Εκδόσεις Ίκαρος 

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα 

Επειδή σ’ αγαπώ και στην αγάπη ξέρω 

Να μπαίνω σαν Πανσέληνος 

Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ’ αχανή 

  σεντόνια 

Να μαδάω γιασεμιά – κι έχω τη δύναμη 

Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω 

Μεσ’ από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας

στοές

Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε

Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα 

Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς 

Πώς λες ψιθυριστά το “τι” και το “ε” 

Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο 

Πάντα εμείς το φως κι η σκιά 

Πάντα εσύ τ’ αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό 

     πλεούμενο 

Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά 

Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά… 

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο 

Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά 

Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική

Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα 

Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή 

Που πια δεν έχω τίποτα άλλο 

Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα 

Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου

Να μυρίζω από σένα και ν’ αγριεύουν οι άνθρωποι 

Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο

Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς 

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα. 

Οδυσσέας Ελύτης: Οδυσσέας Αλεπουδέλης, ποιητής,μεταφραστής, κριτικός τέχνης, συγγραφέας, γεννήθηκε 2 Νοεμβρίου 1911. Το 1960 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.