Αποσπάσματα από το βιβλίο “Ο Αναρχικός Τραπεζίτης” /
Επιλογή Λίλα Κύρου
Αλήθεια, τι θέλει ένας αναρχικός; Ελευθερία – ελευθερία για τον εαυτό του και για τους
άλλους. Θέλει να ελευθερωθεί από την επίδραση και την καταπίεση που ασκούν πάνω του
οι κοινωνικοί θεσμοί, θέλει να είναι ελεύθερος σαν τότε που γεννήθηκε και βγήκε στη ζωή,
τόσο ελεύθερος, όπως θα έπρεπε να ναι στην πραγματικότητα σε όλη του τη ζωή αν
βασίλευε δικαιοσύνη, κι αυτή την ελευθερία τη θέλει για τον εαυτό του και για τους άλλους.
Μόνο που δεν μπορεί να; ναι απο τη φύση όλοι ίδιοι, αφού κάποιοι έρχονται στον κόσμο
ψηλοί και κάποιοι κοντοί, κάποιοι από γεννησιμιού τους δυνατοί και κάποιοι αδύναμοι,
κάποιοι είναι έξυπνοι και κάποιοι όχι και τόσο… Όμως, πέρα απο αυτά, όλοι θα μπορούσαν
να είναι ίσοι, μόνο… που αυτό το εμποδίζουν οι κοινωνικοί θεσμοί και για αυτό έπρεπε να
καταστρέψουμε τους θεσμούς…
… Ο σημαντικότερος θεσμός της εποχής μας τυχαίνει να είναι το χρήμα. Πώς να υποτάξει
όμως κανείς την εξουσία του χρήματος ή, για να το πούμε καλύτερα, πώς να υποτάξει κανείς
την εξουσία και την τυραννία του χρήματος; Εγώ θα το έκανα ελευθερώνοντας με από την
επιρροή του και καταδικάζοντας το, σε σχέση με το άτομο μου, σε αδράνεια… Η ευκολότερη
λύση θα ήταν να αποσυρθώ από τη σφαίρα επιρροής του, από τον πολιτισμό δηλαδή, να
πήγαινα στην εξοχή, να έτρωγα ρίζες και να έπινα νερό από τις πηγές, να κυκλοφορούσα
γυμνός και να ζούσα σαν ζώο…Έπρεπε να βρω άλλον τρόπο δράσης κι όχι φυγής. Πώς να
νικήσει και να να υποτάξει κανείς το χρήμα; Πώς να ξεφύγει από την επιρροή και την
τυραννία του δίχως να χάσει τον δρόμο του; Η μόνη μέθοδος είναι – να το αποκτήσεις, να
αποκτήσεις τόσο μεγάλα ποσά, που να μην είναι πια αισθητή η επιρροή του.
Φερνάντο Πεσσόα: Πορτογάλος ποιητής και συγγραφέας, 1888-1935
Μετάφραση: Γιάννης Κοίλης
Εκδόσεις: γράμματα
