Ο άνθρωπος, ο μύθος, ο μισογύνης (;): οι πολλές πλευρές της ζωής και του έργου του Pablo Picasso έρχονται στο προσκήνιο φέτος, καθώς ιδρύματα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ γιορτάζουν την 50ή επέτειο από τον θάνατο του. Παρόλο που υπάρχει πάντα σε εξέλιξη μια έκθεση-παρουσίαση αφιερωμένη στον Picasso σε κάποιο μέρος του κόσμου (για να μην αναφερθούμε στα πολλά μουσεία που είναι αφιερωμένα στον καλλιτέχνη), το 2023 θα είναι μια χρονιά που εικάζεται ότι θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Περίπου 50 εκθέσεις έχουν οργανωθεί κάτω από την “ομπρέλα” Celebration Picasso 1973-2023, με την υποστήριξη των υπουργείων πολιτισμού Ισπανίας και Γαλλίας.

Το Musée Picasso στο Παρίσι θα ξεκινήσει τους εορτασμούς με τον Βρετανό σχεδιαστή μόδας Paul Smith, να επιμελείται την έκθεση με έργα του Ισπανού δασκάλου αναμεμειγμένα με έργα σύγχρονων καλλιτεχνών όπως Mickalene Thomas και Chéri Samba (7 Μαρτίου-6 Αυγούστου).

Το Museo Picasso στη Μάλαγα, το οποίο γιορτάζει και τη δική του 20η επέτειο, θα παρουσιάσει την έκθεση Picasso: Matter and Body (8 Μαΐου-10 Σεπτεμβρίου), η οποία αργότερα θα ταξιδέψει στο Guggenheim Bilbao (29 Σεπτεμβρίου-14 Ιανουαρίου 2024). Η γλυπτική θεωρείται συχνά ως δευτερεύουσα ενασχόληση του Πικάσο, αλλά αυτή η έκθεση, που επιμελείται η πρώτη διευθύντρια του μουσείου, Carmen Giménez, θα έχει ως στόχο να δείξει ότι τα γλυπτά που δημιούργησε αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του έργου του.

Δύο μικρότερες εκθέσεις στο Musée Magnelli-Musée de la céramique-Vallauris (6 Μαΐου-30 Οκτωβρίου) και στο Museu del Disseny de Barcelona (Ιούνιος-Σεπτέμβριος) θα παρουσιάσουν έργα από την ενασχόληση του Picasso με τη γλυπτική.

Το 2018, το ίδρυμα Tate , σε συνεργασία με το Musée Picasso, επικεντρώθηκε σε ένα μόνο έτος της καριέρας του καλλιτέχνη και επιμελήθηκε την έκθεση Picasso 1932. Μια παρόμοια έκθεση με παρόμοια προσέγγιση, εστιάζοντας δήλαδη σε μια κομβική χρονιά, θα παρουσιαστεί από το Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía στη Μαδρίτη με τίτλο Picasso 1906: the Turning Point (14 Νοεμβρίου-4 Μαρτίου 2024).

Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (MoMA) θα κάνει ένα βήμα παραπέρα και θα φιλοξενήσει την έκθεση Picasso in Fontainebleau (1 Οκτωβρίου-2 Φεβρουαρίου 2024), εστιάζοντας σε μόλις τρεις μήνες της καριέρας του καλλιτέχνη. “Η απόφαση του Picasso να ζωγραφίσει, σχεδόν ταυτόχρονα, τους εκπληκτικά διαφορετικούς πίνακες Three Musicians at the Spring και Three Women at the Spring, το καλοκαίρι του 1921 συνεχίζει να εντυπωσιάζει μέχρι και σήμερα και να σηματοδοτεί την καλλιτεχνική εξέλιξη και τη στυλιστική συνέπεια του καλλιτέχνη”, λέει η Anne Umland, επιμελήτρια της έκθεσης. Η έκθεση θα περιλαμβάνει προπαρασκευαστικούς πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, χαρακτικά και φωτογραφίες από εκείνο το καλοκαίρι που δεν έχουν ξαναπαρουσιαστεί.

Πολλά μουσεία έχουν οργανώσει εκθέσεις που συνδυάζουν τον Picasso με άλλους καλλιτέχνες, είτε με εκείνους που τον επηρέασαν, όπως ο El Greco (Museo Nacional del Prado, Μαδρίτη, 13 Ιουνίου-17 Σεπτεμβρίου) και ο Nicolas Poussin (Musée des Beaux-Arts de Lyon, μέχρι 5 Μαρτίου) ή με σύγχρονους όπως ο Joan Miró (Museu Picasso, Βαρκελώνη, 19 Οκτωβρίου-25 Φεβρουαρίου 2024) και ο Max Beckmann (Von der Heydt-Museum Wuppertal, 17 Σεπτεμβρίου-7 Ιανουαρίου 2024).

Το Musée du Luxembourg στο Παρίσι θα εμβαθύνει στην αμοιβαία επιρροή και φιλία που είχε ο Picasso με την Αμερικανίδα συγγραφέα Gertrude Stein (13 Σεπτεμβρίου-28 Ιανουαρίου 2024).

Αρκετές εκθέσεις θα ρίξουν φως στις αμφιλεγόμενες σχέσεις του Picasso με τις γυναίκες. Στο Kunstmuseum Pablo Picasso Münster (μέχρι τις 21 Ιανουαρίου) θα πραγματοποιηθεί αφήγηση της ιστορίας των σχέσεων του καλλιτέχνη με την Fernande Olivier (γνωστή ως πρώτη μούσα του Picasso) και τη Françoise Gilot (η οποία απέκτησε δυο παιδιά μαζί του), οι οποίες δημοσίευσαν απομνημονεύματα από την εποχή που σχετίζονταν με τον καλλιτέχνη. Και οι δύο γυναίκες εμφανίζονται σε μερικά από τα πιο γνωστά έργα του Picasso αλλά οι σχέσεις τους ήταν ταραχώδεις.

Το Fondation Beyeler στην Ελβετία θα φιλοξενήσει έκθεση με τους τελευταίους πίνακες του καλλιτέχνη (19 Φεβρουαρίου-1 Μαΐου), οι οποίοι επίσης εγείρουν ερωτήματα σχετικά με την αναπαράσταση των γυναικών στην τέχνη, σύμφωνα με δελτίο τύπου του μουσείου. Αυτή η πλευρά του Picasso θα εξερευνηθεί περαιτέρω από το Brooklyn Museum της Νέας Υόρκης (2 Ιουνίου-24 Σεπτεμβρίου) σε μια έκθεση που συνεπιμελείται η κωμικός από την Αυστραλία Hannah Gadsby, η οποία θα εντρυφήσει στο έργο του Picasso μέσα από μια φεμινιστική ματιά και θα εμβαθύνει στα αλληλένδετα θέματα μισογυνισμού, αρρενωπότητας, δημιουργικότητας και ιδιοφυΐας, γύρω από μια περίπλοκη, μυθοποιημένη φιγούρα όπως ο Picasso, σύμφωνα με εκπρόσωπο του μουσείου. Η έκθεση επίσης θα συνδυάσει το έργο του Picasso με αυτό των σύγχρονων γυναικών καλλιτεχνών, όπως η Cindy Sherman, η Kiki Smith και η Ana Mendieta.

Source | The Art Newspaper

Françoise Gilot: η μούσα του Pablo Picasso

Κέλλυ Γρηγοριάδου — Mon, 12 Nov 2018 22:00:00 +0000

Η 96χρονη γαλλίδα ζωγράφος και συγγραφέας Françoise Gilot γνωστή ως πρώην ερωμένη και μούσα του Πάμπλο Πικάσο και μητέρα των δύο παιδιών του Claude και Paloma, δημοσίευσε ένα βιβλίο με σκίτσα που ολοκλήρωσε κατά τη διάρκεια των ταξιδιών της σε Ινδία, Σενεγάλη και Βενετία μεταξύ του 1974 και 1981. Όπως αναφέρει στη συνέντευξή της στους New York Times, «τα πράγματα που έχω βιώσει και θέλω να βγάλω από το μυαλό μου» απεικονίζονται στα σκίτσα. «Η τέχνη δεν πηγάζει από αυτό που είναι γύρω μας, αλλά από αυτό που είναι μέσα μας», τονίζει.

Γνώρισε τον Πικάσο στο εστιατόριο Le Catalan στο Παρίσι το 1943. Ήταν 21 ετών και εκείνος 61. Κατά τη διάρκεια των 10 περίπου χρόνων μαζί, η Gilot βρέθηκε κοντά με προσωπικότητες όπως ο Henri Matisse και ο Georges Braque, αν και τονίζει ότι η τέχνη της δεν έχει επηρεαστεί από κανέναν. «Δεν πιστεύω στις επιρροές», λέει. Ο βιογράφος του Πικάσο ανέφερε ότι μάλλον ο Πικάσο πήρε από εκείνη, παρά η Gilot από εκείνον. Το φθινόπωρο του 1952 η σχέση τους τελείωσε και η δυσαρέσκεια του Πικάσο αποτυπώθηκε στο να στρέψει των καλλιτεχνικό κόσμο του Παρισιού εναντίον της.

Όσον αφορά τα σκίτσα της σε αυτό το τελευταίο βιβλίο αποτελούν μια αποκόλληση του σώματος από την εργασία και τα άφησε σκόπιμα ημιτελή και τα ολοκλήρωσε μέσα από notebook της που κρατούσε ενώ ταξίδευε με τον Salk, όταν εκείνος έκανε έρευνα για το εμβόλιο της πολιομυελίτιδας. Περιέχουν σχέδια ακουαρέλας αλλά και λέξεις, αποτυπωμένες σε προσεγμένη και όμορφη γραφή. Για την Gilot, τα χρώματα, το κείμενο και τα σχήματα χρησιμοποιούνται εναλλακτικά- συνθετικά.

Το έργο της ολοκληρώθηκε ως επί το πλείστον μεταξύ των ταξιδιών σε διάφορες γωνιές του κόσμου, επηρεασμένη από τις στιγμές που βίωνε, και μετά από διαλογισμό των εικόνων στο μυαλό της φαίνεται ότι τα σκίτσα υπερθεματίζουν τις μορφές σε σχέση με τα τοπία. «Ένα τοπίο είναι πάντοτε εκεί, ενώ οι άνθρωποι όχι», λέει. «Μπορείτε να το αποκαλέσετε ημερολόγιο», προσθέτει, «αυτό που σχεδιάζω έχει νόημα. Στο μυαλό μου παρατηρώ αυτό που νιώθω και όχι αυτό που υπάρχει».

Σε ένα έργο της του 1946, κοιτάζει προς τα πάνω και υπάρχει ένας άνθρωπος στο βάθος με τα πόδια του προς εκείνη. «Στο έργο όλων τω γενεών των ζωγράφων που ήταν σαν τον Πικάσο, η φιγούρα είναι τόσο τεράστια, σε ολόκληρο σχεδόν το έργο. Ενώ εγώ το έκανα αντίστροφα. Η φιγούρα χάνεται σε ένα σύμπαν που είναι μεγαλύτερο». Θα μπορούσε κανείς να το πει και για την δική της οπτική στη ζωή.

Pablo Picasso – Together

Σειρά εκθέσεων σε όλο τον κόσμο για τα 50 χρόνια από τον θάνατο του Pablo Picasso

Françoise Gilot: η μούσα του Pablo Picasso