Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η Sofia Coppola. Μια γυναίκα η οποία έχει κάνει αισθητή την παρουσία της στον -δύσκολο- κόσμο του κινηματογράφου, έχοντας κερδίσει πολλά βραβεία για σκηνοθεσία και σενάριο, συμπεριλαμβανομένου του Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου για την ταινία “Lost in Translation”.

Η Sofia Coppola έχει χαρακτηριστεί ευγενική αλλά συνάμα αυστηρή στα σετ, ένα σκηνοθετικό στυλ που αντικατοπτρίζεται σαφώς και στις ταινίες της. Έχει χαράξει ένα μονοπάτι στο Hollywood όχι μόνο ως ταλαντούχα-αναγνωρισμένη από τους κριτικούς- γυναίκα σκηνοθέτης, αλλά την ίδια στιγμή ως ικανή να κάνει τις ταινίες που θέλει (κάτι που αποτελεί μια μάλλον ασυνήθιστη ευκαιρία για τις γυναίκες όχι μόνο στη βιομηχανία του κινηματογράφου αλλά και γενικότερα).

Προτιμά τις μικρότερες ταινίες, indie-style στις οποίες εξαντλεί τη δημιουργικότητά της προβάλλοντας γυναικείους χαρακτήρες και δίνοντας έμφαση στο ξεχωριστό ύφος των ήπιων παστέλ χρωμάτων, του φυσικού φωτός και των θεμάτων απομόνωσης, εσωστρέφειας και μοναξιάς που απασχολούν και την ίδια.

Η Sofia Coppola γεννήθηκε το 1971. Είναι το μικρότερο παιδί του θρυλικού σκηνοθέτη Francis Ford Coppola και της δημιουργού ντοκιμαντέρ και καλλιτέχνιδας Eleanor Coppola. Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός από μικρή ηλικία, έχοντας συμμετάσχει στο «The Godfather» Ι, II & ΙΙΙ όταν ήταν ακόμη μωρό. Οι αρνητικές κριτικές που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια την έκαναν να αποφασίσει ότι πρέπει να τερματίσει την υποκριτική της καριέρα στρέφοντας την προσοχή της στο γράψιμο και τη σκηνοθεσία.

Ενώ ήταν η κόρη ενός από τους μεγαλύτερους κινηματογραφιστές όλων των εποχών, η Coppola συνέχισε να χαράζει το δικό της μονοπάτι. Κάτι που αποδεικνύεται από το “The Virgin Suicides”, ταινία της, η οποία έπαιξε στο Φεστιβάλ των Καννών το 1999.

Η δεύτερη δουλειά της Coppola έμελλε να γίνει η πιο διάσημη – το κωμικό δράμα του 2003 “Lost in Translation”. Σε σενάριο και σκηνοθεσία της Coppola, αυτή η ιστορία ενός μεγάλου σταρ του κινηματογράφου και μιας μοναχικής νεαρής γυναίκας ήταν υποψήφια για τέσσερα Όσκαρ, καθιστώντας την Coppola την τρίτη γυναίκα σκηνοθέτη- υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας (Lina Wertmüller- 1975, Jane Campion- 1993).

image 2

Η Coppola είχε δηλώσει ότι δεν θα έκανε την ταινία χωρίς τον Bill Murray, τον οποίο είχε στο μυαλό της όταν έγραφε τον χαρακτήρα του Bob Harris. Έναν χρόνο μετά από επίμονες προσπάθειες ο Murray αποδέχθηκε την πρόταση και έγινε ο συμπρωταγωνιστής της Scarlett Johansson σε αυτήν την ασυνήθιστη ιστορία αγάπης που κατέκτησε κοινό και κριτικούς του και αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία.

Το “Lost in Translation” δεν ήταν η μοναδική ταινία της Coppola της δεκαετίας του 2000. Ακολούθησε το δράμα του 2006, “Marie Antoinette”, με την Kirsten Dunst, ταινία η οποία κέρδισε το Όσκαρ για τα κοστούμια και έδωσε στην Coppola υποψηφιότητα για το βραβείο Palm d’Or στο Φεστιβάλ των Καννών του 2006.

Το 2010, επανέρχεται με την ταινία “Somewhere”, μια ιστορία ενός ηθοποιού του Χόλιγουντ (Stephen Dorff) που επανενώνεται με την έντεκα χρονών κόρη του (Elle Fanning). Η ταινία που απέσπασε το Χρυσό Λιοντάρι του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, περιέχει βιωματικές εμπειρίες της Coppola ως παιδί καλλιτεχνών.

Η ταινία “The Beguiled” (2017), στην οποία πρωταγωνίστησαν Kirsten Dunst, Nicole Kidman και Colin Farrell της χαρισε το βραβείο Best Director στο Φεστιβάλ των Καννών το 2017.

Ωστόσο, οι καλλιτεχνικές προσπάθειες της Coppola δεν περιορίζονται μόνο στον κινηματογράφο. Έχει σχεδιάσει μια σειρά από τσάντες για τον οίκο Louis Vuitton το 2008 ενώ το προσωπικό της στυλ ντυσίματος αποτελεί έμπνευση. Έκανε την πρακτική της στον οίκο Chanel στο Παρίσι όταν ήταν μόλις δεκαπέντε ενώ ο Marc Jacobs την έχει αναφέρει ως μούσα του.

Σε ηλικία μόλις σαράντα εννέα ετών, η Coppola έχει ήδη την επιτυχία που λίγοι μπορούν ακόμη και να ονειρευτούν. Το 2020, κυκλοφόρησε τη νεότερη δουλειά- συνεργασία της με τον Bill Murray, “On the Rocks”, στην οποία συμπρωταγωνιστεί με την Rashida Jones.

Σε μια ανδροκρατούμενη βιομηχανία οι πιο ήσυχες, “γυναικείες” -ίσως τις χαρακτήριζε κάποιος- ταινίες της Coppola μπόρεσαν να παγιώσουν τη θέση της στον κόσμο του κινηματογράφου.

didee.gr

Η Άννα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα , σπούδασε στο τμήμα φωτογραφίας και οπτικοακουστικών τεχνών στο ΤΕΙ Αθήνας και  Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο City του Λονδίνου.

Με ένα πολυσέλιδο φωτορεπορτάζ στην καρδιά των ορυχείων της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα και με μία σημαντική συνεργασία με το CERN, η Άννα ξεχωρίζει για το ιδιαίτερο ταπεραμέντο της και τη δυναμική της .

Εργάστηκε  στο προσφυγικό από το 2015 στην Ελλάδα, την Σερβία και την Βοσνία αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως τη Μοζαμβίκη, το Νότιο Σουδάν και την  Υεμένη.

Δηλώνει τυχερή που έχει τη δυνατότητα να κάνει αυτό που αγαπάει και να ζει από αυτό.

Συνέντευξη: Τάνια Ώττα

«Μέσα από την δουλειά μου έχω αναθεωρήσει πολλά πράγματα, έχω μάθει να εκτιμώ και να είμαι ευγνώμων για αυτά που έχω».

Άννα ποια θεωρείς κορυφαία εμπειρία στη ζωή σου;

Η δεκαετία (και κάτι) που πέρασε από τότε που τελείωσα το σχολείο ήταν τόσο γεμάτη που πραγματικά έχω πολλές εμπειρίες που θεωρώ σημαντικές, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια. Αν με ρωτούσες 10 χρόνια πριν δεν θα περίμενα ότι θα συμβούν τόσα πολλά τα επόμενα χρόνια. Αλλά πάντα έβαζα τον πήχη πολύ ψηλά, πολλές φορές πιο ψηλά από ότι μπορούσα να φτάσω. Πολλοί από τους στόχους που θεωρούσα άπιαστους εκπληρώθηκαν, αλλά έχω ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μου. Μερικές πολύ δυνατές εμπειρίες που μπορώ να σκεφτώ είναι αυτή στο CERN,  όταν έγινε η ανακοίνωση του Νόμπελ φυσικής στον Peter Higgs και τον François Englert και οι εργαζόμενοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και φωνές. Μια άλλη ήταν πάλι στο CERN όταν γνώρισα τον Steven Hawking, τον Nick Cave και τον Morgan Freeman. Ήταν επίσης και όταν είχα λάβει το email που μου ανακοινώθηκε η πρώτη μου αποστολή με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.

Είναι βέβαια και οι άνθρωποι που γνωρίζω στις αποστολές. Όπως η Suzan , μια γυναίκα από το Νότιο Σουδάν που γνώρισα σε ένα κέντρο αποκατάστασης για ανθρώπους που έχουν ακρωτηριαστεί. Παρά τις κινητικές δυσκολίες που είχε καθώς  έπασχε από πολιομυελίτιδα, παρά το γεγονός ότι η οικογένειά της και ο άντρας της την είχαν παραμερίσει λόγω της ασθένειας της, είχε αρχίσει να δουλεύει στο συγκεκριμένο κέντρο σαν καθαρίστρια. Με τον καιρό άρχισε να προσελκύει και άλλες γυναίκες που βρισκόταν σε δύσκολη θέση για να δουλέψουν μαζί της και έτσι έστησε την δικιά της κολεκτίβα, πρόσφερε ευκαιρίες σε γυναίκες και πολλές φορές συνείσφερε και στα έξοδα σπουδών των παιδιών αυτών των γυναικών. Νιώθω πολύ τυχερή που έχω την τιμή να γνωρίζω ανθρώπους σαν την Suzan.

Τι σημαίνει για σένα το απρόσμενο; Σου αρέσει να το ανακαλύπτεις;

Νομίζω ότι αν δεν μπορούσα να διαχειριστώ το κάθε τι απρόσμενο, δεν θα έκανα την δουλειά που κάνω. Πάντα ήμουν ένας άνθρωπος που ήθελα να ανακαλύπτω τι συμβαίνει στον κόσμο. Ακόμα και στην ίδια γειτονιά που μένουμε υπάρχουν «κόσμοι» πολύ διαφορετικοί από τον δικό μας και θέλω να τους ανακαλύψω.

Από την άλλη πλευρά, δεν θα είχα το θάρρος να προσεγγίσω άγνωστους, δεν θα έπιανα κουβέντα σε έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζω εύκολα. Η φωτογραφία μου έδωσε αυτό το θάρρος που μου έλλειπε. Ήταν, ας το πω, η δικαιολογία μου για να προσεγγίσω τους ανθρώπους που αλλιώς δεν θα προσέγγιζα.

«Μια φωτογραφία μπορεί να σημαίνει χίλιες λέξεις αλλά χίλιες λέξεις δεν φτιάχνουν την πραγματικότητα».

Μία εικόνα χίλιες λέξεις ή υπάρχει κίνδυνος παρερμηνείας;  

Μια φωτογραφία μπορεί να σημαίνει χίλιες λέξεις αλλά χίλιες λέξεις δεν φτιάχνουν την πραγματικότητα. Η φωτογραφία δίνει την ψευδαίσθηση της αλήθειας αλλά πάντα πρέπει να θυμόμαστε ότι ο φωτογράφος επιλέγει μερικά κάδρα αυτής της πραγματικότητας. Κάτι που έχει φωτογραφηθεί έχει σίγουρα υπάρξει στην πραγματικότητα, ήταν μέρος αυτής σε έναν δεδομένο χρόνο , αλλά είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι χρόνου και χώρου. Γι’ αυτό άλλωστε η φωτογραφία έχει χαρακτηριστεί η τέχνη της επιλογής και πάντα πρέπει να το έχουμε αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού μας.

Ποιο είναι το δίλημμα του φωτογράφου; Υπάρχει δεοντολογία στην εικόνα;

Φυσικά υπάρχει δεοντολογία της εικόνας, πολλές φορές όμως είναι πολύ ρευστή και σ’ αυτό έχουν παίξει μεγάλο ρόλο τα social media. Για μένα ως φωτορεπόρτερ πολλές φορές το δίλημμα είναι κυρίως στο πως αποτυπώνω τους ανθρώπους που φωτογραφίζω με αξιοπρέπεια και συνάμα πως περνάω το μήνυμα που θέλω. Για παράδειγμα, με αυτόν τον κατακλυσμό εικόνων που δεχόμαστε πως θα κάνω τον θεατή να νοιαστεί για το παιδί στην Υεμένη που η ζωή του κρέμεται από μια λεπτή λόγω του υποσιτισμού χωρίς να δείξω αυτό το παιδί σε μια τόσο δύσκολη στιγμή του; Είναι προφανές ότι κανείς δε θέλει να δει την φωτογραφία του δημοσιευμένη στις εφημερίδες ενώ πεθαίνει. Δεν νομίζω ότι υπάρχει εύκολη απάντηση σε τέτοιου είδους διλήμματα, αλλά η σωστή επικοινωνία και ο σεβασμός με τους ανθρώπους που φωτογραφίζουμε είναι η προτεραιότητα για μένα.

Κάθε εικόνα κρύβει μία ιστορία. Πως επιλέγεις αυτό που θα αποτυπώσεις στον φακό σου ώστε να προσελκύσεις το κοινό να ανακαλύψει αυτήν την ιστορία;

Πολλές φορές η φωτογραφία δεν είναι τόσο δυνατή για να αποτυπώσει την ιστορία που κρύβεται πίσω από τον άνθρωπο.

Σε αυτές τις περιπτώσεις χρησιμοποιώ την φωτογραφία για να δώσω ένα πρόσωπο σε μια φαινομενικά απρόσωπη ιστορία. Οι θεατές ταυτίζονται πολύ πιο εύκολα με την ιστορία κάποιου όταν μπορούν να τον δουν.

Αυτό το κατάλαβα πολύ έντονα στην προσφυγική κρίση, όπου συναντούσα ανθρώπους όλων των ηλικιών και από διάφορες χώρες και οι ιστορίες που κρύβονταν πίσω από αυτούς τους ανθρώπους πολλές φορές ξεπερνούσαν κάθε φαντασία. Οι ιστορίες βασανισμού που έχω ακούσει από ανθρώπους από την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ή το Καμερούν για παράδειγμα, πραγματικά με σόκαραν. Μιλάμε για ανθρώπους που υποφέρουν από τρομερά ψυχιατρικά προβλήματα μετά από όλες αυτές τις εμπειρίες κι όμως πολύς κόσμος στην Ελλάδα δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι γίνεται σε αυτές τις χώρες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απλά ένα όνομα σε μια λίστα ή αριθμοί σε στατιστικά.

Το φωτορεπορτάζ έχει γίνει μέρος της ταυτότητας  σου;

Νομίζω η φωτογραφία είναι το δικό μου μέσο επικοινωνίας με τον υπόλοιπο κόσμο. Θεωρώ ότι αυτό που μου προσέφερε η φωτογραφία είναι ευκαιρίες να ανακαλύπτω ανθρώπους και καταστάσεις που σε άλλη περίπτωση δεν θα έχω την δυνατότητα.

Έχεις νιώσει ποτέ φόβο την ώρα που φωτογραφίζεις;

Η αλήθεια είναι ότι έχουν υπάρξει κάποιες ελάχιστες στιγμές που έχω νιώσει φόβο. Αλλά σε κάθε τέτοια στιγμή υπάρχει πάντα κάποιος που θα είναι εκεί για να με προστατεύσει. Δεν φωτογραφίζω ποτέ χωρίς να έχω κερδίσει την εμπιστοσύνη αυτών που φωτογραφίζω ή τουλάχιστον την συγκατάθεση όποτε συνήθως όλα πάνε καλά. Ειδικά στο προσφυγικό, οι φορές που με έχουν καλέσει να κάτσω για τσάι μετά την φωτογράφιση/ συνέντευξη είναι  περισσότερες από τα άσχημα σκηνικά.

Η συνεργασία σου με το CERN ήταν για σένα μία δύσκολη αποστολή; Τι αποκόμισες;

Η αλήθεια είναι ότι ήταν από τις πιο εύκολες και χαρούμενες «αποστολές»! Το μόνο δύσκολο ήταν οι φορές που καθόμουν να εξηγήσω στους φυσικούς, προγραμματιστές κλπ ποια είναι η δουλειά του γραφείου τύπου (που ανήκα κ εγώ) του CERN. Δεν φαντάζεστε πόσες φορές άκουσα «Τι κάνει ένας φωτογράφος στο CERN?». Η απάντηση μου είναι ότι χωρίς το γραφείο τύπου τίποτα από αυτά που συμβαίνουν στο CERN δεν θα έφτανε στα μάτια και τα αφτιά του κόσμου! Από το CERN αποκόμισα πολλά. Ήταν η πρώτη φορά που εργαζόμουν σε ένα τόσο διεθνές περιβάλλον, με ανθρώπους τόσο παθιασμένους με το έργο τους.

TogetherFreePress Τεύχος 48.

Σπουδαίος και πολυγραφότατος Έλληνας ποιητής, με διεθνή αναγνωρισιμότητα, που ανήκει στη λεγόμενη «γενιά του ‘30». Δημοσίευσε πάνω από 100 ποιητικές συλλογές και συνθέσεις, 9 μυθιστορήματα, 4 θεατρικά έργα και μελέτες, με πολλά από τα έργα του να έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες. Το 1975 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Η «Σονάτα του Σεληνόφωτος», ο «Επιτάφιος» και η «Ρωμιοσύνη» είναι κάποια από τα σημαντικότερα ποιήματα του Ρίτσου, ο οποίος έχει κάνει επίσης πολλές μεταφράσεις ξένων ποιητών, όπως του Ναζίμ Χικμέτ, του Αλεξάνδρου Μπλοκ, του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι κ.ά. Πολλά ποιήματα του Ρίτσου έχουν μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη, τα γνωστότερα από τα οποία ήταν η «Ρωμιοσύνη» και ο «Επιτάφιος». Μεταξύ των τιμητικών διακρίσεων του Ρίτσου περιλαμβάνονται το κρατικό βραβείο ποίησης και το βραβείο Λένιν.

Εἶπε:
ψηφίζω τὸ γαλάζιο.
Ἐγὼ τὸ κόκκινο.
Κι ἐγώ.

Τὸ σῶμα σου ὡραῖο
Τὸ σῶμα σου ἀπέραντο.
Χάθηκα στὸ ἀπέραντο.

Διαστολὴ τῆς νύχτας.
Διαστολὴ τοῦ σώματος.
Συστολὴ τῆς ψυχῆς.

Ὅσο ἀπομακρύνεσαι
Σὲ πλησιάζω.

-Τα ερωτικά

Ο Γιάννης Ρίτσος πέθανε στην Αθήνα στις 11 Νοεμβρίου 1990, σε ηλικία 79 ετών. Η σορός του ενταφιάστηκε στη γενέτειρά του, τη Μονεμβασιά. Άφησε πίσω του 50 ανέκδοτες συλλογές ποιημάτων.

Μέσα σε λίγες νύχτες
πῶς πλάθεται καὶ καταρρέει
ὅλος ὁ κόσμος;

Ἡ γλῶσσα ἐγγίζει
βαθύτερα ἀπ᾿ τὰ δάχτυλα.
Ἑνώνεται.

Τώρα
μὲ τὴ δική σου ἀναπνοὴ
ρυθμίζεται τὸ βῆμα μου
κι ὁ σφυγμός μου.

Δυὸ μῆνες ποὺ δὲ σμίξαμε.
Ἕνας αἰῶνας
κι ἐννιὰ δευτερόλεπτα.

Τί νὰ τὰ κάνω τ᾿ ἄστρα
ἀφοῦ λείπεις;

Μὲ τὸ κόκκινο τοῦ αἵματος
εἶμαι.
Εἶμαι γιὰ σένα.

-Τα ερωτικά

Ο Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε στη Μονεμβασιά την πρωτομαγιά του 1909. Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά του μεγαλοκτηματία Ελευθέριου Ρίτσου και της Ελευθερίας Βουζουναρά. Τα τρία μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν η Νίνα (1898-1970), ο Μίμης (1899-1921) και η Λούλα (1908- 1995).

Το 1919 αποφοίτησε από το Σχολαρχείο της Μονεμβασιάς και το 1921 γράφτηκε στο Γυμνάσιο του Γυθείου. Την ίδια χρονιά πέθαναν ο αδερφός του Μίμης και η μητέρα του Ελευθερία, και οι δύο από φυματίωση. Το 1924 δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στο περιοδικό «Διάπλαση των Παίδων» με το ψευδώνυμο «Ιδανικόν Όραμα».

Το 1925 ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο και έφυγε με την αδερφή του Λούλα για την Αθήνα. Είχε προηγηθεί η οικονομική καταστροφή του πατέρα του κι έτσι ο ποιητής αναγκάστηκε να εργαστεί για τα προς το ζην, αρχικά ως δακτυλογράφος και στη συνέχεια ως αντιγραφέας στην Εθνική Τράπεζα. Το 1926 προσβλήθηκε και ο ίδιος από φυματίωση και επέστρεψε στη Μονεμβασιά ως το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου, οπότε γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, χωρίς να μπορέσει ποτέ να φοιτήσει. Συνέχισε να εργάζεται ως βοηθός βιβλιοθηκαρίου και γραφέας στο Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας.

Τον Ιανουάριο του 1927 νοσηλεύτηκε στην κλινική Παπαδημητρίου και τον επόμενο μήνα στο σανατόριο «Σωτηρία», όπου έμεινε τελικά για τρία χρόνια. Στη «Σωτηρία» ο Ρίτσος γνωρίστηκε με τη Μαρία Πολυδούρη και με μαρξιστές και διανοούμενους της εποχής του, ενώ παράλληλα έγραψε κάποια ποιήματά του που δημοσιεύτηκαν στο φιλολογικό παράρτημα της Εγκυκλοπαίδειας «Πυρσός». Από το φθινόπωρο του 1930 και για ένα χρόνο έζησε στα Χανιά, αρχικά στο φθισιατρείο της Καψαλώνας και μετά από προσωπική του καταγγελία των άθλιων συνθηκών ζωής που επικρατούσαν εκεί σε τοπική εφημερίδα, μεταφέρθηκε μαζί με όλους τους τρόφιμους στο σανατόριο Άγιος Ιωάννης.

Το 1933 συνεργάστηκε με το αριστερό περιοδικό «Πρωτοπόροι» και για τέσσερα χρόνια ως ηθοποιός με τους θιάσους Ζωζώς Νταλμάς, Ριτσιάρδη, Παπαϊωάννου και Μακέδου. Το 1934 άρχισε να αρθρογραφεί από τις στήλες του Ριζοσπάστη κι εξέδωσε την πρώτη του συλλογή με τίτλο «Τρακτέρ» με το ψευδώνυμο Σοστίρ (αναγραμματισμό του επιθέτου του). Τον ίδιο χρόνο έγινε μέλος του ΚΚΕ, στο οποίο παρέμεινε πιστός μέχρι το θάνατό του. Το 1935 κυκλοφορεί τη δεύτερη ποιητική συλλογή του με τίτλο «Πυραμίδες» και προσλαμβάνεται ως επιμελητής κειμένων στις εκδόσεις «Γκοβόστη».

Στις 9 Μαΐου 1936 γίνονται στη Θεσσαλονίκη αιματηρές ταραχές, κατά τη διάρκεια της μεγάλης καπνεργατικής απεργίας. Την επομένη, ο Ρίτσος βλέπει στο «Ριζοσπάστη» τη φωτογραφία μιας μάνας να θρηνεί το νεκρό παιδί της και παίρνει αφορμή για να γράψει ένα από πιο δημοφιλή ποίηματά του, τον «Επιτάφιο», που εκδίδεται σε 10.000 αντίτυπα. Με τη δικτατορία Μεταξά (1936-1940) τα τελευταία 250 καίγονται στους στύλους του Ολυμπίου Διός.

Το 1937 νοσηλεύτηκε στο σανατόριο της Πάρνηθας και τον ίδιο χρόνο, συγκλονισμένος από την αρρώστια της πολυαγαπημένης του αδελφής Λούλας, γράφει την ποιητική σύνθεση «Το τραγούδι της αδελφής μου», ένα από τα ωραιότερα λυρικά της νεοελληνικής ποίησης. Ο Κωστής Παλαμάς, εντυπωσιασμένος από το ποίημα, έγραψε τους στίχους – εγκώμιο για τον Ρίτσο:

Γρήγορο αργοφλοίβισμα της γαλάζιας πλάσης
Να παραμερίσουμε για να περάσης.

Το 1938 κυκλοφορεί η «Εαρινή Συμφωνία» και προσλαμβάνεται στο Εθνικό Θέατρο. Δύο χρόνια αργότερα, εκδίδει την «Παλιά μαζούρκα σε ρυθμό βροχής» και προσλαμβάνεται ως χορευτής στη Λυρική Σκηνή.

Στη διάρκεια της Κατοχής, ο Ρίτσος έζησε κατάκοιτος, παρόλα αυτά συμμετείχε στη δραστηριότητα του μορφωτικού τμήματος του ΕΑΜ και αρνήθηκε να δεχτεί χρήματα από έρανο όταν κινδύνεψε η ζωή του από τις κακουχίες το 1942. Μετά την ήττα του ΕΛΑΣ στα «Δεκεμβριανά» ακολούθησε τις δυνάμεις του στη σύμπτυξη. Περνά από τη Λαμία, όπου συναντά τον Άρη Βελουχιώτη και φθάνει μέχρι την Κοζάνη, όπου ανεβάστηκε το θεατρικό του «Η Αθήνα στ’ άρματα». Το 1945 γράφει τη «Ρωμιοσύνη», ένα ακόμη δημοφιλές ποίημά του, που το μελοποίησε το 1966 ο Μίκης Θεοδωράκης.

Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου εξορίστηκε λόγω της αριστερής δράσης του στο Κοντοπούλι της Λήμνου (1948), στη Μακρόνησο (1949) και στον Άγιο Ευστράτιο (1950-1951). Το 1952 επέστρεψε στην Αθήνα και πολιτεύτηκε στην ΕΔΑ. Το 1954 παντρεύτηκε την παιδίατρο Φηλίτσα Γεωργιάδου από τη Σάμο, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Έρη (1955). Το 1956 ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση ως μέλος αντιπροσωπείας διανοουμένων και δημοσιογράφων και την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο ποίησης για τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Όταν το διάβασε ο σπουδαίος γάλλος ποιητής και συγγραφέας Λουί Αραγκόν (1897-1982) αισθάνθηκε «το βίαιο τράνταγμα μιας μεγαλοφυΐας» και αποφάνθηκε πως ο δημιουργός του είναι «ο μεγαλύτερος από τους ποιητές του καιρού μας που βρίσκονται στη ζωή».

Το 1960 ο Μίκης Θεοδωράκης μελοποίησε τον «Επιτάφιο» και σηματοδότησε την περίοδο της διάδοσης της μεγάλης ποίησης στο πλατύ κοινό. Το 1962 ο Ρίτσος επισκέφθηκε τη Ρουμανία και συναντήθηκε με το Ναζίμ Χικμέτ, του οποίου μετέφρασε ποίηματα στα ελληνικά. Κατόπιν πήγε στην Τσεχία και τη Σλοβακία, όπου ολοκλήρωσε την Ανθολογία Τσέχων και Σλοβάκων ποιητών, την Ουγγαρία και τη Λ. Δ. της Γερμανίας. Το 1964 συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές με την ΕΔΑ.

Όταν ξέσπασε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, οι φίλοι του τον ειδοποίησαν να κρυφτεί, εκείνος όμως δεν έφυγε από το σπίτι του. Τον συνέλαβαν και τον έκλεισαν στον Ιππόδρομο του Φαλήρου. Στα τέλη Απριλίου μεταφέρθηκε στη Γυάρο και αργότερα στο Παρθένι της Λέρου. Το 1968 νοσηλεύθηκε στον «Άγιο Σάββα» και στη συνέχεια τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό στο σπίτι της γυναίκας του στο Καρλόβασι της Σάμου. Το 1970 επέστρεψε στην Αθήνα, μετά όμως από άρνησή του να συμβιβαστεί με το καθεστώς του Παπαδόπουλου εξορίστηκε εκ νέου στη Σάμο ως το τέλος του χρόνου που μπήκε για εγχείρηση στη Γενική Κλινική Αθηνών. Το 1973 συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Μετά την πτώση της δικτατορίας και τη μεταπολίτευση έζησε κυρίως στην Αθήνα, όπου συνέχισε να γράφει με πυρετώδεις ρυθμούς. Το 1975 αναγορεύτηκε σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τιμήθηκε με το μεγάλο γαλλικό βραβείο ποίησης «Αλφρέ ντε Βινί». Τον επόμενο χρόνο τιμήθηκε με το βραβείο «Λένιν» στη Μόσχα. Ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια αναγορεύσεις του σε διάφορα ξένα πανεπιστήμια: Μπίρμιγχαμ (1978), Καρλ Μαρξ της Λειψίας (1984) και Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1987). Το 1986 του απονεμήθηκε το βραβείο «Ποιητής διεθνούς ειρήνης» του ΟΗΕ.

Το κύριο σώμα του έργου του συγκροτούν πάνω από 100 ποιητικές συλλογές, 9 πεζογραφήματα και 4 θεατρικά έργα. Οι μελέτες για ομοτέχνους του, οι πολυάριθμες μεταφράσεις και χρονογραφήματα, καθώς και άλλα δημοσιεύματα συμπληρώνουν την εικόνα του χαλκέντερου δημιουργού

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/1065

Από την πρώτη στιγμή που γνώρισα τη Γιούλη Ντουρντουρέκα, κατάλαβα πως είναι το κορίτσι που έχει τις απαντήσεις στις ερωτήσεις σου. Είναι αυτό που λέμε πολυεργαλείο. Κυριολεκτικά όμως. Με αφορμή την περιέργεια μου για όλα αυτά τα οποία κάνει και για όλα αυτά που καταφέρνει καθημερινά, γεννήθηκε η ιδέα να κάνουμε μαζί μια συνέντευξη, για το τι σημαίνει να είναι κάποιος πραγματικά Social Media Expert το 2019. Είναι ένα επάγγελμα μύθος; Είναι ένα επάγγελμα στο οποίο χρειάζονται μαγικές ικανότητες; Είναι ένα επάγγελμα, στο οποίο για να πετύχεις όλα αυτά που σου ζητούν, πρέπει να ξέρεις προσωπικά τον Zuckerberg; Ο social media expert μήπως είναι τελικά, ένας θνητός… θεός;

Δώσαμε ραντεβού το πρωί του Σαββάτου στον υπέροχο χώρο του Caravan Bed & Breakfast για καφέ, κουβέντα και φωτογράφιση. Ήρθε φορώντας το μεταδοτικό χαμόγελό της και έτοιμη για τις ερωτήσεις μου περί ψηφιακού κόσμου.

Ποια είναι η Γιούλη, από που έρχεται και πως έγινε social media expert;

Η Γιούλη είναι ένα 24χρονο κορίτσι, μεγαλωμένη στην επαρχία συγκεκριμένα στη Λιβαδειά Βοιωτίας. Ζει στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία 7 χρόνια, ξεκινώντας τις σπουδές της σχετικά με το marketing εκεί και συνεχίζοντας ως επαγγελματίας τα τελευταία 4 χρόνια στο κομμάτι του Marketing και των social media.
Social Media Expert δεν γεννιέσαι, γίνεσαι… αφιερώνοντας πολύ χρόνο στην εξειδίκευση των social media!

Γιούλη, πως «σπουδάζει» κάποιος τα social media;

Μεγάλο ερώτημα που αφορά μικρούς και μεγάλους, ιδίως μικρούς!
Υπάρχουν Ιδιωτικές σχολές και σεμινάρια που μπορεί κανείς να παρακολουθήσει.
Ειδικά μέσω του e-learning (μαθήματα εξ αποστάσεως) είναι πολύ εύκολο πια.
Παρ’ όλα αυτά, μεγαλύτερη μάθηση από την πρακτική εξάσκηση δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα από αυτά. Θέλει καθημερινή τριβή για μεγάλο χρονικό διάστημα προκειμένου να μπορεί να αντιληφθεί ο οποιοσδήποτε τον τρόπο τον οποίο λειτουργούν τα social media.
Και φυσικά ποτέ δεν είναι αρκετό… κάθε μέρα ανακαλύπτουμε και κάτι καινούριο!

Τι σημαίνει social media expert το 2019;

Σημαίνει ότι έχει γίνει προέκταση του χεριού σου το laptop ή το κινητό σου. (χαχα)
Σημαίνει 24 ώρες το 24ωρο support.
Αν το κινητό σου χτυπήσει 3 η ώρα τη νύχτα γιατί κάποιο site ή σελίδα έχει «απενεργοποιηθεί», θα πρέπει να είσαι έτοιμος να ανταποκριθείς.
Σημαίνει ότι μπορείς να δουλέψεις από οποιοδήποτε σημείο της γης,
αρκεί να υπάρχει wifi.
Σημαίνει… multitasking.
Μπορείς να δουλέψεις 5 excel, 3 power point, 3 word, 2 σχεδιαστικά προγράμματα και 6 social media profile ταυτόχρονα.

Social Media για κοινούς θνητούς:
Τι πιστεύεις πως κάνουμε λάθος και πως μπορούμε να το κάνουμε σωστά;

Σε προσωπικό επίπεδο…
Μη μου λέτε άλλο #nofilter! Χαχα
Όπως θα αποτυπώσεις τα συναισθήματα σου εσύ σε μία δημοσίευση, ο λόγος οποίος θα επιλέξεις να ανεβάσεις μια φωτογραφία, η αιτία που θα σχολιάσεις κάτι της επικαιρότητας ή το τραγούδι που θα επιλέξεις να δημοσιεύσεις, είναι εσύ.
Οπότε βάλτε το #nofilter στα αλήθεια στη ζωή σας.
Κανένα προφίλ δεν είναι καλύτερο από το δικό σου γιατί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ!

Σε επαγγελματικό επίπεδο…
Όπως δεν είσαι γνώστης να φτιάξεις το λογότυπο της επιχείρησης σου παρ’ όλο που έχεις πιάσει μολύβι και χαρτί στη ζωή σου, έτσι δεν είσαι και γνώστης να διαφημίσεις την επιχείρηση σου μέσα από τα social media επειδή έχεις ανοίξει υπολογιστή ή έχεις facebook.
Μπορεί να σχεδιάσεις ένα λογότυπο ή να ανεβάσεις μια δημοσίευση, αλλά κάποιος εκεί έξω ειδικεύεται σε αυτό, ζει με αυτό. Εμπιστεύσου τον!

Γιατί τα social media και το digital marketing είναι απαραίτητα για ένα brand ή μια επιχείρηση;

Γιατί όταν θες να αναζητήσεις κάτι το πρώτο πράγμα που κάνεις είναι να μπεις στο Google;
Εν έτει 2019, είναι απολύτως απαραίτητο να έχει από την πιο μικρή επιχείρηση έως και τη μεγαλύτερη διαχείριση social media.
Πάνω από 5,3 εκατομμύρια Έλληνες, σχεδόν ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας χρησιμοποιεί το Facebook. Και είναι ηλικίας 14-65+.
Κοινό το οποίο αντιπροσωπεύει το πελατολόγιο οποιασδήποτε επιχείρησης.

Με την εμπειρία σου θεωρείς ότι τα social media είναι για όσους πουλάνε ηλεκτρονικά προϊόντα (e-shop) ή και για φυσικά καταστήματα (Καφετέριες, εστιατόρια);

Κι όμως είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα με κοινό στόχο, τους πελάτες.
Είναι άλλο να προσελκύσεις έναν χρήστη σε ένα e-shop και άλλο να τον φέρεις στο φυσικό σου κατάστημα. Παρ’ όλα αυτά σε όλα τα social media οι ιδρυτές έχουν προνοήσει και έχουν τρόπους και για τα δύο!

Πιστεύεις ότι οι κίνδυνοι και η ανασφάλεια που ο κόσμος κρύβει για τις online αγορές είναι σωστός; Υπάρχει τρόπος να αγοράσουν με ασφάλεια;

Φυσικά και υπάρχει τρόπος. Όταν βλέπουμε ένα e-shop δεν σημαίνει ότι είναι ψεύτικο και δεν θα έρθει ποτέ το προϊόν που παραγγείλαμε.
Σε πληροφορώ, επειδή συνεργάζομαι με αρκετά e-shop, έχει τις ίδιες ίσως και περισσότερες ανάγκες από ένα φυσικό κατάστημα. Το προσωπικό των e-shop είναι ίσως και περισσότερο από ένα φυσικό κατάστημα, καθώς απασχολούνται τηλεφωνήτριες, πωλήτριες, στυλίστες, φωτογράφους, γραφίστες, ανθρώπους του marketing.
Εννοείται πως επειδή αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τρόπος να είναι απόλυτα ελεγχόμενη η νομιμότητα ενός e-shop μέσα από το Facebook ή το Instagram υπάρχουν και οι λεγόμενες «αρπαχτές». Οι τρόποι για να το αποφύγετε είναι δύο. Αρχικά επιλέξτε τρόπο πληρωμής την αντικαταβολή, αν δεν έρθει το προϊόν μη πληρώνετε με τη κάρτα σας. Και δεύτερον, κάντε ένα τηλέφωνο προς επιβεβαίωση έστω ότι έχουν λάβει τη παραγγελία σας. Τα αληθινά e-shop θα σας απαντήσουν, θα σας ενημερώσουν και θα σας βοηθήσουν 100%.

Τι είναι αυτό που κάνει ένα social media manager…Expert;

Η καλή γνώση όλων των μέσων προβολής, η σωστή αξιολόγηση στο ποια από αυτά τα μέσα αντιστοιχούν σε κάθε επιχείρηση και η σωστή διαχείριση των χρημάτων που επενδύονται μέσα σε αυτά τα μέσα προκειμένου και το 0,01 ευρώ που ξοδεύει να φέρνει πωλήσεις ή επικερδή αποτελέσματα.

Influencers & Ambassadors. Είναι επάγγελμα ή μύθος;

Είναι επάγγελμα. Λίγο παρεξηγημένο, αλλά επάγγελμα. Όπως σου είπα, ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων μέσα από τα social media επηρεάζεται με όσα βλέπει. Πηγαίνει με τη μόδα, όπως λένε πολλοί.
Αντιμετώπισε το σαν ένα καινούριο τηλεοπτικό κανάλι. Αν η παρουσιάστρια έχει μεγάλη αναγνωσιμότητα και κοινό που την ακολουθεί είναι φυσικό το κοινό να την έχει ως πρότυπο και να αγοράσει ή να επισκεφτεί κάποιο κατάστημα γιατί το προτείνει εκείνη.
Οι Influencers πληρώνονται κανονικά στις συνεργασίες τους.
Φυσικά υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος όπου έχουν «αγοράσει» followers και ο αριθμός που αντιστοιχεί σε αυτούς που τους ακολουθούν δεν είναι αληθινός. Ήδη έχει αρχίσει και γίνεται ελεγχόμενο αυτό. Λίγες μέρες πριν μάλιστα, ο αλγόριθμος του Instagram  σχεδόν μηδένισε αρκετούς λογαριασμούς καθώς εντόπισε τους ψεύτικους followers και τους έσβησε.

Ποια είναι η πιο γνωστή παρανόηση που υπάρχει σχετικά με το επάγγελμα;

Ποια από όλες; Χαχα
Συνήθως ο κόσμος νομίζει ότι θα τους κοροϊδέψουμε! Ίσα ίσα, όπως θα πλήρωνες ένα ραδιόφωνο για παίξει το ραδιοφωνικό σου spot προκειμένου να διαφημιστείς, έτσι κι εγώ χρησιμοποιώ τις γνώσεις και την εμπειρία μου προκειμένου να σε βοηθήσω να διαφημιστείς σε οποιοδήποτε ιντερνετικό μέσο κρίνω απαραίτητο.

Ακόμα, πολλοί νομίζουν ότι είμαι φωτογράφος, γραφίστας, κειμενογράφος, χακεράς, λογίστρια.. η αλήθεια είναι ότι αναγκάζομαι να γνωρίζω λίγο από όλα.
Παρ’ όλα αυτά, ειδικεύομαι στη διαχείριση social media.

Πόσο εύκολο είναι να αποσυνδεθείς από τη δουλειά σου στο τέλος της ημέρας;
Τι είναι αυτό που σε βοηθάει να χαλαρώνεις και να ηρεμείς;

Χαχα! Δεν αποσυνδέεσαι ποτέ η αλήθεια είναι. Όταν όμως κάνεις αυτό που αγαπάς, δεν σε ενοχλεί να δουλέψεις ότι μέρα και ώρα να είναι σε όποιο σημείο του κόσμου βρίσκεσαι.
Mini tip : Δεν βγαίνω ποτέ με ανθρώπους του ίδιου αντικειμένου, αν έχω πραγματικά ανάγκη να αποσυνδεθώ!

Ποια είναι η κινητήριος δύναμή σου; Τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις και να εξελίσσεσαι;

Κινητήριος δύναμη… το πάθος μου για τα social media. Εξελίσσομαι γιατί σε αυτό το αντικείμενο δεν υπάρχει ταβάνι. Κάθε μέρα βγαίνει κάτι καινούριο. Από ένα καινούριο “Facebook” μέχρι ένα καινούριο trend! Κάθε μέρα είναι μια καινούρια ανακάλυψη! Καμία μέρα δεν είναι ίδια και δεν υπάρχει αυτοματοποιημένος τρόπος να το δουλέψεις.

Περιέγραψέ μας την καθημερινότητά σου!
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ζητήσω… η μέρα να είχε τουλάχιστον 48 ώρες! Χαχα
Η καθημερινότητα μου δεν έχει ποτέ καλούπια.
Δουλεύω σίγουρα 10-12 ώρες την ημέρα, προσπαθώ να κλείνω 6 ώρες ύπνου (τουλάχιστον τις καθημερινές) και τις υπόλοιπες διαβάζω για τα social media, έχω ραντεβού με πελάτες ή meetings με τους ήδη υπάρχοντες! Εντάξει… ίσως κλέψω και λίγες ώρες να δω τους φίλους μου!

Και η προσωπική σου ζωή; Φίλοι, οικογένεια;
Είναι ο μόνος φραγμός που έχω θέσει στον εαυτό μου.
Οι Κυριακές μου είναι γεμάτες βόλτες, ταξίδια και καλοπέραση!
Ξέρεις όμως πόσο μεγαλύτερη αξία έχουν οι Κυριακές με αυτή τη λογική;
Δοκίμασε το, θα με θυμηθείς!

Τελικά, υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να κάνει ένας social media expert;
Δεν μπορεί να υπολογίσει ποτέ με ακρίβεια το χρόνο τον οποίο θα ξοδέψει επάνω σε ένα project. Και αυτή είναι η μοναδική επένδυση που μπορεί να κάνει όποιος ασχολείται με αυτό το τομέα.. ο χρόνος εργασίας.

Η φωτογράφιση και η συνέντευξη έγινε στο The Caravan Bed & Breakfast, που βρίσκεται Ρεμπέλου 1, Θεσσαλονίκη.

INFO:

Facebook: https://www.facebook.com/thecaravanthessaloniki/ 

Instagram: https://www.instagram.com/thecaravangr/