στις 11, 12 & 13 Σεπτεμβρίου, με την Pre-Festival παραγωγή “HermAphrodite”. Μια συνάντηση με τα φύλα και τις ταυτότητες, που επηρεάζουν καθοριστικά και διαμορφώνουν τις εμπειρίες, την ισχύ και την προσωπική και κοινωνική ζωή όλων μας – Γυναίκες*, Άνδρες* σε όλο το φάσμα της θηλυκότητας και της αρρενωπότητας. 

Στην εκπνοή αυτού του πολύ ιδιαίτερου καλοκαιριού, με αίσθημα ευθύνης και αλληλεγγύης αλλά και με αισιοδοξία, είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε καλλιτέχνες, επισκέπτες και κατοίκους της Σύρου στις ειδικά προσαρμοσμένες εκδηλώσεις του “HermAphrodite” Pre-Festival. 

Γιατί η πανδημία δεν μπορεί να νικήσει την Τέχνη.

Πρόγραμμα:

Παρασκευή 11/9 έως Κυριακή 13/9: 

Έξι καλλιτέχνες, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, σχεδιάζουν και αφηγούνται τις σκέψεις τους σχετικά με τα φύλα, μέσα από αφίσες/ moodboards στο ιστορικό κέντρο της Ερμούπολης. 

Σάββατο 12/9: 

18.30. Οργανωμένη βόλτα/ ξενάγηση από το συγγραφέα Θωμά Δρίκο στην ιστορία των φύλων και της σεξουαλικότητας της παλιάς Ερμούπολης. Ξεκινάμε από την Πλατεία Μιαούλη μέχρι τα παλιά Πορνεία. 

(Περιορισμένος αριθμός θέσεων. Απαραίτητη η κράτηση θέσης: info@eyeswalk.gr)

21.30. Performances από Queer και μη Queer καλλιτέχνες σε απρόβλεπτους χώρους της Ερμούπολης.

(Περιορισμένος αριθμός θέσεων. Απαραίτητη η κράτηση θέσης: info@eyeswalk.gr)

Συμμετέχοντες καλλιτέχνες: 

Θωμάς Διάφας

Αγγελίνα Βοσκοπούλου

Κατερίνα Γώτη

Ερμίνα Αποστολάκη

Αθηνά Κανελλοπούλου

Florin Buhuceanu

Andrew Duggan

Η παραγωγή “HermAphrodite” συμμετέχει και υποστηρίζει το έργο “We Are Here and Everywhere in the Balkans”, μια αναζήτηση της ιστορία και της κουλτούρας των ΛΟΑΤΚΙ+ κοινοτήτων στα Βαλκάνια. Ένα έργο βραβευμένο από το Cultural Management Academy Project Fund 2019 & το Goethe Institut.

Συν-Διοργάνωση: Δήμος Σύρου-Ερμούπολης

Είσοδος ελεύθερη  

Σε όλες τις εκδηλώσεις θα τηρηθούν οι υγειονομικοί περιορισμοί και τα απαραίτητα μέτρα, όπως ορίζονται από το ΥΠΠΟΑ, για την προστασία της υγείας των θεατών και των καλλιτεχνών.

Το Eye’s Walk Digital Festival, είναι ένα καινοτόμο φεστιβάλ που συνδυάζει ψηφιακές τεχνολογίες, video installations και performing arts με το πολιτισμικό και αρχιτεκτονικό υπόβαθρο της πόλης.