Σε μια προεκλογική περίοδο κατά την οποία αρχίζει ο διαχωρισμός της μικρής μας κοινωνίας, δείχνουμε έναν διαφορετικό δρόμο που μόνο να ενώσει μπορεί! Πιστεύω ακράδαντα ότι ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ προηγείται της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ να καταφέρει άλματα όταν η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ακόμη τα ονειρεύεται!

Με λυπεί το γεγονός όμως όπου στη δίνη της προεκλογικής περιόδου και την αγωνία να συμπληρωθούν τα ψηφοδέλτια δεν έχουμε ακούσει ΙΔΕΕΣ και ΟΡΑΜΑ που να ενώνουν. Κοινές νοηματοδοτήσεις έχουμε ανάγκη που θα προσφέρουν στα ΓΡΕΒΕΝΑ. Λύσεις στα προβλήματά τους που θα τα οδηγήσουν σε καλύτερες ημέρες!

Εύχομαι να μην αναλωθούμε σε γενικόλογες ιδέες που ακόμη και μια μηχανή τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να συντάξει.

Όπως και να έχει εμείς θα είμαστε παρόντες από τα ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΓΡΕΒΕΝΑ, να συνεχίσουμε την φήμη που κυκλοφορεί και μας θέλει να υλοποιούμε τις ιδέες μας σε δράσεις με συνέπεια. Διαμορφώνοντας διαρκώς το πολιτιστικό γίγνεσθαι του τόπου μας σε ένα διάλογο όχι με το παρελθόν, αλλά με το μέλλον.

Καθότι λοιπόν προεκλογική περίοδος και πολλοί θα ενδιαφέρεστε να αναζητήσετε νέους ορίζοντες για τον Τόπο, σας παραθέτω μερικές ιδέες μου, λειτουργικές, που συνθέτουν το όραμα αυτού εδώ του Φεστιβάλ.

Προσαρμοσμένοι στις σύγχρονες απαιτήσεις και τάσεις φιλοδοξούμε το Φεστιβάλ Μανάκια να αποτελέσει προμετωπίδα ώστε:

1) Να δημιουργήσουμε εργαστήριο θεωρίας και πράξης της τέχνης της φωτογραφίας και του κινηματογράφου στα Γρεβενά.

2) Να δημιουργήσουμε ένα αποθετήριο οπτικοακουστικού υλικού καταγραφής του τόπου των Γρεβενών και ευρύτερα της Δυτικής Μακεδονίας για λόγους πολιτιστικής αναφοράς και προβολής, με αρχεία κινηματογραφικής και φωτογραφικής αρτιότητας που θα μπορούνε να χρησιμοποιηθούν σε κάθε επικοινωνιακή ανάγκη.

3) Να δημιουργήσουμε έναν ψηφιακό χάρτη με κινηματογραφική αποτύπωση τοπίων. Συμβάλλοντας και διευκολύνοντας στη γνωστοποίηση τοπίων για κινηματογραφικά γυρίσματα μεγάλων εταιρειών παραγωγής. Όσοι έχετε γνώση κινηματογραφικών μεγεθών καταλαβαίνεται τι σημαίνει για ένα μήνα να έχει εγκατασταθεί ένα συνεργείο παραγωγής σε έναν τόπο.

4) Να δημιουργήσουμε ένα νέο πολιτιστικό λίκνο και μιας γιορτής για τις Kαλές Tέχνες.

5) Να καταγράψουμε και να οργανώσουμε μια λίστα καλλιτεχνών της Δυτικής Μακεδονίας που εργάζονται και καλλιτεχνούν στην Ελλάδα, αλλά και όσων βρισκονται στη διασπορά. Εγχείρημα το οποίο ήδη έχουμε ξεκινήσει από πέρυσι διαμέσω της ιστοσελίδας του φεστιβάλ μας στην παρακάτω διεύθυνση https://manakiafestival.gr/are-you-an-artist/

6) Να συνεργαστούμε με τα τμήματα Φωτογραφίας, Κινηματογράφου και Καλών Τεχνών υποστηρίζοντας τη νέα γενιά δημιουργικών συμπολιτών μας.

7) Να προβάλλουμε και να προωθήσουμε την αισθητική αγωγή στη χώρα διαμέσου των Καλών Τεχνών, σε ένα διαδραστικό, άμεσο και γιορτινό περιβάλλον.

Για ποιο λόγο το κτήριο του ιδρύματος ΛΑΔΑ ρημάζει ακόμη; Τα κτήρια στην περιοχή του “Αχίλλη”;

Ναι, σαφώς η εύκολη, ανεύθυνη, απάντηση ότι ανήκουν αλλού είναι γνωστή. Αλλά το θέμα είναι ότι ΕΔΩ ρημάζουν και σαφώς το απρόσωπο αλλού απ’ ότι φαίνεται δεν μεριμνά, για τίποτε!

Στην ερχόμενη δημοτική αρχή προτείνω τη δράση υιοθεσίας ενός κτηρίου. Ένας υπεύθυνος αντιδήμαρχος θα συνεργάζεται με κάποιον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο και θα υιοθετούν ένα από τα εν λόγω κτήρια ώστε να στεγάζουν τους σκοπούς και τα οράματά τους απο κοινού. Κάθε κτήριο μπορεί να είναι ένα νέο πολιτιστικό κύτταρο της πόλης.

Ένα από αυτά τα κτήρια εάν υιοθετηθεί από την Κινηματογραφική Λέσχη Γρεβενών και το Φεστιβάλ Μανάκια, μπορεί να μετατραπεί σε Μουσείο Κινηματογράφου και Φωτογραφίας. Προβολές, εργαστήρια, ομιλίες, εξειδικευμένα σεμινάρια, εκθέσεις.

Προτείνω σε έναν από τους ισόγειους χώρους του Δημαρχείου να δημιουργηθεί το “φωτογραφικό εργαστήρι” των Αδελφών ΜΑΝΑΚΙΑ, με υλικό εποχής και τους Αδελφούς Μανάκια παρόντες, ως κέρινα ομοιώματα να δημιουργούν ακόμη τα πορτρέτα και τις “κινούμενες” φωτογραφίες τους, στο σήμερα! Επισκέψιμο καθημερινά προβάλλοντας την σπουδαία παράδοση που μας κληροδότησαν στην τέχνη της φωτογραφίας και του κινηματογράφου.

Ένα από τα μεγάλα επίσης όνειρά μου είναι να καταφέρουν τα Γρεβενά να ενταχθούν στο ΔΙΚΤΥΟ των ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ της UNESCO (Creative Cities). Ενημερωτικά καμία πόλη στην Ελλάδα δεν έχει αυτόν τον τίτλο ακόμη. Σίγουρα χρειάζεται πολλή δουλειά και τρέξιμο. Χρειάζεται ΕΓΝΟΙΑ. Κυρίως όμως μια τεράστια συνισταμένη δημιουργικών δυνάμεων του τόπου και μιας πολιτικής χάραξης που θα ακούει και θα βλέπει την πρωτοπορία και όχι την μικροπολιτική.

Με αυτές τις ιδέες και τους ενθουσιασμούς προχωράμε ανοίγοντας νεους δρόμους.

Κάπως έτσι χτίσαμε αυτό το φεστιβάλ και τα υπόλοιπα, Πρώτα το Φεστιβάλ Ιρλανδικού Πολιτισμού τιμώντας τον Άγιο Πατρίκιο (StPatricksDay.gr), έπειτα το Φεστιβάλ Τόπος (ToposFestival.gr) με τους φίλους μας από τη Γαλλία που είναι το μεγαλύτερο φεστιβάλ στη Δυτική Μακεδονία το οποίο προσελκύει στοχευμένα το μεγαλύτερο διεθνές κοινό και φέτος για πρώτη φορά το μοναδικό μουσικό Φεστιβάλ Batucalda (Batucalda.gr).

Τα μικρά μας Γρεβενά με αυτή την πρωτοπορία ταξιδεύουν σε όλο τον πλανήτη, με συμμετοχές και συνεργασίες από κάθε άκρη του κόσμου.

Μείνετε συντονισμένοι, τον ερχόμενο Οκτώβριο η πόλη μας θα φιλοξενήσει μια μοναδική έκθεση με φωτογραφίες των Αδελφών Μανάκια, κάτι το οποίο θα συμβεί πρώτη φορά στα Γρεβενά. Επεκτείνοντας το πρόγραμμα του Φεστιβάλ Μανάκια θα μεταφέρουμε την έκθεση “Γιάννης και Μίλτος Μανάκια. Τα πρόσωπα πίσω από τον φακό” που διεξάγεται στα πλαίσια της 8ης BIENNALE Θεσσαλονίκης από το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα. Μια απίστευτη συγκυρία με υλικό που περιήλθε στο Μουσείο με έναν πολύ απρόσμενο τρόπο.

Να είστε όλοι καλά, να πιστεύευτε στις δυνάμεις σας και να πιστεύετε στον Τόπο μας!

Τα Γρεβενά δεν υπολείπονται, αντιθέτως πλεονεκτούν!

Τι συγκίνησε 43 διαφορετικούς και μοναδικούς Ανθιστές; Τι τους έκανε να ονειρευτούν; Τι τους έδωσε κίνητρο; Tελικά… τι τους άνθισε σε συνθήκες εγκλεισμού και απομόνωσης;

Το ψηφιακό ανθολόγιο «Τι σ’ ανθίζει;» είναι ένα  συλλογικό έργο- που εμπνεύστηκε ο Στέλιος Παπαλαμπρόπουλος, ιδρυτής του St.Patrick’s Day Festival στα Γρεβενά και του Φεστιβάλ Topos και Μanakia- με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο, που δημιουργήθηκε την περίοδο από τον Μάρτιο έως τον Μάιο του 2020, μέσα στη μεγαλύτερη κρίση στην πρόσφατη ιστορία της ανθρωπότητας και θέτει αυτό το ένα και μοναδικό ερώτημα.

Πως προέκυψε ο τίτλος και ποια ήταν η κινητήριος δύναμη για να γραφτεί;

Τις πρώτες ημέρες της καραντίνας που επιβλήθηκε έπρεπε ξαφνικά να οργανώσουμε τη ζωή μας σε μια νέα πραγματικότητα. Για τους περισσότερους η νέα συνθήκη εγκλεισμού με την ταυτόχρονη αγωνία για την άγνωστη μέχρι τότε απειλή του παγκόσμιου πληθυσμού προκαλούσε υπαρξιακές σκέψεις. Ίσως θα έλεγα ήταν μια πρόκληση ώστε να δοκιμαστούν οι υπαρξιακές μας αντοχές καθώς το άμεσο μέλλον συνεχώς και πιο δυσοίωνο προβλεπόταν. Εκείνες λοιπόν τις ημέρες προσπάθησα να αναδύσω από μέσα μου οτιδήποτε κρατώ ως απόθεμα για να μου αλλάζει τη διάθεση, να μου δίνει ανάσες και ορίζοντα κάθε φορά που το έχω ανάγκη. Η καλή μουσική και η ζωγραφική για εμένα είναι πάντα καταφύγιο. Συμβάλλουν στην αλλαγή της τρέχουσας πραγματικότητας στον μικρόκοσμό μου. Σαφώς δεν μπορούσε να λείπει από τα αναγνώσματα τον πρώτων ημερών ο ποιητής του φωτός, Οδυσσέας Ελύτης, που όταν τον διαβάζω αποκτώ “πτητικές ικανότητες” στον έσω μου κόσμο! Ένα πρωί λοιπόν, από αυτά τα παράξενα, ρίχνοντας δροσερό νερό στο πρόσωπό μου κοιτάζομαι στον καθρέφτη και μου “σκάει” η ερώτηση…. “τι μ’ανθίζει;” Δεν ήθελα τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο! Τις απαντήσεις τις γνωρίζουμε…τις ερωτήσεις ψάχνουμε! Αυτές που σαν ένα βέλος θα ξυπνήσουν μια νέα επίγνωση και πληρότητα!

Ποια δική σου ανάγκη κάλυψε αυτό το βιβλίο;

Μόλις εμπνεύστηκα την ερώτηση, ήδη από τις πρώτες ημέρες έσπευσα να τη μοιραστώ με τους κοντινούς μου φίλους! Η αλήθεια είναι πως ενθουσιάστηκα με τον τρόπο που ανέδυε η ερώτηση μοναδικές απαντήσεις! Το συγκινητικό ήταν πως αρκετοί με έκπληξη μου έλεγαν, είναι η πρώτη φορά που μας θέτει αυτό το ερώτημα κάποιος! Προσωπικά η ανάγκη που κάλυψε ήταν κάτι που μου αρέσει να κάνω τα τελευταία χρόνια… να προκαλώ με τις ιδέες μου ανταμώματα ανάμεσα στους ανθρώπους που σπιθίζουν χαρά και δημιουργία! Αυτό εξάλλου για το οποίο έχω πεισθεί πως αξίζει η ζωή, να δημιουργείς! Και όταν δημιουργείς μαζί με άλλους συνανθρώπους εκεί να δεις γιατί είδους συγκίνηση και συναρπαγή μιλάμε! Πόσο μάλλον να το πετυχαίνεις αυτό σε συνθήκες κοινωνικής απομόνωσης!

Πώς θα περιέγραφες τον ιδανικό αναγνώστη του «Τι σ’ ανθίζει;»; Τι αναζητά και τι θα βρει;

Θεωρώ πως ιδανικός αναγνώστης του βιβλίου είναι αυτός που στο τέλος θα απαντήσει και ο ίδιος στην ερώτηση! Θα βρει στις σελίδες του βιβλίου και στα κείμενα κάθε συμμετέχοντα συμπυκνωμένη ειλικρίνεια που προκαλεί άνοιξη! Πέρα από το κείμενο κάθε συγγραφέας κλήθηκε να προτείνει το αγαπημένο του μουσικό κομμάτι, ταινία και βιβλίο. Μόνο από αυτή την εκδοχή αποτελεί ένα κυριολεκτικό ανθολόγιο που παραθέτει προτάσεις-ανθούς για εξερεύνηση!

Πως και γιατί πάρθηκε η απόφαση να το προσφέρετε δωρεάν και να δημιουργήσετε την ακουστική μορφή (audio) των κειμένων;

Το να διανείμουμε δωρεάν το βιβλίο θεωρώ πως ήταν η ελάχιστη δημιουργική συμβολή μας σε μια εποχή που όλος ο κόσμος έγκλειστος έψαχνε για λόγους διεξόδου και κάτι αισιόδοξο να του “ταράξει” την καθημερινότητα. Ήταν κοινή συμφωνία όλων μας να μην υπάρξει αντίτιμο οικονομικό. Εξάλλου πως να εκτιμήσεις μια τέτοια προσπάθεια; Δεν εκτιμάται η προσφορά και η ομορφιά με οικονομικά μεγέθη. Πρέπει να υπάρχει διαθέσιμη για όσους την αναζητούν! Η ακουστική μορφή των κειμένων ήταν ένα δεύτερο στάδιο. Ήταν μια προέκταση της σκέψης για συγγραφή, καθώς θεώρησα πως επειδή αναφερόμαστε σε προσωπικά και εξομολογητικά κείμενα, μόνο ο κάθε συγγραφέας θα μπορούσε να το αποδώσει με το συναίσθημα που αυτός ήθελε τον χρωματισμό και την ένταση που θα έδινε στη φωνή του! Εξάλλου θεωρώ πως τέτοιου είδους κείμενα αξίζουν να μένουν στην ιστορία διαβασμένα από τους συγγραφείς τους, ώστε επόμενες γενιές που θα τα ανακαλύψουν να τα νιώσουν μέσα από τις φωνές των συγγραφέων τους. Το βασικό όμως κίνητρο για την ακουστική μορφή του βιβλίου ήταν να προσφέρει πρόσβαση στα κείμενά και στους συνανθρώπους μας με προβλήματα όρασης.

Νιώθεις ότι στους καιρούς που ζούμε η συλλογικότητα έχει έναν πιο σημαντικό ρόλο να παίξει;

Ναι! Η συλλογικότητα είναι μονόδρομος για να επιβιώσει το ανθρώπινο ον. Η εποχή που διανύουμε αποτελεί την εποχή της μετανεωτερικότητας. Το χαρακτηριστικό της είναι η αποδόμηση των πάντων. Αξίες, δομές, σχέσεις. Μας εκπροσωπούν άνθρωποι που οι ίδιοι είναι θύματα της αυτοαποδόμησής τους! Μιας τρομακτικής έλλειψης αξιών. Αποδομούν με τις πράξεις τους τον ίδιο τους τον εαυτό χωρίς να το αντιλαμβάνονται παρά μόνο εάν εκτεθούν στην δημοσιότητα. Φτάσαμε στο σημείο να μεταλλάσσεται και η πραγματική έννοια των λέξεων. Μου θυμίζει την “νέα γλωσσα” που επιβαλλόταν στις συνθήκες που περιγράφει στο σπουδαίο 1984 ο Τζόρτζ Όργουελ.

Η συλλογικότητα όμως είναι θεωρώ αδύνατο να σβήσει, καθώς απαντά σε δομικά στοιχεία της ύπαρξης! Αυτό που συμβαίνει κάθε Κυριακή στην Εκκλησία και αυτό που συμβαίνει σε ένα πανηγύρι στο χορό! Άγνωστοι άνθρωποι μεταξύ τους έρχονται κοντά μαζί σε μια κοινή αναφορά και δημιουργούν γεγονός ζωής! Πόσο σπουδαίο τελικά είναι να μοιράζεσαι κάτι. Να μοιράζεσαι αυτό που δημιουργείς! Αυτή είναι η υπέρβαση που μπορεί να πετύχει η συλλογικότητα, δημιουργεί ήθος και έθος που είναι κατεξοχήν οι πυλώνες του τρόπου που ευδοκιμεί σε έναν τόπο και της αισθητικής. Η Ελλάδα δίδαξε συλλογικότητα και θαρρώ πως αυτό ενέχει ζωή. Η αποδόμηση αντιθέτως οδηγεί στην αυτοκαταστροφή. Θα συνεχίσουμε τα επόμενα χρόνια να βλέπουμε ακραίες εκδηλώσεις αποδόμησης, αλλά θα αλλάξει αυτό είμαι σίγουρος.

Τι σ΄ανθίζει;

Όντως όταν στο θέτει κάποιος το ερώτημα, είναι σαν να σε πιάνει απροετοίμαστο. Σαν ένα απότομο ξύπνημα. Σε προκαλεί να αναλογιστείς τους λόγους για τους οποίους ζεις! Δεν είναι και εύκολο! Έχει όμως ως ερώτημα μια ποιητική παρακίνηση που θες να απαντήσεις! Με ανθίζει να δημιουργώ μαζί με ανθιστές και όταν κοιτάζω προς το παρελθόν να νιώθω πως τον χρόνο τον κάναμε ρυθμό μαζί! Στον ρυθμό αυτό συντονιστήκαμε πολλοί και αφήσαμε το αποτύπωμα από ό,τι καλύτερο μπορέσαμε να προσφέρουμε, να γευτούμε, να συγκινηθούμε, να ζήσουμε! Να είμαστε οι δημιουργοί της μουσικής και οι ονειρευτές των ονείρων όπως αναφέρει και ο σπουδαίος ιρλανδός ποιητής Arthur O’Shaughnessy στην Ωδή του. Αυτά μ’ανθίζουν!

Το ψηφιακό βιβλίο «Τι σ’ ανθίζει» προσφέρεται δωρεάν σε όλους και είναι διαθέσιμο σε audio book.