Είναι απόλυτα κατανοητό λοιπόν ότι οι εξετάσεις, και ιδιαίτερα οι πανελλαδικές, να αποτελούν μια συνθήκη πρόκλησης άγχους, καθώς επηρεάζει καίρια την εικόνα που έχει ένας μαθητής για τον εαυτό του, τις ικανότητές του, την αξία του και σε μια στιγμή μάλιστα που σηματοδοτεί και το πέρασμα στην ενήλικη ζωή.

Ένας επιπλέον παράγοντας που κάνει τη φετινή χρονιά περισσότερο απαιτητική, είναι το άγχος να νοσήσει ο έφηβος λίγο πριν την εξεταστική περίοδο. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα έχει ως αποτέλεσμα να μετατεθεί η εξεταστική του τον Σεπτέμβριο και μαζί με αυτό να παραταθεί το υπάρχον άγχος για την απόδοσή του.

Η χρονιά, όπως παρατηρήθηκε μέσω των κλήσεων που έλαβε η γραμμή, μοιάζει να αποσυντόνισε ορισμένους από τους εφήβους, με αποτέλεσμα να παρατηρείται μια μικρή αποεπένδυση από το διάβασμα, ως αποτέλεσμα της υπερβολικής έκθεσης σε οθόνες και της συσσωρευμένης κούρασης. Η τηλεκπαίδευση σε ορισμένους μαθητές λειτούργησε αρνητικά, καθώς υπήρχε έλλειψη άμεσης αλληλεπίδρασης μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών. Την τρέχουσα περίοδο, όπου τα σχολεία λειτουργούν και πάλι, ναι μεν θεωρητικά έχει δημιουργηθεί  ένα κλίμα αποσυμπίεσης και η δυνατότητα να ξανασυνδεθούν με το πλαίσιο και τους συνομηλίκους τους υπό τη σκιά όμως του φόβου του κορωνοιού.

Λίγες ημέρες πριν τις εξετάσεις, η επιστημονική ομάδα της Γραμμής 115 25 της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί», είναι δίπλα σε όλους εκείνους τους εφήβους που αισθάνονται το άγχος για τις επικείμενες εξετάσεις και δυσκολεύονται να το διαχειριστούν.

Ακόμα και μια κλήση με προληπτικό και ενημερωτικό χαρακτήρα, μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στη διαχείριση του άγχους από γονείς και εφήβους.

Οδηγός επιβίωσης για τις πανελλήνιες εξετάσεις:

Η επιστημονική ομάδα της Γραμμής 115 25 παραθέτει έναν χρηστικό οδηγό «επιβίωσης» για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς που αφορά την διαχείριση του άγχους ενόψει των εξετάσεων. Δείτε την εδώ: https://bit.ly/3fp0lZO

Λίγα λόγια για τη Γραμμή 115 25& το Συμβουλευτικό Κέντρο της Ένωσης  «Μαζί για το Παιδί»

Η πανελλαδική Γραμμή 115 25 του Μαζί για το Παιδί, είναι  μια τηλεφωνική γραμμή βοήθειας που απευθύνεται σε παιδιά, εφήβους, γονείς και εκπαιδευτικούς.

Έχει συμβουλευτικό και παραπεμπτικό χαρακτήρα και προσφέρει δωρεάν τις ακόλουθες υπηρεσίες:

• Συμβουλευτική για οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζει ένα παιδί ή ένας έφηβος έως 18 ετών
• Λήψη ανώνυμων & επώνυμων καταγγελιών για περιστατικά κακοποίησης ανηλίκων
• Παραπομπές & ενημέρωση για υπηρεσίες που προσφέρουν άλλοι φορείς για το παιδί και την οικογένεια σε πανελλαδικό επίπεδο
• Πληροφορίες για τις υπηρεσίες της Ένωσης και των μελών της

Παράλληλα με την Συμβουλευτική γραμμή  λειτουργεί και Συμβουλευτικό Κέντρο για γονείς  το οποίο διοργανώνει δωρεάν ομάδες γονέων για τη στήριξη και την καθοδήγηση τους, καθώς και  δωρεάν ψυχο-εκπαιδευτικά  σεμινάρια με στόχο την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση τους.

Ταυτόχρονα, πραγματοποιούνται συνεδρίες δια ζώσης, είτε με όλη την οικογένεια, τους γονείς, ή τους εφήβους με στόχο την ψυχολογική στήριξη και καθοδήγηση γονέων, παιδιών & εφήβων για πληθώρα θεμάτων (σχολικά προβλήματα, εφηβεία, διαχείριση σχέσεων, ρόλων και συναισθημάτων κ.α.).

Επίσης, λειτουργούν διαδικτυακές ομάδες και σεμινάρια στήριξης γονέων.

Ωράριο λειτουργίας και επικοινωνία: Η πανελλαδική Γραμμή 115 25 της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί» λειτουργεί, από Δευτέρα έως Παρασκευή 9:00-21:00.

Οι κλήσεις στη «Γραμμή 115 25» είναι εμπιστευτικές και δεν ηχογραφούνται, ενώ το επιστημονικό της προσωπικό απαρτίζεται αποκλειστικά από ψυχολόγους, συμβούλους ψυχικής υγείας και κοινωνικούς λειτουργούς που δεσμεύονται από κώδικα δεοντολογίας για την τήρηση απορρήτου.

Τηλεοπτικό σποτ Γραμμής: https://youtu.be/6Vurai6rRF8

Λίγα λόγια για την Ένωση «Μαζί για το Παιδί»:

Το Μαζί για το Παιδί ξεκίνησε να λειτουργεί στην Ελλάδα το 1996.  Πρόκειται για μια ένωση μη-κερδοσκοπικών σωματείων και ιδρυμάτων, που εργάζονται για την ευημερία περισσότερων από 30.000 παιδιών κάθε χρόνο. Κύριος στόχος της Ένωσης είναι να προσφέρει βοήθεια σε παιδιά και νέους που αντιμετωπίζουν την φτώχεια, την αναπηρία, την κακοποίηση και την αρρώστια.

To 2016 τιμήθηκε με το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών για την κοινωνική της προσφορά, ενώ το 2019 έλαβε βραβείο BRAVO για την ενεργοποίηση χιλιάδων πολιτών στο πλαίσιο της δράσης της «Ίσες ευκαιρίες για τα παιδιά: Δράσεις για την Υγεία και την Παιδεία σε ακριτικές περιοχές της Ελλάδας».

Τα Σωματεία-μέλη της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί»:

Ίδρυμα «Η Παιδική Στέγη» • Ίδρυμα Κοινωνικής Εργασίας «Χατζηπατέρειον» – Κ.Α.Σ.Π. • Εταιρεία Προστασίας Σπαστικών •Πνοή-Φίλοι Εντατικής Θεραπείας Παιδιού• Οι Φίλοι του Παιδιού• Οι Φίλοι της Μέριμνας• Πανελλήνια Ένωση Αγώνα κατά του Νεανικού Διαβήτη (Π.Ε.Α.Ν.Δ.) •Κέντρο Ειδικών Ατόμων «Η Χαρά» •Σωματείο «Φίλοι του Θεοτόκος».

Αγ. Θωμά 14 Αθήνα 115 27 | Τηλ.: 210 7482690 |  Fax : 210 7482664 | E-mail: info@mazigiatopaidi.gr | http://www.mazigiatopaidi.gr| www.facebook.com/mazigiatopaidi |Twitter/Instagram: @mazigiatopaidi

Περισσότερα από 33.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας καταγγέλθηκαν στην ΕΛΑΣ την τελευταία δεκαετία, γεγονός που καταδεικνύει τις διαστάσεις του φαινομένου. Πρόκειται για ένα φαινόμενο παγκόσμιο και διαχρονικό, ένα έγκλημα που συνοδεύεται από σημαντικά ποσοστά της λεγόμενης κρυφής εγκληματικότητας, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση πάντα υπάρχουν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας που δεν καταγγέλλονται.

Αυτό που προτρέπουμε τα θύματα είναι να μιλήσουν και να σπάσουν τη σιωπή τους. Να μη φοβηθούν, να αναφέρουν στην αστυνομία αυτό που τους έχει συμβεί. Οι αστυνομικοί που υπηρετούν στα Αστυνομικά Τμήματα και στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας ανά την επικράτεια μπορούν να παρέχουν στα θύματα την απαιτούμενη προστασία και καθοδήγηση. Δε θα κρίνουμε και δε θα καταδικάσουμε κανέναν για το τι του έχει συμβεί. Αντίθετα, θα τον ακούσουμε με προσοχή και θα προσπαθήσουμε να τον βοηθήσουμε σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται από το νομοθετικό πλαίσιο.

Οι συμβουλές που δίνει η Ελληνική Αστυνομία είναι οι εξής:

Αν είστε θύμα :

• Καλέστε το 100.
• Αν δεν μπορείτε να μιλήσετε, στείλτε γραπτό μήνυμα (sms) στο 100, με:
  • Ακριβή διεύθυνση
  • Ονοματεπώνυμο
  • Είδος επείγουσας ανάγκης (π.χ. «κινδυνεύει η ζωή μου», «δέχομαι βία από το/τη σύζυγό μου»)
• Εάν δεν μπορείτε εσείς να επικοινωνήσετε με το 100, ζητήστε από κάποιον άλλον να ειδοποιήσει τις Αρχές για εσάς (π.χ. από κάποιον οικείο ή το γιατρό σας)
• Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη και πείτε στο γιατρό όλη την αλήθεια.
• Υποβάλετε μήνυση στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα.
• Για κατευθύνσεις και οδηγίες, τηλεφωνήστε ή στείλτε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας, που βρίσκονται σε όλη την επικράτεια. (Δείτε εδώ τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) των Υπηρεσιών)
• Καλέστε τη γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, που απευθύνεται σε γυναίκες, για ψυχοκοινωνική στήριξη, νομική συμβουλευτική και φιλοξενία σε ξενώνες. Επικοινωνία και μέσω e-mail στο sos15900@isotita.gr

Αν γνωρίζετε κάποιον που υφίσταται ενδοοικογενειακή βία:

• Σε περίπτωση άμεσης ανάγκης, καλέστε εσείς το 100.
• Ενημερώστε το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα.
• Επικοινωνήστε με τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας που λειτουργούν σε όλη την επικράτεια, μέσω τηλεφώνου ή μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail). (Δείτε εδώ τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) των Υπηρεσιών)
• Ενημερώστε το θύμα για τους τρόπους επικοινωνίας με τις Αστυνομικές Υπηρεσίες.
• Ενθαρρύνετε το θύμα να καλέσει για ψυχοκοινωνική υποστήριξη τη γραμμή SOS 15900 για κακοποιημένες γυναίκες.

Πίσω από κλειστές πόρτες  υπάρχουν βουβές κραυγές, φόβοι και ανησυχίες. Γυναίκες  που κρύβουν τον πόνο τους πίσω από ψεύτικα χαμόγελα και έντονο μακιγιάζ για να μην καταλάβει κανείς τι περνούν. Να μην στοχοποιηθούν  και κριθούν γι’ αυτό που βιώνουν. Η ισότητα των δύο φύλων υστερεί κατά πολύ μπροστά στα κοινωνικά στερεότυπα και τις σχέσεις εξουσίας.

Η βία κατά των γυναικών είναι ένα αθέατο έγκλημα και ένα κοινωνικό φαινόμενο που δεν μας επιτρέπει να εξελιχθούμε ως ανθρωπότητα. Η δύναμη της γυναίκας δεν βρίσκεται στη σιωπή της αλλά στην φωνή.

Το μήνυμα που στέλνουμε σε όλες τις γυναίκες είναι να σπάσουν τη σιωπή, να ζητήσουν βοήθεια και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Μιλήσαμε με το επιστημονικό προσωπικό του Συμβουλευτικού Κέντρου Κοζάνης ΚΕΘΙ και του Ξενώνα Φιλοξενίας Κακοποιημένων Γυναικών , όπου μπορεί να απευθυνθεί κάθε γυναίκα που αντιμετωπίζει προβλήματα έμφυλης βίας και χρειάζεται συμβουλευτική στήριξη, φροντίδα και φιλοξενία.

Συμβουλευτικό Κέντρο Κοζάνης ΚΕΘΙ

«Η βία κατά των γυναικών είναι αποτέλεσμα των άνισων σχέσεων εξουσίας που υπάρχουν μεταξύ των φύλων στην πατριαρχική κοινωνία σε κοινωνικό, οικονομικό, θρησκευτικό και πολιτικό επίπεδο και δημιουργεί έναν από τους ισχυρότερους μηχανισμούς κοινωνικού ελέγχου των γυναικών, καταργώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες. Ο άνδρας ως κυρίαρχο ον, χρησιμοποιεί τη βία ως μέσο υποταγής της γυναίκας σε αυτόν. Πολλές φορές η γυναίκα, επηρεασμένη από τα πατριαρχικά στερεότυπα, αποδέχεται την βία ως στοιχείο του ανδρικού ρόλου. Όλες οι μορφές βίας (σωματική βία, ψυχολογική,  λεκτική, οικονομική κλπ) κατά των γυναικών αποσκοπούν στον έλεγχο της συμπεριφοράς και της σκέψης τους και κατ΄ επέκταση της χειραγώγησής τους».

1. Ποιος είναι ο ρόλος του Συμβουλευτικού Κέντρου Κοζάνης του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (Κ.Ε.Θ.Ι.) και τι υπηρεσίες παρέχει;

Το Συμβουλευτικό Κέντρο Κοζάνης παρέχει ΔΩΡΕΑΝ υπηρεσίες συμβουλευτικής στήριξης  με την οπτική του φύλου σε γυναίκες θύματα βίας καθώς και σε όσες υφίστανται πολλαπλές διακρίσεις (προσφύγισσες, μετανάστριες, μονογονείς, Α.με.Α, κλπ) από εξειδικευμένο προσωπικό, εντάσσεται στο Δίκτυο υποστηρικτικών δομών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων (ΓΓΟΠΙΦ), ενώ η επιστημονική εποπτεία του Δικτύου ασκείται από το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ).

Οι υπηρεσίες καλύπτονται από το απόρρητο της συμβουλευτικής και αφορούν ενημέρωση και εξειδικευμένη πληροφόρηση, ψυχοκοινωνική στήριξη , εργασιακή στήριξη, νομική στήριξη και συνεργασία με άλλες υπηρεσίες και παραπομπή των γυναικών σε ξενώνες, στις αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές, στο δικαστήριο, σε νοσοκομεία, σε φορείς αρμόδιους για προνοιακά ή άλλα επιδόματα, σε φορείς απασχόλησης, προστασίας και υποστήριξης παιδιών κ.ο.κ.

2. Υπάρχει ισότητα των φύλων σήμερα;

Η σύγχρονη εποχή βρίσκει τις γυναίκες να έχουν κατακτήσει μέσα από αγώνες πλήρη εξίσωση με τους άνδρες, σε νομικό και θεσμικό τουλάχιστον επίπεδο. Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, σημειώνεται πρόοδος στη θεσμοθέτηση και εφαρμογή πολιτικών που αφορούν την ισότητα των φύλων σε διάφορες πτυχές της ιδιωτικής και της δημόσιας ζωής. Παρόλα αυτά, η οικονομική κρίση, η ανεργία που βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, οι καταχρηστικές μέθοδοι που ακολουθούν πολλοί εργοδότες, όπως το μισθολογικό χάσμα, οι άνισες αμοιβές μεταξύ ανδρών και γυναικών για την ίδια εργασία, δείχνουν τη διάκριση που υπάρχει σε βάρος των γυναικών και στον τομέα της εργασίας. Για το λόγο αυτό χρειάζεται ευαισθητοποίηση και εγρήγορση όλων μας για τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων αλλά και την εξάλειψη έμφυλων στερεοτύπων και διακρίσεων.

3. Ισχύει ότι η οικονομική κρίση, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά είναι αιτίες άσκησης της βίας;

Είναι σημαντικό να αναφερθεί πως το αλκοόλ, η χρήση ουσιών, η ανεργία, η ανέχεια δεν αποτελούν αιτίες της έμφυλης βίας. Χρησιμοποιούνται ωστόσο ως πρόσχημα/αφορμή, για να δικαιολογήσουν ορισμένοι άντρες τη βίαιη συμπεριφορά τους προς τη σύντροφο/σύζυγο ή την οικογένεια γενικότερα. Διακόπτοντας  κάποιος την κατάχρηση ουσιών δε σημαίνει ότι σταματά να ασκεί βία. Η ενδοοικογενειακή βία συμβαίνει, όταν ένα δράστης έχει μάθει και επιλέγει τη βία ως μέσο επίλυσης ενός προβλήματος. Η έμφυλη βία δεν αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό  της συμπεριφοράς των βίαιων ανδρών, αλλά νομιμοποίηση της ανδρικής κυριαρχίας.

4. Πως εξηγείτε το γεγονός ότι τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών είναι σε υψηλά ποσοστά;

Στατιστικά στοιχεία της Αστυνομίας για την ενδοοικογενειακή βία τα τελευταία χρόνια δείχνουν πως υπάρχει γενικότερα μια αυξητική τάση της βίας κατά των γυναικών κατά την πάροδο των ετών (23ο Ενημερωτικό Σημείωμα ΓΓΟΠΙΦ, Νοέμβρης 2019). Τα περιστατικά που καταγράφονται είναι αυξημένα. Ωστόσο, η αύξηση αυτή δεν ερμηνεύεται απαραίτητα ως αύξηση των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, αλλά περισσότερο ως αύξηση των καταγγελιών των θυμάτων τέτοιων περιστατικών στην Αστυνομία. Αποτυπώνει ενδεχομένως το γεγονός πως οι γυναίκες αρχίζουν σιγά σιγά να σπάνε τη σιωπή τους, να μιλούν για τη βία που υφίστανται, αντλώντας θάρρος και δύναμη και από το γεγονός ότι γνωρίζουν για την ύπαρξη του δικτύου υποστηρικτικών δομών της ΓΓΟΠΙΦ (41 συμβουλευτικά κέντρα και 20 ξενώνες φιλοξενείας κακοποιημένων γυναικών) για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών.

5. Είναι εύκολο για μία γυναίκα που υφίσταται βία στο οικογενειακό της περιβάλλον να σπάσει τη σιωπή της;

Για πολλά χρόνια στην Ελλάδα επικρατούσε η αντίληψη «τα εν οίκω μη εν δήμω», γι’ αυτό και η ενδοοικογενειακή βία αποτελούσε ένα καλά κρυμμένο κοινό μυστικό ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας. Αυτό είναι μια πραγματικότητα που σταδιακά αλλάζει, ωστόσο το να μιλήσει μια γυναίκα για τη βία που υφίσταται, αποτελεί μια δύσκολη και επίπονη διαδικασία. Χρειάζεται θάρρος, στήριξη και χρόνος τόσο για να συνειδητοποιήσει η ίδια το πρόβλημα που υφίσταται όσο και για να ζητήσει τελικά βοήθεια. Συχνά τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας διστάζουν να αναφέρουν/καταγγείλουν το πρόβλημα. Ο φόβος, η ντροπή και η ενοχή που αισθάνονται, λόγω των απειλών που δέχονται από το άτομο που τα κακοποιεί αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα για αυτό. Πολλές γυναίκες επίσης είναι ελλιπώς ενημερωμένες και όχι μόνο αγνοούν τα δικαιώματα τους, αλλά συχνά είναι και παραπληροφορημένες για τους νόμους και συγκεκριμένα για τον Νόμο περί ενδοοικογενειακής βίας 3500/2006, για τη διαδικασία καταγγελίας ή για την ύπαρξη υποστηρικτικών δομών.

6. Πως μπορεί να επικοινωνήσει με το Κέντρο ένας/μία ενδιαφερόμενος/η;

Το Συμβουλευτικό Κέντρο βρίσκεται στην οδό Ι. Μακρυγιάννη 22, στον 3ο όροφο. Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή για προγραμματισμό συνάντησης, οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να επικοινωνήσουν στο τηλ.:2461049672, καθώς και στο E–mail:kozani@isotita.gr. Οι ώρες λειτουργίας του Κέντρου είναι Δευτέρα έως και Παρασκευή 08:00 – 16:00. Τις ημέρες και ώρες μη λειτουργίας του ΣΚ, μπορούν να απευθυνθούν στην τηλεφωνική γραμμή SOS 15900, που λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες το χρόνο.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορούν να επισκεφτούν την ιστοσελίδα του Κ.Ε.Θ.Ι.: www.kethi.gr καθώς και την ιστοσελίδα: www.womensos.gr

Ξενώνας κακοποιημένων Γυναικών

Μιλήσαμε με την Ψυχολόγο κ. Χρυσούλα Αντωνιάδου και την Κοινωνική Λειτουργό κ. Παρθένα Σερσέμη για το φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών και τη λειτουργία του ξενώνα.

1.Πόσο χρονικό διάστημα λειτουργεί ο ξενώνας κακοποιημένων γυναικών και τι είδους υπηρεσίες παρέχει;

Κοιν.Λειτ: Ο «Ξενώνας φιλοξενίας Κακοποιημένων Γυναικών» του δήμου Κοζάνης ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Σεπτέμβριο του 2014, εντάσσεται στο ολοκληρωμένο δίκτυο δομών καταπολέμησης της έμφυλης βίας της χώρας, που συντονίζει η Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων και εποπτεύεται από το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας.

Ο ξενώνας είναι δυναμικότητας 20 κλινών, λειτουργεί καθημερινά όλο το 24ωρο και απευθύνεται σε γυναίκες κάθε ηλικίας, θρησκείας, εθνικότητας που υφίστανται κάποια μορφή έμφυλης βίας (σωματική, ψυχολογική βία κ.ά.), όσο και σε γυναίκες που αντιμετωπίζουν πολλαπλές διακρίσεις (μονογονείς, άστεγες, άνεργες, προσφύγισσες, ΑμεΑ κ.τ.λ), ακόμη και με τα παιδιά τους. Προσφέρει βραχεία διαμονή, σίτιση και ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης, παρέχοντας παράλληλα υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής στήριξης από κοινωνική λειτουργό, ψυχολόγο και ψυχολόγο με ειδίκευση στα παιδιά. Ο ξενώνας στελεχώνεται, επίσης, από διοικητική υπάλληλο, υπάλληλο γενικών καθηκόντων και φύλακες.

2.Πως μπορεί να επικοινωνήσει με τον ξενώνα μία ενδιαφερόμενη;

Ψυχ.: Δεχόμαστε παραπομπές από τα Συμβουλευτικά Κέντρα του δικτύου, τα Κέντρα Κοινότητας και τις Κοινωνικές Υπηρεσίες των Δήμων, καθώς και από άλλους ξενώνες του δικτύου. Επίσης, λειτουργεί η γραμμή SOS 15900 του δικτύου. Επομένως, η προσβασιμότητα και η επικοινωνία οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου με κάποιον Ξενώνα Φιλοξενίας Γυναικών του δικτύου είναι εφικτή μόνο μέσω των παραπάνω υπηρεσιών καθώς η διεύθυνση και το τηλέφωνο παραμένουν απόρρητα για την προστασία των φιλοξενουμένων.

3. Ποιος είναι ο μέχρι στιγμής απολογισμός του ξενώνα;

Κοιν.Λειτ.: Κατά τη λειτουργία του Ξενώνα έχουν εξυπηρετηθεί γυναίκες από όλες τις ηλικιακές ομάδες. Παράλληλα καλύπτονται οι ανάγκες διαβίωσης των παιδιών των ωφελουμένων. Σε αυτή την προσπάθεια έχουμε αρωγούς φορείς όπως το Νοσοκομείο Κοζάνης και Πτολεμαΐδος, τις Τ.Ο.Μ.Υ., τις τοπικές σχολικές μονάδες, τα κατά τόπους Αστυνομικά Τμήματα, τις Εισαγγελίες, ακόμη και τοπικούς Συλλόγους. Έτσι, λοιπόν, έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο φορέων υποστήριξης. Ακόμη και η δική σας πρόταση για την πραγματοποίηση αυτής της συνέντευξης να είστε σίγουρη ότι ενισχύει αυτή την προσπάθεια.

4.Πιστεύετε ότι υπάρχει ισότητα των δύο φύλων σήμερα; Πως εξηγείτε το γεγονός ότι τα περιστατικά βίας κατά των γυναικών είναι σε υψηλά ποσοστά;

Ψυχ.: Η έμφυλη βία είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που βασίζεται σε μακροχρόνια ιστορικές ανισότητες και βαθιά ριζωμένα πολιτισμικά και κοινωνικά πρότυπα και δεν θεωρώ ότι έχει νόημα να συζητάμε για την ισότητα των φύλων ως κάτι πεπερασμένο και οριστικό. Είναι όμως σίγουρο ότι όσο περισσότερο αποτελεί μέρος του δημόσιου διαλόγου τόσο περισσότερο πλησιάζουμε σε μια δικαιότερη κοινωνία που στοχεύει στο να εξασφαλίζει ισότιμη θέση για όλα τα μέλη της. Υπό το πρίσμα λοιπόν της ανάδειξης της σχέσης της ιστορικής ανισότητας των φύλων και των βίαιων συμπεριφορών προς τις γυναίκες ίσως πρέπει να εξετάσουμε και τα υψηλά ποσοστά περιστατικών βίας κατά των γυναικών που καταγράφονται σε όλο τον κόσμο ως  αμφίσημα. Από τη μία καταδεικνύουν ότι η παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών είναι ζήτημα δημόσιας υγείας και από την άλλη υποδηλώνουν ότι η ευρύτερη κοινωνική αναγνώριση συγκεκριμένων συμπεριφορών ως βίαιων περιστατικών κατά μίας ιστορικά ευάλωτης ομάδας ανθρώπων έχει κάνει βήματα.

5. Τελικά ζούμε σε μία πατριαρχική κοινωνία; Η γυναίκα είναι το ασθενές φύλο;

Κοιν.Λειτ.: Η πατριαρχία συνεχίζει να υφίσταται. Ζει μέσα στα σπίτια μας, μαθαίνοντας στα παιδιά μας ρόλους, που τους ακολουθούν από γενιά σε γενιά ενισχύοντας κοινωνικά στερεότυπα. Η γυναίκα οφείλει να είναι νοικοκυρά, μητέρα, εργαζόμενη και κρίνεται αν δεν συμμορφωθεί με τις αποδεκτές κοινωνικές συμπεριφορές. Το σώμα της δεν της ανήκει, η εμφάνιση της οφείλει να υπακούει στα εκάστοτε «μιντιακά» πρότυπα.

Υπέρτατη έκφραση της πατριαρχίας, η έμφυλη βία στους δρόμους και στα σπίτια. Τον βιασμό ακολουθεί το “Victim Blaming”, δηλαδή η δευτερογενής θυματοποίηση της γυναίκας («με αυτά που φορούσε τα θελε») και συχνά η χωρίς συγκατάθεση μαγνητοσκόπηση και δημοσίευση προσωπικών στιγμών. Στην ενδοοικογενειακή βία και πάλι στοχοποιείται η γυναίκα, «έπρεπε να προσπαθήσει παραπάνω, τον προκάλεσε».

Αλλά και στον εργασιακό τομέα, πατριαρχικά μοντέλα συνεχίζουν να αναπαράγονται. Άνισες αμοιβές, παρενόχληση στον χώρο εργασίας και απολύσεις λόγω μητρότητας. Κόντρα σε όλα αυτά η γυναίκα εξελίσσεται και διαπρέπει, καταρρίπτοντας το μύθο του ασθενέστερου φύλου.

6.Είναι εύκολο για μία γυναίκα που βιώνει βία στο οικογενειακό της περιβάλλον να σπάσει τη σιωπή της;

Ψυχ: Όχι δεν είναι εύκολο για μία γυναίκα που βιώνει βία στο οικογενειακό της περιβάλλον   να σπάσει τη σιωπή της, όπως δεν είναι εύκολο για οποιονδήποτε να μιλήσει για κάτι που αντικρούει ή φέρνει σε αμηχανία ένα πολιτισμικά και κοινωνικά κατεστημένο το οποίο όσο περισσότερο καταπιεστικό γίνεται τόσο πιο εσωτερικευμένο και ευρύτερα αποδεκτό αποδεικνύεται ότι είναι από τα μέλη μίας κοινωνίας. Η δυσκολία, λοιπόν, για τις επιζήσασες έμφυλης- και πόσο μάλλον ενδοοικογενειακής- βίας δεν έγκειται μόνο στις ίδιες αλλά θα πρέπει να αποτελεί προβληματική για όλους μας και τον καθένα ξεχωριστά πως θα σπάσουμε αυτόν τον κύκλο της σιωπής.

7.Που οφείλεται η αύξηση των περιστατικών βίας κατά των γυναικών; Το χρονικό διάστημα της καραντίνας τι είδους περιστατικά αντιμετωπίσατε;

Ψυχ.: Σύμφωνα με φορείς που ασχολούνται με το θέμα της έμφυλης βίας, είτε κρατικοί είτε παγκόσμιοι είτε ΜΚΟ, και οι οποίοι έχουν δημοσιοποιήσει σχετικά δεδομένα για το χρονικό διάστημα της καραντίνας επιχειρείται ο συσχετισμός της εκδήλωσης της πανδημίας και των μέτρων αντιμετώπισης της με το κοινωνικό φαινόμενο. Παρατηρήθηκε στατιστική αύξηση τηλεφωνημάτων αναφορικά με φαινόμενα βίας κατά των γυναικών προς τις αντίστοιχες εθνικές γραμμές βοήθειας σε παγκόσμιο επίπεδο και παράλληλα κοινοποιούνται τρέχουσες  ποιοτικές παρατηρήσεις και καταγραφές επαγγελματιών του πεδίου όσον αφορά την αύξηση καθημερινών περιστατικών βίας κατά των γυναικών.

Εύλογα, όμως, και χωρίς την χρήση στατιστικών δεδομένων, μπορούμε να σκεφτούμε ότι από τη στιγμή που περιορίζονται οι δυνατότητες για δραστηριότητες εκτός σπιτιού και άρα οι πιθανοί διέξοδοι εκτόνωσης των δραστών και ταυτόχρονα οι ευκαιρίες εξόδου και απόδρασης των θυμάτων, το απαιτούμενο και απαραίτητο για την προστασία της δημόσιας υγείας μέτρο της «καραντίνας» και της κοινωνικής αποστασιοποίησης είναι πιθανό να συνδέεται με αύξηση των καθημερινών περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας.

Η ιδέα είναι η δημιουργία ενός φυλλαδίου – αφίσας, σε όσο γίνεται περισσότερα αντίτυπα, με τηλέφωνα που μπορεί κάποιος να πάρει και να εξυπηρετηθεί από το σπίτι του και κάποιες ακόμα χρήσιμες για αυτές τις μέρες οδηγίες. 

Ας βοηθήσουμε τους ανθρώπους ευπαθών ομάδων του πληθυσμού της περιοχής μας να είναι ασφαλείς, να διευκολύνουμε την πρόσβαση τους στη χρήσιμη πληροφορία, στις υπηρεσίες και με τον τρόπο αυτό στην αυτονομία τους.

Καλούμε τις επιχειρήσεις της ευρύτερης περιοχής μας, οι οποίες εμπορεύονται είδη πρώτης ανάγκης και έχουν υπηρεσία κατ΄οίκον, να στείλουν στο infokoz@arsis.gr ή στο m.me/Arsis.Kozanis ή καλώντας στο 2461049799, την επωνυμία της επιχείρησης, το τηλέφωνο επικοινωνίας, τα είδη που εμπορεύονται και αν υπάρχει ελάχιστη χρέωση.

Η συγκεκριμένη δράση δεν έχει διαφημιστικούς σκοπούς, δεν προκύπτει κανενός είδους οικονομικό όφελος για κανέναν και η λίστα μόλις συγκροτηθεί θα αποσταλεί υποστηρικτικά σε όλες τις τοπικές δημόσιες υπηρεσίες πρώτης γραμμής (Βοήθεια στο Σπίτι Δήμου Κοζάνης, Νοσοκομείο κ.α.) για να φτάσει πιο εύκολα στους ανθρώπους που την έχουν ανάγκη. 

«Μείνετε σπίτι, θα έρθουμε εμείς!»

Αυτό που χρειάζεται να κάνουν οι Δημότες που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες είναι  να επικοινωνούν με το τηλεφωνικό κέντρο που έχει δημιουργήσει ο Δήμος για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Η επικοινωνία θα γίνεται στα νούμερα

Πότε	Τηλέφωνο	ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Δευτέρα – Παρασκευή, 8πμ-3μμ	2385351317	Prespa-covid@gmail.com
Δευτέρα – Παρασκευή, 3μμ-8μμ	2385025834 6946321581
Σάββατο και Κυριακή 10πμ – 6μμ	2385025834 6946321581

Αρχικά θα αξιολογείται η αίτηση και θα εντάσσεται ή όχι στους ωφελούμενους της νέας δομής. Η υπηρεσία αφορά την αγορά και παράδοση φαρμάκων, και αγαθών πρώτης ανάγκης κατ’ οίκον.

Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται οι άσκοπες μετακινήσεις και λύνονται προβλήματα καθημερινότητας λόγω του κορωνοϊού.

Υπενθυμίζουμε επίσης ότι με βάση ανακοίνωση του Πολυδύναμου Περιφερειακού Ιατρείου Λευκώνα οι πολίτες καλούνται να τηλεφωνούν στο 2385046284 για συνταγογράφηση φαρμάκων.

­

ΚΕΙΜΕΝΟ: Κατερίνα Παπαστεργίου

Το ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ στην Θεσσαλονίκη,η πρώτη θεραπευτική κοινότητα για χρήστες ουσιών στην Ελλάδα κλείνει φέτος τριανταπέντε χρόνια ζωής και προσφοράς.Ιδρύθηκε το 1983 με τη δημιουργία της Ιθάκης και η επιτυχής λειτουργία της άνοιξε τον δρόμο για τη θεραπεία και την κοινωνική επανένταξη των εξαρτημένων ατόμων. Σήμερα, το ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ περιλαμβάνει ένα εκτεταμένο δίκτυο υπηρεσιών προσβάσιμο στη Θεσσαλονίκη, τα Γιαννιτσά και το Κιλκίς, με δυνατότητα να προσφέρει θεραπεία τόσο διαμονής όσο και εξωτερικής παρακολούθησης.Το θεραπευτικό Κέντρο προσφέρει εντατική καθημερινή θεραπεία που αξιοποιεί τις αρχές της αυτοβοήθειας και της αυτοδιαχείρισης, καθώς και διάφορα θεραπευτικά εργαλεία, για την επίτευξη της ψυχικής απεξάρτησης, την πολύπλευρη αντιμετώπιση των προβλημάτων που συνδέονται με την εξάρτηση και την οικοδόμηση ενός νέου τρόπου ζωής.

Συναντήσαμε τον  ψυχολόγο Βασίλη Καλαμπαλίκη, ο οποίος είναι υπεύθυνος του θεραπευτικού προγράμματος “ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ” επί δέκα συναπτά έτη και είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε για τα προγράμματα που υπάρχουν αυτή την στιγμή στο κέντρο, για τις εξαρτήσεις, το θεραπευτικό πρόγραμμα και την επανένταξη των εξαρτημένων ανθρώπων στην κοινωνία.

Φέτος το «ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ» μετρά τριανταπέντε χρόνια λειτουργίας, προσφοράς και βοήθειας. Πως κατάφερε να επιβιώσει η θεραπευτική κοινότητα τόσα χρόνια;

Βασίσθηκε σε ένα καινοτόμο μοντέλο με βάση την θεραπευτική κοινότητα. Μέσα από αυτό το μοντέλο χιλιάδες συνάνθρωποι, όχι μόνο αντιμετώπισαν την εξάρτηση τους αλλά και άλλαξαν τον τρόπο ζωής ευρύτερα.

Πόσοι συνάνθρωποι μας λαμβάνουν τις υπηρεσίες του κέντρου;

Σε ετήσια βάση περίπου πεντακόσιοι ενήλικες χρήστες, εκατόν εβδομήντα έφηβοι και νέοι ενήλικες, χίλιοι διακόσιοι γονείς, εκατοντάδες μαθητές και καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με ενημερώσεις και σεμινάρια. Επίσης, εξυπηρετούνται χίλιες εξακόσιες τηλεφωνικές κλήσεις στην γραμμή υποστήριξης.

Συγκριτικά, οι εξαρτημένοι άνθρωποι είναι περισσότεροι σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια;

Αυξάνεται η χρήση της κάνναβης συμπεριλαμβανομένου και της συνθετικής, του τζόγου, των βενζοδιαζεπινών και του αλκοόλ. Σχετικά σταθερή είναι η χρήση της Ηρωίνης. Λόγω της κρίσης όμως, παρατηρείται στροφή στα φθηνά ναρκωτικά και με περισσότερη ‘’κοινωνική αποδοχή’.

Στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ απευθύνονται οι ίδιοι οι χρήστες ή το οικογενειακό και οικείο περιβάλλον τους;

Και οι δύο υποομάδες. Οι χρήστες τηλεφωνούν οι ίδιοι για το πρώτο ραντεβού.

Ποια διαδικασία ακολουθείται από την στιγμή που έρχεται κάποιος ζητώντας την βοήθεια του θεραπευτικού κέντρου;

Όσον αφορά στους ενήλικες ακολουθείται η παρακάτω διαδικασία:

Τηλεφωνικό ραντεβού

Πρώτο ραντεβού και διαπίστωση αναγκών

Προετοιμασία για την επόμενη κύρια φάση θεραπείας – θεραπευτική κοινότητα ή ανοιχτή δομή

Κύρια φάση θεραπείας 9 μήνες μέσο όρο

Επανένταξη

Followup- παρακολούθηση

Αποφοίτηση

Στους έφηβους υπάρχουν δύο δυνατότητες ανάλογα την κατάσταση, η μία είναι το βραχύχρονο πρόγραμμα συμβουλευτικής 6 μηνών μέσο όρο και η δεύτερη είναι μακρόχρονο 18 μηνών.

Πείτε μαςλίγα λόγια για την οργάνωση των προγραμμάτων της θεραπευτικής κοινότητας, ποιες εξαρτήσεις αντιμετωπίζονται σ’άυτή;

Εξάρτηση από παράνομες ουσίες και το διαδίκτυο για τους έφηβους και νέους ενήλικες. Δεν αποκλείονται οι εξαρτημένοι από το αλκοόλ για αυτούς υπάρχουν και εξειδικευμένα κέντρα.

Στην Ελλάδα του 2018 πόσο εύκολη είναι η επανένταξη των πρώην εξαρτημένων ατόμων στην κοινωνία;

Η επανένταξη είναι δύσκολη, ίσως λίγο δυσκολότερη από τον γενικό πληθυσμό.Μαθαίνουν να αγωνίζονται και να αποκτούν κατάλληλα εφόδια εκπαίδευσης, κατάρτισης και διασύνδεσης με την αγορά εργασίας. Παράλληλα,παρέμβαση για άρση προκαταλήψεων από πιθανούς εργοδότες.

Η πολυετή εμπειρία σας στον χώρο της απεξάρτησης τι σας έχει διδάξει για την ζωή;

Ότι αξίζει να βλέπουμε την καλύτερη πλευρά του διπλανού και να απολαμβάνουμε τις «λεπτομέρειες» της ζωής.

Η μαρτυρία ενός πρώην χρήστη αλλά και μιας μητέρας πρώην χρήστη ναρκωτικών ουσιών είναι η πιο ζωντανή απόδειξη πως η θέληση για ζωή και η δύναμη της ψυχής υπερνικούν οποιαδήποτε εξάρτηση και την αφήνουν στο παρελθόν, κάνοντάς την μια κακή ανάμνηση. Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου είναι πρώην χρήστης ναρκωτικών ουσιών, μας περιέγραψε το δικό του ταξίδι στον κόσμο των εξαρτήσεων, βεβαιώνοντάς μας πως υπάρχει εισιτήριο επιστροφής στην ζωή. Η κυρία Γραμματική Ευστρατουδάκη είναι μια μητέρα χρήστη, η οποία θέλησε να μοιραστεί μαζί μας την δική της εμπειρία και να στείλει το δικό της ηχηρό μήνυμα σε όλες τις οικογένειες που βιώνουν όμοιες καταστάσεις. 

Ποιος είναι ο ρόλος σου στο « ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ»;

Στην κοινότητα υπάρχει μια συγκεκριμένη ιεραρχία. Όταν έρχονται τα νέα μέλη μετά από δυο τρεις μήνες γίνονται μεσαία μέλη αναλόγως βέβαια με την εξέλιξη της πορεία τους. Έπειτα τα μεσαία μέλη γίνονται συντονιστές και δίνουν κατευθυντήριες γραμμές στους νέους. Δουλεύουμε τη σχέση μεταξύ των παλαιών και νέων μελών, την οργάνωση των θεραπευτικών γκρουπ και τόσα άλλα. Τα νέα και τα μεσαία μέλη αναλαμβάνουν πάντα την ευθύνη τους, καταλαβαίνουν τα σφάλματα τους και προσπαθούν να γίνονται καλύτεροι. Είμαι συντονιστής σε θεραπευτικό και σε λειτουργικό επίπεδο. Συζητώ με τον επόπτη για την πορεία μελών, για τους εκπαιδευόμενους συντονιστές και για τα κριτήρια επιλογής τους. Επίσης, είμαι πρόεδρος της κοινότητας, δηλαδή «ο πατέρας του σπιτιού», που σημαίνει πως την τελική ευθύνη για την κοινότητα την έχω εγώ. Η ανάληψη ευθυνών και ρόλων μέσα στο κέντρο δίνει την δυνατότητα και την ευκαιρία σε όλους να νιώσουν υπεύθυνοι, παραγωγικοί και χρήσιμοι μέσα από την διαδικασία αυτή.

Πως και πότε απευθυνθήκατε στο ΚΕΘΕΑ;

Η πρώτη μου επαφή ήταν το 2008, μόλις είχα προφυλακιστεί στις φυλακές Κορυδαλλού. Καταδικάστηκα για κατοχή και χρήση ναρκωτικών. Μέσα στο σωφρονιστικό κατάστημα υπήρχε η συμβουλευτική ομάδα του κέντρου. Έτσι ξεκίνησαν όλα, παρακολούθησα την συμβουλευτική όσο βρισκόμουν εκεί.

Τι είναι αυτό που σε οδήγησε στην χρήση των ναρκωτικών;

Ήταν μια ζόρικη περίοδος για μένα. Άλλοι άνθρωποι την αντιμετωπίζουν με διαφορετικούς τρόπους, όπως για παράδειγμα πέφτουν στον αλκοολισμό, εγώ «έπεσα» στα ναρκωτικά. Οι λόγοι που με οδήγησαν στη χρήση ήταν διάφοροι, οικογενειακοί, οικονομικοί, αλλά ήταν περισσότερο η ανάγκη μου να ανήκω κάπου. Τότε η παρέα μου «έπινε» τσιγάρο και «ήπια» κιεγω. Μου άρεσε που ήταν ελεύθεροι και ανεξέλεγκτοι, δοκίμαζαν και δοκίμαζα και εγώ. Εκείνη την περίοδο με βοηθούσαν τα ναρκωτικά να ξεφύγω από τα προβλήματα μου και να ξεχάσω ότι μου συνέβαινε.

Πότε συνειδητοποιήσατε πως χρειάζεστε βοήθεια;

Όταν συνειδητοποίησα τις συμπεριφορές μου και είπα πως δεν μπορώ να συνεχίσω να ζω έτσι! Όταν είπα δεν πάει άλλο…

Πόσα χρόνια βρίσκεστε στην απεξάρτηση;

Με ρωτάς αν είμαι καθαρός; Ας ξεκαθαρίσουμε πως το καθαρός έχει πολλές σημασίες, σημαίνει πως δεν έχω κάνει χρήση αλλά οι συμπεριφορές συνεχίζουν να είναι ίδιες.Το2014 δεν ήμουν σε κάποιο πρόγραμμα, είχα μπει σε άλλη μονάδα του ΚΕΘΕΑ εκεί όπου έκανα αλλαγές και δούλεψα περισσότερο με έμενα. Κάνω συγκεκριμένα βήματα μιας διαδικασίαςπου διαρκεί 9-12 μήνες. Υποτροπίασα πολλές φορές συμπεριφορικά, εννοώ πως δεν μπόρεσα να διαχειριστώ καταστάσεις. Καθαρός και συμπεριφορικά λοιπόν, είμαι από τα τέλη του 2016.

Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι στο ταξίδι της προσπάθειας;

Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να κάνεις αλλαγές και να δουλέψεις με τον εαυτό σου. Είχα αναγνωρίσει μια συμπεριφορά που δεν με βοηθούσε και έπρεπε να μπω στην διαδικασία να την αλλάξω, να αλλάξω τον τρόπο σκέψης μου και να επαναπροσδιορίσω τις άξιες και τον προορισμό μου. Ξεκινώντας από τον τρόπο που αντιμετώπιζα την αδικία, μέχρι τα πρόσωπα που συναναστρεφόμουν. Πολλές φορές ήθελα να τα παρατήσω, να παραιτηθώ αλλά δεν το έκανα ποτέ. Όταν καταφέρεις να «ξεγυμνωθείς» και να δεις βαθιά μέσα σου γιατί λειτουργούσες έτσι τότε έχεις καταφέρει πολλά. Βιώματα, άσχημες καταστάσεις που έζησες στο παρελθόν δεν σ’αφήνουν εύκολα να κάνεις το επόμενο βήμα. Αν κάνεις όμως το επόμενο βήμα είναι λυτρωτικό. Οι άλλοι θα σε αποδεχτούν, μόνο όταν εσύ ο ίδιος θα αποβάλλεις τους φόβους σου, συγκεκριμένα τον φόβο της απόρριψης.

Τελικά, το «στίγμα» υπάρχει;

Το στίγμα υπάρχει γενικότερα και οφείλεται σε στερεότυπα, αλλά σήμερα υπάρχει και καλύτερη πληροφόρηση. Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που αναγνωρίζουν αυτό που γίνεται εδώ μέσα.  Ο κόσμος μαθαίνει, ενημερώνεται και έχει ακόμα να μάθει πολλά. Σ’αυτό το στάδιο βρισκόμαστε σαν κοινωνία. Πάντοτε θα υπάρχουν στίγματα, στερεότυπα και καχυποψία, όλα αυτά ευδοκιμούν εκεί που υπάρχει αμάθεια. Έχω αντιληφθεί περίεργα βλέμματα πάνω μου, έχω βιώσει την περιθωριοποίηση.  Αλλά έχω ακούσει και ενθαρρυντικά σχόλια από απλούς ανθρώπους που μας στηρίζουν και είναι δίπλα μας είτε είναι εργοδότες, είτε είναι εργαζόμενοι, καθημερινοί άνθρωποι από όλους τους κλάδους. Αν συστηθώ σε κάποιους ξέρετε εγώ είμαι στο ΚΕΘΕΑ, είμαι ένας άνθρωπος που έκανε μια ζωή χρήση, έχει μπει 2φορες στη φυλακή και δεν το έχω ακόμα αποδεχτεί και νιώθω ακόμα ενοχές γι’αυτό, δεν θα πάω παρακάτω. Θα ζω με το στίγμα. Εάν όμως αποδεχτεί κανείς το παρελθόν του και το αφήσει λιγάκι πίσω του για τραβήξει μπροστά σε μια κοινωνία με «ανοιχτά μυαλά» και «ανοιχτή αγκαλιά» θα τα καταφέρει.

Πως θα χαρακτηρίζατε την επανένταξή σας στην κοινωνία;

Η αποδοχή είναι σημαντικό κομμάτι των περισσότερων. Πρώτα αποδεχόμαστε εμάς και μετά όλο τον κόσμο. Η αποδοχή και η επανένταξη είναι λέξεις ταυτόσημες. Γι’αυτό ξεκίνησα με την αποδοχή. Εάν λοιπόν αύριο μεθαύριο μου πει κάποιος πως εσύ ήσουν ένα πρεζάκι, μπορείς να του απαντήσεις πως εγώ ήμουν κάποτε στη ζωή μου αυτό που λες  αλλά έκανα μεγάλη προσπάθεια για γίνω αυτό που βλέπεις σήμερα. Εάν εσύ επιλέγεις να μην το βλέπεις τότε είσαι τυφλός και δεν μπορούμε να συνεργαστούμε. «Αντίο». Θα σας αναφέρω ένα πραγματικό περιστατικό, είχα χάσει την αστυνομική ταυτότητά μου και όταν με κάλεσαν από το αστυνομικό τμήμα να πάω να την παραλάβω, να ληφθεί υπόψιν πως είχα μια αλλεργία με τα όργανα της τάξεως και αντιδρούσα  σαν τις γάτες όταν τις πετάς νερό, προκάλεσα το ενδιαφέρον στον Διευθυντή από τον οποίο εισέπραξα ένα μεγάλο μπράβο ενθάρρυνσης για την προσπάθεια μου. Με ρώτησε για τα προγράμματα του «ΚΕΘΕΑ» και είναι σαν να έβλεπε μπροστά του όλη αυτή την προσπάθεια του κέντρου. Κατά την άποψη μου θα έπρεπε να γίνονται ενημερώσεις, σεμινάρια, συνεδρίες σε αστυνομικούς, δικηγόρους, εισαγγελείς και όχι μόνο. Θεωρώ πως είναι απαραίτητη διαδικασία που θα επιφέρει πολλά.

Το επόμενο στάδιο που ακολουθείται είναι η επανένταξη. Μετά από την κοινότητα της Σίνδου θα μεταφερθούμε στον ξενώνα επανένταξης που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Εκεί θα πρέπει να αυτονομηθούμε, να αναζητήσουμε εργασία και να τακτοποιούμε ζητήματα που προκύπτουν.Ένας ακόμη ρόλος μας είναι να αναλαμβάνουμε τα νέα μέλη, να τα εντάσσουμε και να  τους βοηθάμε στην διαδικασία, έτσι συναναστρεφόμαστε με τον κόσμο, ερχόμαστε σε επαφή μαζί του και παρατηρούμε την αλληλεπίδραση.

Τι θα συμβουλεύατε σε κάποιον που βρίσκεταιστην ίδια θέση που βρεθήκατε κάποτε κιεσείς;

Οι άνθρωποι πρέπει να πάθουν για να μάθουν!Δυστυχώς, κάποιοι δεν είναι πια μαζί μας για να μάθουν. Εάν τα μικρά παιδιά, οι έφηβοι και οι νέοι πειραματιστούν με τα ναρκωτικά θα πάθουν, δεν είναι δεδομένο ότι θα μάθουν. Ο εθισμός μπορεί να εμφανιστεί με χίλιους δυο τρόπους, δεν χτυπάει πόρτες, δεν κάνει διακρίσεις. Θα ήθελα οι γονείς να ξεχάσουν την φράση «στο δικό μου παιδί αποκλείεται να συμβεί», μπορεί να συμβεί στον καθέναν. Θα ήθελα η κοινωνία να είναι λιγότερο ρατσιστική και να εστιάσει στο πρόβλημα. Να μην παραγκωνίζει τον άνθρωπο, γιατί όσο τον πετά στο περιθώριο δεν του δίνει κίνητρο να αλλάξει.

Η κυρία Γραμματική Ευστρατουδάκη είναι μια μητέρα πρώην χρήστη που πάλεψε και αγωνίστηκε με «νύχια και με δόντια» για την ζωή του παιδιού της, αλλά και νυν πρόεδρος του συλλόγου οικογένειας και φίλων του «ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ». Μοιράστηκε μαζί μας την συγκλονιστική εμπειρία της και πέρασε ηχηρά μηνύματα τόσο για τα ναρκωτικά όσο και για την ζωή, την θέληση και την μαχητικότητα. Χειμαρρώδης και ειλικρινής μίλησε για την περιπέτεια του παιδιού της και για το πώς κατάφερε αυτά που φάνταζαν αδύνατα στην αρχή, να γίνουν δυνατά. Οι εξαρτήσεις δεν κάνουν διακρίσεις και πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε με το κεφάλι ψηλά ανέφερε δίχως ντροπή και ενοχές.

Απευθυνθήκατε εσείς η ίδια στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ;

Απευθύνθηκα η ίδια στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ το 2009, όταν ανακάλυψα ότι το παιδί μου είχε μπλέξει με τα ναρκωτικά. Έψαχνα παντού να βρω βοήθεια, δεν ήξερα τι να κάνω και που να απευθυνθώ μέχρι που με παρέπεμψε στο κέντρο, ο αξιόλογος γιατρός και ιατροδικαστής κ.Τσούκας. Θυμάμαι ακόμα τις κουβέντες του, «καθαρό στεγνό πρόγραμμα στο ΚΕΘΕΑ ΙΘΑΚΗ» . Έψαξα λοιπόν και το βρήκα. Κάλεσα στο 1145.  Όταν έφτασα στο κέντρο ήμουν σαν φτερό στον άνεμο, δεν ήξερα που πατούσα και που βρισκόμουν. Εντάχθηκα στην ομάδα των γονέων και από τότε δεν έχω χάσει ούτε μια συνεδρία. Στην αρχή, δεν πίστευα ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Όλα τα μέλη του ΚΕΘΕΑ μετά από τόσα χρόνια κατάφεραν να γίνουν οικογένεια μου και το εννοώ, με ξέρουν τόσο καλά που ακόμα και η χροιά της φωνής μου να αλλάξει καταλαβαίνουν πως υπάρχει πρόβλημα. Οι αξιόλογοι άνθρωποι και επιστήμονές που το απαρτίζουν είναι πάνω απ’όλα άνθρωποι που νοιάζονται πραγματικά. Αφενός μεν βοήθησαν το παιδί μου να βγει νικητής από την περιπέτεια του, αφετέρου δε βοήθησαν και εμένα να γίνω καλύτερος και άνθρωπος.

Πότε αντιληφθήκατε πως το παιδί σας έπαιρνε ναρκωτικά και χρειαζόταν άμεση βοήθεια;

Δυστυχώς, δεν το αντιλήφθηκα εγκαίρως! Ήταν 13 χρονών άριστος κολυμβητής, καλός μαθητής, του άρεσαν τα Αγγλικά, άρχισε όμως να τα παρατάει σιγά σιγά και νόμιζα πως έφταιγε η εφηβεία. Μέχρι να καταλάβω τι συνέβαινε και τι έφταιγε είχε ήδη μπλέξει με την ηρωίνη. Παρόλες τις υποτροπές τώρα είναι καθαρός χάρη στο πρόγραμμα του ΚΕΘΕΑ. Δεν είναι εύκολο ταξίδι ακόμα και αν έχεις καταφέρει να φτάσεις στην στεριά μέσα από την φουρτουνιασμένη θάλασσα, ο κίνδυνος δεν έχει περάσει. Παρολαυτά είναι ένα ταξίδι πολύ όμορφο που πρέπει να κρατάς το τιμόνι σταθερά. Ακόμα και στην υποτροπή πρέπει να είμαστε άγρυπνοι και να το παλεύουμε μαζί.

Πόσο δύσκολο είναι να πείσει κάνεις έναν χρήστη να μπει σε κέντρο απεξάρτησης;

Δύσκολα ο χρήστης αποφασίζει να πάει μονός του στο κέντρο.Ήταν δύσκολο λοιπόν, να πείσω τον γιο μου πως χρειάζεται βοήθεια, έπρεπε να το χειριστώ με ευελιξία και προσοχή. Πήγαινα ενάμιση χρόνο στις ομάδες του ΚΕΘΕΑ και μετά ακολούθησε εκείνος. Παρατηρούσε την  αλλαγή της συμπεριφοράς μου απέναντι του, τις κάρτες του ΚΕΘΕΑ που άφηνα πάνω στο τραπέζι και όταν τις έβλεπε μου έλεγε ότι χάνω χρόνο από την ζωή μου. Δεν απαντούσα και έκανα υπομονή. Όταν ωρίμασε η σκέψη του και διαπίστωσε και ο ίδιος πως δεν μπορεί να ζει πια έτσι, μια μέρα μου ζήτησε βοήθεια σφίγγοντάς μου το χέρι και μου είπε:«μανά βοήθησε με να φύγω από τα ναρκωτικά». Εκεί ένιωσα την καρδιά μου να πάει να σπάσει. Εάν τον πρόσταζα να πάει είμαι βέβαιη πως δεν θα πήγαινε στο κέντρο απεξάρτησης.

Πως αντιμετώπισε η οικογένεια σας το γεγονός πως ένα μέλος της ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών;

Όλο το σπίτι μας γκρεμίστηκε συθέμελα. Φυσικά επηρεάζονται όλα τα μέλη της οικογένειας από την κατάσταση, αφού κλονίζονται και δοκιμάζονται και οι μεταξύ μας σχέσεις. Πιστεύω πως είναι απαραίτητη η παρακολούθηση του προγράμματος του ΚΕΘΕΑ που απευθύνεται στην οικογένεια, στους γονείς και στους φίλους. Από τότε που ξεκίνησα το πρόγραμμα έφερνα πληροφοριακά αυτά που μάθαινα εκεί και τα έκανα πράξη μέσα στο σπίτι. Κάπως έτσι επήλθε η ισορροπία, όταν κατάφερα να επιβάλλω με τρόπο την τάξη και την ηρεμία. Όταν έμαθα τα όρια που πρέπει να θέσω στο παιδί μου. Πλέον ήξερα πώς να του φέρομαι και να του μιλώ, δεν του έδινα ούτε εγώ, ούτε ο περίγυρος μας χρήματα, ότι και να γινόταν δεν γίνονταν κρυφά. Στην δική μας περίπτωση το πρόβλημα το αντιμετωπίσαμε κατάματα, δεν κλείσαμε παντζούρια και κλειδώσαμε πόρτες. Για να το αντιμετωπίσεις θέλει αγάπη, σκληρή δουλειά και συνεννόηση. Δεν υπάρχει συνταγή για την αντιμετώπιση αυτών των περιπτώσεων. Ο κάθε γονιός κρίνει πως θα συμπεριφερθεί στο παιδί του, αφού το καθένα είναι διαφορετικό και κουβάλα τον δικό του συναισθηματικό κόσμο, βλέπει από την σκοπιά του. Υπάρχουν γονείς που διώχνουν τα παιδιά τους από το σπίτι ακραίο μεν, κατακριτέο όμως όχι. Κατανοώ πως δεν ήταν έτοιμοι να το αντιμετωπίσουν. Μόνο αν ζητήσουν βοήθεια θα μπορέσουν και να βοηθήσουν δραστικά. Υπάρχει σωτηρία αν όλη η οικογένεια το παλέψει μαζί!

Ζείτε με τον φόβο ενός ενδεχόμενου υποτροπιασμού;

O γιος μου είναι καθαρός και είμαι πολύ περήφανη γι’αυτό, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει πως δεν υπάρχει πια κίνδυνος. Φοβάμαι όπως φοβούνται όλοι οι γονείς για τα παιδιά τους. Κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδράσουν τα παιδιά μας σε μια επερχόμενη δυσκολία. Ένας χρήστης όταν ζοριστεί σκέπτεται: στο πίσω μέρος του μυαλού  μου έχω την ηρωίνη και κάτω από την γλώσσα μου έχω την γεύση της. Αυτό σημαίνει πως ότι  και αν συμβεί στη ζωή τους, τους έρχονται στο νου εικόνες, αυτές που νόμιζαν τότε πως ήταν ευτυχισμένοι και τις θέλουν ξανά. Εάν έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά με τον εαυτό τους και έχουν άμυνες καταφέρνουν να τις διώξουν, εάν όχι ξανακυλούν. Κιόμως τα έχουν καταφέρει πάρα πολλά παιδιά και χαίρομαι πραγματικά γι’αυτό. Είμαι πολύ περήφανη για όλα.

Τι θα συμβουλεύατε στους γονείς που παλεύουντις εξαρτήσεις μαζί με τα παιδιά τους;

Οι γονείς που έχουν πρόβλημα με τα παιδιά τους δεν θα πρέπει να ντρέπονται και να νιώθουν ενοχές, να μην κλείσουν τα παντζούρια και να μην φοβηθούν μήπως το μάθει η γειτονιά. Γιατί αν το κάνουν τα παιδιά τους θα φύγουν μέσα σε 3 χρόνια. Ζητάμε βοήθεια με το κεφάλι ψηλά, κοιτάμε το πρόβλημα κατάματα. Παρατηρώ πως έρχονται γονείς στο κέντρο και ντρέπονται ή δεν θέλουν να το μάθει κανείς και αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος τους. Θα τους συμβούλευα να μην ντρέπονται και  να μην νιώθουν ένοχες, να μην κρύψουν το πρόβλημα. Θα είμαι εδώ για αυτούς για να προσφέρω τις υπηρεσίες μου, για να μοιράσω αγάπη και κατανόηση γιατί έχω βρεθεί στην θέση τους και τους καταλαβαίνω απόλυτα. Θέλω να τους φωνάξω… Γίνεται! Όλα γίνονται αρκεί να το θελήσουμε.

Τι σας έμεινε από όλο αυτό το ταξίδι;

Αφήνω την πίκρα της περιπέτειας και κρατώ την γλυκά της ζωής. Μια γλυκιά γεύση μου μένει! Ο γιος μου με αποκάλεσε τρελή όταν τον ευχαρίστησα που με έβαλε σ’άυτη την δοκιμασία, γιατί μέσα από αυτήν δεν βγήκε μόνο εκείνος ζωντανός αλλά και εγώ. Πιο δυνατή, πιο καλός άνθρωπος με περισσότερες αξίες. Αυτό λοιπόν που μου έμεινε είναι τα αστραφτερά του μάτια και η καλημέρα που μου λέει κάθε πρωί. Τι άλλο να ζητήσει μια μάνα;

Info

Crowdfundingproject«Μαύρα Πρόβατα»για ένα Online Δίκτυο Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης και Συμβουλευτικής Εφήβων του ΚΕΘΕΑ

Το act4Greece στηρίζει τη δράση «Μαύρα Πρόβατα» από 02/05/2018 έως 02/11/2018, με στόχο να συγκεντρωθούν ένα χρηματικό ποσό για την υλοποίηση του project.

www.act4greece.gr