*Η σημερινή (Παρασκευή 10/3) συναυλία διαμαρτυρίας στο Δημαρχείο Καστοριάς την επικαιροποιεί. Συμμετέχουν (με σειρά εμφάνισης): Αλέξης Γούδας, Κούπες, Φιρί – Φιρί,  zΩtt (19), Bue & Self Made (Φ ΛVBS),  Got, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Baildsa & Pindos Atletico, Banda Entopica.

 

Αν η περίπτωση της έξωσης και βίαιης σύλληψης  του ξενοδόχου στην Καστοριά  στις 23/2/’23 επιδίωκε να εφαρμοστεί η νομιμότητα, κατάφερε ακριβώς το αντίθετο. Να απονομιμοποιήσει τα πάντα. Αίτια, αφορμές και, φυσικά, μεθόδους. Επιπλέον  μας θύμωσε. Οι  αφροαμερικάνικου στυλ  συλλήψεις δεν είναι του γούστου μας, ευτυχώς. Ούτε οι αστυνομικοί-ράμπο.

Το επεισόδιο επανέφερε για άλλη μια φορά το τι είναι νόμιμο και τι ηθικό. Πολύ περισσότερο- γι αυτούς που αμφιταλαντεύονται ή τα ταυτίζουν- ότι το νόμιμο δεν δικαιολογείται να είναι άγριο και απάνθρωπο. Τότε δεν είναι εφαρμογή (νόμου) αλλά επιβολή. Δεν είναι νομιμότητα αλλά καταναγκασμός  σε όποια τέτοια. Είναι σημαντικά διαφορετικές οι λέξεις και οι έννοιες. Αν είναι στις προθέσεις τους  να τις εξηγήσουν βέβαια.

Μπροστά στα μάτια πολλών, αλλά και των γονιών, η αστυνομία συμπεριφέρθηκε απαράδεκτα βίαια και ιταμά. Κακοποίησε σε κοινή θέα έναν πολίτη, που η αντίσταση την οποία είδαμε και για την οποία κατηγορήθηκε επιπλέον, ήταν ότι (μη αποδεχόμενος την κατηγορία) δεν «συνεμορφώθη» σ το «βγες έξω» και «έλα μαζί μας». Δεν ήταν ούτε επιθετικός, ούτε επικίνδυνος ούτε βέβαια ένοπλος. Υπερασπίστηκε το δίκιο του, την αξιοπρέπειά του και τις δειλίες μας. Αυτή ήταν η  «αντίστασή του κατά της αρχής» αλλά και κατά των δικαστικών κλητήρων-κατηγόρων του. Και η αντίδραση (ή η δράση;) των αστυνομικών, του κράτους, της «νομιμότητας» ποια ήταν; Γροθιά στο στομάχι για όλους μας. Η δημόσια αστυνομία  μας πρόσβαλε άλλη μια φορά(ναι, άλλη μια φορά). Μας γκρέμισε, μας πέρασε χειροπέδες και μας συνέλαβε.

Η ιστορία των πλειστηριασμών και των εξώσεων είναι πονεμένη έτσι κι αλλιώς. Πατάει σε κυβερνήσεις, δικαστικές αποφάσεις, τράπεζες, διεθνείς «επενδυτές» (funds) και κλητήρες μερακλήδες. Ένα γκρίζο τοπίο στην ομίχλη της ελληνικής πραγματικότητας που βάζει απ’ το παράθυρο στο παιχνίδι και την αστυνομία. Η οποία πρέπει να «εκτελέσει τα νόμιμα». Αλλά πώς;

Χωρίς σεβασμό στους πολίτες; Αντιμετωπίζοντάς τους σαν κακοποιούς και τελευταίους εγκληματίες; Ποδοπατώντας την αξιοπρέπειά των ίδιων, των οικογενειών τους και όλων μας; Οφείλει να μας εξηγήσει, αντί να μοιράζει κατηγορίες, πώς δικαιολογείται αυτού του είδους  η «βίαιη συνδρομή» και σε ποιο δίκαιο ακουμπάει.

Κι αν δεν μπορεί «να εφαρμόζει τα νόμιμα» με λογική σύγχρονου κράτους, όπως αρμόζει,  είναι ευθύνη  της να ψάξει και να βρει τον τρόπο να το κάνει. Καμιά βία δεν μπορεί να δικαιολογείται στο όνομα της δικαιοσύνης. Το νόμιμο, και άρα το δίκαιο, δε μπορεί να μην είναι ειρηνικό και πολιτισμένο.

Σε κάθε περίπτωση, μια αστυνομία ανεπαρκής ή επικίνδυνη είναι σίγουρα μια αστυνομία που δεν μας ταιριάζει.

Το περιεχόμενο της εγκυκλίου διαβιβάστηκε στη Βουλή από τον υπουργό Δικαιοσύνης, Κώστα Τσιάρα, σε απάντηση ερώτησης που είχε καταθέσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, μετά τη γυναικοκτονία της Αΐντας Παπαδοπούλου, μητέρας ανηλίκων τέκνων, την 5η Μαΐου, διά στραγγαλισμού από τον – καθ’ ομολογία δράστη – σύζυγό της, μία υπόθεση που ήρθε να προστεθεί στη μακάβρια λίστα της «πανδημίας» των γυναικοκτονιών.

Υπουργείο Δικαιοσύνης για γυναικοκτονίες

Σε απάντηση της ερώτησης του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Κώστας Τσιάρας, τονίζει ότι «η πρόβλεψη ενός νέου ποινικού αδικήματος “γυναικοκτονίας” θα οδηγήσει σε μία ανεπίτρεπτη, τόσο συνταγματικά όσο και ηθικά, σχετικοποίηση της ανθρώπινης ζωής, που είναι το υπέρτατο αγαθό και προστατεύεται απόλυτα».

Σε αυτήν την απόλυτη προστασία της ανθρώπινης ζωής, όπως επισημαίνει ο κ. Τσιάρας, δεν χωρούν ούτε διαφοροποιήσεις, ούτε παρεκκλίσεις, ούτε εξαιρέσεις, ούτε διακρίσεις, γιατί «η ανθρώπινη ζωή δεν σχετικοποιείται» ανάλογα με το φύλο, το χρώμα, τον τόπο καταγωγής.

Στατιστικά στοιχεία

Στη Βουλή, μετά από ερώτηση που είχε καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει διαβιβάσει στοιχεία αναφορικά με τα περιστατικά για τα οποία επελήφθησαν τα τμήματα αντιμετώπισης ενδοικογενειακής βίας, την περίοδο από 11.10.2021 έως 31.01.2022.

Συνοπτικά, από αυτό το έγγραφο προκύπτει ότι τη συγκεκριμένη περίοδο έχουν καταγραφεί 1.632 περιστατικά για το αδίκημα περί ενδοοικογενειακής βίας στην Αττική και 592 περιστατικά στη Θεσσαλονίκη.

Από τον Οκτώβριο του 2019, από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη έχει αναπτυχθεί δίκτυο εθνικής εμβέλειας 73 υπηρεσιών αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Τάκης Θοδωρικάκος, έχει ενημερώσει τη Βουλή ότι το προσωπικό που στελεχώνει τα γραφεία αντιμετώπισης περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας δεν διατίθεται σε καθήκοντα ξένα προς την αποστολή της υπηρεσίας και εκπαιδεύεται επί του νομοθετικού πλαισίου των ενδεδειγμένων δικονομικών και υπηρεσιακών ενεργειών, καθώς και επί ζητημάτων επικοινωνίας και ψυχοκοινωνικής υποστήριξης που παρέχουν συναρμόδιοι φορείς. Παρακολουθεί, επίσης, το ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό πρόγραμμα «ARIADNE2», με αντικείμενο την προστασία προσφύγων και μεταναστών γυναικών από περιστατικά ενδοοικογενειακής

«Πρωταθλήτρια» η Αττική

Τα 500 κάθε μήνα έφτασαν τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα. Τα στοιχεία που κατέθεσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης στη Βουλή είναι ανησυχητικά και δείχνουν έξαρση του φαινομένου.

Από τον Οκτώβριο του 2021 έως τον Ιανουάριο του 2022 καταγράφηκαν πάνω από 2.000 κρούσματα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα οι αρμόδιες αρχές έχουν καταγράψει 1.632 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στην Αττική και 592 στην Θεσσαλονίκη.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης χαρακτηρίζει την έξαρση των περιστατικών έμφυλης βίας και δολοφονιών γυναικών που παρατηρούνται την τελευταία περίοδο ως «ανησυχητική».

Αναφορικά με την Αττική τα περισσότερα περιστατικά έχουν καταγραφεί από την αστυνομική διεύθυνση Αθηνών (508) και συγκεκριμένα από το τμήμα της Ομόνοιας (153), Καλλιθέας (53), Ζωγράφου (38), Κολωνού (32).

Εν συνεχεία ακολουθεί η Αστυνομική Διεύθυνση Δυτικής Αττικής με 425 περιστατικά με τα περισσότερα από αυτά να καταγράφονται από το Αστυνομικό Τμήμα Περιστερίου 141, Αχαρνών (44), Ιλίου (41).

Στην Αστυνομική Διεύθυνση Βορειοανατολικής Αττικής έχουν σχηματιστεί φάκελοι για 256 υποθέσεις ενδοικογενειακής βίας και συγκεκριμένα στα Α.Τ Αγίας Παρασκευής 97 και Κηφισίας 24.

Αναφορικά με τις υπόλοιπες αστυνομικές διευθύνσεις, το ΑΤ Αλίμου έχει κληθεί να αντιμετωπίσει 129 υποθέσεις, το ΑΤ Δημοτικού Θεάτρου στον Πειραιά 107 ενώ στην Θεσσαλονίκη το Α.Τ Λευκού Πύργου σχημάτισε 120 σχετικούς φακέλους.

«Ανοίξετε τα βλέφαρα, ο Ήλιος να περάσει,

Να φοβηθεί ο θάνατος και να σας προσπεράσει*…»

Alex Sid-Ουρανία Πατέλλη – «Ασήμι και Σκουριά»

Στις χίλιες εκδοχές της δομής της κοινωνικής συνύπαρξης μας, εκεί που τίποτα δεν αναπνέει, ούτε εμπνέει, η δεδομένη συνθήκη της ακραίας βίας είναι κάτι παραπάνω από μια απλή σύμβαση. Δεν είναι συνθήκη δημοκρατίας η αποδοχή της αυτοκτονικής ρήξης από την ίδια τη φύση μας. Δεν έχουμε απομακρυνθεί από τον «άριστο πολίτη» του Αριστοτέλη, επειδή πολύ απλά δεν κατορθώσαμε να πλησιάσουμε ούτε απειροελάχιστα την εμβέλεια της φύσης του. Χιλιοειπωμένες φράσεις κενές νοήματος αντικατέστησαν την αντανακλαστική ευαισθησία σε κάθε άγρια παραβίαση του πυρήνα της ύπαρξης μας.

Αυτή η παραβίαση δε συντελείται ούτε αθόρυβα, ούτε ασυναίσθητα ή υποσυνείδητα. Είναι προσβλητικά γυμνή στη θέα μας. Την αντιλαμβανόμαστε εμπειρικά, και εντελώς ειρωνικά έχει επίγνωση της αποκαλυπτικής υφής της. Έχει το θράσος να εμφανίζεται καθημερινά στην τηλεόραση, στην προέκταση της προσωπικότητάς μας,aka social media, στον τύπο, στο πεζοδρόμιο, στο ίδιο μας το σπίτι. Χαιρέκακα αυτοσυντηρείται από τη στιγμή που αποφασίσαμε να ακολουθούμε δύο άκρα. Η απόλυτη σιωπή αν δε διαπιστώνεται εμπλοκή. Η ασυντόνιστη αλλά άδεια κραυγή, αν καταφάσκεται  απειλή. Σε ένα διάγραμμα του Venn αυτές οι επιλογές αλληλοαποκλείονται, και δεν έχουν ούτε σημείο τομής, ούτε σημείο προσέγγισης.

Ξυπνάμε συγχυσμένοι και δε βρίσκουμε την κατεύθυνση του θυμού μας. Όταν ο θυμός δεν βρίσκει αποδέκτες, συσσωρεύεται εγκληματικά σε σημείο που απενεργοποιεί τους αισθητήρες της τρυφερότητάς μας. Και από αυτή έχουμε απομακρυνθεί επικίνδυνα. Έχουμε εξοικειωθεί με τους βιασμούς, την αφαίρεση της ζωής, τη βλάβη, την ασχήμια, την άρνηση, την αφιλτράριστη και σκληρή απόδοση χαρακτηρισμών και τύπων. Αν δεν μας εξοργίζει, αν δεν μας πνίγει αυτή η βία, αλλά το βάρος της σκέψης μας μετατοπίζεται στο να βρούμε τις αιτίες, τις αφορμές, τις δικαιολογίες και το συντρέχον πταίσμα, συγγνώμη, μα είμαστε μέρος του προβλήματος. Η λήθη του επιλήψιμου είναι ο νέος αμυντικός μηχανισμός μας.

Ας μην παρεξηγηθούν οι δεοντολόγοι και οι ηθικά αποστασιοποιημένοι από αυτή την αντίδραση. Κινδυνεύω να κατηγορηθώ ως αφελής. Δεν ονειροπολώ. Γνωρίζω ότι δεν θα αλλάξει αυτή η σελίδα τον κόσμο.  Μα δε θέλω να λαμβάνω ως δεδομένο ότι «αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ», δεν θεωρώ ότι θα έπρεπε να υπαγορεύεται η προσέγγιση μου από κάποια αυτόκλητη ματαιότητα. Είναι υποχώρηση κατά κράτος η ανυπαρξία ελπίδας για ένα άλλο αύριο.

«Σαν γίνει ο πόνος του ενός, ο πόνος του καθένα, οι φυλακές γκρεμίζονται κι είναι όλα αναπαμένα*»

Κάθε φορά που χωρίς φρένα ακροβατούμε σε αρχεία και γεγονότα και δεν τα αφήνουμε στην τύχη κάποιου άλλου, κάθε φορά που προσπαθούμε να μαλακώσουμε την καρδιά μας σε αναζήτηση της ενσυναίσθησης, που απαρνηθήκαμε, κάθε τέτοια φορά που θα απαγορεύουμε στον εαυτό μας να πληγώνει το διπλανό μας, κάθε τέτοια φορά που θα μπορούμε να βρούμε το φίλτρο της συμπεριφοράς μας, έχουμε αλλάξει κάτι από τον κόσμο μας. Όσο μικρό, υποσυνείδητο ή χωρίς αποτύπωμα είναι αυτό.

Κάθε φορά που τελειώνει αυτός ο κόσμος, παίρνει το χώρο του ένας νέος.

Τη στιγμή που θα αντιδράσουμε για την προσβολή επειδή θα μας ενοχλεί αυτή, και τίποτα άλλο, μακριά από προφίλ, κατηγορίες και δικαιολογίες, διαβεβαιωμένες αιτίες που την προκαλούν, η αγριότητα θα απομακρύνεται. Θα συρρικώνεται στο δικό μας πεδίο, και αυτή η συνειδητή επιλογή θα είναι ο κοινός παρονομαστής μας. Τι ταξιδεύει πιο γρήγορα από το φως; Και στον πιο βαρύ χειμώνα, στην πιο καταστροφική εκδοχή της ύπαρξης μας, ο παγωμένος Ήλιος φωτίζει και ας μη ζεσταίνει.

Στο επίκεντρο των ερευνητικών της ενδιαφερόντων βρίσκεται η κοινωνική συμπεριφορά παιδιών και εφήβων, με ή χωρίς Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες, δίνοντας έμφαση στον εκφοβισμό και τον κυβερνο – εκφοβισμό. Έχει λάβει μέρος με ανακοινώσεις σε εθνικά και διεθνή συνέδρια στον τομέα της Εκπαίδευσης και της Ψυχολογίας και συμμετείχε σε δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και σε ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα.

Εργάζεται ως Νηπιαγωγός Ειδικής Αγωγής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση από το 2010, ως  Συνεργαζόμενο Εκπαιδευτικό Προσωπικό στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και ως Διδάσκουσα στο Τμήμα Επιστημών Εκπαίδευσης στην Προσχολική Ηλικία (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης).

Εμείς την συναντήσαμε και συζητήσαμε μαζί της για το cyber bullying, τις διαφοροποιήσεις του από τον παραδοσιακό εκφοβισμό, την νέα ψηφιακή κουλτούρα και τις Τεχνολογίες της Πληροφορίας, την διαχείριση και ενημέρωση σχετικά με τον κυβερνοεκφοβισμό, τις επιπτώσεις του σε ένα παιδί και σε έναν έφηβο.

Η Ναυσικά Αντωνιάδου εκφράζεται με τρόπο απόλυτα κατανοητό κάτι στο οποίο βοηθούν οι ακαδημαϊκές και εξειδικευμένες γνώσεις της και μας παρουσιάζει τις κεντρικές ιδέες του κυβερνοεκφοβισμού ενώ αποκαλύπτει λεπτομέρειες που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστές.

Τι είναι ο κυβερνοεκφοβισμός, πότε ένα περιστατικό θεωρείται cyber bullying, ποια είναι η συχνότητά του και ποιες είναι οι διαφοροποιήσεις του από τον παραδοσιακό εκφοβισμό;

Ένα περιστατικό επιθετικότητας θεωρείται κυβερνοεκφοβισμός όταν πραγματοποιείται με τη χρήση των Τεχνολογιών Πληροφόρησης και Επικοινωνίας, εσκεμμένα και με πρόθεση πρόκλησης βλάβης εναντίον ενός ατόμου που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι πρέπει επιπροσθέτως οι ενέργειες να είναι επανειλημμένες σε βάθος χρόνου, αλλά αυτό δεν έχει γίνει ομόφωνα αποδεκτό εξαιτίας των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των Τεχνολογιών Πληροφόρησης και επικοινωνίας. Η αναφερόμενη συχνότητα διαφέρει ανά έρευνα και εντοπίζονται σημαντικές διακυμάνσεις εξαιτίας των διαφοροποιήσεων στον τρόπο με τον οποίο γίνεται κάθε έρευνα. Πάντως μιλάμε για ένα υπαρκτό φαινόμενο που μπορεί να αφορά από 5% μέχρι και >30% των παιδιών και εφήβων. Οι περισσότερες διαφορές με τον παραδοσιακό εκφοβισμό προκύπτουν από το χρησιμοποιούμενο μέσο, δηλαδή τις Τεχνολογίες Πληροφόρησης και Επικοινωνίας οι οποίες είναι δυνατό να προσδώσουν ανωνυμία και ως εκ τούτου μεγαλύτερη ισχύ στον θύτη, ενώ καθιστούν δύσκολη την πρόληψη και την αντιμετώπιση των περιστατικών.

Tι φέρνει μαζί της η νέα ψηφιακή κουλτούρα και οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των επικοινωνιών; Πόσο ασφαλές είναι το διαδίκτυο στην Ελλάδα;

Οι Τεχνολογίες Πληροφόρησης και Επικοινωνίας, όπως κάθε νέο μέσο, φέρνουν ευκαιρίες και προβλήματα. Η χώρα μας παρουσίαζε τα προηγούμενα χρόνια σημαντική καθυστέρηση σε θέματα δεξιοτήτων χρήσης, καθώς επίσης και σε ζητήματα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης όσον αφορά το ασφαλές διαδίκτυο, αλλά έχουν γίνει και συνεχίζουν να γίνονται σημαντικά βήματα τα οποία οφείλουμε να αναγνωρίσουμε. Οι νέοι μεγαλώνουν με διαφορετική κουλτούρα, ψηφιακή, και αυτό ούτε μπορεί ούτε πρέπει να αλλάξει. Σκόπιμο όμως είναι να εξακολουθήσει ο εκσυγχρονισμός σημαντικών θεσμών, όπως π.χ., η εκπαίδευση προς αυτή την κατεύθυνση, ώστε μα βαδίζουμε ολοένα και περισσότερο προς ένα ασφαλές διαδίκτυο.

Eίναι ο κυβερνοεκφοβισμός μια νέα μορφή βίας με σκληρότερους συμμετέχοντες;

Το ερώτημα αυτό προβλημάτισε για αρκετά χρόνια τους ερευνητές του χώρου, αλλά τα ευρήματα δείχνουν πως μάλλον έχουμε να κάνουμε στην πλειοψηφία των περιστατικών με ένα φαινόμενο παρόμοιο με αυτό του παραδοσιακού εκφοβισμού. Εντούτοις, σε μειοψηφία περιπτώσεων έχουμε συμμετοχή παιδιών/εφήβων που δεν είχαν καμία συμμετοχή σε περιστατικά επιθετικότητας στο φυσικό πλαίσιο, καθώς επίσης και μεγαλύτερη αναλγησία των θυτών.

Θα λέγατε πως διακρίνετε νέα χαρακτηριστικά ̟σε επίπεδο προσωπικότητας των συµµετεχόντων στον κυβερνοεκφοβισµό;

Όχι, η πλειοψηφία των ερευνών δεν δείχνει κάτι τέτοιο. Συνηθέστερα πρόκειται για τους ίδιους συμμετέχοντες με τα περιστατικά παραδοσιακού εκφοβισμού. Όταν όμως αυτοί αξιοποιούν το διαδίκτυο για να προβούν σε επιθετικές ενέργειες, κάποια «προβληματικά» χαρακτηριστικά τους, όπως η έλλειψη ενσυναίσθησης και η αναλγησία, ενδέχεται να αμβλύνονται.

Πως μπορούμε να διαχειριστούμε μια τέτοια κατάσταση και πως μπορούμε να ενημερωθούμε σωστά;

Θα απαντήσω για τα παιδιά και τους εφήβους, τις ηλικιακές ομάδες δηλαδή στις οποίες επικεντρώνεται η έρευνα του κυβερνοεκφοβισμού. Το άτομο που δέχεται την επίθεση θα πρέπει να μιλήσει άμεσα με άνθρωπο της εμπιστοσύνης του, ιδανικά τους ενημερωμένους γονείς/κηδεμόνες του. Δυστυχώς αναδεικνύεται ότι συχνά οι γονείς/κηδεμόνες δεν είναι κατάλληλα ενημερωμένοι ενώ σε αρκετές περιπτώσεις και τα παιδιά τους είναι απρόθυμα να τους εκμυστηρευτούν το περιστατικό γιατί νιώθουν ότι υπάρχει αδυναμία κατανόησης του τρόπου/σκοπού χρήσης του διαδικτύου (π.χ., ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ως μέσο κοινωνικής αλληλεπίδρασης/ αποδοχής από την ομάδα). Ακόμα όμως και έτσι, υπάρχουν πλέον στην Ελλάδα δυνατότητες ανώνυμης αναφοράς των περιστατικών ή αναζήτηση βοήθειας με απόκρυψη της ταυτότητας του ενδιαφερόμενου (π.χ., safeline.gr, helpline.gr).

Πως προχωράτε στην πρόβλεψη του κυβερνοεκφοβισµού και της κυβερνοθυµατο̟οίησης;

Σε αυτή την κατεύθυνση εξυπηρετούν ιδιαίτερα οι επιστημονικές έρευνες που πραγματοποιούνται σε μεγάλο δείγμα συμμετεχόντων και σε βάθος χρόνου. Βασικό προαπαιτούμενο είναι η έρευνα να βασίζεται σε στέρεο θεωρητικό υπόβαθρο και να διεξαχθεί τηρώντας τις απαραίτητες επιστημονικές προϋποθέσεις ώστε να προκύψουν έγκυρα και αξιόπιστα αποτελέσματα. Πλήθος εξειδικευμένων αναλύσεων δίνει τη δυνατότητα στον επιστήμονα να προβλέψει υπό ποιες συνθήκες είναι πιθανότερο να εμφανιστούν τα περιστατικά κυβερνοεκφοβισμού.

Υπάρχουν μηχανισμοί πρόληψης και αντιμετώπισης;

Υπάρχουν αλλά όπως συμβαίνει με όλα τα κοινωνικά φαινόμενα, η λύση δεν είναι άμεση. Ιδανικά, η πρόληψη ξεκινάει από την πρώτη στιγμή της έκθεσης ενός παιδιού σε οθόνη και είναι ουσιαστικός -και κοπιώδης αφού απαιτείται συνέπεια- ο ρόλος του γονέα/κηδεμόνα. Στις μικρές ηλικίες η ενημέρωση συνοδεύεται από παρουσία γονέα/κηδεμόνα και έλεγχο αλλά στις μεγαλύτερες ηλικίες αξιοποιούμε τη συζήτηση, ο έλεγχος δεν ταιριάζει με τη φύση του εφήβου. Εξαιρετικά σημαντικός είναι ο ρόλος τον ομολόγων, οι οποίοι μπορούν ως παριστάμενοι στις διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις να αποθαρρύνουν τον θύτη στις απόπειρες του και να παίρνουν το μέρος του θύματος. Εάν απαιτηθεί αντιμετώπιση, τότε σημαίνει ότι το πρόβλημα έχει ήδη εμφανιστεί. Η αντιμετώπιση ξεκινά με την (άμεση αλλά και γεμάτη ενσυναίσθηση) κινητοποίηση του περιβάλλοντος του θύματος ώστε να διακοπεί το περιστατικό, να ελεγχθούν οι συνέπειες του και να νιώσει το άτομο σωματική και ψυχική ασφάλεια. Ιδανικά στα σοβαρά περιστατικά εμπλέκονται όλοι οι «σημαντικοί άλλοι» της ζωής του παιδιού/εφήβοι, δηλαδή οικογένεια, σχολείο και φίλοι, πιθανώς με την διακριτική καθοδήγηση επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Πότε γίνονται αντιληπτές οι επιπτώσεις του σε ένα παιδί και σε έναν έφηβο;

Η επίπτωση θα γίνει αντιληπτή από τους ανθρώπους που γνωρίζουν πραγματικά το χαρακτήρα και τις καθημερινές συνήθειες του παιδιού/εφήβου. Ενδέχεται να υπάρξουν αλλαγές στη συμπεριφορά, στις συναισθηματικές αντιδράσεις, στο χρόνο ενασχόλησης με το κινητό/υπολογιστή, στην ανταπόκριση του στις σχολικές υποχρεώσεις, στις εξόδους για κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, ακόμα και στο σώμα. Εάν όμως ένα παιδί/έφηβος είναι απομακρυσμένο από τους γονείς/κηδεμόνες, η αλλαγή ενδέχεται να περάσει για καιρό απαρατήρητη.

Ποια συμβουλή θα δίνατε σε γονείς και παιδιά;

Στους γονείς, να είναι παρόντες σε κάθε στάδιο ανάπτυξης του παιδιού τους και να κινούνται πάντα με γνώμονα την ψυχική του υγεία. Αν δεν είναι σίγουροι για την καταλληλότητα των πρακτικών τους, ας αφουγκραστούν το παιδί τους και ας συμβουλευτούν κάποιον άνθρωπο εκπαιδευμένο σε ζητήματα ψυχολογίας παιδιών και εφήβων. Η υπερβολική χαλαρότητα και η υπερβολική αυστηρότητα δημιουργούν συνήθως προβλήματα. Στα παιδιά θα έδινα τη συμβουλή να πράττουν αυτό που θα ήθελαν να δέχονται. Ας μην αφήνουν κανέναν φίλο ή συμμαθητή μόνο, απρόσκλητο, πληγωμένο, εκτεθειμένο σε επιθέσεις.

Επιμέλεια : Τάνια Ώττα

To WOMENTORS προσφέρει σε γυναίκες 18-35 ετών πολύπλευρη ενδυνάμωση μέσω εκπαίδευσης και ανάπτυξης ικανοτήτων για μεγαλύτερη συμμετοχή, λήψη αποφάσεων, δύναμη και δράση, ώστε να αναλάβουν τον πλήρη έλεγχο της ζωής τους σε σχέση με την οικονομική τους δραστηριότητα, το δημόσιο/πολιτικό χώρο που έχουν στη διάθεσή τους, την εναρμόνιση του επαγγελματικού με τον προσωπικό χρόνο, τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους στην εργασία και σε όλους τους τομείς της ζωής και την υγεία τους.

Αυτό πραγματοποιείται μέσω σεμιναρίων ενδυνάμωσης, μέσω της προβολής βιντεο-αφηγήσεων κυρίως γυναικών, αλλά και κάποιων αντρών, που λειτουργούν ως έμπνευση για τις νέες γυναίκες και μέσω της επικοινωνίας με γυναίκες-μέντορες που διαθέτουν γνώση και εμπειρία σε διάφορους τομείς και απαντούν σε ερωτήματα των νέων γυναικών.

Τα σεμινάρια ενδυνάμωσης του WOMENTORS, στα οποία συμμετέχουν σήμερα 4.700 νέες γυναίκες, θα τα παρακολουθήσουν μέσα σε 2 χρόνια τουλάχιστον 9.000 γυναίκες ηλικίας 18-35 ετών, από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Οι ίδιες 9.000 θα ενδυναμωθούν όχι σε έναν τομέα, αλλά πολύπλευρα. 

 Η μεγαλύτερη καινοτομία του προγράμματος είναι ότι έρχεται να ενδυναμώσει τη γυναίκα επενδύοντας στη δύναμή της. 

Το WOMENTORS εκτός από πρόγραμμα ενδυνάμωσης είναι και ένα δίκτυο γυναικών που αλληλεπιδρούν δημιουργικά. Το δίκτυο αυτό θα μπορούσαμε να το απεικονίσουμε με ομόκεντρους κύκλους. Στον εσωτερικό κύκλο βρίσκονται η ομάδα έργου και η επιστημονική ομάδα του WOMENTORS^. στον επόμενο κύκλο βρίσκονται οι εισηγήτριες και εισηγητές των σεμιναρίων που συμπληρώνουν το έργο της επιστημονικής ομάδας, οι μέντορες και τα άτομα που συμμετέχουν στις βιντεο-αφηγήσεις και οι 23 περιφερειακές συντονίστριες του προγράμματος^. στον επόμενο κύκλο βρίσκονται 180 νέες γυναίκες, που είναι οι leaders του WOMENTORS και στον εξωτερικό βρίσκονται οι 9.000 νέες γυναίκες που συμμετέχουν στα σεμινάρια ενδυνάμωσης. Η γνώση διαχέεται από το κέντρο προς τα έξω.

Βιβή Ανθοπούλου, Εμπειρογνώμων της Εκπαίδευσης, Γενική Διευθύντρια του Ιδρύματος Λαμπράκη, που εμπνεύστηκε και σχεδίασε το WOMENTORS.

«Αν με ρωτούσε κανείς τι θα έλεγα σήμερα σε μια νέα γυναίκα για το WOMENTORS είναι το εξής: Για να επιτύχει ένα άτομο σήμερα στη ζωή, προσωπικά, επαγγελματικά και κοινωνικά, απαιτούνται δεξιότητες, που στην πλειονότητά τους δεν καλλιεργούνται στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο ή σε άλλες σχολές της μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στην αγορά εργασίας οι δεξιότητες αυτές είναι περιζήτητες. Η γυναίκα, επιπλέον αυτών, χρειάζεται να αναπτύξει και άλλες ικανότητες και δεξιότητες, ώστε να μπορεί να διαχειριστεί δυσκολίες και να υπερβεί επιπρόσθετα εμπόδια που πιθανότατα θα συναντήσει στον δρόμο της, εξαιτίας του ότι είναι γυναίκα. Στο WOMENTORS θα έχεις την ευκαιρία να καλλιεργήσεις αυτές τις δεξιότητες, να μάθεις πράγματα πολύτιμα για τη ζωή, που δεν είχες την ευκαιρία να ακούσεις στην μέχρι τώρα εκπαιδευτική σου πορεία. Θα ενημερωθείς για τις διακρίσεις κατά της γυναίκας και για τα δικαιώματά σου που προστατεύονται από τον νόμο, ώστε να είσαι σε θέση να τις αντιμετωπίσεις. Θα μάθεις για τους μηχανισμούς και τις δομές στήριξης της γυναίκας, μα πάνω από όλα, θα ανακαλύψεις και θα ενεργοποιήσεις τις δυνάμεις σου και θα κτίσεις πάνω σε αυτές, ώστε κάθε σου βήμα να είναι σταθερό και συνειδητό. Να είναι αποτέλεσμα δικής σου βούλησης και επιλογής».

Το WOMENTORS σχεδιάστηκε στο Ίδρυμα Λαμπράκη με το βλέμμα στο μέλλον,  απευθύνεται σε κάθε γυναίκα ηλικίας 18-35 ετών, ανεξάρτητα από το μορφωτικό της επίπεδο, την κοινωνικο-οικονομική της κατάσταση, την εθνική ή πολιτισμική της ταυτότητα ή οποιοδήποτε χαρακτηριστικό της και στοχεύει να κληροδοτήσει στην Ελλάδα ένα δίκτυο 9.000+ γυναικών που θα διεκδικήσουν τον χώρο τους αξιοκρατικά, δημοκρατικά και δυναμικά. Το πρόγραμμα αυτό επενδύει στη νέα γυναίκα, όσο αυτή κάνει τα πρώτα της βήματα στον επαγγελματικό, κοινωνικό και  προσωπικό της βίο, με την ελπίδα ότι θα έρθει η ημέρα που δεν θα «γιορτάζουμε» την Ημέρα της Γυναίκας, διότι δεν θα συντρέχει λόγος, αφού θα έχουμε όλες και όλοι μαζί κατακτήσει την ισότητα.

Το έργο  WOMENTORS υλοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος Active citizens fund, με φορέα υλοποίησης το Ίδρυμα Λαμπράκη και εταίρο την οργάνωση «Αποστολή Άνθρωπος».

Το πρόγραμμα Active citizens fund, ύψους € 12εκ, χρηματοδοτείται από την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία και είναι μέρος του χρηματοδοτικού μηχανισμού του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) περιόδου 2014 – 2021, γνωστού ως EEA Grants.

Το πρόγραμμα στοχεύει στην ενδυνάμωση και την ενίσχυση της βιωσιμότητας της κοινωνίας των πολιτών και στην ανάδειξη του ρόλου της στην προαγωγή των δημοκρατικών διαδικασιών, στην ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά και στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τη διαχείριση της επιχορήγησης του προγράμματος Active citizens fund για την Ελλάδα έχουν αναλάβει από κοινού το Ίδρυμα Μποδοσάκη και το SolidarityNow.

Ενημερωθείτε για τη δράση του WOMENTORS

• www.womentors.gr
• https://www.instagram.com/womentors_gr/
• https://www.facebook.com/lambrakisfoundation

Στρατηγική της ΕΕ: έξι θεματικοί τομείς και προτεινόμενη δράση

1. Τα παιδιά ως παράγοντες αλλαγής του δημοκρατικού βίου: Η Επιτροπή προτείνει μια σειρά δράσεων – από την παραγωγή νομικών κειμένων φιλικών προς τα παιδιά έως τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων με τα παιδιά στο πλαίσιο της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης και την εφαρμογή του συμφώνου για το κλίμα και της Πράσινης Συμφωνίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να καταστήσουν δυνατή τη συμμετοχή των παιδιών στον πολιτικό και δημοκρατικό βίο.
2. Το δικαίωμα των παιδιών να αξιοποιούν πλήρως τις δυνατότητές τους, ανεξάρτητα από το κοινωνικό τους υπόβαθρο: Η Επιτροπή επιδιώκει τη θέσπιση ευρωπαϊκής εγγύησης για τα παιδιά για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Η Επιτροπή θα αντιμετωπίσει επίσης, για παράδειγμα, το ζήτημα της ψυχικής υγείας των παιδιών, ενώ παράλληλα θα στηρίξει την εισαγωγή υγιεινών και βιώσιμων τροφίμων στα σχολεία της ΕΕ. Η Επιτροπή θα καταβάλει προσπάθειες για καλύτερα πρότυπα προσχολικής εκπαίδευσης και φροντίδας σε επίπεδο ΕΕ και θα οικοδομήσει μια ποιοτική, χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση.
3. Το δικαίωμα των παιδιών για μια ζωή χωρίς βία: Η Επιτροπή θα προτείνει νομοθεσία για την καταπολέμηση της έμφυλης και της ενδοοικογενειακής βίας και θα υποβάλει συστάσεις για την πρόληψη επιβλαβών πρακτικών κατά των γυναικών και των κοριτσιών. Τα κράτη μέλη καλούνται να δημιουργήσουν ολοκληρωμένα συστήματα προστασίας των παιδιών και να βελτιώσουν τη λειτουργία τους, να ενδυναμώσουν την αντίδραση στην ενδοσχολική βία, και να θεσπίσουν εθνική νομοθεσία για να δοθεί τέλος στη σωματική τιμωρία σε όλα τα πλαίσια.
4. Το δικαίωμα των παιδιών σε φιλική προς τα παιδιά δικαιοσύνη, ως θύματα, μάρτυρες, ύποπτοι, κατηγορούμενοι για διάπραξη εγκλήματος ή ως διάδικοι σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία. Για παράδειγμα, η Επιτροπή θα συμβάλει στην εξειδικευμένη δικαστική κατάρτιση και θα συνεργαστεί με το Συμβούλιο της Ευρώπης για την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του 2010 για μια φιλική προς τα παιδιά δικαιοσύνη· τα κράτη μέλη καλούνται, για παράδειγμα, να στηρίξουν την κατάρτιση και να αναπτύξουν ισχυρές εναλλακτικές λύσεις αντί της δικαστικής δράσης, όπως εναλλακτικές λύσεις αντί της κράτησης ή της διαμεσολάβησης σε αστικές υποθέσεις.
5. Το δικαίωμα των παιδιών να πλοηγούνται με ασφάλεια στο ψηφιακό περιβάλλον και να αξιοποιούν τις ευκαιρίες του: Η Επιτροπή θα επικαιροποιήσει την ευρωπαϊκή στρατηγική για ένα διαδίκτυο καλύτερα προσαρμοσμένο στα παιδιά, ενώ ο προτεινόμενος νόμος για τις ψηφιακές υπηρεσίες αποσκοπεί στην παροχή μιας ασφαλούς διαδικτυακής εμπειρίας. Η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν αποτελεσματικά τους κανόνες για την προστασία των παιδιών που περιλαμβάνονται στην αναθεωρημένη οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων και, παράλληλα, να στηρίξουν την ανάπτυξη των βασικών ψηφιακών δεξιοτήτων των παιδιών. Η Επιτροπή καλεί επίσης τις εταιρείες ΤΠΕ να αντιμετωπίσουν τις επιβλαβείς συμπεριφορές στο διαδίκτυο και να αφαιρέσουν το παράνομο περιεχόμενο.
6. Τα δικαιώματα των παιδιών σε όλο τον κόσμο: Τα δικαιώματα των παιδιών είναι οικουμενικά και η ΕΕ ενισχύει τη δέσμευσή της για την προστασία, την προώθηση και την εκπλήρωση αυτών των δικαιωμάτων σε παγκόσμιο και πολυμερές επίπεδο. Αυτό θα επιτευχθεί, για παράδειγμα, με τη διάθεση του 10 % της χρηματοδότησης της ανθρωπιστικής βοήθειας για την εκπαίδευση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και παρατεταμένων κρίσεων. Η Επιτροπή θα προετοιμάσει σχέδιο δράσης για τη νεολαία έως το 2022 με σκοπό την προώθηση της συμμετοχής των νέων και των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς και την ενίσχυση των ικανοτήτων προστασίας των παιδιών·εντός των αντιπροσωπειών της ΕΕ. Η Επιτροπή εφαρμόζει επίσης πολιτική μηδενικής ανοχής στην παιδική εργασία.

Η νέα ευρωπαϊκή εγγύηση για τα παιδιά

Το 2019, σχεδόν 18 εκατομμύρια παιδιά στην ΕΕ (22,2 % του παιδικού πληθυσμού) ζούσαν σε νοικοκυριά που αντιμετώπιζαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτό οδηγεί σε έναν διαγενεακό κύκλο μειονεξίας, με βαθιές και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στα παιδιά. Η ευρωπαϊκή εγγύηση για τα παιδιά έχει στόχο να σπάσει αυτόν τον κύκλο και να προωθήσει τις ίσες ευκαιρίες με τη διασφάλιση της πρόσβασης σε ένα σύνολο βασικών υπηρεσιών για τα παιδιά που έχουν ανάγκη (κάτω των 18 ετών — σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού).

Στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εγγύησης για τα παιδιά, συνιστάται στα κράτη μέλη να παρέχουν στα παιδιά που έχουν ανάγκη δωρεάν και αποτελεσματική πρόσβαση σε:

• προσχολική εκπαίδευση και φροντίδα – για παράδειγμα, αποφυγή διαχωρισμένων τάξεων·
• εκπαιδευτικές και με βάση το σχολείο δραστηριότητες — για παράδειγμα, παροχή του κατάλληλου εξοπλισμού για εξ αποστάσεως εκπαίδευση, αλλά και σχολικές εκδρομές·
• τουλάχιστον ένα υγιεινό γεύμα για κάθε σχολική ημέρα· και
• υγειονομική περίθαλψη — για παράδειγμα, διευκόλυνση της πρόσβασης σε ιατρικές εξετάσεις και προληπτικούς ελέγχους.

Οι υπηρεσίες αυτές θα πρέπει να είναι δωρεάν και άμεσα διαθέσιμες στα παιδιά που τις έχουν ανάγκη.

Η Επιτροπή συνιστά επίσης στα κράτη μέλη να παρέχουν στα παιδιά που έχουν ανάγκη αποτελεσματική πρόσβαση σε υγιεινή διατροφή και κατάλληλη στέγαση: Για παράδειγμα, τα παιδιά θα πρέπει να λαμβάνουν υγιεινά γεύματα και εκτός των σχολικών ημερών, ενώ τα άστεγα παιδιά και οι οικογένειές τους θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε κατάλληλη στέγαση.

Όταν τα κράτη μέλη εντοπίζουν παιδιά που έχουν ανάγκη και σχεδιάζουν τα εθνικά τους μέτρα, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ειδικές ανάγκες όσων παιδιών προέρχονται από μειονεκτούντα περιβάλλοντα, όπως εκείνα που αντιμετωπίζουν έλλειψη στέγης, αναπηρίες, που βρίσκονται σε επισφαλείς οικογενειακές καταστάσεις, που προέρχονται από μεταναστευτικό υπόβαθρο, μειονοτικό φυλετικό ή εθνοτικό υπόβαθρο, ή που βρίσκονται σε εναλλακτική φροντίδα.

Η ενωσιακή χρηματοδότηση για τη στήριξη αυτών των δράσεων διατίθεται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου+ (EΚΤ+), το οποίο χρηματοδοτεί έργα που προωθούν την κοινωνική ένταξη, καταπολεμούν τη φτώχεια και επενδύουν στους ανθρώπους, καθώς και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του InvestEU και του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Δηλώσεις των μελών της Επιτροπής

Η Αντιπρόεδρος της Επιτροπής για θέματα Δημοκρατίας και Δημογραφίας κ. Ντούμπραβκα Σούιτσα δήλωσε σχετικά: «Αυτή η νέα συνολική στρατηγική της ΕΕ για τα δικαιώματα του παιδιού αποτελεί ορόσημο στο έργο μας για τα παιδιά και μαζί με αυτά. Ευχαριστούμε κάθε παιδί ξεχωριστά για τη συμβολή του στη σημαντική αυτή πρωτοβουλία. Στέλνει ένα μήνυμα ελπίδας και αποτελεί έκκληση για ανάληψη δράσης σε ολόκληρη την ΕΕ και πέραν αυτής. Με τη στρατηγική αυτή, ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας να οικοδομήσουμε υγιέστερες, ανθεκτικές και ισότιμες κοινωνίες για όλους, όπου θα περιλαμβάνεται, θα προστατεύεται και θα ενδυναμώνεται κάθε παιδί. Η πολιτική του σήμερα και του αύριο διαμορφώνεται τόσο για τα παιδιά μας όσο και από κοινού με τα παιδιά μας. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ενισχύουμε τις δημοκρατίες μας.»

Ο Επίτροπος Απασχόλησης και Κοινωνικών Δικαιωμάτων, κ. Νικολά Σμιτ, δήλωσε: «Ακόμη και πριν από την πανδημία, ένα στα τέσσερα παιδιά στην ΕΕ αντιμετώπιζε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτό είναι αδιανόητο για την Ευρώπη. Κατά το περασμένο έτος οι προϋπάρχουσες αυτές ανισότητες οξύνθηκαν περαιτέρω. Πρέπει να σπάσουμε αυτόν τον επικίνδυνο κύκλο και να εξασφαλίσουμε ότι τα παιδιά που έχουν ανάγκη έχουν πρόσβαση σε υγιεινά γεύματα, εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη και κατάλληλη στέγαση, ανεξάρτητα από το υπόβαθρό τους. Η Επιτροπή είναι έτοιμη να στηρίξει τα κράτη μέλη με τρόπο που να μπορεί να κάνει όντως τη διαφορά στη ζωή των παιδιών.»

Ο Επίτροπος Δικαιοσύνης, κ. Ντιντιέ Ρεντέρς, δήλωσε τα εξής: «Κάθε παιδί στην ΕΕ δικαιούται την ίδια προστασία και πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, ανεξάρτητα από το υπόβαθρό του. Ωστόσο, ένα στα τρία παιδιά στην ΕΕ έχει υποστεί κάποια μορφή διαφορετικής μεταχείρισης. Από την άνιση πρόσβαση στην ψηφιακή τεχνολογία ή την κοινωνικοοικονομική στήριξη έως την έλλειψη προστασίας από την ενδοοικογενειακή κακοποίηση, πάρα πολλά παιδιά χρειάζονται πρόσθετη βοήθεια. Η νέα στρατηγική που παρουσιάζουμε σήμερα είναι ένα σχέδιο για την επίτευξη αυτού του στόχου.»

Επόμενα βήματα

Η εφαρμογή της στρατηγικής της ΕΕ θα παρακολουθείται σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο, ενώ η Επιτροπή θα υποβάλει έκθεση προόδου στο ετήσιο φόρουμ της ΕΕ για τα δικαιώματα του παιδιού. Η στρατηγική θα αξιολογηθεί στα τέλη του 2024, με τη συμμετοχή των παιδιών.

Η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη να εγκρίνουν ταχέως την πρόταση σύστασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση ευρωπαϊκής εγγύησης για τα παιδιά. Εντός έξι μηνών από την έγκρισή της, οι κυβερνήσεις ενθαρρύνονται να υποβάλουν στην Επιτροπή εθνικά σχέδια δράσης σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής της. Η Επιτροπή θα παρακολουθεί την πρόοδο μέσω του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου και θα εκδίδει, όπου απαιτείται, ειδικές ανά χώρα συστάσεις.

Ιστορικό

Όπως υπογράμμισαν πάνω από 10 000 παιδιά στη συμβολή τους στην προετοιμασία της σημερινής δέσμης μέτρων, τα παιδιά εντός και εκτός της ΕΕ εξακολουθούν να υφίστανται κοινωνικοοικονομικό αποκλεισμό και διακρίσεις λόγω της καταγωγής, της κατάστασης, του φύλου ή του γενετήσιου προσανατολισμού τους — δικών τους ή των γονέων τους. Οι φωνές των παιδιών δεν ακούγονται πάντα και οι απόψεις τους δεν λαμβάνονται πάντα υπόψη σε θέματα που τα αφορούν. Οι προκλήσεις αυτές επιδεινώθηκαν από την πανδημία COVID-19. Η Επιτροπή ανταποκρίνεται με μια γενική στρατηγική για τα επόμενα τέσσερα έτη, η οποία αποσκοπεί στην αξιοποίηση όλων των ενωσιακών δράσεων για την προστασία και την προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών, με σαφείς δράσεις για βελτίωση. Θα πρέπει επίσης να στηρίξει τα κράτη μέλη στην καλύτερη δυνατή χρήση των ενωσιακών κονδυλίων.

Η Πρόεδρος κ. φον ντερ Λάιεν εξήγγειλε την ευρωπαϊκή εγγύηση για τα παιδιά στις πολιτικές κατευθύνσεις της για την περίοδο 2019-2024. Η ευρωπαϊκή εγγύηση για τα παιδιά συμπληρώνει τον δεύτερο πυλώνα της στρατηγικής για τα δικαιώματα του παιδιού. Αποτελεί επίσης βασικό παραδοτέο του σχεδίου δράσης για τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων, που εγκρίθηκε στις 4 Μαρτίου 2021, και υπάγεται απευθείας στην αρχή 11 του πυλώνα. Φροντίδα και στήριξη των παιδιών Το σχέδιο δράσης προτείνει ως στόχο να μειώσει η ΕΕ κατά τουλάχιστον 15 εκατομμύρια τον αριθμό των ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού έως το 2030, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 5 εκατομμυρίων παιδιών.

Περισσότερες πληροφορίες

Ιστοσελίδα και ενημερωτικά δελτία: Στρατηγική της ΕΕ για τα δικαιώματα του παιδιού και ευρωπαϊκή εγγύηση για τα παιδιά

Δελτίο Τύπου – «Τα παιδιά μιλούν για τα δικαιώματα και το μέλλον που θέλουν»

Η Ευρώπη μας. Τα δικαιώματά μας. Το μέλλον μας. Πλήρης έκθεση/ Συνοπτική έκθεση εδώ

Τελευταίες πληροφορίες σχετικά με το σχέδιο δράσης για τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων

Το ατυχές περιστατικό με τον ξυλοδαρμό του σταθμάρχη έφερε για ακόμη μία φορά στην επιφάνεια το ζήτημα της παραβατικότητας.

Η νεανική παραβατικότητα, συγκεκριμένα, παρατηρείται αρκετά συχνά και αποτελεί ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που απασχολεί τόσο την κοινωνία όσο και τις αρχές και τους ειδικούς ως προς τον χειρισμό της.

Ο μη ελεγχόμενος θυμός, οι έντονες αντιδράσεις, τα διαφόρων ειδών ξεσπάσματα, οι όποιες επαναστατικές  τάσεις και επιδείξεις δυνάμεων αποτελούν μεγάλο μέρος των αιτιών που προκαλούνται τέτοιου είδους περιστατικά, με τα θύματα πολλές φορές να μην μπορούν να αντιδράσουν και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, να καταλήγουν στο νοσοκομείο και ακόμη χειρότερα στον τάφο. Ο νόμος προβλέπει συγκεκριμένες διαδικασίες αντιμετώπισης του θύτη, λόγω ηλικίας, κι αυτό προκαλεί προβληματισμό και μάλιστα κάποιες φορές αντιδράσεις από τις οικογένειες και τον στενό κύκλο των θυμάτων, κι όχι μόνο.

Ίσως το να οδηγηθεί στη φυλακή ένας ανήλικος να μην αποτελεί λύση αλλά και η υπό περιορισμούς ελευθερία δεν εξασφαλίζει ότι δεν θα συμβεί παρόμοιο περιστατικό. Η μεταμέλεια δεν δικαιολογεί την κάθε μορφής βία , αντιθέτως μπορεί να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά. Η συγνώμη δεν γιατρεύει πληγές , δεν διαγράφει τη μνήμη, δεν επαναφέρει ζωές, δεν γυρίζει το χρόνο πίσω.

Εδώ αξίζει να αναρωτηθούμε που οφείλονται αυτές οι παραβατικές συμπεριφορές. Το πρόβλημα πρέπει να εντοπιστεί στη ρίζα του.

Οι ψυχολογικοί παράγοντες έχουν τον πρωτεύοντα ρόλο. Παιδιά μεγαλωμένα χωρίς καμία στέρηση και άρνηση σε τίποτα, καλομαθημένα ή κακομαθημένα όπως και να τα πεις δεν έχει σημασία, παιδιά που δεν μεγάλωσαν με την απαραίτητη οικογενειακή θαλπωρή και αγάπη, παιδιά μεγαλωμένα με πολλές στερήσεις και κακουχίες, παιδιά εγκαταλελειμμένα, παιδιά με γονείς αδιάφορους ή βίαιους, παιδιά με μία ψυχολογία μπερδεμένη τόσο που δεν τους επιτρέπει να προσδιορίσουν τον εαυτό τους . Ο ρόλος των γονέων και της οικογένειας είναι ο πιο σημαντικός κι από την άλλη το σχολείο συμπληρώνει,  με το μάθημα της ψυχολογίας να κρίνεται πιο απαραίτητο όσο ποτέ. Είναι πολύ σημαντικό ένα παιδί να μάθει από μικρή ηλικία να ελέγχει τον θυμό του και τις αντιδράσεις του, να μιλάει για ότι το απασχολεί, να σέβεται τον εαυτό του και τους γύρω και να αποκτήσει αυτοπεποίθηση. Εάν δεν πιάσεις το πρόβλημα από τη ρίζα , θα φυτρώνει συνέχεια. Κι επειδή η κοινωνία και κυρίως οι νέοι έχουν την τάση να παραδειγματίζονται από όσα βλέπουν , με το διαδίκτυο να επιδρά πολλές φορές αρνητικά ηρωοποιώντας ανθρώπους και καταστάσεις, ούτε η αυστηρή τιμωρία αλλά ούτε και η ανέχεια είναι λύση. Το να στερήσεις την ελευθερία ενός νέου ανθρώπου δεν είναι αρεστό αλλά το να στερήσεις μία ανθρώπινη ζωή πάνω σε μια στιγμή ανεξέλεγκτης συμπεριφοράς και μη ελεγχόμενου θυμού, μαγκιάς ή επανάστασης στο κατεστημένο είναι χειρότερο. Ας προβληματιστούμε λοιπόν και ας περάσουμε σε ουσιαστικές πράξεις, πέρα των διαπιστώσεων.

Τι θα συνέβαινε αν η λεκτική βία άφηνε τα ίδια σημάδια με την σωματική; Ο φωτογράφος Richard Johnson υπογραμμίζει πως ίσως έτσι να αποκτούσε μεγαλύτερη σοβαρότητα και προσπαθεί να το αποδείξει μέσα από το φωτογραφικό του project.

Πηγή: https://kidotfestival.com