Σύμφωνα με τους ερευνητές η έκρηξη αυτή ήταν δέκα φορές πιο ισχυρή από τις αστρικές εκρήξεις σουπερνόβα που είναι από τα πιο ισχυρά και βίαια, αν όχι το πιο ισχυρό, φαινόμενα στο Σύμπαν. Πρόκειται για μια έκρηξη που απελευθέρωσε περίπου 100 φορές την ενέργεια που θα απελευθερώσει ο Ήλιος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του!

«Πέσαμε τυχαία πάνω της καθώς επισημάνθηκε από τον αλγόριθμο αναζήτησης που χρησιμοποιούσαμε όταν ψάχναμε για έναν τύπο σουπερνόβα. Τα περισσότερα γεγονότα υπερκαινοφανών και παλιρροϊκών διαταραχών (φωτεινές λάμψεις που συμβαίνουν όταν οι μαύρες τρύπες σκίζουν τα περιπλανώμενα αστέρια) διαρκούν μόνο μερικούς μήνες πριν εξαφανιστούν. Το να είναι κάτι φωτεινό για δύο και πλέον χρόνια ήταν κάτι πολύ ασυνήθιστο» αναφέρει Φίλιπ Γουάιζμαν αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον στη Βρετανία, επικεφαλής της μελέτης.

Η επιλογή των 5 πιο εντυπωσιακών πρόσφατων φωτογραφιών δεν είναι μια εύκολη υπόθεση, αλλά είναι αναγκαία καθώς με αυτό τον τρόπο μπορούμε να ρίξουμε μια μικρή ματιά σε αυτό τον μαγικό κόσμο στον οποίο γεννηθήκαμε και ο οποίος δεν τελειώνει στον δικό μας πλανήτη. Εδώ αποφεύγονται οι πολύ δημοφιλείς εικόνες που έχουν ήδη προβληθεί ευρέως και επιλέγονται αυτές που έχουν να διηγηθούν κάτι εξαιρετικό για το σύμπαν.

1. Οι πόλοι του Δία

Η πρώτη εικόνα δημιουργήθηκε από την αποστολή Juno της Nasa, η οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε τροχιά γύρω από τον Δία. Η εικόνα τραβήχτηκε τον Οκτώβριο του 2017, όταν το διαστημικό σκάφος βρισκόταν σε απόσταση 18.906 χιλιομέτρων από τις κορυφές των νεφών του Δία. Αποτυπώνει ένα σύστημα σύννεφων στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη και αποτελεί την πρώτη μας άποψη των πόλων του Δία (του βόρειου πόλου).

Οι εικόνες στις οποίες βασίζεται αυτή η εικόνα αποκαλύπτουν πολύπλοκα μοτίβα ροής, παρόμοια με τους κυκλώνες στη γήινη ατμόσφαιρα, και εντυπωσιακά φαινόμενα που προκαλούνται από την ποικιλία των νεφών σε διαφορετικά υψόμετρα, τα οποία μερικές φορές ρίχνουν σκιές στα στρώματα των νεφών που βρίσκονται από κάτω.

Αυτή η φωτογραφία είναι ξεχωριστή για την ομορφιά της καθώς και για την έκπληξη που προκαλεί: τα τμήματα του πλανήτη κοντά στον βόρειο πόλο του φαίνονται πολύ διαφορετικά από τα τμήματα που είχαμε δει προηγουμένως πιο κοντά στον ισημερινό. Κοιτάζοντας προς τα κάτω τους πόλους του Δία, το Juno μας έδειξε μια διαφορετική άποψη ενός οικείου πλανήτη.

2. Το νεφέλωμα του Αετού

Οι αστρονόμοι μπορούν να λάβουν μοναδικές πληροφορίες κατασκευάζοντας τηλεσκόπια που είναι ευαίσθητα στο φως «χρωμάτων» πέρα από αυτά που μπορούν να δουν τα μάτια μας. Το γνωστό ουράνιο τόξο των χρωμάτων είναι μόνο ένα μικρό κλάσμα αυτού που οι φυσικοί ονομάζουν ηλεκτρομαγνητικό φάσμα.

Πέρα από το κόκκινο είναι το υπέρυθρο, το οποίο μεταφέρει λιγότερη ενέργεια από το οπτικό φως. Μια υπέρυθρη κάμερα μπορεί να δει αντικείμενα που είναι πολύ ψυχρά για να γίνουν αντιληπτά από το ανθρώπινο μάτι. Στο διάστημα, μπορεί επίσης να δει μέσα από τη σκόνη, η οποία διαφορετικά μας «τυφλώνει».

Η επόμενη φωτογραφία είναι η άποψη του Herschel, του μεγαλύτερου διαστημικού παρατηρητήριου Herschel του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, για τον σχηματισμό άστρων στο νεφέλωμα του Αετού, γνωστό και ως M16. Ένα νεφέλωμα είναι ένα νέφος αερίων στο διάστημα. Το νεφέλωμα Eagle απέχει 6.500 έτη φωτός από τη Γη, δηλαδή αρκετά κοντά για τα αστρονομικά δεδομένα. Αυτό το νεφέλωμα είναι ένας τόπος έντονης δημιουργίας αστέρων.

Μια κοντινή άποψη ενός χαρακτηριστικού κοντά στο κέντρο αυτής της εικόνας έχει ονομαστεί «Στήλες της Δημιουργίας». Η κοιλότητα σαρώνεται από ανέμους που προέρχονται από ενεργητικά νέα αστέρια που έχουν πρόσφατα σχηματιστεί βαθύτερα μέσα στο νέφος.

3. Το Γαλαξιακό Κέντρο

Αυτή η εικόνα βλέπει βαθύτερα στο διάστημα, στο κέντρο του Γαλαξία μας. Χρησιμοποιεί επίσης υπέρυθρο φως, αυτή τη φορά συνδυάζοντας δεδομένα από δύο τηλεσκόπια της Nasa, το Hubble και το Spitzer. Η φωτεινή λευκή περιοχή κάτω δεξιά στην εικόνα είναι το κέντρο του Γαλαξία μας. Περιέχει μια τεράστια μαύρη τρύπα που ονομάζεται Τοξότης Α*, ένα σμήνος άστρων και τα απομεινάρια ενός μεγάλου άστρου που εξερράγη ως σουπερνόβα πριν από περίπου 10.000 χρόνια.

Είναι ορατά και άλλα σμήνη αστέρων. Υπάρχει το σμήνος Quintuplet στο κάτω αριστερό μέρος της εικόνας μέσα σε μια φυσαλίδα όπου οι άνεμοι των άστρων έχουν καθαρίσει το τοπικό αέριο και τη σκόνη.

4. Abell 370

Σε πολύ μεγαλύτερες κλίμακες από τους μεμονωμένους γαλαξίες, το σύμπαν είναι δομημένο ως ένας ιστός από νήματα (μακρά συνδεδεμένα νήματα) σκοτεινής ύλης. Μερικά από τα πιο εντυπωσιακά ορατά αντικείμενα είναι σμήνη γαλαξιών που σχηματίζονται στη διασταύρωση των νημάτων.

Αν κοιτάξουμε τα σμήνη γαλαξιών που βρίσκονται κοντά (σχετικά μιλώντας, φυσικά), μπορούμε να δούμε δραματικές αποδείξεις ότι ο Αϊνστάιν είχε δίκιο όταν υποστήριζε ότι η μάζα καμπυλώνει το χώρο. Ένα από τα ωραιότερα παραδείγματα που αποκαλύπτει αυτή τη στρέβλωση του χώρου μπορούμε να δούμε στην εικόνα του Hubble του Abell 370, που κυκλοφόρησε το 2017.

Το Abell 370 είναι ένα σμήνος εκατοντάδων γαλαξιών που απέχει περίπου 5 δισεκατομμύρια έτη φωτός από εμάς. Στην εικόνα μπορείτε να δείτε επιμήκη τόξα φωτός. Αυτά είναι οι μεγεθυμένες και παραμορφωμένες εικόνες πολύ πιο μακρινών γαλαξιών. Η μάζα του σμήνους παραμορφώνει τον χωροχρόνο και κάμπτει το φως από τα πιο μακρινά αντικείμενα, μεγεθύνοντάς τα και σε ορισμένες περιπτώσεις δημιουργώντας πολλαπλές εικόνες του ίδιου μακρινού γαλαξία. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται βαρυτικός φακός, επειδή ο παραμορφωμένος χωροχρόνος λειτουργεί σαν οπτικός φακός.

Η πιο εμφανής από αυτές τις μεγεθυμένες εικόνες είναι το πιο πυκνό φωτεινό τόξο πάνω και αριστερά από το κέντρο της εικόνας. Το τόξο αυτό, που ονομάζεται «ο Δράκος», αποτελείται από δύο εικόνες του ίδιου μακρινού γαλαξία στην κεφαλή και την ουρά του. Επικαλυπτόμενες εικόνες πολλών άλλων μακρινών γαλαξιών αποτελούν το τόξο του σώματος του δράκου.

5. Το «Εξαιρετικά Βαθύ Πεδίο» του τηλεσκοπίου Hubble

Σε μια εμπνευσμένη ιδέα, οι αστρονόμοι αποφάσισαν να στρέψουν το Hubble σε ένα κενό κομμάτι του ουρανού για αρκετές ημέρες, ώστε να ανακαλύψουν ποια εξαιρετικά μακρινά αντικείμενα θα μπορούσαν να παρατηρηθούν στην άκρη του παρατηρήσιμου σύμπαντος. Το εξαιρετικά βαθύ πεδίο Hubble περιέχει σχεδόν 10.000 αντικείμενα, σχεδόν όλα από τα οποία είναι πολύ μακρινοί γαλαξίες. Το φως από ορισμένους από αυτούς τους γαλαξίες ταξιδεύει εδώ και πάνω από 13 δισεκατομμύρια χρόνια, από τότε που το σύμπαν είχε ηλικία μόλις μισού δισεκατομμυρίου ετών.

Ορισμένα από αυτά τα αντικείμενα είναι από τα παλαιότερα και πιο μακρινά γνωστά. Εδώ βλέπουμε φως από αρχαία αστέρια τα οποία έχουν προ πολλού σβήσει. Οι παλαιότεροι γαλαξίες σχηματίστηκαν κατά την εποχή του επανιονισμού, όταν το λεπτό αέριο του σύμπαντος λούστηκε για πρώτη φορά στο φως των άστρων που ήταν ικανό να διαχωρίσει τα ηλεκτρόνια από το υδρογόνο. Αυτή ήταν η τελευταία σημαντική αλλαγή στις ιδιότητες του σύμπαντος στο σύνολό του.

Πηγή:

theconversation.com/five-of-the-most-exciting-telescope-pictures-of-the-universe