Για παιδιά από 3 ετών

Σειρά: Μικρές Καληνύχτες

Το ταξιδιάρικο ξωτικό της Παναγιώτας Στρίκου-Τομοπούλου

εικονογράφηση: Θέντα Μιμηλάκη

Ξεκίνα το ταξίδι. Ακολούθησε χάρτες,  βρες τα σημάδια, αποκρυπτογράφησε σύμβολα και μάθε τη μυστική γλώσσα ενός ξωτικού.

Αυτή η ιστορία μιλάει για ένα ξωτικό που το λένε Χόμπο. Με δέρμα κάτασπρο, μάτια λαμπερά, ανάκατα μαλλιά και αυτιά μυτερά. Όταν ήταν μικράκι ζούσε σ’ ένα μέρος μακρινό πίσω από ένα βουνό, στα δυτικά μιας λίμνης κάτω από ένα ξέφωτο. Από εκεί ξεκινούσαν κάθε φορά τα ταξίδια του. Οι φανερές διαδρομές και τα κρυφά μονοπάτια που ακολουθούσε έγιναν σημάδια, σύμβολα, σχέδια, χάρτες. Μήπως τελικά κατάφερε να ανακαλύψει μια ολόκληρη γλώσσα;
Περιλαμβάνει QR code με την αφήγηση της ιστορίας από τη συγγραφέα.

Ξεφυλλίστε κάποιες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.

Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της Παναγιώτας Στρίκου-Τομοπούλου: Η φλύαρη πριγκίπισσα και Στο τικ τακ του ρολογιού.

Ο βασιλιάς Ναι Ναι της Ρίας Φελεκίδου

εικονογράφηση: Βασίλης Γρίβας

Ένας βασιλιάς που μόνο ναι απαντάει και ποτέ χατίρι δε χαλάει!

Τη μια τη βασιλική κορόνα του χαρίζει και την άλλη παρέα με τον κηπουρό του ποτίζει και σκαλίζει. «Βασιλιά μου, θέλω εκείνο, βασιλιά μου, θέλω το άλλο!» Όλοι οι υπήκοοι για απάντηση παίρνουν ένα «ναι» μεγάλο! Με τόσα «ναι» στο πιάτο, το βασίλειο έγινε άνω κάτω. Πώς να μπει μια τάξη; Θα μάθει άραγε ο βασιλιάς να λέει και κανένα «όχι»;
Περιλαμβάνει QR code με την αφήγηση της ιστορίας από τη συγγραφέα.

Ξεφυλλίστε κάποιες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.

Το Αιγαίο στις φλόγες του Ιούλιου Βερν

εικονογράφηση: Βασίλης Γρίβας
μετάφραση: Μυρσίνη Γκανά

Μια συναρπαστική περιπέτεια του Ιούλιου Βερν, ένας ύμνος για τον ελληνικό ηρωισμό με φόντο την επανάσταση του 1821

Όλα τα βιβλία του Βερν γράφονται πάνω στη ραχοκοκαλιά ενός ταξιδιού, όλα είναι από μόνα τους ταξίδια. Ταξίδια σε τόπους της αλήθειας και της φαντασίας, ταξίδια στις γνώσεις και τους μύθους, ταξίδια σε κόσμους γνωστούς και άγνωστους. Και απ’ όλα, το µόνο στο οποίο πρωταγωνιστεί η Ελλάδα είναι το Αιγαίο στις φλόγες: µια συναρπαστική περιπέτεια έρωτα και προδοσίας από τη Μάνη μέχρι την Κρήτη, που εξυμνεί τη συμμετοχή των Φιλελλήνων στον Αγώνα του ’21, τονίζοντας αξίες όπως ο πατριωτισμός, η τιμή, η φιλία και η ανιδιοτέλεια.

Το Αιγαίο στις φλόγες δημοσιεύτηκε αρχικά σε συνέχειες στο περιοδικό Le Temps από τις 29 Ιουνίου έως τις 3 Αυγούστου 1884, και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση σε βιβλίο από τις εκδόσεις Hetzel, µε εικόνες του Λεόν Μπενέ. Τα γεγονότα που περιγράφονται διαδραματίζονται το 1827, την εποχή της ναυμαχίας του Ναβαρίνου, η οποία έγειρε την πλάστιγγα προς την πλευρά της ανεξαρτησίας του νεοελληνικού κράτους από την οθωμανική αυτοκρατορία. Παρακολουθούμε τη σύγκρουση του Νικόλα Στάρκου, καπετάνιου του πλοίου Κάρυστος, που συνεργάζεται µε τους τουρκόφιλους πειρατές που λυμαίνονται τη Μεσόγειο, µε τον φιλέλληνα Γάλλο Ανρί Ντ’ Αλµπαρέ, που αναλαμβάνει για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης να πολεμήσει τους πειρατές.

Ξεφυλλίστε κάποιες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.

Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν στην ίδια σειρά τα βιβλία του Ιούλιου Βερν:
Ταξίδι στο κέντρο της Γης, Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες.

μετάφραση: Γρηγόρης Κονδύλης

Τρεις γυναίκες παγιδευμένες σε γάμους ολέθριους γίνονται από θύματα θύτες. Οι λογαριασμοί πάντα πληρώνονται στο τέλος μάς αποκαλύπτει η σουηδή βασίλισσα των μπεστ σέλερ.

Η Ίνγκριντ εγκατέλειψε την πολλά υποσχόμενη δημοσιογραφική της καριέρα για να υποστηρίξει τα επαγγελματικά όνειρα του συζύγου της. Ανακαλύπτει πως εκείνος για άλλη µια φορά την απατά.
Η Μπιργίτα δεν πηγαίνει να κάνει τις προγραμματισμένες ιατρικές της εξετάσεις για να µην αποκαλυφθεί ότι τη δέρνει ο άντρας της. Ανακαλύπτει πως πάσχει από καρκίνο του µαστού.
Η Βικτόρια έφυγε από τη Ρωσία για να παντρευτεί έναν άντρα που γνώρισε διαδικτυακά. Ανακαλύπτει πως ο καλοκάγαθος Σουηδός αγρότης που εμπιστεύτηκε είναι ένας τύραννος.
Ασφυκτιώντας στον γάμο τους και οι τρεις αποφασίζουν να αναλάβουν δράση και συνασπίζονται ανώνυμα μέσω ενός διαδικτυακού φόρουμ. Η καθεμιά θα διαπράξει τον τέλειο φόνο σκοτώνοντας τον σύζυγο της άλλης. Αφήνοντας και πάλι κατά μέρος τη Φιελμπάκα, η βασίλισσα των μπεστ σέλερ της Σουηδίας παραμένει στο κλίμα της νέας της ηρωίδας, της δυναμικής Φέι, που γνωρίσαμε στο Χρυσό κλουβί, και στο νέο της βιβλίο Γυναίκες χωρίς έλεος παρουσιάζει την καθημερινότητα γυναικών που μπορεί φαινομενικά να είναι επιτυχημένες και δυνατές, πίσω όμως από την κουρτίνα υποφέρουν και υφίστανται ψυχολογική ή σωματική κακοποίηση εντός του οικογενειακού τους περιβάλλοντος αγγίζοντας έτσι ένα πολύ σημαντικό και ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα.

Ο Πέτρος Τατσόπουλος ανακατεύει την τράπουλα χωρίς φόβο και πάθος και ανασυνθέτει με αιχμηρή ματιά το ομαδικό πορτρέτο μας κοινωνίας με βαθιές παθογένειες.

Ο Πέτρος Τατσόπουλος επιχειρεί να ανακατέψει την τράπουλα δίχως να υπολογίζει το κόστος ή την ενόχληση. Με κείμενα της περιόδου 2017-2019, όπου συνδυάζονται θραύσματα από τις προσωπικές του αναμνήσεις που δεν στερούνται αυτοσαρκασμού µε εντυπώσεις από διαβάσματα, ακούσματα και θεάματα, ανασυνθέτει το ομαδικό πορτρέτο μιας κοινωνίας µε παθογένειες πολύ βαθύτερες από τις επικαιρικές ή τις επιφανειακά κομματικές και φέρνει στο φως σκελετούς από την ντουλάπα. Με την αιχμηρή του ματιά και µε απροσδόκητους συνειρμούς, αποπειράται ν’ αναπροσδιορίσει τη θέση της Ελλάδας στον σύγχρονο κόσμο, μιας χώρας που όσο και αν παριστάνει κάτι διαφορετικό ή όσο και αν προσπαθεί να κρυφτεί, δεν κατορθώνει τελικά παρά να δείχνει αυτό που είναι. Να είναι και να φαίνεται.

Αυτή είναι η ιστορία μιας απίστευτης φιλίας που ξεκινά µ’ ένα τυχαίο τηλεφώνημα ανάμεσα σ’ έναν άνδρα στη δύση της ζωής του, τον Άλµπερτ Αϊνστάιν, και σε µια νεαρή κοπέλα στα πρώτα της βήματα στον κόσμο, τη Μίµι Μπόφορτ. Εκείνη θα του μεταγγίσει τη χαρά της ζωής κι εκείνος θα της ανοίξει την πόρτα στο προσωπικό του σύμπαν. Ένα γοητευτικό και συγκινητικό μυθιστόρημα, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, που καλύπτει σχεδόν έναν αιώνα ευρωπαϊκής ιστορίας, ενώ φωτίζει τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο που τον περιβάλλει.
Θολώνοντας τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, το βιβλίο του βρετανού συγγραφέα, εικαστικού και ακαδημαϊκού R. J. Gadney (1941-2018) διατρέχει ολόκληρο τον βίο του Αϊνστάιν, ενός από τα σημαντικότερα πρόσωπα του 20ού αιώνα, και αφηγείται τις αγάπες και τις απώλειές του, τη δημόσια και την ιδιωτική του περσόνα.
Η έκδοση συμπληρώνεται από φωτογραφικό υλικό.

Μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, την απόπειρα δολοφονίας του και την ήττα του στις εκλογές, αυτοεξόριστος στο Παρίσι, ο Ελευθέριος Βενιζέλος αποφάσισε να ασχοληθεί με τη μετάφραση του Θουκυδίδη. […]  Η μετάφρασή του έγινε χωρίς το σύμπλεγμα του ειδικού φιλολόγου ο οποίος, από τον φόβο μην του διαφύγει κάποιος ρηματικός τύπος του πρωτοτύπου, αδιαφορεί για το αν θα στριμώξει τον αναγνώστη σε κάποια άκομψη διατύπωση που θα διακόψει τη ροή της σκέψης του, άρα για το δικαίωμα στην απόλαυση που σου προσφέρει ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του πολιτισμού μας.
Απέδωσε τα ελληνικά του Θουκυδίδη στα δικά του ελληνικά. Στη γλώσσα που μιλούσε και με την οποία σκεφτόταν. Σήμερα αυτήν τη γλώσσα εμείς την αποκαλούμε «απλή καθαρεύουσα». Ο Θουκυδίδης του Βενιζέλου είναι η απόδειξη, μία από τις αποδείξεις, που αναιρούν τα επιχειρήματα του γλωσσικού μανιχαϊσμού μας. Αυτός καταδίκασε την καθαρεύουσα ως γλώσσα τεχνητή. Η εκπαίδευσή μας την έχει εξορίσει παραγνωρίζοντας ότι σημαντικά έργα της λογοτεχνίας μας, άρα ένα σημαντικό κεφάλαιο του δικού μας πολιτισμού, έχουν γραφτεί στην καθαρεύουσα. Κι όταν μια γλώσσα μπορεί να δημιουργήσει λογοτεχνία, μόνο τεχνητή δεν είναι. Η απόδοση του Θουκυδίδη από τον Ελευθέριο Βενιζέλο είναι ένα από τα λογοτεχνικά μνημεία της σύγχρονης Ελλάδας.
Από το εισαγωγικό σημείωμα του συγγραφέα Τάκη Θεοδωρόπουλου

Η πολιτική ιστορία του Θουκυδίδη είναι σίγουρα ελληνική εφεύρεση. Πρόκειται για την αναζήτηση της ισχύος στις σχέσεις των κοινωνιών, αλλά ειδικότερα στην πόλη-κράτος, μια ιδεώδη κοιτίδα για την ανάπτυξη του πολιτισμού. Η αφοσίωση στο πνεύμα της πόλης προϋποθέτει μια πίστη του πολίτη, πίστη σχετική με τη χριστιανική πίστη στην αθανασία της ψυχής. Χωρίς την αφοσίωση αυτή, ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης δεν θα μπορούσαν να αφιερώσουν κάποια από τα σημαντικότερα έργα τους στο καλό της πολιτείας.
Από το εισαγωγικό σημείωμα του ιστορικού Θάνου Μ. Βερέμη

Ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ. 

Η εξουσία με ιατρική συνταγή 

Ο αντίκτυπος της Ιατρικής στην άσκηση εξουσίας – Η άλλη μεριά του καθρέφτη.
Η διακυβέρνηση απαιτεί άριστη φυσική και διανοητική κατάσταση, εφόσον κάθε αδυναμία θεωρείται κρίση της εξουσίας. Δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο από το να είσαι ο γιατρός ενός ανθρώπου που πιστεύει πως είναι αθάνατος.
Ο Χίτλερ, ο Τσόρτσιλ, ο Πετέν, ο Μουσολίνι, ο Φράνκο, ο Κένεντι, ο Στάλιν και ο Μάο κατέχουν έκαστος µια μοναδική θέση στην Ιστορία του 20ού αιώνα. Με την ίδια εμμονή για την παρακολούθηση της υγείας τους, βίωσαν άπαντες την επίδραση του ρόλου που διαδραμάτισαν στη σωματική και ψυχική ιδιοσυστασία τους. Με την πάροδο του χρόνου, οι γιατροί τους αποτέλεσαν τα απαραίτητα δεκανίκια για την αδιάλειπτη άσκηση των καθηκόντων τους, µε κίνδυνο να τους ασκούν µια ανησυχητική εξουσία ή ακόμα και να μετατρέπονται στους χειρότερους εχθρούς τους.
Βασισμένη στα απομνημονεύματα των γιατρών των ηγετών, καθώς και σε έγκυρες ιστορικές πηγές, µε πληθώρα ιστορικών ανεκδότων και καθημερινών συμβάντων, η Tania Crasnianski γράφει µια ενδιαφέρουσα μελέτη µε γλαφυρό ύφος και καλοδουλεμένη γλώσσα, που αποκαλύπτει έναν καλά κρυμμένο υπόκοσμο επιρροής και εξουσίας, μαζί µε άγνωστες πτυχές της ζωής των ηγετών που σημάδεψαν τον 20ό αιώνα.

«Ο γιατρός που βρίσκεται καθημερινά πλάι στον πολιτικό, μολονότι δεν κατέχει εξουσία, είναι συνέ­νοχός της. Όπως ο ασθενής του, είναι και αυτός απομονωμένος και παντοδύναμος. Βαυκαλισμένοι από χίμαιρες μεγαλείου, τούτοι οι επιφανείς γιατροί υπέκυψαν άραγε στον πειρασμό της εξουσίας; Ο Μορέλ, ο γιατρός του Χίτλερ, ονειρευόταν να γίνει μεγιστάνας της φαρμακοβιομηχανίας· ο Λόρδος Μόραν, ο γιατρός του Τσόρ­τσιλ, διάσημος συγγραφέας· ο Μενετρέλ, ο γιατρός του Πετέν, ένας άνθρωπος που να ασκεί επιρροή· ο Τζέικοµπσον, ο γιατρός του Κένεντι, ένας μεγαλοφυής χημικός· ο Τσαχάριε, ο γιατρός του Μουσολίνι, ένας σπουδαίος καθηγητής· ο Χιλ, ο γιατρός του Φράνκο, ο έμπιστος πολιτικός σύμβουλος του Καουδίγιο. Ο Βι­νογκράντοφ και ο Λι, οι γιατροί του Στάλιν και του Μάο αντίστοι­χα, είχαν πιστέψει πως δεν είναι πλέον συνηθισμένοι γιατροί. Θεματοφύλακες του κρατικού μυστικού που αφορούσε την υγεία του ασθενούς τους, οι εν λόγω γιατροί διχάζονταν συχνά ανάμεσα στο επαγγελματικό καθήκον και την ευθύνη τους ως πολιτών.»
απόσπασμα από το βιβλίο

Ξεφυλλίστε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.