Τα μονοπάτια Ε χαράχθηκαν το έτος 1990 από την Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης, η οποία ανέλαβε και το δύσκολο έργο της σηματοδότησής τους με τη βοήθεια και των τοπικών ορειβατικών συλλόγων. Για τη σηματοδότησή τους χρησιμοποιήθηκαν στύλοι με σήμανση, τετράγωνες πινακίδες σε δέντρα και βάψιμο σε βράχους. Τα χρώματα των Ευρωπαϊκών μονοπατιών είναι το κίτρινο και το μαύρο. Πολλοί από την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη έχουν επιχειρήσει να τα διασχίσουν, άλλοι με όχημα 4×4, άλλοι με ποδήλατο βουνού, άλλοι από τον αέρα και άλλοι ορειβατώντας.

Το όρος Βόιο διατρέχεται κατά μήκος της υψηλής κορυφογραμμής του σχεδόν ολόκληρο από το Ε6, το οποίο φθάνει στον Πεντάλοφο από τη Σαμαρίνα μέσω του Τάλιαρου και της Ζούζουλης.

Το σύνολο του μεγάλου μονοπατιού Πεντάλοφος – Ν. Κοτύλη αποτελεί τμήμα του κυρίως Ε6, το οποίο συνεχίζεται και μετά τη Νέα Κοτύλη κατηφορικά προς το Νεστόριο, για να οδηγηθεί έπειτα στην Καστοριά και στις Πρέσπες. Στον Πεντάλοφο γίνεται διακλάδωσή του, διασχίζοντας από εκεί και τη χαμηλή λοφοσειρά του Βοΐου, κατά μήκος του μονοπατιού Βυθός – Αυγερινός.

Εδώ ζει ένα υδρόβιο είδος Αλπικού Τρίτωνα (οι ντόπιοι το αποκαλούν «ψάρι με πόδια»).

Η ύπαρξη μόνιμης φυσικής λίμνης σε τόσο μεγάλο υψόμετρο στην Ελλάδα είναι ήδη ένα φαινόμενο πολύ συναρπαστικό. Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως μια γοητευτική πρόκληση – πρόσκληση για κάθε πεζοπόρο και ορειβάτη.

Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι δεν είναι εξολοκλήρου ελληνική, αλλά ένα μικρό τμήμα της είναι αλβανικό. Τα πλησιέστερα χωριά είναι τα Στάρια στην Αλβανία και ο Γράμος στην Ελλάδα.

Απέχει περίπου 6 χλμ πεζοπορίας από το χωριό Γράμμουστα και 2χλμ ( πεζοπόρια) μέσω της κορυφογραμμής, από τη ψηλότερη κορυφή του Όρους την Τσούκα Πέτσικ ( 2521μ).