Στην Τουρκία και στους μουσουλμάνους των Βαλκανίων η ίδια γιορτή είναι γνωστή ως Κουρμπάν Μπαϊράμ. Σε ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο, όποιος έχει την οικονομική δυνατότητα, προσφέρει θυσία ένα επιτρεπόμενο από τη θρησκεία ζώο (πρόβατο, κατσίκα, βοοειδές ή καμήλα) και κατόπιν μοιράζει ισομερώς το κρέας στους φτωχούς, στους συγγενείς και την οικογένειά του, σε ανάμνηση της ανταλλαγής του Ισμαήλ, γιου του Αβραάμ, με ένα κριάρι.

Οι Μουσουλμάνοι της Θράκης την ημέρα της γιορτής επισκέπτονται τους τάφους των μελών της οικογένειάς τους και στη συνέχεια παρακάθονται σε εορταστικό τραπέζι. Το κύριο γεύμα αποτελούν τα σφάγια, που έχουν ευλογηθεί από τον χότζα. Στους επισκέπτες προσφέρονται κολόνια, καραμέλες και καφές. Σύμφωνα με το έθιμο, τα παιδιά φιλούν το χέρι του οικοδεσπότη και λαμβάνουν από αυτόν ευχές για το μπαϊράμι, μαζί με γλυκά και χρήματα.

Δεκάδες συγκεντρώνονται καθημερινά για προσευχή στο πάρκο El Casino de Embajadores της Μαδρίτης, Ισπανία

Μια εικόνα από το Ντουμπάι

Ο Θανάσης Ν. Παπαθανασίου είναι Διδάκτωρ θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Δίδαξε ως θεολόγος καθηγητής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας.Είναι αρχισυντάκτης και υπεύθυνος ύλης  του θεολογικού περιοδικού “Σύναξη”. Έχει δημοσιεύσει βιβλία και μελέτες.

Ανήκει στη μειοψηφία εκείνη των ανθρώπων της εκκλησίας και της θεολογίας που υψώνουν τη φωνή τους και αναμετρώνται με τον εκκλησιαστικό σκοταδισμό και συντηρητισμό. «Η θεολογία, για να είναι χριστιανική, οφείλει να είναι απελευθερωτική, από τη φύση της» υποστηρίζει και δίνει τη μάχη του κόντρα στον χριστιανικό φονταμενταλισμό.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΕΛΕΒΑΝΗ ΣΤΟ TVXS

……………………………………………………………………………………………………………………………………………

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια «έξαρση» φονταμενταλιστών, παραθρησκευτικών οργανώσεων, μια έντονη ανάμιξη μοναστηριών του Αγίου Όρους στα πολιτικά πράγματα, μέχρι και «ιερές μπίζνες»… Από τους παπάδες στις διαδηλώσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών έως την καθοδήγηση από Μοναχούς του Αγίου Όρους των ψηφοφόρων προς εθνικιστικά και ακροδεξιά κόμματα. Μήπως κάτι δεν πάει καλά στην Εκκλησία; Ποια είναι τελικά η θέση της θεολογίας;

Το κρίσιμο σημείο είναι να κοπιάσει κανείς για να ξεκαθαρίσει ποια κριτήρια και ποιες προτεραιότητες γεννά το ευαγγέλιο. Όχι δηλαδή να κινηθεί, μέσα σε ένα κλίμα επιφανειακών εντυπώσεων, προς θέσεις που εργαλειοποιούν την πίστη κολακεύοντας είτε ένα συντηρητικό ακροατήριο είτε προοδευτικούς συνομιλητές. Η αναμέτρηση με τις αξιώσεις την ίδιας της χριστιανικής ταυτότητας είναι απείρως ουσιαστικότερη, σημαντικότερη και τελικά δυσκολότερη δουλειά από την όποια κολακεία.

Έχουμε να κάνουμε λοιπόν όχι απλώς με διαφορά κάποιων απόψεων που συμμερίζονται όμως κάποια κοινά βασικά κριτήρια, αλλά έχουμε να κάνουμε με βάναυσα αναποδογυρίσματα της πίστης, με βάναυσες στρεβλώσεις της. Η παραχώρηση προτεραιότητας στην αυτοχθονία, η δίψα για θεοκρατία (πράγματα που μοιάζουν παλαιικά), η δίψα για οικονομικές συναλλαγές με τον πιο προχωρημένο τρόπο (πράγμα που μοιάζει εκσυγχρονιστικό), η χειραγώγηση συνειδήσεων, η συστηματική παραγωγή μαγικής νοοτροπίας (η οποία αποτελεί τον απόλυτο αντίποδα της χριστιανικής οπτικής), η καθυπόταξη της οικουμενικότητας στον εθνικισμό, η συμφεροντολογική προσχώρηση σε γεωπολιτικά παιχνίδια, όλα είναι αναίρεση της εκκλησιαστικής ουσίας.

Αν εγκύψει κανείς στην εμπειρία της Εκκλησίας, θα δει συχνά ποιμένες να τάσσονται στο πλευρό του ποιμνίου τους που κακουχείται (όπως στο Κιλελέρ ή στην εθνική αντίσταση), και μαζί θα δει και κάτι πολύτιμο: Με πόσον βασανισμό γινόταν αυτό, ώστε η εκκλησιαστική ταυτότητα να μην γίνει υποπροϊόν εθνικό, κρατικό ή ιδεολογικό. Όποτε λείπει αυτός ο βασανισμός και εξατμίζεται η προτεραιότητα του ευαγγελίου, τότε ο Χριστός θα υποκαθίσταται από ιερά είδωλα – εν μέσω βέβαια στεντόριων ομολογιών πίστης και λυσσαλέας προσπάθειας άσκησης μπούλινγκ σε όσους δεν ανέχονται (χρησιμοποιώ φράση του αγίου Νεκταρίου κατά των φανατικών) να φορούν τις αλυσίδες τους.

Πως εξηγείτε αυτόν τον ακραίο συντηρητισμό μεγάλου μέρους των ανθρώπων της εκκλησίας, ενώ την ίδια ώρα είναι λίγοι και αθόρυβοι όσοι τολμούν να θίξουν την κοινωνική δυστυχία που παράγει το σύστημα; Γιατί η Εκκλησία έχει λόγο για τη Μακεδονία και όχι για τους πρόσφυγες που πνίγονται στο Αιγαίο;

Ξέρετε, αυτή η εικόνα χρειάζεται ακριβέστερη εξέταση. Διάφορα θεσμικά κέντρα και πολλοί θρησκευόμενοι όντως έχουν την στάση που λέτε. Όμως το όλο σκηνικό είναι πραγματικά σύνθετο. Είναι πολλοί οι πιστοί, λαϊκοί και ιερείς οι οποίοι βρίσκονται σε διαφωνία, ακόμα και ρήξη, με τη στάση αυτή. Ειδικά στον θεολογικό χώρο υπάρχει, εδώ και δεκαετίες, απίστευτα σημαντική παραγωγή πάνω σε όλες τις πληγές που προανέφερα.

Με ερευνητικό κόπο, με τόλμη, με παρρησία. Αυτό πρέπει να το δει και η κοινωνία. Χαρακτηριστικό του αποπροσανατολισμού που υπάρχει είναι (ανάμεσα σε άλλα) ότι στην προεκλογική περίοδο των εκλογών της 21ης Μαΐου ανέκυψε αίφνης το ζήτημα των σχολικών εγχειριδίων του μαθήματος των Θρησκευτικών. Θλίψη προκαλεί το γεγονός ότι δημοσιογράφοι που αναφέρθηκαν τότε στο ζήτημα αυτό, φανέρωσαν απλώς την αβυσσαλέα ασχετοσύνη τους.

Το θρησκευτικό φαινόμενο είναι παρόν στη δημόσια σφαίρα, και δρα καταλυτικά, είτε αρνητικά είτε θετικά, πάντως καταλυτικά. Θα μπορούσε να το πάρει κανείς είδηση αν παρακολουθούσε τρέχουσες διεθνείς συζητήσεις, κι ας μην διάβαζε ποτέ του τη Σχολή της Φρανκφούρτης για το θέμα! Πόσο μάλλον αν καταλάβαινε ότι αυτό που έχει συμβεί στα Θρησκευτικά από το 2000 μέχρι σήμερα, είναι μια τρομακτική σύγκρουση που αφορά καθαυτή την φύση της παιδείας και την φυσιογνωμία των μαθημάτων που οφείλονται να διδάσκονται. Αυτή τη στιγμή οι σκοταδιστικοί θρησκευτικοί χώροι έχουν πετύχει την έκδοση απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία και ορίζει το μάθημα των Θρησκευτικών ουσιαστικά ως κατηχητικό – άρα ως επιλεγόμενο. Μπορεί κανείς να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει σε διάφορα επί μέρους ζητήματα. Αλλά πότε θα δούμε το μείζον, τι λογής παιδεία θέλουμε;

Όσο για την αποσιώπηση της κριτικής προς το συστημικό κακό και την παραγωγή κοινωνικής αδικίας, τι να πω; Βάναυση αποσιώπηση της ριζοσπαστικότητας του Ευαγγελίου και των Πατέρων. Η διαστροφή εδώ βρίσκεται σε χίλια δυο κόλπα μεταφυσικής νομιμοποίησης του Μαμωνά (παρόλο που η αντίθεση του Χριστού προς αυτόν υπήρξε απερίφραστη) και δαιμονιώδους αντιδιαστολής του «πνευματικού» από το «κοινωνικό». Το «κοινωνικό» είναι «πνευματικό»! Όχι απλώς δεν είναι απεμπόληση της πίστης, αλλά, εντελώς αντίθετα, είναι βίωση και επαλήθευσή της.

Αριστερά και θρησκευτική Πίστη… είναι δύο έννοιες…;

Η χριστιανική συνείδηση έχει παραμέτρους αριστερές, υπό την έννοια ότι προτάγματά της είναι η έμπρακτη αγάπη που οδηγεί σε εξισωτισμό, η άρνηση ιερότητας της ιδιοκτησίας, το αγκάλιασμα του ξένου, η έμφαση στο κοινό και η αρνητικότητα προς τον εγωισμό, ο οποίος θεωρείται από πολλούς σήμερα ατμομηχανή της επιτυχίας και της ανάπτυξης. Και άλλα πολλά… Ταυτόχρονα ωστόσο υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στο πώς οι πολιτικοί χώροι της Αριστεράς νοούν την θρησκευτική πίστη. Δεν εννοώ αν πιστεύουν ή όχι. Εννοώ ότι κατά πλειονότητα κυριαρχούνται από ένα παλαιοημερολογήτικο πνεύμα, το οποίο δεν παίρνει καν χαμπάρι την κοινωνική δυναμική της πίστης (την επισήμανση, ας πούμε, του Ερνστ Μπλοχ ότι η πίστη δηλώνει πως «κάτι λείπει», πως ετούτος εδώ ο κόσμος κι ετούτη εδώ η κοινωνία δεν μπορεί να είναι το τέρμα της ιστορίας).

Η θεολογία γενικά, και θεολογικά κινήματα ειδικότερα, όπως η Θεολογία της Απελευθέρωσης, παράγουν συγκλονιστικές θέσεις, και είναι τουλάχιστον κρίμα και ανευθυνότητα να μένουν οι αριστεροί άνθρωποι σε έναν θρησκευτικό νηπιασμό και σε μια γκροτέσκα αγραμματοσύνη. Ο θρησκευτικού τύπου και μικρόνοιας φονταμενταλισμός είναι (όσο κι αν ακούγεται ίσως παράδοξο) διαδεδομένο διαβρωτικό φαινόμενο και σε ένθεους και άθεους.

Έχετε γράψει για τη Θεολογία της Απελευθέρωσης… Πείτε μας περιεκτικά όσο μπορείτε λίγα λόγια για το κίνημα αυτό…

Γεννημένο στη δεκαετία του 1970 από Λατινοαμερικάνους Καθολικούς, το κίνημα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης όρισε ως βασική αποστολή της Εκκλησίας την πάλη κατά της κοινωνικής αδικίας σε κάθε της μορφή. Το κίνημα αυτό έχει προσφέρει πολλά, κι έχει γνωρίσει τάσεις και διαφοροποιήσεις. Βασική θέση του είναι η σύγκρουση με το συστημικό κακό, και βασική διαφοροποίηση η αποδοχή ή όχι της επαναστατικής βίας. Για ένα χριστιανικό κίνημα, η έγνοια για ολίσθηση στον ολοκληρωτισμό και σε καθεστωτική νοοτροπία (σε μια ενδοϊστορική εσχατολογία) οφείλει να είναι ανύστακτη.

Στο διάβα του χρόνου, όπως και άλλες ριζοσπαστικές κινήσεις, έτσι και η Θεολογία της Απελευθέρωσης δέχτηκε φοβερές επιθέσεις από εκκλησιαστικά και πολιτικά κέντρα, και ανέδειξε και μάρτυρες. Αυτό που θέλω να επισημάνω οπωσδήποτε, είναι το εξής: Η θεολογία, για να είναι χριστιανική, οφείλει να είναι απελευθερωτική – από τη φύση της. Δεν είναι δηλαδή υπόθεση απλώς ενός από τα πολλά θεολογικά ρεύματα, αλλά υπόθεση της χριστιανικής ταυτότητας καθαυτήν, της ίδιας της χριστιανικής διδασκαλίας στο σύνολό της, με όλο της το μεταφυσικό φορτίο.

Ολόκληρη η συνέντευξη ΕΔΩ :

Θανάσης Ν. Παπαθανασίου: Στην εκκλησία…«μυρίζει μπαρούτι ξανά» (tvxs.gr)

Στο πλαίσιο αυτό, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης διοργανώνει την εκπαιδευτική δράση «Πέρα από το “σύνορον” του Καποδίστρια» που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2021 και ώρα 10:30 π.μ. στον Ιερό Ναό Αγίου Νικάνορα Εράτυρας και την Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2021 και ώρα 10:30 π.μ. στο Αρχοντικό Αργυριάδη (Μαλιόγκα). Η εκπαιδευτική αυτή δράση περιλαμβάνει ξενάγηση από αρχαιολόγο και μικρό κυνήγι θησαυρού και απευθύνεται κυρίως σε μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου, χωρίς φυσικά να αποκλείονται οι ενήλικες επισκέπτες.

Στόχος της δράσης είναι να ανακαλύψουν οι μαθητές άγνωστες πτυχές της τοπικής ιστορίας που συμβαίνουν παράλληλα με την Ελληνική Επανάσταση και την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους. Οι μαθητές θα μάθουν για τις επανασταστικές ιδέες και τις ανανεωτικές τάσεις που επικρατούσαν την εποχή αυτή στη Δυτική Μακεδονία, έναν χώρο πέρα από την οροθετική γραμμή, “το σύνορον”, που ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος, Ιωάννης Καποδίστριας, είχε θέσει για τα σύνορα του νέου ελληνικού κράτους.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κοζάνης επέλεξε να τοποθετήσει τη συγκεκριμένη εκπαιδευτική δράση σε δύο μνημεία με ιδιαίτερη σημασία για τις καλλιτεχνικές τάσεις που επικρατούσαν την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης στην περιοχή του Βοΐου και γενικότερα της Μακεδονίας: τον Ναό του Αγίου Νικάνορα στην Εράτυρα, που χτίστηκε το 1816 και είναι διακοσμημένος με εικόνες και τοιχογραφίες του του 1825, και το αρχοντικό Μαλιόγκα – Αργυριάδη στη συνοικία Χώρα της Σιάτιστας, που χτίστηκε το 1759 και φέρει τοιχογραφικό διάκοσμο του 1844.

Ο Ναός του Αγίου Νικάνορα στην Εράτυρα, ζωγραφισμένος από αγιογράφους από την ίδια την Εράτυρα, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των ανανεωτικών τάσεων της λόγιας ζωγραφικής της Δυτικής Μακεδονίας που μορφολογικά έχουν αποκοπεί από την μεταβυζαντινή παράδοση και προσεταιρίζονται περισσότερο τις δυτικές τάσεις, διατηρώντας πάντα μια όμως την ίδια θρησκευτική θεματολογία, όπως είχε διαμορφωθεί από την ύστερη βυζαντινή εποχή.

Οι τοιχογραφίες του αρχοντικού Αργυριάδη (Μαλιόγκα) στη Σιάτιστα ρέπουν περισσότερο προς μια λαϊκή απόδοση όσον αφορά την τεχνοτροπία τους, τα απεικονιζόμενα θέματά τους όμως είναι εντυπωσιακά εκλεκτικιστικά. Η θεματολογία της ζωγραφικής περιλαμβάνει από απόψεις ευρωπαϊκών πόλεων και παγκόσμιους χάρτες έως ξένους ηγέτες και στρατιωτικούς καθώς επίσης και μια σπάνια στη Μακεδονία τοιχογραφική απόδοση του Όθωνα, του πρώτου βασιλιά της Ελλάδος. Η ζωγραφική του αρχοντικού είναι χαρακτηριστική των ιδεολογικών, πολιτικών και καλλιτεχνικών τάσεων που επικρατούν στη Μακεδονία πριν και μετά την ελληνική επανάσταση.

Οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν στη δράση μπορούν να προκρατήσουν τη θέση τους (η κάθε ομάδα ξενάγησης δύναται να αποτελείται από 8 άτομα) στέλνοντας email στη διεύθυνση peraapotosynoron@gmail.com σημειώνοντας το ονοματεπώνυμό τους, την ηλικία τους(ένα είναι μαθητές) και για ποια από τις δύο ημέρες ενδιαφέρονται να λάβουν μέρος. Εναλλακτικά μπορούν να τηλεφωνούν στο 24610 98800, εσωτ. 3 ή να συμπληρώσουν την σχετική φόρμα στην ιστοσελίδα https://peraapotosynoron.wordpress.com/, στην οποία μπορούν να αναζητήσουν περισσότερες πληροφορίες για την συγκεκριμένη δράση.

Σημειώνεται ότι τα μουσεία παραμένουν ανοιχτά για το κοινό, το Σαββατοκύριακο (25-26/9/2021) του εορτασμού και η είσοδος σε αυτά, καθώς και στους αρχαιολογικούς χώρους του Κράτους είναι ελεύθερη, σύμφωνα με την αρ.ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΔΑΜΕΕΠ/ΤΑΜΣ/346553/247338/5874/3323/27-6-2019 K.Υ.Α. (ΦΕΚ 2666/Β/1-7-2019), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

Η Ελλάδα συμμετέχει στον εορτασμό των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΕΗΠΚ) από το 1996. Γενικός συντονιστής του προγράμματος είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης, ενώ βασικός στόχος του είναι η βελτίωση της πρόσβασης των πολιτών σε στοιχεία της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, υλικής και άυλης, καθώς και η ευαισθητοποίησή τους στα θέματα αυτά. Σκοπός του προγράμματος είναι η ενίσχυση του διαπολιτισμικού διαλόγου και των διασυνοριακών συνεργασιών.

Ο εθνικός συντονιστής του προγράμματος είναι η Διεύθυνση Αρχαιολογικών Μουσείων, Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, η οποία έχει διαμορφώσει ένα συγκεκριμένο στίγμα εορτασμού: θεματολογία που αλλάζει ανά διετία, έμφαση στο νεανικό κοινό, υψηλής ποιότητας παρεχόμενη πληροφορία, εξοικείωση του κοινού με το έργο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, χρήση νέων τεχνολογιών και άλλα.

Πηγή: mouseioaianis.gr

Μιλήσαμε με τον Γενικό Διευθυντή της εταιρίας STRATIS ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΕ κ. Νίκο Δημητριάδη για το ερευνητικό  RE–TOUR και τον θρησκευτικό τουρισμό ως άξονα ανάπτυξης για τις τοπικές κοινωνίες.

Συνέντευξη: Τάνια Ώττα

Τι είναι το έργο RE–TOUR?

Το ερευνητικό έργο RE-TOUR («Ανάδειξη και Πιστοποίηση Προορισμών και  Διαδρομών Θρησκευτικού Τουρισμού») εστιάζεται στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου αναπτυξιακού πακέτου συμβουλευτικών – προωθητικών υπηρεσιών και υπηρεσιών «πιστοποίησης», το οποίο θα παρέχει τη δυνατότητα στους αρμόδιους δυνητικούς λήπτες (ΟΤΑ Α & Β βαθμού, Αναπτυξιακές Εταιρίες, Επιμελητήρια, κλπ) – Φορείς Διαχείρισης, να εκπονήσουν και να υλοποιήσουν ένα απόλυτα ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο ανάδειξης και αξιοποίησης των θρησκευτικών μνημείων και εκδηλώσεων της περιοχής τους και αν θέλουν, να λάβουν και το σχετικό πιστοποιητικό συμμόρφωσης με το πρότυπο Θρησκευτικών Προορισμών και/ή Διαδρομών RE-TOUR το οποίο αναπτύσσεται στο πλαίσιο του συγκεκριμένου έργου..

Οι υπηρεσίες του RE-TOUR δεν αφορούν μόνο στην ανάδειξη συγκεκριμένων μνημείων ή διαδρομών αλλά δημιουργούν ένα ολιστικό και ολοκληρωμένο στρατηγικό σχέδιο τοπικής ανάπτυξης το οποίο συνδέεται τόσο με πρωτοβουλίες παραδοσιακής όσο και κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Το μοντέλο τοπικής ανάπτυξης με άξονα τον Θρησκευτικό Τουρισμό που το RE-TOUR υπηρετεί, βασίζεται στο συμμετοχικό σχεδιασμό και στην κινητοποίηση – ενεργοποίηση του συνόλου της τοπικής κοινωνίας.

Το έργο RE-TOUR έχει ενταχθεί στην Ενιαία Δράση Κρατικών Ενισχύσεων Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης & Καινοτομίας «ΕΡΕΥΝΩ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ – ΚΑΙΝΟΤΟΜΩ» του Ε.Π. «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ)», ΕΣΠΑ 2014 – 2020, από όπου και συγχρηματοδοτείται.

Ολοκληρώνεται φέτος τον Σεπτέμβριο οπότε και θα ξεκινήσει η εμπορική του αξιοποίηση.

Ποιοι φορείς εμπλέκονται στο ερευνητικό αυτό έργο;

Το ερευνητικό έργο RE-TOUR υλοποιείται από την ακόλουθη σύμπραξη εταιριών και Πανεπιστημίων:

• STRATIS ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ – ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ & ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΕΠΕ (Συντονιστής εταίρος)
• ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΡΙΩΝ ΤΡΙΤΩΝ Α.Μ.Κ.Ε.
• Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Τμήμα Θεολογίας)
• Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (Τμήμα Οικονομικών Επιστημών

Γιατί ασχοληθήκατε με τον Θρησκευτικό Τουρισμό;

Καταρχήν η εταιρία μας (STRATIS ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ) έχει υλοποιήσει τα τελευταία 20 χρόνια πολλά έργα στα αντικείμενα Πολιτισμού/ Τουρισμού (και ειδικά του θεματικού) στο πλαίσιο Εθνικών και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων και έχει αποκτήσει μεγάλη εμπειρία και τεχνογνωσία στους τομείς αυτούς. Διαπίστωνε λοιπόν όλα αυτά τα χρόνια, ένα μεγάλο κενό στην τουριστική αξιοποίηση των θρησκευτικών μνημείων και εκδηλώσεων στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι η χώρα μας είναι κορυφαία σε παγκόσμιο επίπεδο στο θέμα αυτό. Είναι γνωστό εξάλλου ότι ο Θρησκευτικός Τουρισμός είναι η παλαιότερη και η πιο σημαντική μορφή του τουρισμού στην ιστορία της ανθρωπότητας.  Έτσι δημιουργήθηκε αρχικά η ιδέα, την οποία στη συνέχεια την δουλέψαμε μαζί με τα δύο Πανεπιστήμια και την υποβάλαμε στο παραπάνω πλαίσιο του ΕΣΠΑ.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα από την εφαρμογή του RE-TOUR σε μια περιοχή;

H ανάδειξη μιας περιοχής ως «πιστοποιημένου» προορισμού Θρησκευτικού Τουρισμού φέρνει θεαματικά αποτελέσματα στην αύξηση της τουριστικής επισκεψιμότητας, συμβάλλοντας στην τοπική ανάπτυξη, γιατί δημιουργεί αυξημένο γόητρο και φήμη στην τοπική κοινότητα, ενισχύει το σεβασμό του επισκέπτη προς την περιοχή, δημιουργεί την βεβαιότητα στον επισκέπτη θα ζήσει μια μοναδική εμπειρία θρησκευτικού τουρισμού, προσελκύει τουρίστες που αναζητούν αυθεντικές εμπειρίες που συνδέονται με συγκεκριμένες θρησκευτικές τοποθεσίες και εκδηλώσεις, δημιουργεί την δικαιολογημένη πεποίθηση στους τουρίστες ότι θα συνυπάρχουν ολοκληρωμένα όλες οι απαραίτητες ποιοτικές υπηρεσίες, ώστε να απολαύσουν την επίσκεψή τους στην περιοχή και να έχουν μια γνήσια θρησκευτική εμπειρία και πολλά άλλα.

Πως προβλέπετε να γίνει η εμπορική αξιοποίηση του «προϊόντος» RE-TOUR;

Η εταιρία μας θα παρέχει προς τον Φορέα Διαχείρισης μιας περιοχής όλες τις απαραίτητες συμβουλευτικές και μελετητικές υπηρεσίες καθώς και υπηρεσίες διαχείρισης του όλου εγχειρήματος, με στόχο την προετοιμασία του Στρατηγικού Σχεδίου Ανάδειξης και Αξιοποίησης των Θρησκευτικών Μνημείων και Εκδηλώσεων, το οποίο θα περιλαμβάνει και προτάσεις για τυχόν απαραίτητες παρεμβάσεις, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να συμμορφωθεί η περιοχή με το πρότυπο RE-TOUR. Στη συνέχεια ο Φορέας Διαχείρισης θα μπορεί να αιτηθεί προς την Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία ΚΟΙΝΩΝΙΑ 3/3 να της απονεμηθεί το πιστοποιητικό συμμόρφωσης με το πρότυπο RE-TOUR.

Πως μπορεί κάποιος ενδιαφερόμενος να μάθει περισσότερα για το RE-TOUR;

Από τον διαδικτυακό τόπο της εταιρίας μας www.stratis.com.gr και του έργου www.retour.gr,, από την σελίδα του RE-TOUR στο Facebook:https://www.facebook.com/Religious.Tourism.RE.Tour  και από τις διαδικτυακές ημερίδες τις οποίες οργανώνουμε πλέον τακτικά.