Θα λειτουργήσουν τρία τμήματα

Υποκριτική – Αυτοσχεδιασμός – Τεχνική

Κάθε Τετάρτη 18:00 – 21:00 με τον Ευδόκιμο Τσολακίδη / Στον κύκλο αυτό των δώδεκα συναντήσεων θα μελετήσουμε όλες τις διάσημες μεθόδους υποκριτικής μέσα από ένα πρακτικό διαδικτυακό μάθημα με αυτοσχεδιασμούς και ασκήσεις τεχνικής.

Θέατρο είναι ιστορίες…

Κάθε Πέμπτη 18:00 – 21:00 με τον Μιχάλη Συριόπουλο / Θέατρο είναι ιστορίες… κι εμείς θα μάθουμε να τις αφηγούμαστε, ορίζοντας από την αρχή τον λόγο και το σώμα,χρησιμοποιώντας τις μεθόδους των:Στανισλάφσκι,Lecoq,MichaelChekhovκα.

Θέατρο είναι μαγεία, κι εμείς, με  φάρο το ρήμα “παίζω” και “δεκανίκια” την έμπνευση που μπορούμε  να αντλήσουμε από τη μουσική,την ποίηση,τη ζωγραφική, τη γλυπτική, θα ξανασυστηθούμε στους εαυτούς μας, θα «σκαλίσουμε» τη φαντασία μας,θα μάθουμε “πώς δημιουργώ από το χαρτί στο σώμα”.

Θέατρο είναι το “μαζί”, για αυτό σας περιμένουμε! Έστω και μέσα από μια κάμερα, μπορούμε να δημιουργήσουμε.

Μονόλογοι

Κάθε Σάββατο 18:00 – 21:00 με τη Βίλια Χατζοπούλου / Το μάθημα των μονολόγων θα βασίζεται στην αφήγηση, την απεύθυνση και την εξομολόγηση κειμένων, που θα ειπωθούν από εξαιρετική ανάγκη ή δυνατή επιθυμία.

* Τα σεμινάρια: 24, 31 Δεκεμβρίου και 6 Ιανουαρίου θα μετατεθούν σε μέρα που θα συμφωνήσουν τα μέλη των τμημάτων.

Το κάθε τμήμα διαρκεί 3 ώρες κάθε εβδομάδα (12 ώρες κάθε μήνα και 36ώρες για όλοτον κύκλο).

Το κόστος συμμετοχής είναι:

30 € το μήνα για ένα τμήμα (σύνολο 12 ώρες)

50 € το μήνα για δύο τμήματα (σύνολο 24 ώρες)

65 € το μήνα και για τα τρία τμήματα (σύνολο 36 ώρες)

ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ ΤΣΟΛΑΚΙΔΗΣ

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ, του τμήματος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού της σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του ΕΑΠ και του μεταπτυχιακού προγράμματος των θεατρικών σπουδών της σχολής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών του ΑΠΚ. Σπούδασε υποκριτική και σκηνοθεσία στο HBStudio στη Νέα Υόρκη, παρακολούθησε μαθήματα στοActorsStudio.

Το 1998 ίδρυσε το ”Θέατρο των Αλλαγών” (http://www.toc.gr). Έχει διδάξει στη Ρώμη,  στο Λονδίνο, στη Στοκχόλμη, στην Κωνσταντινούπολη, στην Τιφλίδα, στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, στο Άμστερνταμ, στο Κατμαντού, στη Σμύρνη, στη Βηθλεέμ, στη Ζυρίχη, στο Μιλάνο, στις Βρυξέλλες, στην Κοπεγχάγη, στο Βλαδιβοστόκ και σε διάφορες σχολές και θεατρικές ομάδες της Ελλάδας. Έχει παρουσιάσει δουλειά του σε Διεθνή Φεστιβάλ Θεάτρου. Έχει διδάξει στα τμήματα Θεάτρου των Πανεπιστημίων: Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο, Τεχεράνης στο Ιράν, CiudaddelCarmen στο Μεξικό. Το καλοκαίρι του 2016 προσκλήθηκε στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνια όπου δίδαξε υποκριτική, σκηνοθεσία και αυτοσχεδιασμό στο τοπικό πανεπιστήμιο (UCSB) και ανέβασε την “Ελένη” του Ευριπίδη μαζί με τις άλλες δύο παραστάσεις του «Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε» και «WalkingandFalling». Από το 2005 διοργανώνει κάθε χρόνο το ”In.F.o.Ma.T.” (InternationalFestivalofMakingTheater) μια διεθνή συνάντηση δημιουργών του θεάτρου που πραγματοποιούν θεατρικά εργαστήρια με συμμετοχές από διάφορα μέρη του κόσμου.

Έχουν εκδοθεί τέσσερα βιβλία του: ”Η Υποκριτική άνευ Διδασκάλου” εκδόσεις ΚΟΑΝ, τα θεατρικά έργα ”Αθήνα – Μόσχα” και ”Τίποτα” εκδόσεις ΔΩΔΩΝΗ, το «Ο Αυτοσχεδιασμός στο Θέατρο» εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ και το «Υποκριτική: Από την θεωρία στην πράξη» εκδόσεις ΙΩΝ.

BΙΛΙΑ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ

Σπούδασε στο τμήμα Νηπιαγωγών στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, δραματική σχολή «Βεάκη». Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην αισθητική αγωγή της προσχολικής ηλικίας, Basel, Ελβετία. Σαν ηθοποιός έπαιξε από το 1992 ως το 1998. Είναι ιδρυτικό μέλος του θεάτρου των Αλλαγών www.toc.gr  και έχει διδάσκει τα μαθήματα: Μονόλογοι, Θεατρική γραφή, Θεατρική διασκευή, Παραμύθι – Αφήγηση, tangoproject. Έγραψε το έργο «Πίστη», μαζί με τον Α. Φλουράκη και το Γ. Δούμο, για το θέατρο «Αμόρε». Πήρε Α’ Κρατικό Βραβείο, Υπουργείου Πολιτισμού, για το έργο της «Η Γαλάζια Νο»

Έγραψε και σκηνοθέτησε τα έργα για παιδιά, «Βορά και Νότε, τρέξ’ τε!»  στο θέατρο Πορεία, «Νερό, νεράκι και γρήγορο αλογάκι», για το Εθνικό θέατρο www.n-t.grκαι το μονόλογο «Με το ένα χέρι κρατούσε τον Καραγάτση και με το άλλο το τσιγάρο», στο Skrow, www.Skrow Το έργο της «Βρέχει», παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών, σκην. Ακύλλας Καραζήσης www.greekfestival.gr

Σκηνοθέτησε τον  «Υπερσιβηρικό», διασκευή από το μυθιστόρημα «Η Κυρά της Αρκούδας», του Λ. Λάμι, στο Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και «Σήκωσέ με ψηλά», της Β. Πολυχνιάτου, διασκευή Μ. Σταυροπούλου, στο Θέατρο Μπιπ

Διασκεύασε το «Δρ. Τζέκυλλ και Κος Χάυντ», για το θέατρο Τέχνης, σκην. Βασίλης Μαυρογεωργίου, www.theatro-technis.gr

Το βιβλίο της «Ακούω την καρδιά του παίχτη», εκδόθηκε από τις εκδόσεις Θράκα και Ενύπνιο. Πήρε μέρος στη διεθνή μπιενάλε παιδικού βιβλίου, μέσω του Βελγικού εκδοτικού οργανισμού Motamo, με κοινό θέμα ανάμεσα στους συγγραφείς που συμμετείχαν «Τα καράβια»

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Απόφοιτος των: Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Σύγχρονο θέατρο Βασίλης Διαμαντόπουλος» και Θεατρικό Εργαστήριο «Σοφούλη». Έχει σκηνοθετήσει – διασκευάσει τις παραστάσεις «Dybbuk», «Tα Χριστούγεννα Του Μπάρμπα Ιωσήφ», «Στον Καθρέφτη Του Χρόνου Ρέουν Οι Λέξεις Διαυγής».

Έχει παίξει στις παραστάσεις “Ποντικοπαγίδα”, «Χοιρινό Νεφρό Για Την Κατάθλιψη», «Η Αρχή Του Αρχιμήδη», “Γιανούλα Η Κουλουρού”, «Η Πόλη», «Καντίντ ή η αισιοδοξία», «Η Δίκη Του Κ», «Αγγέλα», «ο γλάρος», «Η Ιφιγένεια στη Χώρα των Ταύρων», «Η Αρρώστια Της Νιότης», «Παραμύθια Στο Ασανσέρ», «Βυσσινόκηπος», «Ειρήνη», «Το Όνειρο Του Σκιάχτρου», «Η Όπερα Του Ζητιάνου», «Ορφέας vision», «Αθώοι ψεύτες», «Τρεις Αδελφές», «Το Σκλαβί», «Σ’ Εσάς Που Με Ακούτε», «Αντιγόνη», «Ματωμένος Γάμος», «Λεωφορείο Ο Πόθος».

Πήρε μέρος στις τηλεοπτικές σειρές «Επιστροφή», «Εκδρομή», «Μ+Μ» και «Η Αδερφή Της Αδερφής Της Αδερφής Μου». Στον κινηματογράφο πρωταγωνίστησε στην ταινία “HollyEmy”.

Έχει διδάξει υποκριτική και αυτοσχεδιασμό στο θεατρικό εργαστήρι “ΛΟΓΕΙΟΝ”, στο «KyklosArtStudio», στις δραματικές σχολές “Ίασμος”, “Σύγχρονο Θέατρο Βασίλης Διαμαντόπουλος”, “Ανδρέας Βουτσινάς” και στο “Θέατρο Των Αλλαγών”. Τιμήθηκε με το βραβείο Δημήτρης Χορν, για τις παραστάσεις “Καντίντ ή Η Αισιοδοξία” σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και “Η Πόλη” σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου.

Για πληροφορίες και δήλωση συμμετοχών:

Τασούλα Σιμάρα

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996109797

Όταν η Δώρα Σιαλβέρα σπούδαζε δημοσιογραφία αποφάσισε να συμμετάσχει στο θεατρικό εργαστήρι της σχολής της. Και εγένετο η πρώτη της παράσταση,  η Ιφιγένεια εν Ταύροις όπου έπαιξε και τον ομώνυμο ρόλο. Έκτοτε ασχολείται με την δημοσιογραφία, με θεατρικές ομάδες στην Δυτική Μακεδονία,κάνει σεμινάρια θεάτρου, γράφει θεατρικά κείμενα ενώ υπήρξε συνεργάτρια του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης για πολλά χρόνια. Το stand up comedy μπήκε στην ζωή της το 2007 και τo Youtube αποτελεί το τελευταίο της στέγαστρο. Και όχι, όποιος γράψει ή πει κάτι χιουμοριστικό δεν κάνει standup!Το stand up είναι αξιοκρατικό και όχι κωμωδία κονσέρβα. Η είσαι αστείος ή δεν είσαι και αν έχεις δει την Δώρα Σιαλβέρα σε παράσταση της σίγουρα σου έκαναν παρατήρηση για το γέλιο σου!

Το σταντ-απ είναι καθημερινά στις ζωές μας και δεν το ξέρουμε;

Νομίζω ότι η ζωή μας πια είναι από μόνη της μια παράσταση StandUpComedy. Είμαστε για γέλια και για κλάματα με όλα αυτά που ζούμε.  Σκέψου ότι αν οποιοσδήποτε άνθρωπος ανέβει σε μια σκηνή και περιγράψει με χιούμορ την πραγματικότητα που βιώνει, θα είναι σαν να παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη παράσταση.  Άλλωστε και το stand-up εκεί βασίζεται, σε ιστορίες που βιώνουμε όλοι μας καθημερινά. Και η καθημερινότητα μέσα από το χιούμορ παίρνει μια άλλη διάσταση. Γίνεται πιο ευχάριστη. Όταν παρακολουθείς κάποιον άλλον να την περιγράφει και δεν την βιώνεις εσύ ο ίδιος, είναι όλα πιο εύκολα.

Έχουν χιούμορ οι Έλληνες;

Ναι. Θεωρώ πως έχουν αρκετό χιούμορ γι’ αυτό και αντέχουν τα όσα τους συμβαίνουν. Χωρίς χιούμορ η ζωή δεν αντιμετωπίζεται. Έχω την τύχη να ζω σε μια πόλη που το χιούμορ περισσεύει, όπως και ο αυτοσαρκασμός. Είναι γνωστοί οι Κοζανίτες για τα «κασμέρια» τους, τα καυστικά χιουμοριστικά σχόλια. Τίποτα δεν μένει ασχολίαστο και τίποτα δεν περνάει χωρίς να δεχτεί το καυστικό χιούμορ των κοζανιτών. Για τον λόγο αυτό νομίζω ότι αγάπησαν πολύ και το StandUpComedy . Γιατί το χιούμορ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους..

Το StandUpComedy είναι η πιο επικίνδυνη, ζόρικη, βασανιστική και δύσκολη τέχνη perfrormance;

Σίγουρα είναι δύσκολη, αλλά καθόλου βασανιστική. Κάνω standup  γιατί μεταξύ μας νομίζω το γουστάρω περισσότερο από τους θεατές. Είναι ζόρικη όσον αφορά στο γράψιμο, γιατί πρέπει το κείμενο που θα γράψω να αγγίξει τον θεατή, να τον κάνει να γελάσει και να θέλει να συμμετάσχει και ο ίδιος στην παράσταση. Και φυσικά είναι ζόρικη και στο live γιατί πρέπει να βρίσκεσαι σε ετοιμότητα, πρέπει να αντιμετωπίσεις οτιδήποτε συμβεί ή ακουστεί από κάτω. Η απόσταση που μας χωρίζει με τον θεατή είναι μισό μέτρο.  Σ’ αυτό το μισό μέτρο, δεν κρύβονται και πολλά. Ο θεατής βλέπει το άγχος σου, την αγωνία σου, και βλέπει και αν το απολαμβάνεις ή όχι. Κι εγώ θέλω να εισπράττει ότι το απολαμβάνω.. Γιατί το  StandUpComedy  πάνω απ’ όλα είναι μια απολαυστική τέχνη.

O Αμερικάνος κωμικός JerrySeinfeld γράφει πως  «Σύμφωνα με τις περισσότερες έρευνες ο νούμερο ένα φόβος των ανθρώπων είναι το να μιλάνε δημόσια. Δεύτερος είναι ο θάνατος.» Πως βιώνεις την σκηνή; Αισθάνθηκες ποτέ αμηχανία, ανασφάλεια η ντροπή;

Είναι δύσκολο να είσαι πάνω στη σκηνή και να σε βλέπουν όλοι. Εννοείται ότι έχω αισθανθεί ανασφάλεια, ντροπή, αμηχανία. Είναι όλα μέσα στο πρόγραμμα. Για κάποιον λόγο όμως, μαζί με όλα αυτά αισθάνομαι  άνετα, γιατί με το που βρίσκομαι εκεί, αυτόματα γίνομαι ένας ρόλος. Έτσι το βιώνω. Δεν είμαι εγώ. Είμαι αυτή που κάνει StandUpComedy. Αν δεν το αντιμετωπίσω έτσι και θελήσω να το δω στην πραγματική του διάσταση μπορεί να μου προκαλέσει και πανικό. Γιατί στο StandUp ο θεατής περιμένει οπωσδήποτε να γελάσει. Δεν είναι μια παράσταση που κάποιος παρακολουθεί αλλά οκ ακόμη κι αν δεν γέλασε πολύ αποζημιώνεται από τα σκηνικά, τα φώτα, τη μουσική. Εδώ δεν έχεις ούτε σκηνικά, ούτε μουσική. Είσαι εσύ και το κείμενό σου. Κι επειδή το νόμισμα έχει δύο όψεις, βλέπεις την άλλη και μόνο τότε περνάς πραγματικά καλά.

Γιατί το  StandUpComedy  πάνω απ’ όλα είναι μια απολαυστική τέχνη.

Θεατρικότητα, σουρεαλισμός, πολιτική, κοινωνική και θρησκευτική σάτιρα, αυτοσαρκασμός, κωμωδία στην ιδιωματική. Έχεις χτίσει μια κωμική περσόνα. Πως και πόσο προετοιμάζεσαι για την σύνθεση των μονολόγων σου;

Η προετοιμασία είναι μια καθημερινή διαδικασία. Τα ερεθίσματα που λαμβάνει κανείς από την επικαιρότητα και τη ζωή γενικότερα είναι μέρος αυτής της διαδικασίας. Το πιο ωραίο είναι πως με βρίσκουν γνωστοί αλλά και άγνωστοι άνθρωποι και μου λένε: «Κάτσε να σου πω ένα ωραίο να το βάλεις στα κείμενά σου». Έχω ακούσει άπειρες χιουμοριστικές ιστορίες. Νομίζω πια ότι πρέπει να κυκλοφορώ με μπλοκάκι για να τις σημειώνω.  Όλοι έχουν μια ιστορία που μπορεί να γίνει η ιστορία που θα κάνει εντύπωση στην Αμερικάνα ή η επόμενη περιπέτεια της Κοζανίτισσας εισοδηματία με τον Θανάση.

Η περσόνα της Κοζανίτισσας εισοδηματία έχει αγαπηθεί από την αρχή. Όχι μόνο στο YouTube, αλλά από την αρχή που βγήκε στο θέατρο. Η χρήση της ιδιωματικής, το ύφος, τα όσα λέει, όλα μαζί ή το καθένα ξεχωριστά έκανε τον κόσμο να την αγαπήσει πολύ. Η αλήθεια είναι ότι έχει φανατικούς φίλους και με χαροποιεί ιδιαίτερα αυτό. Ο ρόλος αυτός δημιουργήθηκε το 2010  για την παράσταση StandUpComedy «Νύχτες Κωμωδίας» του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης. Προετοιμάζοντας αυτή την παράσταση ο Γιώργος Κοντορίκος έφερε ένα κείμενο με κάποια πολύ ωραία στοιχεία που θέλαμε να τα αξιοποιήσουμε στην παράσταση, αλλά το κείμενο ήταν μικρό. Έπρεπε λοιπόν να δημιουργήσουμε ένα δικό μας κείμενο πάνω στα στοιχεία που μας άρεσαν. Καθίσαμε στο θεατράκι των Οχληρών, σ’ εκείνο το μικρό και αγαπημένο φουαγιέ για να γράψουμε.. Λέγαμε και γελούσαμε μόνοι μας. Όταν γελάμε μόνοι μας με αυτά που γράφουμε, είναι σίγουρο ότι θα γελάσει και το κοινό. Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το κείμενο και κατ’ επέκταση και ο ρόλος, που συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά με άλλες περιπέτειες και μετά με άλλες και η εισοδηματίας χωρίς όνομα με τον Θανάση αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό και εύχομαι να αγαπηθούν κι άλλο.

Γιατί χωρίς όνομα;

Στα περισσότερα κείμενά μου ο ρόλος δεν έχει όνομα. Γιατί ο καθένας μας θα μπορούσε να είναι αυτός ο χαρακτήρας. Η εισοδηματίας ή η Αμερικάνα βρίσκονται έτσι κι αλλιώς ανάμεσά μας. Αυτό διαπίστωσα τόσα χρόνια μέσα από τις παραστάσεις του StandUpComedy. Έχω ακούσει πολλές φορές την ατάκα « Είσαι ίδια η ξαδέρφη μου η τάδε.» ή «Αχ σαν να βλέπω την κουμπάρα μου». Είναι ωραίο να ξέρεις ότι ο ρόλος που εσύ δημιούργησες, είναι στην ουσία πραγματικός. Σκέφτομαι να τις μαζέψω μια μέρα όλες αυτές τις πραγματικές να κάνουμε μια παράσταση.

Η αλήθεια είναι ότι έχω συναντήσει ανθρώπους που είπα μέσα μου «Δεν μπορεί να είναι πραγματικός. Είναι ρόλος».  Εννοείται βέβαια ότι αυτούς τους χαρακτήρες τους έχω αξιοποιήσει. Γι’ αυτό δεν βάζω όνομα. Για να έχει ελευθερία ο χαρακτήρας να κινείται ανάμεσά μας.

Η καραντίνα σε οδήγησε να ανοίξεις το κανάλι σου στο Youtube ή ήταν μια σκέψη που προϋπήρχε;

Το κανάλι υπήρχε  από χρόνια πριν για άλλους λόγους. Επαγγελματικούς. Όταν ήρθε η καραντίνα δεν είχα στο μυαλό μου να κάνω τίποτε σχετικό. Μετά τις πρώτες μέρες άρχισε να έρχεται στην κουβέντα με φίλους η αντίδραση της Κοζανίτισσας εισοδηματία στην κατάσταση με τον κορωνοϊό. Συζητούσαμε τι θα μπορούσε να λέει για όλο αυτό στην επόμενη παράσταση όποτε θα ήταν αυτή. Μια μέρα ήρθε ένα μήνυμα από τη Μαρία που είχαμε πολύ καιρό να μιλήσουμε που μου έλεγε πως σκεφτόταν την εισοδηματία μέσα στην καραντίνα και μου έστειλε κάποιες σκέψεις. Με την κουβέντα μου έδωσε την ιδέα για τη  διαδικτυακή εμφάνιση της Κοζανίτισσας…. Κι έγινε. Η Μαρία ευθύνεται λοιπόν για τα βιντεάκια. Πάντως ήταν μια ωραία διέξοδος μέσα στην καραντίνα. Πέρασα πολύ δημιουργικά. Και φυσικά το πιο ωραίο είναι ότι το αγάπησε πολύ και ο κόσμος. Τους ευχαριστώ γι’ αυτό. Για τη στήριξή τους και για την αγάπη που μου δείξανε.

Πως συνδυάζεται η δημοσιογραφία με το StandUpComedy; Έχουν σχέση αυτά τα δυο;

Έχουν άμεση σχέση. Ουσιαστικά το ένα συμπληρώνει το άλλο. ΣτοStandUpComedyσχολιάζωπολλά από αυτά που συναντώ μέσα από τη δημοσιογραφία. Είναι οι δυο όψεις του νομίσματος που ανέφερα και πριν. Μέσα από τη δημοσιογραφία βλέπεις τη γκρίζα πλευρά μιας κατάστασης την οποία χρωματίζεις με τοStandUpComedy. Για παράδειγμα δες τους ανθρώπους πόσο βρίζουν όταν παρακολουθούν σε ένα δελτίο ειδήσεων το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης και πόσο γελούν όταν περιγράφεις την ίδια κατάσταση σε μια παράσταση. Είναι εντυπωσιακό το πόσο αλλάζουν οι εκφράσεις των ίδιων ανθρώπων για το ίδιο θέμα. Όλα είναι ζήτημα οπτικής.

Ποια θα είναι η συνέχεια; Τι θα δούμε παρακάτω;

Νομίζω ότι η καθημερινότητά μας πια έχει αλλάξει τόσο πολύ που επιβάλλεται να υπάρξει συνέχεια. Είναι τόσα τα ερεθίσματα που δεν γίνεται να μην αξιοποιηθούν. Υπάρχουν πολλές σκέψεις που ελπίζω να οδηγήσουν σε ωραία δημιουργικά μονοπάτια.