<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>On Another love ή πώς ένα τραγούδι έγινε η σιωπηλή μας κραυγή &#8211; Together</title>
	<atom:link href="https://dev.togethermag.gr/tag/on-another-love-i-pos-ena-tragoudi-egine-i-siopili-mas-kravgi/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link></link>
	<description>Free Press</description>
	<lastBuildDate>Sun, 13 Mar 2022 16:30:16 +0000</lastBuildDate>
	<language>el</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.4.8</generator>

<image>
	<url>https://dev.togethermag.gr/wp-content/uploads/2018/11/ico.png</url>
	<title>On Another love ή πώς ένα τραγούδι έγινε η σιωπηλή μας κραυγή &#8211; Together</title>
	<link></link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>On Another love ή πώς ένα τραγούδι έγινε η σιωπηλή μας κραυγή</title>
		<link>https://dev.togethermag.gr/opinions/on-another-love-i-pos-ena-tragoudi-egine-i-siopili-mas-kravgi/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Στεφανία Ζούρκα]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 13 Mar 2022 16:30:04 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[#opinions]]></category>
		<category><![CDATA[another love tom odel]]></category>
		<category><![CDATA[On Another love ή πώς ένα τραγούδι έγινε η σιωπηλή μας κραυγή]]></category>
		<category><![CDATA[slider]]></category>
		<category><![CDATA[together]]></category>
		<category><![CDATA[together free press]]></category>
		<category><![CDATA[together mag]]></category>
		<category><![CDATA[together magazine]]></category>
		<category><![CDATA[togethermag]]></category>
		<category><![CDATA[πόλεμος ουκρανία]]></category>
		<category><![CDATA[Στεφανία Ζούρκα]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://togethermag.gr/?p=30586</guid>

					<description><![CDATA[Μια μελωδία και ένας στίχος έγινε ο ήχος της οδυνηρής φυγής και του τρομακτικού αποχωρισμού. Σε κλάσματα δευτερολέπτων αποτυπωμένες πολύχρωμες, γεματες ζωή και ανεμελιά εικόνες είχαν σβήσει από το παρόν. Στη θέση τους η καταστροφή, η σκληρή και απάνθρωπη εκπνοή του τελευταίου ίχνους του ανθρώπου. Η πρωτόγονη έκπτωση. I wanna take you somewhere… Μια μελωδία [&#8230;]]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>Μια μελωδία και ένας στίχος έγινε ο ήχος της οδυνηρής φυγής και του τρομακτικού<br />
αποχωρισμού. Σε κλάσματα δευτερολέπτων αποτυπωμένες πολύχρωμες, γεματες ζωή και<br />
ανεμελιά εικόνες είχαν σβήσει από το παρόν. Στη θέση τους η καταστροφή, η σκληρή και<br />
απάνθρωπη εκπνοή του τελευταίου ίχνους του ανθρώπου. Η πρωτόγονη έκπτωση.</p>
<p><strong>I wanna take you somewhere…</strong><br />
Μια μελωδία και ένας στίχος έγινε η κραυγή της χαμένης λογικής.<br />
Ι brought you daffodils on a pretty string…but they won’t flower like they did last spring…<br />
Μια μελωδία και ένας στίχος έγινε η εκκωφαντική σιωπή της χαμένης ανθρώπινης υφής και της<br />
ενσυνείδητης επανάληψης της πιο απαράδεκτης πτυχής της ιστορίας.</p>
<p><strong>And I wanna kiss you, make you feel alright…</strong><br />
Μια μελωδία και ένας στίχος άφησε πίσω του χρώματα, άνοιξη, αγκαλιές, στιγμές, φωνές και<br />
μουσικές.</p>
<p><strong>But all my tears, have been used up…</strong><br />
Πώς μια μελωδία και ένας στίχος παγίδευσε σε ένα αρχείο ένα παρόν μια ισχύ που έσβησε κάθε<br />
ελπίδα&#8230;Ειρωνικά μια άσχετη μελωδία, πώς έσωσε από τη λήθη την άνοιξη, τις αγκαλιές, τις<br />
στιγμές, τους χορούς και τις μουσικές. Τις απλές καθημερινές αφελώς δεδομένες μοιρασιές.</p>
<p>***</p>
<p>Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει αποτυπώσει τον ξεριζωμό, την απελπισία, τον σιωπηρό και<br />
αγανακτισμένο θυμό της καταστροφής. Άθελά του και εντελώς ασυνείδητα μια μελωδία και<br />
ένας στίχος του έγινε ύμνος της ανάγκης να μην ξεχάσει κανείς. Ύμνος της μνήμης, που έτρεξε<br />
να κρυφτεί και να παγιδευτεί στην πιο μικρή και απειροελάχιστη πτυχή της συνύπαρξής τους.<br />
Έγινε το καταφύγιο του πόνου όσων εν μια νυκτί χρειάστηκε να αποχαιρετιστούν και να<br />
ειδωθούν για τελυταία φορά. Όσων άγρια ξύπνησαν αντικρύζοντας τον πόλεμο στην πόρτα τους.<br />
Τον μοιράστηκαν γενναιόδωρα τον πόνο αυτόν.<br />
Δεν είναι αντιπολεμικό ή πολιτικό τραγούδι. Στην πραγματικότητα είναι ένα τραγούδι<br />
καθαρής αγάπης. Κι όμως άγγιξε την τελευταία ευαίσθητη χορδή μας, γιατί έμεινε στην ιστορία<br />
ως το τραγούδι του πόνου και της αγωνίας για αυτό που δε θα ξαναδούμε. Η πυγμή του στίχου,<br />
αυτού που δεν αφορά τη φυγή στο άγνωστο έγινε το σύμβολό αυτής. Και αυτή η δύναμή του, η<br />
ανεξίτηλη της σπαρακτικής απελπισίας είναι που μοιάζει αθάνατη. Aυτή η τελευταία ρωγμή<br />
προς το στοργικό φως που απέμεινε&#8230;</p>
<p><strong>And I’d sing a song, that’ll be just ours, but I sang them all to another heart…</strong></p>
<p>Μπορείς να το ακούσεις:<br />
Tom Odell – Another Love: https://www.youtube.com/watch?v=MwpMEbgC7DA<br />
Μπορείς να δεις αυτό: https://www.telegraph.co.uk/music/news/tom-odells-another-love-<br />
became-unlikely-anthem-ukraine/<br />
και αυτό: https://globalhappenings.com/entertainment/119451.html<br />
και αυτό: https://www.tiktok.com/@fitnessyakeven/video/7070230940278181125?lang=en</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
