Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, στο πλαίσιο της σειράς των πρωτοποριακών, αρχαιολογικών εκθέσεών του με επίκεντρο τον Άνθρωπο και σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, παρουσιάζει την εμβληματική, αρχαιολογική έκθεση «ΚΑΛΛΟΣ. Η Υπέρτατη Ομορφιά», υπό την επιμέλεια του Διευθυντή του, Καθηγητή Νικολάου Χρ. Σταμπολίδη και του Επιμελητή Αρχαιοτήτων, Δρος Ιωάννη Δ. Φάππα.

Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 29 Σεπτεμβρίου 2021 έως τις 16 Ιανουαρίου 2022.

Το κάλλος μέσα από 300 αρχαιότητες
Μέσα από μια σειρά 300 εμβληματικών αρχαιοτήτων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, παρουσιάζονται οι διάφορες πτυχές της έννοιας του «Κάλλους» στην καθημερινή ζωή και τη φιλοσοφική σκέψη της αρχαίας Ελλάδας. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική και μεγάλη σε έκταση έκθεση που θα καταλάβει όλους τους εκθεσιακούς χώρους του Μουσείου.

Η έννοια του «Κάλλους» στην υπέρτατη διάστασή της, δεν είναι απλώς μια λέξη που σημαίνει μόνο «ομορφιά». Είναι ένα ιδεώδες που αναπτύχθηκε στην αρχαία ελληνική σκέψη, εκφράστηκε μέσα από τα ποιήματα των επικών (8ος αι. π.Χ.) και λυρικών (7ος – 6ος αι. π.Χ.) ποιητών και αποκρυσταλλώθηκε σταδιακά στα κείμενα των φιλοσόφων του 5ου/4ου αι. π.Χ. και εξής, οι οποίοι αναφέρθηκαν σε αυτό ως συνδυασμό της φυσικής εμφάνισης και των αρετών της ψυχής. Σε αυτή τη διάσταση του «Κάλλους» επικεντρώνεται και η έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, αναδεικνύοντας τη συμβολή της αρχαίας Ελλάδας στον καθορισμό της έννοιας της «ομορφιάς» μέχρι και σήμερα.

Πήλινη υδρία σε γυναικωνίτη
Στο μουσείο θα δούμε μία πήλινη ερυθρόμορφη υδρία του Ζωγράφου του Αλκιμάχου, με παράσταση καθημερινής σκηνής καλλωπισμού σε γυναικωνίτη ή σκηνής προετοιμασίας γάμου. Η καθιστή μορφή κρατάει κιβώτιο μέσα στο οποίο περιέχονται κοσμήματα και ύλες καλλωπισμού ενώ η όρθια μορφή κρατά κάτοπτρο μέσα στο οποίο αντικατροπτίζεται το πρόσωπό της. Άγνωστης προέλευσης. Γύρω στο 470 – 460 π.Χ. Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου Δ 99.

Έναν πήλινο αττικό ερυθρόμορφο σκύφο με παράσταση Πηνελόπης καθισμένης μπροστά στον αργαλειό της. Από το Chiusi (Σιένα). Γύρω στο 440 π.Χ. Chiusi, Εθνικό Ετρουσκικό Μουσείο

Η έκθεση περιλαμβάνει 300 αρχαιότητες από Μουσεία και Συλλογές της Ελλάδας, της Ιταλίας και του Βατικανού και διαρθρώνεται σε δύο μεγάλες ενότητες, τον Καλλωπισμό και το Κάλλος.

Η έκθεση πραγματοποιείται με την υποστήριξη της L’Oréal.

Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Νεοφύτου Δούκα 4

Τηλ.: (+30) 210 7228321-3

Πηγή: iefimerida.gr

Ο Όσκαρ Ουάιλντ υποστήριξε πως «Η μόδα συνήθως είναι μια μορφή ασχήμιας τόσο ανυπόφορη που πρέπει να την αλλάζουμε κάθε έξι μήνες». Και πράγματι, αυτό συμβαίνει! Βασικό χαρακτηριστικό της μόδας είναι η σύνδεσή της με την αλλαγή, την καινοτομία, την εφευρετικότητα και την γρήγορη αποδοχή στην πολιτισμική μας καθημερινότητα.

Με τον όρο μόδα, εννοούμε την τάση σχετικά με το ντύσιμο, την εξωτερική εμφάνιση, την διασκέδαση, καθώς και τις συνήθειες που υιοθετούνται. Αφορά  πρότυπα, ξενόφερτα κυρίως, αλλά παγκόσμιας εμβέλειας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα  στις μέρες μας αποτελεί η επικράτηση της συνήθειας του «brunch».

Υποστηρίζεται συχνά πως η μόδα, ως δυτικό «προϊόν» ακολουθεί τις εξελίξεις της εκβιομηχάνισης και του καταναλωτισμού και είναι άμεσα συνδεδεμένη με την αμερικάνικη κουλτούρα.

Ύστερα από έρευνες στην χώρα μας, σε περίοδο κρίσης, έχει αποδειχθεί πως ο καταναλωτισμός αυξήθηκε σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό ίσως να οφείλεται στα κοινωνικά πρότυπα που προβάλλονται από τα ΜΜΕ αλλά και από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Τα κυρίαρχα μοντέλα αφορούν την προβολή αψεγάδιαστων ανθρώπων, με ευτυχισμένο τρόπο ζωής και συνήθειες. Η ανάδειξη αυτή, πολλές φορές επιτυγχάνεται με την βελτίωση της εξωτερικής εμφάνισης τόσο σε θέματα επώνυμης ένδυσης, υπόδησης, καλλυντικών όσο και στις χειρουργικές επεμβάσεις, στην αγορά ακριβών αυτοκινήτων κ.ά. Όπως αναφέρει η Παγκόσμια Εταιρεία Πλαστικής Χειρουργικής, το 2015, υπολογίζεται πως περίπου 22.000.000 άνθρωποι απ ’όλο τον κόσμο υποβλήθηκαν σε διορθωτικές επεμβάσεις αισθητικής.

Άραγε, αυτά τα καταναλωτικά πρότυπα ποιος τα καθιερώνει; Από πού προέρχονται; Και ποιοι είναι οι υπεύθυνοι;

Η απάντηση έρχεται από τους πρωτοπόρους κοινωνιολόγους της «Κριτικής Θεωρίας» Αντόρνο και Χορκχάιμερ. Και οι δύο υποστηρίζουν πως, στην μαζική κοινωνία οι βιομηχανίες παράγουν τυποποιημένα προϊόντα και συντελούν στην αναπαραγωγή και κυριαρχία των στερεοτύπων.  Αυτό συμβαίνει σε όλο το φάσμα της παραγωγής προϊόντων ακόμα και των πολιτιστικών (βλ. κινηματογράφος, μουσική κ.ά. ) όπου παράγουν διαφορετικά είδη κουλτούρας τα οποία ως καταναλωτικά αγαθά απευθύνονται σε διαφορετικές ομάδες του κοινού, σύμφωνα με τις προτιμήσεις και το εισόδημά τους. Με αυτόν τον τρόπο ενώ διατείνονται πως εξασφαλίζουν την «ελεύθερη επιλογή» και παροτρύνουν το κάθε μέλος της κοινωνίας να συμπεριφέρεται ανάλογα με το κοινωνικό του status,  οι βιομηχανίες  ουσιαστικά κατασκευάζουν, προσανατολίζουν και ελέγχουν τις ανάγκες των ανθρώπων πείθοντάς τους πως τις ικανοποιούν. Αβίαστα λοιπόν, συνεπάγεται το συμπέρασμα πως οι βιομηχανίες όλων των ειδών μετασχηματίζουν τις φυσικές ανάγκες σε υλικά αγαθά. Για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Αντόρνο, «Τελικά οι άνθρωποι μεταβάλλονται   σε ομοιόμορφο και αδιαφοροποιημένο πλήθος».

Με αυτόν τον τρόπο η εικόνα της σύγχρονης κοινωνίας μετατρέπεται σε μαζική, όπου χάνεται η ανθρωπινή ταυτότητα και  ποιότητα.

Τελικά είναι δεδομένο πως ο πραγματικός σκοπός των βιομηχανιών είναι το κέρδος. Διερωτώμαι λοιπόν, ο σκοπός των ανθρώπων ποιος είναι;

Imaginary Beings by Johanna Goodman